Ο Λένιν έγραφε πως «στην πολιτική δεν υπάρχει ηθική, υπάρχει μόνο σκοπιμότητα». Ο Τσίπρας - με τις περισσότερες πιθανότητες να μην έχει διαβάσει ποτέ Λένιν - φροντίζει να τον επιβεβαιώνει. Χθες, στην κοινοβουλευτική του ομάδα, εξήγγειλε μια σειρά από θετικές ρυθμίσεις για εργαζόμενους και συνταξιούχους, οι οποίες ίσχυαν πριν τις καταργήσει ο ίδιος!

Τον Ιανουάριο, συμπληρώνονται τρία χρόνια από τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία. Στα χρόνια αυτά, τα κανάλια εξακολουθούν να λειτουργούν χωρίς άδειες, το τοπίο να παραμένει θολό και η διαπλοκή να συνεχίζει το μεγάλο πάρτι.

Αν κρίνουμε από τη τηλεθέαση του πρώτου ντιμπέιτ μεταξύ των εννέα υποψηφίων για την κεντροαριστερά (μικρότερη από 3%), το ενδιαφέρον της κοινωνίας είναι μάλλον περιορισμένο. Παρότι στην εποχή μας το ενδιαφέρον αυτό μπορεί να εκδηλώνεται και μέσα από άλλους διαύλους, είναι φανερό πως οι εξελίξεις αυτές φαίνεται ν\\' αφορούν αθροιστικά λίγους από το σύνολο των ψηφοφόρων.

Ο Τσίπρας, έχει ένα πλεονέκτημα που οι άλλοι δεν έχουν. Για την ακρίβεια, υστερούν σ\\' αυτό. Οσμίζεται αυτό που υπάρχει στην ατμόσφαιρα και είναι ικανός με μια κίνηση να μετατρέψει μια απόλυτα αρνητική για τον ίδιο κατάσταση, σε θετική. Η αποτελεσματικότητά του στη δημιουργία εντυπώσεων, είναι μοναδική.

Ρεπόρτερ τηλεοπτικού σταθμού προτάσσει το μικρόφωνο για να εκφραστούν οι δεκάδες άνθρωποι που περιμένουν σε μια ακόμα ουρά για να βγάλουν την ηλεκτρονική κάρτα για το μετρό. Ένας ηλικιωμένος είναι πρόθυμος να πει την άποψή του «Εδώ μας οδήγησε η κυβέρνηση της Αριστεράς», παρατηρεί. Δυο τρεις ακόμα συμφωνούν κουνώντας το κεφάλι...

Τον Δεκέμβριο του 2013 μια δεκατριάχρονη στη Θεσσαλονίκη, έχασε τη ζωή της από τις αναθυμιάσεις που έβγαιναν από ένα μαγκάλι που είχε ανάψει η μητέρα της για να ζεσταθούν. Ανάλογο περιστατικό σημειώθηκε δυο μήνες αργότερα με θύματα δυο φοιτητές στη Λάρισα. Προκλήθηκε πολιτικός σάλος. Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχτιζε την αντιμνημονιακή του πολιτική και δεν είχε πρόβλημα να εργαλειοποιήσει πολιτικά ακόμα και ένα θάνατο.

Όλες οι δημοσκοπήσεις που αφορούν στις επικείμενες εκλογές στην κεντροαριστερά, συμφωνούν σε κάτι: ότι προηγείται και με μεγάλη μάλιστα διαφορά η Φώφη Γεννηματά. Θα είχε ενδιαφέρον να θυμηθούμε ένα ενδιαφέρον αντίστοιχο στοιχείο από τις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ. Τότε το αντίστοιχο απόλυτο φαβορί, λεγόταν Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Το δημόσιο θα μπορούσε σχετικά εύκολα να βάλει στα ταμεία του επιπλέον ένα δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Το ποσό στις ημέρες μας, είναι εντυπωσιακά μεγάλο, αρκεί να σκεφτεί κάποιος πως το περίφημο πλεόνασμα που βγήκε μέσα από άγριες θυσίες και σκέφτεται η κυβέρνηση να μοιράσει φέτος ως κοινωνικό μέρισμα κινείται περίπου στα 800 εκατ. ευρώ...

Οι δανειστές συμφώνησαν, εύκολα μάλιστα, πως μια χήρα ή ένας χήρος, δεν μπορεί να ζήσει με 150 ή 180 ευρώ τον μήνα. Οταν μάλιστα ο άνθρωπος που έφυγε από τη ζωή, είχε 15, 20 ή και περισσότερα χρόνια εργασίας και ασφάλισης, είχε καταβάλει δηλαδή μεγάλα ποσά εισφορών. Η ρύθμιση, είχε νομοθετηθεί από τον Κατρούγκαλο (που θα έδινε και αυξήσεις στις συντάξεις).

Ο Τσίπρας αγωνιά. Η επίσκεψη στις ΗΠΑ, οι δημόσιες κολακείες για τον Trump και οι παραγγελίες για τα F-16, τείνουν του αποδυναμώσουν το αριστερό προφίλ για το οποίο έχει κάνει τόσες επικοινωνιακές προσπάθειες για να χτίσει. Βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αμφισβήτησαν το υπερατλαντικό ταξίδι του, το ακροατήριο του κόμματος είναι αμήχανο για όσα έγιναν στην Ουάσινγκτον...

Η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει την τετραετή θητεία της, η χώρα θα βγει από τα μνημόνια το καλοκαίρι του 2018, ανακτά την εθνική της κυριαρχία, μπαίνει στην εποχή τις δίκαιης ανάπτυξης, πέτυχε εκεί που οι άλλοι απέτυχαν και τέλος ήταν η μοναδική που προσέφυγε στις κάλπες αφού υπέγραψε συμφωνία με τους θεσμούς και όχι πριν...

Πριν λίγες μόλις ημέρες, ένας ακόμα εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ κατήγγειλε ότι υπάρχουν τουλάχιστον 3.000 άνθρωποι που ζουν σε σκηνές χωρίς θέρμανση ή σε πρόχειρα καταλύματα που φτιάχνουν μόνοι τους. Χθες, η κυβέρνηση αποφάσισε να επιβραβεύσει τον άνθρωπο που έχει διαχειριστεί το προσφυγικό. Τον πρότεινε για επίτροπο για τα ανθρώπινα δικαιώματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Η Κουντουρά κέρδισε χρόνο δημοσιότητας λέγοντας κάτι που αγγίζει τα όρια του χυδαίου. Πως αποτελεί επιτυχία της κυβέρνησης ότι οι άνθρωποι δεν τρώνε από τα σκουπίδια, όπως συνέβαινε το 2014. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται τόσο στο γεγονός ότι η πραγματικότητα τους διαψεύδει, αλλά ότι κινούνται εκτός ενός στοιχειώδους κώδικα αλήθειας και πολιτικής ηθικής.

Στις ΗΠΑ, ακούει τα λόγια της Lagarde σαν «μουσική στ\\' αυτιά του» και δηλώνει για τον Trump ότι «μπορεί ο τρόπος που αντιμετωπίζει την πολιτική να μοιάζει ορισμένες φορές διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό». Λίγο αργότερα στις Βρυξέλλες, ξαπλώνει στην πολυθρόνα του και με ύφος διανοούμενου μιλάει για αριστερά και δεξιά υποδύοντας τον αριστερό ηγέτη!

Ο Τσίπρας από χθες έχει ένα επιπλέον σοβαρό πρόβλημα. Η ιλαροτραγική εμφάνισή του πλάι στον Τραμπ και οι κολακείες του γι\\' αυτόν, σε συνδυασμό με τα 2,4 δις ευρώ που θα καταβάλει η φτωχευμένη χώρα μας στις ΗΠΑ για να ενισχύσει την απασχόλησή της (!), είναι κάτι που δύσκολα χωνεύεται πολιτικά από εναπομείναντες ανιδιοτελείς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Το δύσκολο καλοκαίρι του 2015, πριν ακόμα ο Τσίπρας ανακαλύψει ότι μ\\' ένα δημοψήφισμα και μια (διεθνώς κατοχυρωμένη πια ως ελληνική πατέντα), κωλοτούμπα, μπορεί ν\\' ακυρώσει όλα όσα υποσχόταν για να έρθει στην εξουσία, συνάντησα ένα πρωτοκλασάτο τότε υπουργό. Μου έλεγε πως στην αντιπαράθεση Ελλάδας-δανειστών, οι Αμερικάνοι στηρίζουν την ελληνική κυβ?ρνηση μ\\' ένα εντυπωσιακό τρόπο...

Η συχνότητα εμφάνισης του υπουργού Τσιρώνη στα ΜΜΕ τις τελευταίες ημέρες, είναι ανάλογη εκείνης του Βαρουφάκη το καλοκαίρι του 2015. Και όλα αυτά επειδή είπε πως πρέπει να επιτραπεί η καλλιέργεια κάνναβης στα μπαλκόνια για προσωπική χρήση. Μια ατάκα που πουλάει δηλαδή.

Στο χρονικό διάστημα μεταξύ 13 και 15 Οκτωβρίου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα γκρέμιζε το καθεστώς που κυβερνά τη χώρα και ο Βασίλης Λεβέντης ταλαντευόταν αν θα παραιτηθεί από βουλευτής ως ένδειξη θυσίας για να βγει η χώρα από το τέλμα. Τις ίδιες ημέρες, συνέβησαν πολλά ακόμα. Έτσι, δεν βρέθηκε ιδιαίτερος χώρος και διάθεση για αναφορές σ\\' έναν ακόμα θάνατο ενός ντελιβερά. Μόνο 25 χρόνων.

Ο Τσίπρας υπόσχεται φοροελαφρύνσεις για το 2018, ο Σκουρλέτης 5000 προσλήψεις σε δήμους, οι πλειστηριασμοί παγώνουν για ακίνητα κάτω των 300.000 ευρώ, ο Παππάς αναφέρεται σε διεύρυνση των συμμαχιών και όλη η κυβέρνηση μαζί ψάχνει αραχνιασμένα σε ντουλάπια νομοσχέδια για να τα φέρει στη Βουλή και για τα οποία θεωρεί ότι θα οριοθετηθεί και πάλι το δίπολο αριστερά- δεξιά...

Σύμφωνα μ\\' ένα δημοσιογράφο που άκουσα χθες στην τηλεόραση, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδειξε το αριστερό της πρόσημο ψηφίζοντας το νομοσχέδιο για την διεμφυλικότητα. Ήταν σχεδόν ενθουσιασμένος καταγγέλλοντας τη δεξιά, την εκκλησία, το ΠΑΣΟΚ και ένα σωρό άλλους που είχαν διαφορετική θέση από την «αριστερή» κυβέρνηση...

Το μόνο θετικό απ\\' όλη αυτή την σκόνη που σηκώθηκε με το νομοσχέδιο για την διεμφυλικότητα, είναι ότι τελικά ψηφίστηκε. Συνέβη αυτό που θα συνέβαινε σε μια Ευρωπαϊκή χώρα δηλαδή, θα υιοθετείτο ένας νόμος που προστατεύει τα δικαιώματα κάποιων ανθρώπων και ο οποίος αποτελεί συμβατική μας υποχρέωση. Εδώ ακριβώς βρίσκεται ωστόσο το πρόβλημα με τη δική μας χώρα.

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αυτές τις ημέρες, δείχνουν άνεση και μαχητικότητα στις δημόσιες εμφανίσεις τους. Θεωρούν ότι το μπρος-πίσω της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο νομοσχέδιο για την διεμφυλικότητα έδωσε στους ίδιους το χαμένο τους προοδευτικό πρόσημο. Η αδυναμία της Ν.Δ. να ανταποκριθεί στις στοιχειώδεις ανάγκες των καιρών, πιστεύουν ότι αποτελεί το δικό τους πλεονέκτημα.

Το πολιτικό προσωπικό εγκλωβίστηκε για μια ακόμα φορά από την εκκλησία. Αιτία, το νομοσχέδιο για την νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Μια ρύθμιση, που αφορά σ’ ένα δικαίωμα κάποιων ανθρώπων, λίγων ή πολλών, καμία σημασία δεν έχει. Οι ιεράρχες δεν το θέλουν και αυτό είναι δικαίωμά τους. Δεν ισχύει το ίδιο με τις οργισμένες αντιδράσεις και την απαίτησή τους ν’ αποσυρθεί.

Πριν λίγες εβδομάδες, η επικαιρότητα ήθελε την εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» να απειλεί ότι θα αποχωρήσει από τη χώρα και την κυβέρνηση να οχυρώνεται πίσω από ένα επαναστατικό μετερίζι επικαλούμενη την προστασία του περιβάλλοντος και άλλα πολλά. Μετά, ήρθε η ιστορία μιας επένδυσης στην Κέρκυρα, ενώ ακολούθησε η μεγαλύτερη περιπέτεια με το Ελληνικό και το ΚΑΣ...