«Πάντως, πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι πολύ καλός ρήτορας», είπε η γυναίκα μου παρακολουθώντας τον πρωθυπουργό να δίνει συνέντευξη στους δημοσιογράφους, εχτές στη Θεσσαλονίκη. «Δεν είναι αυτός καλός ρήτορας» της αντείπα. «Οι δημοσιογράφοι είναι ανεπαρκείς. Αν έκαναν σωστά τη δουλειά τους θα έπρεπε να ψάχνει πώς να τελειώσει νωρίτερα τη συνέντευξη».

Αν η είδηση είναι αληθινή, ο κρατικός τομέας θα αποκτήσει σύντομα το πέμπτο τηλεοπτικό του κανάλι, την ΕΡΤ 4. Τα πάνε τόσο καλά οι τρεις άλλες ΕΡΤ και το κανάλι της Βουλής, που θα ήταν κρίμα να χαθεί μία τέτοια «ευκαιρία». Άντε και ΕΡΤ 5. Αν η ΕΡΤ 4 ασχολείται με τα αθλητικά, κάτι θα βρεθεί και για την ΕΡΤ 5… <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.</b>

Με τις υποσχέσεις να έχουν εξαντληθεί ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ είχε δύο επιλογές. Να στύψει το κεφάλι του να βρει νέες ή να δημιουργήσει έναν νέο Αλέξη... Ποτέ κανένας δεν κατηγόρησε τον Τσίπρα ότι διάλεξε λύσεις που χρειαζόντουσαν σκέψη...

Ήταν ένα ιδιαιτέρως πλούσιο (πεμπτο)ΠΣΚ. Σε ό,τι αφορά τον Τσίπρα τουλάχιστον. Και να τα κολλυβοαγγλικά του με τον Macron και να ο Οδυσσέας και ο κόπρος του «Αυγέα» στη ΔΕΘ. Και να ο καταιγισμός ψεμάτων σαν να μην πέρασε μια μέρα από το αλήστου μνήμης «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» του 2014.

Τι αλήθεια συμβαίνει με τον πρωθυπουργό; Πως ξαφνικά αγάπησε την επιχειρηματικότητα, υμνεί το υπερταμείο, θεωρεί εξαιρετική επιλογή την πώληση του ΟΛΠ και ακυρώνει τον ΣΥΡΙΖΑ του χθες; Η εύκολη απάντηση είναι πως πρόκειται για μετάλλαξη ενός ανθρώπου που η κυβερνητική εμπειρία τον μετέτρεψε σε ρεαλιστή.

Ο Τσίπρας δεν απαξιώθηκε ως πρότυπο πολιτικού από την κοινωνία. Δεν καταδικάστηκε στην συνείδηση ως ο μεγαλύτερος ψεύτης των μνημονίων. Για τον ίδιο λόγο που δεν καταδικάστηκε και ο Α. Παπανδρέου ως η πιο ζοφερή εικόνα στην πολιτική ιστορία μας. Ο Αλέξης είναι πια το «σύστημα» στη χώρα και όχι ο Κυριάκος.

Προετοιμαζόμαστε για ένα νέο project, αυτό της έκδοσης της εφημερίδας «Φιλελεύθερος». Κι όπως κάθε επιχειρηματικό σχέδιο, έτσι κι αυτό έχει ένα business plan και επενδυτές. Ή θα πρέπει να έχει κανείς πολλά δικά του χρήματα ή να αναζητήσει επενδυτές ή μαύρες σακούλες γεμάτες χαρτονομίσματα. Προσωπικά προτιμώ την διαδικασία του business plan. Δεν με... τρομάζει. Τα media είναι που «τρομάζουν»!

Ο τελευταίος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας , Μωάμεθ ΣΤ’ Βαχιντεντίν , ανέβηκε στον θρόνο το 1918, σε μία εποχή που η αυτοκρατορία διαλυόταν. Όντας πολιτικά ανίσχυρος, υποχρεώθηκε να υποταχθεί στις θελήσεις των νικητών της Αντάντ, αποδεχόμενος της Συμμαχική κατοχή της Κωνσταντινούπολης και την ευνοϊκή για την Ελλάδα Συνθήκη των Σεβρών τον Αύγουστο του 1920, αντιτασσόμενος ταυτόχρονα στο εθνικιστικό κίνημα του Μουσταφά Κεμάλ.

Το κύριο στοιχείο που διαμορφώνει μια πολιτική συμπεριφορά—πέραν του ιδεολογικού—είναι η σύγκριση, η κρίση και η αποτίμηση των πεπραγμένων των κυβερνήσεων. Εδώ επάνω βασίζονται και οι επιλογές που γίνονται από τους πολίτες.<b>Γράφει ο Σάκης Μουμτζής</b>

Εδώ και καιρό, όλοι φαίνεται να έχουν πεισθεί ότι υφίσταται μια αγεφύρωτη διένεξη μεταξύ Ευρωπαίων και ΔΝΤ σχετικά με το ελληνικό χρέος. Σε σημείο που να έχει καταντήσει σχιζοφρένεια η απέχθεια γενικώς προς το ΔΝΤ. <b>Γράφει ο Παναγιώτης Γκλαβίνης</b>

Ασχολούμαστε σοβαρά με το τι θα κάνει η κεντροαριστερά του ΠΑΣΟΚ, αν θα βάλει υποψηφιότητα ο Γιώργος Παπανδρέου, αν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ σε περίπτωση που βγει πρώτη, ή αν τελικά...αν η γιαγιά μου ήταν τρένο, αν, αν. <b> Γράφει η Mαρία Dawkinson.</b>

Για τον ΣΥΡΙΖΑ η Θεσσαλονίκη έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια σε ένα προσφιλές πεδίο ανάπτυξης της καταδημαγώγησης και της παραπλάνησης του Ελληνικού λαού. Με αφορμή τη ΔΕΘ, η ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος χρησιμοποιεί το βήμα της για να εξακοντίζει αδίστακτα ψέματα, επιχειρώντας απροσχημάτιστα τον αποπροσανατολισμό των Ελλήνων πολιτών.

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός, όταν δεν εγκαινιάζει έργα στην χώρα μας, προσπαθώντας να τα οικειοποιηθεί, υπογράφει \\\"Μνημόνια κατανόησης\\\", με Βαλκάνιους Πρωθυπουργούς. Το φαινόμενο της αξιοποίησης, των φωτογραφιών, μεταξύ Βαλκάνιων Πρωθυπουργών, για την εσωτερική επικοινωνιακή ανάγκη του καθένα, είναι παλιό, απλώς, τώρα έγινε καθημερινότητα.

Στα θρανία αυτά, τέλος, θα δοθεί η μάχη της διαφάνειας, της κοινωνικής λογοδοσίας και της αξιοκρατίας, με θεσμούς αξιολόγησης για μαθητές και δασκάλους, που θα εξασφαλίζουν την πρόσδεση του σχολείου με τη βελτίωση. <b>Γράφει η Σοφία Ζαχαράκη.</b>

Σ’ έναν κόσμο όπου τα παπούτσια μας μπορούν να συνδεθούν στο διαδίκτυο, γιατί να μην μπορούμε να ψηφίσουμε ηλεκτρονικά σε μια σειρά από είδη εκλογών; Στην Ελλάδα δεν έφτασε η ώρα να δοκιμάσουμε την δυναμική της τεχνολογίας; <b>Γράφει ο Νίκος Μηλαπίδης.</b>

Πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί ξεχώρισαν για την ικανότητά τους να έχουν μια σφαιρική αντίληψη και αναφορά της Ιστορίας και της σύγχρονης πραγματικότητας. Με βάση αυτή την ικανότητα μπόρεσαν να σχεδιάσουν στρατηγική για την Ευρώπη και για τη χώρα τους. <b>Γράφει ο Αντώνης Τριφύλλης.</b>

Αν αυτοί οι προτεινόμενοι Νόμοι για τη Μέγιστη / Ελάχιστη Θερμοκρασία σάς φαίνονται γελοίοι, αυτό συμβαίνει γιατί είναι όντως εντελώς γελοίοι. Το ίδιο γελοίοι είναι και οι νόμοι κατά της αισχροκέρδειας. <b>Γράφει ο Mark J. Perry.</b>

Πριν από λίγες ημέρες στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας συνελήφθησαν φοιτητές να κλέβουν στις εξετάσεις. Το τμήμα της Σχολής τους τιμώρησε, ως όφειλε. Ήρθε όμως η παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, χαρακτήρισε την απόφαση «πρωτόγνωρη», ζήτησε να δοθεί η δυνατότητα σε αυτούς τους φοιτητές να συμμετάσχουν στην επαναληπτική εξέταση. Επικαλέσθηκε δε η ΔΑΠ την οικονομική κρίση.

Αν υπάρχει ένα αδιαπραγμάτευτο αξίωμα στην πολιτική, τότε αυτό είναι το ότι για να γίνει κάποιος κουμουνιστής, θα πρέπει πρώτα να αποφασίσει να πάρει διαζύγιο από την λογική. <b>Γράφει ο Δημήτρης Χριστοδουλάκης.</b>

Σκεφθείτε την εξής σκηνή: Υπάλληλος καθαριότητας σε ΟΤΑ που επιφυλάσσεται να συνεντευξιαστεί με τον προϊστάμενό του στο πλαίσιο της «αξιολόγησης» του ν. 4369/2016 υφίσταται bullying απ΄αυτόν ώστε να του «κάτσει» και να του πει με δικά του λόγια τη γνώμη του για τον στρατηγικό στόχο της μονάδας του.

Τις ώρες που τα κανάλια διέκοπταν το πρόγραμμά τους για να καλύψουν την επίσκεψη Macron και ο Τσίπρας δήλωνε πως «η έξοδος της Ελλάδας απο την κρίση θα σηματοδοτήσει και την οριστική έξοδο της Ευρώπης από την κρίση» (λίγο ακατανόητος συλλογισμός), η συμπαθής κατά τα άλλα υπουργός Έφη Αχτσιόγλου, αιφνιδίαζε τη Βουλή.

Στην Ελλάδα είμαστε συνηθισμένοι στην άποψη πως «ό,τι είναι δημόσιο είναι καταρχήν αθώο κι ό,τι είναι ιδιωτικό, καταρχήν ένοχο». Έτσι, δεν μας προξένησε έκπληξη το γεγονός πως μια Τράπεζα βλαστοκυττάρων λειτουργούσε χωρίς άδεια. «Σκάνδαλο!». <b>Γράφει ο Δρ. Γιώργος Καραβάνας.</b>

Στη θέση του Macron που φιλοδοξεί να ηγηθεί μιας πανευρωπαϊκής προσπάθειας, θα έμπαινα στον κόπο να ασχοληθώ με δύο ή τρεις παρατηρήσεις για το ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης και την εφαρμογή των ελληνικών προγραμμάτων βοήθειας, κατά την περίοδο των μνημονίων.

Τις μέρες που πέρασαν τα συριζοτρόλ έκαναν viral κάποιες φωτογραφίες του Ά. Γεωργιάδη με την A. Merkel και τον W. Schaeuble. Οι υπάλληλοι του ΣΥΡΙΖΑ κατακεραύνωναν εν χορώ τον αντιπρόεδρο της ΝΔ με τα συνήθη σε αυτές τις περιπτώσεις επίθετα. Όλα αυτά δε, δεν προέκυπταν από κάποια δήλωση του Γεωργιάδη αλλά από το γεγονός πως στις φωτογραφίες αυτές παρουσιαζόταν χαμογελαστός και σε καλή διάθεση.