Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει ένα βαθύτατα πολιτικό πρόβλημα. Αδυνατεί να ασκήσει το ρόλο του ως αντιπολίτευση και να ανασυσταθεί παρουσιάζοντας ένα πρόγραμμα για να απευθυνθεί στους πολίτες. Και στο πλαίσιο αυτό τα τρολς του διαδικτύου αποτελούν μια κάποια... λύση αφού μέσω αυτών πραγματοποιείται ένα είδος επαναστατικής γυμναστικής από το Φθινόπωρο του 2019.

Οι πρωταγωνιστές είναι και πρέπει να είναι τα θύματα. Είναι όμως τελικά δυνατόν αυτό; Ο ξένος τύπος (Νew York Times) γράφει μάλλον σωστά πως η θύελλα καταγγελιών ενάντια σε ισχυρά ονόματα και πρόσωπα που χαίρουν σεβασμού από τον κόσμο της ελληνικής τέχνης λαμβάνει χώρα σε μία από τις πιο συντηρητικές κοινωνίες της Ευρώπης, όπου τέτοιου είδους κακοποιήσεις ψιθυρίζονταν για χρόνια, αλλά δεν συζητιούνταν ποτέ ανοιχτά, πόσο μάλλον να διώκονταν.

Αγνοώντας αυτό που πραγματικά θέλει η κοινωνία, δηλαδή τα παιδιά να σπουδάζουν σε σχολεία και να διδάσκονται από εκπαιδευτικούς, των οποίων οι επιδόσεις αξιολογούνται, όπως στο εξωτερικό, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, υψώνουν για μια ακόμη φορά «τοίχος άρνησης» απέναντι σε ένα ψηφισμένο νόμο. Αντιδρούν στην αξιολόγηση των σχολείων, επειδή φοβούνται ότι μετά από αυτά, έρχεται η αξιολόγηση των δασκάλων και καθηγητών.

Τον χρυσό κανόνα της ουδετερότητας που πρέπει να διέπει τη συμπεριφορά των δικαστικών λειτουργών απέναντι σε κάθε διάδικο, παραβίασε η προ ημερών ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών-Εισαγγελέων για τον Δ. Κουφοντίνα, αναφέρει στο liberal.gr ο Πρόεδρος Εφετών, Παναγιώτης Λυμπερόπουλος. Τονίζει ότι στο Δικαστικό Σώμα επικρατεί αναταραχή, εκτιμώντας ότι προσεχώς οι αντιδράσεις θα γίνουν ακόμα πιο έντονες.<b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Εφόσον πετύχουμε ένα στόχο 40.000 εμβολιασμών την ημέρα, έως τον Μάιο θα έχουμε εμβολιάσει 3 εκατ. ανθρώπους και θα έχουμε φτάσει σε ένα πρώτο «τείχος» ανοσίας. Τρεις ειδικοί απαντούν στις ερωτήσεις που θέτει το Liberal.gr, φωτίζοντας όλες τις πτυχές του εγχειρήματος. Πότε θα εμβολιαστούν οι χρονίως πάσχοντες, τι πρέπει να κάνουν οι έγκυες, πότε πρέπει να εμβολιαστούν όσοι έχουν νοσήσει, αν θα υπάρξουν ειδικά εμβόλια Covid για παιδιά, πότε θα δούμε τον αντίκτυπο στις νοσηλείες.

Δεν έχουν δίκιο όσοι οικτίρουν την τροπή που έχει πάρει ο δημόσιος διάλογος για το #MeToo στη χώρα μας. Κι ακόμα μεγαλύτερο άδικο έχουν όσοι ισχυρίζονται ότι η συζήτηση «θάφτηκε», ενώ μόλις ξεκίνησε. Καμία κοινωνία, ακόμα και οι πιο προηγμένες, δεν είναι σε θέση να συζητούν με νηφαλιότητα ό,τι νέο ανακύπτει. Άλλωστε, τι άλλο σημαίνει ο όρος «προηγμένη κοινωνία» από την ικανότητα των μελών της να συζητούν ό,τι τα απασχολεί ή τα βασανίζει;

«Θύελλα για τον καταδότη πρύτανη». Αυτός είναι ο τίτλος σε «ρεπορτάζ» της Εφημερίδας των Συντακτών για τον πρύτανη του ΑΠΘ Νίκου Παπαϊωάννου που συνοδεύεται μάλιστα και από μια μεγάλη φωτογραφία του. Η εφημερίδα έριξε βορά στα λιοντάρια ένα θεσμικό πρόσωπο επειδή εφήρμοσε το νόμο. Η δημοσιογραφική πένα σε αυτή την περίπτωση είναι επικίνδυνη και δολοφονική σαν μαχαίρι γιατί ενεργοποιεί τα χειρότερα ένστικτα ενός κοινού το οποίο κανείς δεν μπορεί να ελέγξει.

Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που η Entersoft ολοκλήρωσε τη μετάταξη της στην Κύρια Αγορά του ΧΑ, σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία. Η πορεία της χρηματιστηριακά και επιχειρηματικά δικαίωσε όσους πίστεψαν το εγχείρημα της παρουσίας σε μια οργανωμένη αγορά.  Ο διευθύνων σύμβουλος Αντώνης Κοτζαμανίδης μιλάει στο LiberalMarkets για την πρώτη χρονιά παρουσίας στην Κύρια Αγορά και τις προοπτικές που διαμορφώνονται το 2021. <b>Συνέντευξη στον Μάνο Χατζηδάκη.</b>

Η κρίση του κορονοϊού δεν οδήγησε μόνο σε μια υγειονομική καταστροφή, αλλά επηρέασε βαθιά τις οικονομίες και τον τρόπο ζωής μας. Η ευρωπαϊκή οικονομία γνώρισε τη μεγαλύτερη κάμψη της από τον Β&apos; Παγκόσμιο Πόλεμο ως αποτέλεσμα των συνεχών απαγορευτικών κυκλοφορίας και του κλεισίματος των επιχειρήσεων. <b>Γράφει η Arnaud Sadzot</b>

Ο Ιάκωβος Τσούνης είναι ένας άνθρωπος που πλησιάζει τα 100 χρόνια πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Έχει ζήσει σχεδόν τη μισή ιστορία του ελληνικού κράτους, πολέμησε στο Έπος του 40 και στη συνέχεια εξελίχθηκε από εκτελωνιστής σε εφοπλιστή και από εκεί σε εθνικό ευεργέτη. Η πορεία και η συνεισφορά αυτού του ανθρώπου στην πατρίδα αναγνωρίστηκε από την αρχηγό του κράτους, την Πρόεδρο της Δημοκρατίας κα. Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Αναρωτιόμαστε γιατί τελικά να εστιάζουμε στο αίτημα του Κουφοντίνα αντί να κοιτάξουμε πρώτα αν ο διαχωρισμός των κρατουμένων γενικά, δηλαδή ο λόγος της μεταφοράς του στον Δομοκό που επικαλείται η Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής, είναι στην σωστή κατεύθυνση προς το συμφέρον όλων των κρατουμένων;

Καμιά οργάνωση, κανένα φαινόμενο δεν μπορεί να βελτιωθεί αν δεν μετράμε. Είναι βασική αρχή οποιασδήποτε επιστήμης. Είναι λοιπόν αδιανόητο οι εκπαιδευτικοί να αρνούνται την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων. Αξιολόγηση εν προκειμένω είναι το εξειδικευμένο μέτρημα. Η άρνηση της αξιολόγησης είναι η άρνηση της επιστήμης.

H πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την χθεσινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή θα μπορούσε να αποτελέσει μια χρυσή ευκαιρία για τον Αλέξη Τσίπρα να αφήσει πίσω του τα βαρίδια του λαϊκισμού και του εκχυδαϊσμού της πολιτικής ζωής. Αντ&apos; αυτού ο συμψηφισμός που επιχείρησε δείχνει πως ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να ξεφύγει από τη λογική του διχασμού, από το «εμείς και οι άλλοι» του μνημονίου και αντιμνημονίου.

Παιδιά, εδώ έχουμε φτάσει στον απόλυτο παραλογισμό. Από την μια μεριά έχουμε πέντε εκατομμύρια ανθρώπων που σκέπτονται λογικά, ψύχραιμα και νηφάλια για την υπόθεση Λιγνάδη. Φρικιάζουν με την ουσία της άθλιας αυτής ιστορίας, αποδίδουν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, αλλά διατηρούν εντός τους το μέτρο και την αίσθηση δικαιοσύνης στην απόδοση ευθυνών. Απέναντι τους υπάρχουν πεντακόσιοι ή χίλιοι πληρωμένοι, φανατίλες και σχιζοφρενείς, που ουρλιάζουν νυχθημερόν στα social media διακινώντας πολιτική λάσπη και παραλογισμό.

Η Άννα Διαμαντοπούλου το έθεσε εύστοχα στο χθεσινό της άρθρο εδώ, στο Liberal.gr: μόλις ανακοινώθηκε η συζήτηση στη Βουλή «για την ποιότητα της Δημοκρατίας και του πολιτικού διαλόγου» έπεσε «τρόμος πάνω από την πόλη», γιατί οι περισσότεροι περιμέναμε τον απόλυτο εκχυδαϊσμό της δημόσιας συζήτησης. Ευτυχώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Παρά την ένταση που υπήρχε η συζήτηση δεν εξετράπη.

Το λάθος που έκαναν εξ αρχής όσοι εγχώριοι αλλά κυρίως διεθνείς αναλυτές διάβαζαν τον Ερντογάν διαχωρίζοντας τις κατά καιρούς τοποθετήσεις του σε εσωτερικής κατανάλωσης και σε αντικειμενικής διπλωματικής (δηλαδή διαπραγματευτικής) αξίας ήταν διπλό. Ήταν καταρχάς λάθος επιστημολογικό: Δεν διαχωρίζεις ερμηνευτικά μια τοποθέτηση που παράγει ιδεολογία. Και ιδεολογία παράγουν εξ ορισμού όλες οι μορφές χειραγώγησης της κοινής γνώμης.

Οι παρεμβάσεις που ανακοινώθηκαν για τα κακουργήματα που διαπράττονται εις βάρος ανηλίκων προσώπων να αναστέλλεται η παραγραφή, η οποία αρχίζει μετά την ενηλικίωση του ανήλικου προσώπου πρέπει να επεκταθεί και στις περιπτώσεις των πλημμελημάτων που τελούνται εναντίον ανηλίκων προσώπων.

Η ακαδημαϊκή μας ελευθερία, αλλά και η διοικητική λειτουργία των ελληνικών ΑΕΙ έχουν τεθεί υπό την αίρεση οργανωμένων μειοψηφιών που κατά καιρούς επιλέγουν το ελληνικό πανεπιστήμιο για να επιδοθούν σε επαναστατική γυμναστική εκ του ασφαλούς. Αυτές είναι οι «ελευθερίες» που αξίζει να υπερασπιστούμε;

Η σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν απαγορεύει την αναγκαστική σίτιση. Επίσης, σύμφωνα με το Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το κράτος υποχρεούται να παρέχει στον απεργό πείνας την απαραίτητη φροντίδα και όλα τα κατάλληλα υγειονομικά μέτρα. Ωστόσο δεν μπορεί να καταστεί υπεύθυνο όταν σέβεται την επιθυμία και την βούληση του απεργού πείνας και αυτός καταλήξει λόγω των πράξεων του, δηλαδή της άρνησης σίτισης.

Η Ελλάδα έχει βάλει στο τραπέζι την ιδέα των πιστοποιητικών εμβολιασμού, ως έναν τρόπο που θα προσέφερε μια διέξοδο από την παρούσα κατάσταση των επαναλαμβανομένων ταξιδιωτικών απαγορεύσεων και κλεισίματος δραστηριοτήτων. Δεν είναι μόνη της σε αυτό. Μεταξύ των χωρών που είτε ζητούν είτε εκδίδουν πιστοποιητικά εμβολιασμών είναι οι Κύπρος, Ισπανία, Ιταλία, Σουηδία, Τσεχία, Δανία, Εσθονία, Ουγγαρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Ισλανδία.

Ο χώρος των ψηφοφόρων που έχει πραγματικό «πολιτικό ζουμί», είναι αυτός που κινείται στο κέντρο και στις παρυφές του. Οι μετακινήσεις αυτών των ψηφοφόρων είναι εκείνες, που έδιναν και δίνουν τη νίκη στα κόμματα εξουσίας. Και σχεδόν όλοι έχουν στραμμένη στην προσοχή τους σε αυτήν την κρίσιμα μάζα ψηφοφόρων. Και λέμε σχεδόν όλοι, διότι το ΚΚΕ ενδιαφερόμενο για την διατήρηση της ταρίχευσης του, μέσα στα σάβανο της κομμουνιστικής ορθοδοξίας...

Ο Κουφοντίνας αποφάσισε να ξανααναμετρηθεί με το Κράτος. Επί 22 έτη ήταν ο νικητής, γιατί σκότωνε και οι διωκτικές αρχές δεν μπορούσαν να τον συλλάβουν. Ήταν αναμφίβολα μια μεγάλη νίκη. Κάποια στιγμή αυτή η δολοφονική διαδρομή του τερματίστηκε και ήρθε η ώρα της πληρωμής. Δυστυχώς η φράση «όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια» δεν έχει ισχύ πλέον.

Η μελέτη των στατιστικών δεδομένων των πρώτων χρόνων μετά την βίαιη κατάληψη της εξουσίας από του Μπολσεβίκους, προκαλεί ανατριχίλα ακόμη και στον πιο ψύχραιμο ερευνητή. Χιλιάδες δολοφονίες κληρικών και πιστών, δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσία, βεβήλωση οστών αγίων, εκκλησιών και μοναστηριών, απαγόρευση των λιτανειών.

Ο Δείκτης Φιλελευθεροποίησης αποκαλύπτει ποιες χώρες κατατάσσονται καλύτερα σε ό,τι αφορά την φιλελευθεροποίηση της οικονομίας τους και παρέχει στοιχεία ως προς τις χώρες που διαθέτουν τις υποδομές που θα τους επιτρέψουν να ανακάμψουν ταχύτερα από την τρέχουσα κρίση δημόσιας υγείας. <b>Γράφει ο Carlo Stagnaro. </b>