H σοβαρή αντινομία που υπάρχει ανάμεσα στα ιδεολογικοπολιτικά προτάγματα του ΣΥΡΙΖΑ και στις μνημονιακές του υποχρεώσεις, λειτουργεί παραλυτικά στο κυβερνητικό έργο και επιτείνει την ύφεση και την στασιμότητα στην Ελληνική οικονομία. Το σύνθημα «παραιτηθείτε» μπορεί να είναι ουτοπικό, έχει όμως ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο.

Διαβάστε ακόμα: Βούλγαροι αγοράζουν παραθαλάσσια οικόπεδα στην Β. Ελλάδα, ασιατική αλυσίδα ξενοδοχείων με έδρα την Ελλάδα ξεκινάει να κατακτήσει την Ευρώπη μέσω Βουλγαρίας, απόφαση για αγορά σύγχρονων δυτικών μαχητικών αεροσκαφών από την Βουλγαρία, σε συνθήκες ακραίας φτώχειας το 36% των Βούλγαρων.

Η εξαιρετική ένταση που προκάλεσε η επιμονή της κυβέρνησης να προωθήσει την επίμαχη εργασιακή μεταρρύθμιση, έχει οδηγήσει σε ακραίες καταστάσεις και φαινόμενα έξαρσης βίας. Σκηνές που δείχνουν έκτροπα από όργανα της τάξεως επιβεβαιώνουν μαρτυρίες για εξαιρετική νευρικότητα και επιθετικότητα, που οδηγεί σε έκτροπα. <b>Γράφει η Ήρα Φελουκατζή.<\/b>

Θυμάμαι την Δευτέρα 26 Ιανουαρίου του 2015. Τότε βέβαια, ήταν σχετικά ανέμελες εποχές. Ό,τι και αν έκαναν σε επικοινωνιακό επίπεδο έπιανε τόπο. Σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας τουλάχιστον, το οποίο τους είχε πιστέψει. Συμφωνούσαν σε ένα νέο μνημόνιο στις Βρυξέλλες (αποκαλυπτικές οι δηλώσεις τότε του Γιούνκερ) και μετά στην Αθήνα προκαλούσαν ένα δημοψήφισμα για αν θέλουμε ή όχι μνημόνιο! Αυτά, τότε.

Ο Αλέξης Τσίπρας, εν όψει και άλλων εξελίξεων, ετοιμάζει ήδη συνέδριο για την ανανέωση του κόμματος και την κατάλληλη ώρα, ανασχηματισμό για την ανανέωση της κυβέρνησης. Ο συνδυασμός των δύο αυτών κινήσεων θα ανοίξει την κοιλιά του ξέφρενου «αλόγου» για να ξεπηδήσει από μέσα το νέο «ΠΑΣΟΚ»!

Πριν 4 μήνες, η Σαουδαραβική ηγεσία, διά στόματος του πρίγκηπά της, ανακοίνωσε την πρόθεσή της να υλοποιήσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα. Το σχέδιο «Όραμα 2030». Δεδομένης της σημαντικής γεωπολιτικής και οικονομικής σημασίας της χώρας στην Μέση Ανατολή, αναρωτιέται κάποιος αν το πρόγραμμα αυτό θα πετύχει.

“Γίνε αυτό που είσαι”. Από τις πιο σκοτεινές φράσεις του Νίτσε. Ποιος βοηθάει να μάθεις ποιος είσαι; Η οικογένεια, το σχολείο, οι φίλοι, η ενδοσκόπηση, οι δυσκολίες; Η φτώχεια ή τα πλούτη; Όλα αυτά μαζί; Εαυτόμετρο δεν υπάρχει. Με τι μετριέσαι για να βρεις αν έγινες αυτό που είσαι;\r\n

Το σκηνικό είναι έτοιμο: Από την μία η 4η Ελληνική Δημοκρατία με ηγέτη τον αναμορφωτή Αλέξη Τσίπρα. Και από την άλλη οι εκπρόσωποι της μεταπολίτευσης, του διεφθαρμένου παρελθόντος, του παλαιού. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Από το 1981 και μετά, η ανάπτυξη στην χώρα μας βασίστηκε -και ακόμη βασίζεται- στο Κράτος (που απέτυχε, βέβαια, παταγωδώς). Στον Αναπτυξιακό Τομέα, η χώρα προχωρούσε ένα βήμα μπροστά και τρία βήματα πίσω. Και όλη η κατακραυγή γι’ αυτό έπεσε στους πολιτικούς. Δεν είναι όμως μόνο δικό τους το φταίξιμο.

Ογδόντα μια -81- ώρες τους τελευταίους πέντε μήνες εμφανίστηκε ο πρόεδρος Μαδούρο στην τηλεόραση σε εθνικό δίκτυο. Φανταστείτε έναν λαό να βομβαρδίζεται ασταμάτητα 17 χρόνια από την προπαγάνδα ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Να το πούμε όπως ακριβώς είναι: Τα παιδιά δεν μπορούν! Δεν θέλουν! Δεν το αντέχουν! Είναι ιδεοληπτικοί, ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Στην προσπάθειά τους να καλύψουν την ανικανότητά τους λένε παλαβομάρες: Ότι η ανάπτυξη θα έρθει με τους υψηλούς φόρους! Ονειρεύονται επενδυτές, αλλά μάλλον εννοούν τα κοράκια των πλειστηριασμών.

Ξεκινάω με παρένθεση: Ο λαϊκισμός για να κυριαρχεί, χρειάζεται μια κοινωνία όσο το δυνατόν πιο απολιτίκ! Ένα απολιτίκ πλήθος, εύκολα και εύλογα περιορίζει το οπτικό του πεδίο στον μικρόκοσμο προβλημάτων των ατόμων που το αποτελούν. Το απολιτίκ κοινό δεν σημαίνει ότι είναι χαζό και αδιάφορο…

Aν η χώρα μας διέθετε προεδρικό πολίτευμα, πολύ αμφιβάλλω αν ο Παύλος Πολάκης, και κάθε Πολάκης, θα είχε περάσει επιτυχώς την διαδικασία εξετάσεώς του από την αρμόδια επιτροπή της Γερουσίας. Άνθρωποι όπως αυτός ή όπως ο -επαγγελματίας ψεύτης και καταδικασμένος συκοφάντης- Πάνος Καμμένος, δεν θα είχαν μπορέσει ποτέ να καταλάβουν υπουργικό θώκο!

Στην αρχή της γέννησης του σύμπαντος ο χρόνος κυλούσε πολύ αργά, καθώς όλη η ύλη ήταν συγκεντρωμένη γύρω από ένα σημείο.

Η εσπευσμένη κατάθεση του νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό και η ψήφιση του με συνοπτικές διαδικασίες, εγείρουν ερωτήματα για τις κυβερνητικές προθέσεις. <b> Γράφει ο Σάκης Μουμτζής. <\/b>

Ο Φρανκ Άντεργουντ, είναι ο πρωταγωνιστής της πιο επιτυχημένης σειράς στις ΗΠΑ, του House of Cards. Πρόκειται για έναν πανούργο πολιτικό που χρησιμοποιεί κάθε τρόπο για να αναρριχηθεί... Γράφει ο Insider.

Επί της ουσίας, αυτό που φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας μηχανισμός μείωσης συντάξεων που μετατρέπει τις ασφαλιστικές εισφορές σε φορολογικά ποσοστά!

Μετά και το χτεσινό επεισόδιο με την αμφισβήτηση των κανόνων Δικαίου από τον υφυπουργό Υγείας κ Πολάκη, την εξύμνηση παρανομιών από τη βουλευτή κ Αυλωνίτου, την εμμονή του βουλευτή Γ Κυρίτση στην άποψη ότι οι καταλήψεις βρίσκονται «στο γκρίζο σημείο μεταξύ νόμου και πολιτικής αντίληψης» (!) και τη σιωπηρή επιδοκιμασία του πρωθυπουργού σ αυτή τη νοοτροπία, γίνεται ολοφάνερο και στον τελευταίο πολίτη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που «θα μας τάραζε στη νομιμότητα» δεν έχει καμιά σχέση με τη Δημοκρατία και το κράτος Δικαίου. Δεν έχει σχέση με τη νομιμότητα.

Οι μεγάλες εταιρίες ζουν ιστορικές στιγμές παγκοσμίως. Το κόστος δανεισμού τους είναι εξαιρετικά χαμηλό, διατηρώντας τα περιθώρια κέρδους εξαιρετικά, λόγω της δυνατότητας να εκδίδουν εταιρικά ομόλογα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια. Είναι όμως αυτά τα επιτόκια διατηρήσιμα; Κρατούν οι κάτοχοι των ομολόγων, μπουκάλια με αθάνατο νερό ή με τοξικό κοκτέιλ;\r\n

Αυτοί λοιπόν οι μικροί Έλληνες έφτιαξαν έναν «έξυπνο» κάδο ανακύκλωσης αλλά ταυτόχρονα, πρότειναν και το πιο δυναμικό επιχειρηματικό project για να μπει η ιδέα τους στην αγορά. Και όχι μόνο αυτό, μεγάλη επιτυχία ήταν και η κατάκτηση του βραβείου Ηγετικής Προσωπικότητας από τη μαθήτρια Μαρία Κοκκάλα, η οποία ξεχώρισε ανάμεσα σε 275.000 παιδιά και βραβεύτηκε με το «Leadership Award»!

«Hμίμετρα» όπως ο μεγαλύτερος χρόνος αποπληρωμής ή και η μείωση στο κόστος εξυπηρέτησης θα συνεχίσουν το (σε ελεύθερη μετάφραση) λάκτισμα του ελληνικού τενεκέ μέχρι το τέλος του δρόμου... Γράφει ο Κώστας Μήλας.

Πολλά δείχνουν ότι το σύστημα συντάξεων έχει σημαντικές δυσκολίες όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως. Αναρωτιέται κάποιος αν αυτές οι εξελίξεις είναι προσωρινές ή μόνιμες, και αν ναι, που οδηγούν. Επιστρέφουμε στην εποχή όπου οι γονείς θα στηρίζονταν στη βοήθεια από τα παιδιά ή συγγενείς τους, ή σε μια εποχή όπου οι συντάξεις θα ανακάμψουν;

Τα εργασιακά δεν είναι θέμα λίγων κοινωνικών εταίρων αλλά πολλών εργοδοτών και εργαζόμενων.

Οι κλέφτες περιμένουν πώς και πώς το καλοκαίρι για να κλέψουν τα πολλά σπίτια των ενοίκων που λείπουν. Αντιστοίχως ο υπουργός Παιδείας περιμένει πώς και πώς την ίδια περίοδο, που λείπουν γονείς και εκπαιδευτικοί, για να φέρει στη Βουλή την υποβάθμιση της ήδη υποβαθμισμένης Παιδείας.