Το Euro 2016 αρχίζει σήμερα με φόντο την κοινωνική ένταση που δεν εκτονώνεται παρά τις προσπάθειες της γαλλικής κυβέρνησης να κατευνάσει τα πνεύματα. Η Γενική Ομοσπονδία Εργαζομένων CGT εντείνει την πίεση σε μια περίοδο που η Γαλλία συγκεντρώνει διεθνή προβολή για ένα μεγάλο αθλητικό ραντεβού και η εμπλοκή στη διακίνηση των φιλάθλων δημιουργεί εξαιρετικά προβλήματα. <b>Γράφει η Ήρα Φελουκατζή.<\/b>

Οι γυναίκες, όπως, σωστά είχε πει η Βικτόρια Γούντχαλ , δεν πρέπει να τυγχάνουμε ευνοϊκής μεταχείρισης μόνο και μόνο επειδή είμαστε γυναίκες, αλλά δεν θα πρέπει να δυσκολεύεται η εξέλιξή μας , ούτε να αποκλειόμαστε από τις θέσεις ευθύνης μόνο και μόνο επειδή είμαστε γυναίκες. Η Γούντχαλ έζησε έναν αιώνα πριν από τον καιρό της.

Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία αδειοδότησης των ιδιωτικών καναλιών, η κυβέρνηση θα έχει ένα επιπλέον πρόβλημα. Πως θ\\' αντικαταστήσει τον εχθρό που με μια λέξη ονομάζεται διαπλοκή. Θα πρέπει ν\\' αναζητήσει έναν νέο στόχο τον οποίο θα πυροβολεί κάθε φορά που θα έχει ανάγκη για αποπροσανατολισμό...

Η βία αποτυπωμένη σε χαρτί ή σε μια ηλεκτρονική σελίδα δεν θα μπορέσει ποτέ να μεταφέρει την έκρηξη της αδρεναλίνης που από την μια λειτουργεί σαν εργαλείο και σε ωθεί να δράσεις και από την άλλη, αν δεν μπορείς να την ελέγξεις, κλέβει τον έλεγχο του σώματός σου. <b>Γράφει ο Γ. Κουζηνός.<\/b>

Η κυβέρνηση παίζει τα τελευταία της χαρτιά ποντάροντας στα τόσα χρόνια καλλιεργημένα αντιδυτικά-αντιεπιχειρηματικά αντανακλαστικά της εκλογικής της πελατείας.

Υπάρχει ένα ασφαλές κριτήριο να κρίνεις τις εξουσίες, για τον βαθμό λαϊκής αποδοχής που διαθέτουν: είναι ο τρόπος που αντιδρούν σε κάθε κοινωνική δυσανεξία. Αν κατανοούν τις αντιδράσεις της πλειοψηφίας ή αν αμύνονται επιθετικά, επικαλούμενες ηθικές, πολιτικές και καμιά φορά και «θρησκευτικές» αρχές. Στην περίπτωση της Αριστεράς, ισχύουν οι «θρησκευτικές» αρχές.

Δύο λεπτά πριν τις 7 το πρωί ώρα Ελλάδας χτες, το Στέητ Ντηπάρτμεντ προχώρησε σε μια εξαιρετικά αρνητική έως και επικίνδυνη για τα ελληνικά συμφέροντα δήλωση όταν ρωτήθηκε από Έλληνα δημοσιογράφο «ποια είναι η θέση της Ουάσινγκτον στην αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης» από τον Έρντοαν.

Η εικόνα της χώρας φτιάχνεται κομμάτι – κομμάτι, όπως ένα ψηφιδωτό. Η υπόθεση της καταδίκης του μηνιαίου περιοδικού Athens Review of Books μετά από αγωγή του Ν. Κοτζιά, επειδή δημοσίευσε επιστολή αναγνώστη που αξιολογούσε τον υπουργό ως «τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας», είναι μια χαρακτηριστική ψηφίδα. <b>Γράφει ο Διονύσης Γουσέτης.<\/b>

Το πώς θα διδάσκονται τα θρησκευτικά –και οποιοδήποτε άλλο μάθημα– στα σχολεία είναι αρμοδιότητα της Πολιτείας. Στη χώρα μας δεν συμβαίνει αυτό. Η ιεραρχία έχει διεκδικήσει και έχει καταφέρει να έχει καθοριστικό λόγο. Οι επεκτατικές της τάσεις δεν έχουν περιοριστεί φυσικά μόνο στην εκπαίδευση, αλλά αναζητά ρόλο στην εξωτερική πολιτική, στις πολιτικές διεργασίες, σχεδόν παντού.

Η υπόθεση της Αριστεράς έχει τελειώσει από καιρό, δηλώνει σε συνέντευξή του στο Liberal ο Στέλιος Ράμφος. Μιλάει για την ελπίδα που αντπροσωπεύει ο Κυρ. Μητσοτάκης, για το ρόλο των πνευματικών ανθρώπων και την πολιτική, αλλά και για την Παιδεία. Χαρακτηρίζει εγκληματικό το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ να φτωχοποιήσει την κοινωνία. <b>Συνέντευξη στον Ανδρέα Ζαμπούκα.<\/b>

Είναι απορίας άξιον από που αντλεί όλη αυτή τη δύναμη επίπλευσης στην επιφάνεια; Δεν κατανοεί την επικινδυνότητα της εν γένει συμπεριφοράς του στο δημόσιο χώρο; Γιατί όσο περισσότερο συσσωρεύει οργή στον κόσμο, τόσο πιο πολύ γίνεται δύσκολη η θέση του για το μέλλον. Άλλωστε, δεν υπάρχει σε καμία αφήγηση υποκείμενο αμοραλιστικού φαινομένου χωρίς επιπτώσεις

Ο κ. Φίλης θα αναγορευτεί σε επίτιμο «ευεργέτη» των «παραιτηθείτε». Τέτοια διαφήμιση δεν την είχαν φανταστεί οι άνθρωποι ούτε στον ύπνο τους. Στις 15 Ιουνίου υπάρχει μία αντικυβερνητική διαδήλωση. Επίσης! Ποιο κίνημα της κατσαρόλας; Οι διοργανωτές μπορούν να πρωτοτυπήσουν και να υιοθετήσουν ως σύμβολο το βιβλίο! Κάθε διαδηλωτής στο χέρι με ένα βιβλίο.

Η κυβέρνηση πρέπει να κυνηγήσει το θέμα του χρέους μέχρι τέλους και να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της και να πάρει όσα περισσότερα μπορεί. Αλλά δεν βρίσκεται εκεί το κλειδί που θα μας βγάλει έξω από το Black box στο οποίο έχουμε παγιδευτεί. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα τσουνάμι νέων επενδύσεων. Είναι ο μόνος αληθινός δρόμος.

Η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη τη στρατηγική της, με πρωτοφανείς και απροκάλυπτες παρεμβάσεις επιδιώκει να επικαθορίσει τη Δικαιοσύνη, να την εργαλειοποιήσει και εν τέλει να χειραγωγεί τη δικαστική έκβαση κρίσιμων δικαστικών υποθέσεων με ποινικές κυρίως διαστάσεις, οι οποίες εξυπηρετούν την πολιτική της ατζέντα. <b>Γράφει η Γιάννα Παναγοπούλου.<\/b>

Το Eurogroup έταξε μόνον την επιμήκυνση των περιόδων χάριτος και αποπληρωμής ως το καλύτερο για μας σενάριο, και τούτο εάν χρειαστεί, μόνον εφόσον, όμως, εμείς πετύχουμε το στόχο του πλεονάσματος 3,5% το 2018. <b>Γράφει ο Π. Γκλαβίνης.<\/b>

Πριν 3 χρόνια ξεκίνησε η διαπραγμάτευση, κάτω από απόλυτη μυστικότητα, μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΗΠΑ για τη δημιουργία μιας συμφωνίας που είχε το όνομα ΤΤΙΡ. Κανένας τότε δεν θα φαντάζονταν ότι η συμφωνία αυτή αποτελεί την μεγαλύτερη απειλή, όλων των εποχών, για τα θεμέλια της Αστικής Δημοκρατίας στην οποία ζούμε.

Αναμφίβολα ο συσχετισμός δυνάμεων δεν μας ευνοεί, αλλά αυτός έχει ουσιαστικό αντίκρυσμα όταν οι συγκυρίες δίνουν την δυνατότητα αυτή η υπεροχή να δημιουργήσει μια νέα πολιτική πραγματικότητα. Αυτήν την χρονική στιγμή η Τουρκία έχει τέτοια δυνατότητα;

Για να καταλάβει κανείς ακριβώς τι συζητήθηκε, τι συμφωνήθηκε στο χτεσινό Eurogroup και τι θα εφαρμοστεί από δω και πέρα πρέπει απαραιτήτως να επικεντρωθεί σε μια φράση του πρωθυπουργού, στη Βουλή, που σηματοδοτεί ένα τέλος σ\\' αυτό που ξέραμε σαν αριστερά και ΣΥΡΙΖΑ.

Ζούμε τις ανεπανάληπτες στιγμές που η μαρξιστική Αριστερά σε όλες τις εκδοχές της επιτίθεται ανηλεώς στον ΣΥΡΙΖΑ, σε βαθμό που ο τελευταίος «κινδυνεύει» να αποκτήσει την συμπάθεια μου. Άλλωστε είναι η πιο μετριοπαθής έκφραση αυτού του χώρου.

Για πρώτη φορά ξεκινάει μια σοβαρή, ανοιχτή, οργανωμένη, ουσιαστική πρωτοβουλία ανανέωσης και αξιολόγησης σε Ελληνικό κόμμα εξουσίας! Για πρώτη φορά δημιουργείται ηλεκτρονικό portal που βγάζει την επιλογή στελεχών από τα κλειστά γραφεία, τις υπόγειες συμφωνίες και τις ίντριγκες.

Όταν σύμβουλος του Ταγίπ Ερντογάν, του προέδρου της Τουρκίας δήλωσε ότι ο Τούρκος πρόεδρος ίσως σκεφτεί να αγοράσει την προβληματική Γερμανική τράπεζα Deutsche Bank, ασφαλέστατα αυτό δημιούργησε ενδιαφέρον για την οικονομική ευρωστία της χώρας αυτής. Είναι άραγε η Τουρκία μια οικονομική υπερδύναμη;

Οι Ρουμάνοι αντιμετώπισαν διαφορετικά την κρίση. Αντί να επιβάλλουν φόρους επί φόρων, κυρίως απέλυσαν δημοσίους υπαλλήλους και περιέκοψαν κρατικές δαπάνες, για αυτό και μέσα σε λίγα χρόνια αποπλήρωσαν το ΔΝΤ και έκλεισαν το δάνειό του.

Ηχεί σαν κακόγουστο αστείο η οικονομική πολιτική των τελευταίων χρόνων να θεωρείται ως φιλελεύθερη. Η φορολογική μεταρρύθμιση μοιάζει όλο και περισσότερο με αυτήν που εφάρμοσε ο Στάλιν, όταν πέτυχε την δήμευση περιουσιών μέσω της υπερφορολόγησης.

Το φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ ήδη αποτελεί αντικείμενο μελέτης σε τμήματα πολιτικών επιστημών. Η Νομική Σχολή του Χάρβαρντ κατέταξε την ομάδα Τσίπρα στην πρώτη θέση της λίστας για την χειρότερη διαπραγμάτευση του 2015! Ακολουθούν και άλλα πανεπιστήμια. Μετά όμως την ψηφοφορία της Κυριακής,θεώρησα βέβαιο ότι πρόκειται για ένα αντικείμενο που θα απασχολήσει και την ψυχανάλυση.