Η Τερέζα (Πλερέζα αποκαλείται χιουμοριστικά πλέον) Μέι προφανώς δεν γνώριζε αυτή την τόσο γνωστή ελληνική παροιμία. Αρχικά η κίνηση της για πρόωρες εκλογές θεωρήθηκε ηθική, δεδομένου πως η ίδια δεν είχε εκλεγεί για την θέση που κατείχε. Προσωπικά δεν συμμερίστηκα την άποψη αυτή, είδα το όλο εγχείρημα ως υπόδειγμα πολιτικάντικου κυνισμού.

Οι ενδο-αραβικές διενέξεις πάντα είχαν πλοκή αντάξια ενός επιτυχημένου θρίλερ: ανθρώπινα πάθη, αυλικές συνωμοσίες,διενέξεις και αντιζηλίες μεταξύ βασιλικών οικογενειών, ενδοοικογενειακές συγκρούσεις και πατροκτονίες. <b>Γράφει ο Δημήτρης Κούρκουλας.</b>

Η μεγαλύτερη διεύρυνση αγορών τα τελευταία τριάντα χρόνια συντελείται στον χώρο της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Αλλά με το νομοσχέδιο Γαβρόγλου επιχειρείται η κατάπνιξη κάθε δυνατότητας ακαδημαϊκής ανάπτυξης. <b>Γράφει ο Τάσος Ι. Αβραντίνης.</b>

Ανοιχτή επιστολή προς τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ απευθύνει, μέσω του Liberal.gr, με αφορμή τη διαδικασία ψήφισης των προαπαιτούμενων μέσω τροπολογιών, η βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, κ. Χαρά Κεφαλίδου.

Οι ευρωπαϊκές χώρες ήδη απέχουν αρκετά από το να προστατεύουν απόλυτα την ελευθερία του λόγου: αν οι διαφημίσεις καπνού δεν εμπίπτουν στην ελευθερία του λόγου, δεν θα έπρεπε και οι διαφημίσεις για το ουίσκι να είναι επίσης παράνομες; <b>Γράφει ο Bill Wirtz.</b>

Μόνο Άγγλοι δεν υπήρξαμε στο ραντεβού μας! Ο Michel Barnier, ο οποίος ηγείται των διαπραγματεύσεων εκ μέρους της Ε.Ε., έχει ήδη ετοιμάσει την ομάδα κρούσης του από τον περασμένο Μάρτιο και... ακόμα περιμένει να διαπραγματευθεί το Brexit! <b>Γράφει ο Κώστας Μήλας.</b>

Οι προτροπές σήμερα για εθνική ομοψυχία και για αγαπησιάρικα «όλοι μαζί», έχουν δύο σκοπούς. Ο πρώτος είναι να διασώσουν τον Α. Τσίπρα και τους συνομήλικους του από τον πολιτικό αφανισμό. Ο δεύτερος σκοπός αυτού του εθνικοενωτικού σχεδιασμού που έχουν εκπονήσει αυτά τα κέντρα, είναι να μην γίνει πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Το αποτέλεσμα είναι κωμικοτραγικό και αδιέξοδο. Και προκαλεί απίστευτη σύγχυση μεταξύ Ευρωπαίων και ΔΝΤ. Οι πρώτοι βλέπουν ότι το χρέος δεν χαρίζεται σε όποιον θα ξοδέψει το πλεόνασμα σε διορισμούς στο Δημόσιο και οι άλλοι, δεν θέλουν να συνεχίσουν σε μια ατροφική οικονομία κρατισμού που οδεύει προς βέβαιη πτώχευση

Ένα φαινόμενο που έχει εκπλήξει ακόμα και τους πιο ακραίους αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ είναι η αξιοθαύμαστη συνοχή την οποία επιδεικνύουν απέναντι σε όλες τις υποχωρήσεις, τις παλινωδίες, τις προδοσίες, τα καραγκιοζιλίκια τα οποία διαπράττει η ηγεσία τους. Αυτοί εκεί, «μπετόν αρμέ». Όπως βέβαια και οι συγκυβερνήτες τους, των ΑΝΕΛ. <b>Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς</b>

Αντί το κράτος να προσπαθεί να συσπειρώσει όλους τους υπαλλήλους του διαμορφώνοντας ένα κλίμα δικαιοσύνης και αξιοκρατίας, συνεχίζει να εφαρμόζει διακρίσεις, διατηρώντας για κάποιους υπαλλήλους μισθούς Γερμανίας ή Αυστρίας και για την πλειονότητα μισθούς Ελλάδος 2017.

Το δυστύχημα είναι ότι μας έμαθαν. Και μας έμαθαν τόσο καλά, που επιβάλλουν αλλαγές στους νόμους που ψηφίστηκαν πρόσφατα, διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές τους τις ελληνικές κουτοπονηριές! Επειδή, όποιος δεν έχει το θάρρος να πει «όχι» και εν ανάγκη να πάει σπίτι του, διατηρώντας τουλάχιστον την αξιοπρέπειά του, προσπαθεί με λαθροχειρίες να κοροϊδέψει όχι τους δανειστές. Αλλά τους ίδιους τους πολίτες. Πουλώντας τους δήθεν επιτυχίες.

Μοιάζει μακρινή η μέρα που ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστας Σκανδαλίδης έλεγε «Δεν νομίζω πως θα υπάρξει ένας ξένος που θα έρθει στο υπουργείο και θα μου πει αν θα δώσω ή όχι τα λεφτά στους αγρότες… Να έρθει ένας μπάστακας έξω από το γραφείο μου και να λέει πού πάνε τα χρήματα...»

«Σας παίρνουμε τα σπίτια, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υιοθετούμε αυτή τη βαρβαρότητα και σας ξεσπιτώνουμε με συμπόνια!». Αυτά δεν λένε μέσες-άκρες οι ευαίσθητοι κυβερνώντες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; <b>Γράφει το Ζωντόβολο.</b>

Ο Μουράτ Τζαπάν, είναι Τούρκος δημοσιογράφος αρχισυντάκτης του περιοδικού Nokta. Καταδικάστηκε στη χώρα του σε ποινή κάθειρξης 22,5 χρόνων για δύο δημοσιεύματά του. Τζαπάν, κατάφερε να περάσει τον Έβρο και να φτάσει στο Διδυμότειχο. Εκεί τον συνέλαβαν με μερικούς ακόμα Τούρκους που κυνηγάει το γειτονικό καθεστώς για πολιτικούς λόγους. Μ\\' έναν «μαγικό τρόπο», οι άνθρωποι αυτοί ξαναβρέθηκαν στην Τουρκία και από τότε αγνοείται η τύχη τους. \r\n\r\n

Το σοβαρό πρόβλημα κατανόησης των δεδομένων, που διαμορφώνονται ενόψει των αποφάσεων του Eurogroup, από πλευράς του Μεγάρου Μαξίμου συνεχίζεται. Άγνωστο ποιος τους συμβουλεύει διάφορα μη ρεαλιστικά πράγματα τα οποία και επιλέγουν να τα διαρρέουν σε φιλικά μέσα, ενώ το ίδιο κάνουν με άλλα υπαρκτά επιλέγοντας ωστόσο να τα «βαφτίσουν» με τον δικό τους τρόπο.

Οι καταγγελίες του επιτρόπου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Nils Muiznieks προκαλούν ανατριχίλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ όλο το διάστημα που μεσολάβησε από το, δήθεν, πραξικόπημα σε βάρος του Ερντογάν επαναπροωθούσε με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανέναν όποιον ατυχή Τούρκο ζητούσε πολιτικό άσυλο στη χώρα μας.

Μέχρι πριν λίγες μέρες πίστευα ότι τη παλεύουμε. Ότι θα βρούμε τρόπο να βγούμε από το σκοτεινό τούνελ της ύφεσης για να αντικρίσουμε και πάλι το φως του ήλιου. Ώσπου πληροφορήθηκα ότι υπάρχει ομάδα συμπολιτών μας που πιστεύει ότι η γη είναι επίπεδη! Κι έχει κάνει και ομάδα στο facebook με 6.876 μέλη. Όχι ρε γαμώτο! Όχι πάλι!

Το σχέδιο προβλέπει αυξήσεις στις δαπάνες για άμυνα, υποδομές, άδειες μετ’ αποδοχών και διάφορα άλλα, αλλά και τη σημαντική μείωση των συνολικών δαπανών σε σύγκριση με τις προβολές βάσει της υφιστάμενης κατάστασης. <b>Γράφει ο Chris Edwards.</b>

Αυτή η παροιμία μου ήρθε στο νου καθώς διάβαζα τις παρακάτω γραμμές: « ...το ΔΝΤ ...εν τέλει δεν αποφασίσει την συμμετοχή του, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν θα εφαρμόσει το μείγμα της πολιτικής που το Ταμείο απαίτησε κατά την τελευταία διαπραγμάτευση».

Το τελευταίο διάστημα, οι απειλές Erdogan και άλλων Τούρκων για την μη έκδοση στη χώρα τους των οκτώ αξιωματικών που κατηγορούνται ότι μετείχαν στο πραξικόπημα, έχουν περιοριστεί. Ελπίζω να μην συνδέεται αυτό με τις αποκαλύψεις που έκανε λίγα εικοσιτετράωρα πριν η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Τα τελευταία επτά έτη τέσσερις ελληνικές κυβερνήσεις ζητάνε από τον ελληνικό λαό θυσίες υποβάλλοντάς τον σε μια τιτάνια προσπάθεια δημοσιονομικής προσαρμογής. Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας που μια δημοσιονομική προσαρμογή καθίσταται απαραίτητη.

Η κρίση στο Κατάρ έπιασε εξαπίνης πολλές ξένες κυβερνήσεις και αναλυτές, διότι ξεκίνησε τη στιγμή που οι αραβικές μοναρχίες του Κόλπου έδειχναν αποφασισμένες να συνεργαστούν ενάντια στο Ιράν.<b>Γράφει ο Μάνος Καραγιάννης.</b>

Αναρωτήθηκε κανείς γιατί η κυβέρνηση δεν έχει κάποια θέση σχετικά με τη ρύθμιση του δημοσίου χρέους την οποία να διαπραγματεύεται (λέμε τώρα…) με τους πιστωτές; Η κυβέρνηση στην πραγματικότητα έχει τακτική Tom Kane, δημάρχου του Σικάγο στην τρομερή τηλεοπτική σειρά Boss...<b>Γράφει ο Θοδωρής Πελαγίδης.</b>

Την εποχή που πήγαινα δημοτικό υπήρχαν δύο ειδών εκθέσεις. Αυτές που έγραφες κάθε χρόνο «Η αποταμίευση», «Ο Χριστός εις τον Γολγοθά» και τα σχετικά. Και οι σπέσιαλ. Αυτές που το κράτος έτρωγε κόλλημα και έπρεπε να το πληρώσουν οι μαθητές που δεν είχαν ιδέα. Με την βοήθεια του δασκάλου που είχε ακόμα λιγότερη.