Η Σκανδιναβία έχει ξεχωριστή θέση στις ψυχές των σοσιαλιστών σε ολόκληρο τον κόσμο. Η δημοσιογράφος της Guardian, Polly Toynbee περιέγραψε κάποτε τη Σουηδία ως “την επιτυχέστερη κοινωνία που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος”. <b>Γράφει η Madeline Grant.</b>

Πάγια θέση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είναι η πρόσκληση στον ηττημένο, μετά τις εκλογές ΣΥΡΙΖΑ, να συμμετάσχει στο νέο κυβερνητικό σχήμα, χωρίς όμως να μπορεί να επηρεάσει την συγκρότηση του και τις πολιτικές του. Ωστόσο αυτή θεωρία εμφανώς πάσχει για έξι λόγους.

Μου ήρθε χθες το πρωί ένα mail από τη Φλωρεντία. Το υπέγραφε κάποια κ. Maria Luisa Stasi από το European University Institute. Κάτι μου θύμιζε το όνομα αλλά πιο πολύ κόλλησα στο «Ινστιτούτο»! Ευρωπαικό, ινστιτούτο, πανεπιστήμιο, Φλωρεντία… τώρα κατάλαβα. Ήταν από το περίφημο Ινστιτούτο της Φλωρεντίας!

Υπάρχει ένα ποσοστό 92,4% που πιστεύει ότι τα πράγματα γενικά στη χώρα μας θα πάνε από «αρκετά άσχημα» έως «πολύ άσχημα». Έχει ενδιαφέρον ποίοι αποτελούν το υπόλοιπο 7,6%! Ποια πράγματα εννοούν οι πολλοί; Φαντάζομαι όλα. Μια χώρα που η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της διακατέχεται από σχεδόν απόλυτη απαισιοδοξία και απουσία προοπτικής, νομίζω πως δεν προβλέπεται να έχει ένα στοιχειωδώς καλό μέλλον. Σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Ως γνωστόν ο βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, Δημήτρης Καμμένος, εξελέγη αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο κ. Καμμένος δεν είναι ένα ακόμα απλό στέλεχος των ΑΝΕΛ αφού έχει κατά καιρούς προβεί σε αντισημιτικά έως φιλοναζιστικά σχόλια στα σόσιαλ μίντια. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του Δυτικού Κόσμου θα είχε συλληφθεί με συνοπτικές διαδικασίες. Στην Ψωροκώσταινα όμως έχουμε «Δημοκρατία»...

Το Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κατά κοινή ομολογία αποτέλεσε σημαντικό πολιτικό γεγονός, απόδειξη ότι οι δημοσκοπικές επιδόσεις βρίσκονται σε αναντιστοιχία με το ειδικό πολιτικό βάρος του χώρου της ευρύτερης προοδευτικής και δημοκρατικής παράταξης. <b>Γράφει ο Κώστας Σκανδαλίδης.</b>

Όλη αυτή η συζήτηση για το παράλληλο νόμισμα θα είχε πολύ ενδιαφέρον, εάν δεν αφορούσε την ζωή μας. Με την αναφορά του Γιάνη Βαρουφάκη, πέραν της δικής του ομάδας με τον Galbraith, τον Kim... και τα άλλα παιδιά, εμπλέκονται ο «αλύγιστος» Νίκος Παππάς, ο «σοβαρός» Γιάννης Δραγασάκης και βέβαια ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Προτείνω η 5η Ιουλίου να γίνει επίσημη μέρα μνήμης. Για το πώς μια κυβέρνηση μπορεί να πιστέψει ότι θα σωθεί εκβιάζοντας ότι θα πατήσει ένα κουμπί σκοτώνοντας χιλιάδες μανδαρίνους μέχρι να ανακαλύψει ότι ο μανδαρίνος είναι η ίδια.

Ο κ. Πολάκης με τις ύβρεις και τη συμπεριφορά του δείχνει μια πλήρη έλλειψη σεβασμού προς τη Δικαιοσύνη και στις αποφάσεις της και κυρίως στους δικαστές, δηλαδή σε ζητήματα, που ισχύει το παλιό ρητό «παίζεις εν ου παικτοίς».\r\n <b>Γράφει ο Λέανδρος Τ. Ρακιντζής, Αρεοπαγίτης επί τιμή.</b>

Αν δεν απατά η μνήμη όλη την Ελλάδα, ο υπουργός Άμυνας πριν από τρείς μέρες στη Βουλή, αφού δεν απάντησε ξεκάθαρα για το τι έλεγε και γιατί με τον φυλακισμένο μεγαλοναρκέμπορο Γιαννουσάκη στο τηλέφωνο κατέληξε με την απειλή: «Αν έχετε άντερα κάντε πρόταση μομφής. Ζητήστε Εξεταστική Επιτροπή». Τώρα που οι ανάντεροι ζητάνε Εξεταστική γιατί κρύβεται κάτω από το χαλάκι του Μαξίμου. Τι φοβάται στ αλήθεια;

Οι αξίες στην Ελλάδα είναι σοβαρά υποτιμημένες. Το 2007 και το 2008 είχα γράψει πολλές φορές άρθρα για την καταστροφή που θα ερχότανε. Πέρυσι και με αφορμή το συνέδριο του Συνδέσμου Επενδυτών Διαδικτύου είχα πει και είχα γράψει για το πιθανό γύρισμα της αγοράς. Σήμερα είμαστε ακόμη πιο σίγουροι! Η αγορά βρίσκεται μπροστά σε ράλι. Αρκεί να…

Είναι προφανώς δύσκολο να εξηγήσει κανείς μια οικονομική ιδέα στον Owen Jones - ο τύπος είναι σοσιαλιστής για όνομα του Θεού, και μάλιστα σοσιαλιστής που εξυμνούσε φωναχτά την πολιτική της Βενεζουέλας για κάποια χρόνια - αλλά μάλλον χρειάζεται, ε; <b>Γράφει ο Tim Worstall.</b>

Είναι αλήθεια, πως ο πρωθυπουργός έχει ένα ιδιόμορφο χιούμορ, σε σημείο που να μην αντιλαμβάνεται ο συνομιλητής του, αν μιλά σοβαρά ή αν αστειεύεται. Έτσι, όταν αναφέρεται στα «επιτεύγματα» της οικονομίας επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ, είναι αδύνατον να καταλάβουμε αν μας κάνει πλάκα ή αν εννοεί αυτά που λέει. Το ένα είναι πιο ανησυχητικό από το άλλο!

Αργά αλλά σταθερά το σουξέ των επαρχιακών θιάσων ξεφτίζει. Η εναλλακτική αριστερά δεν τα κατάφερε ούτε ως εναλλακτική αλλά ούτε και ως αριστερά.

Ένα κουίζ, για όσους διαβάζουν φανταστική λογοτεχνία.

Όταν μια χώρα ασχολείται με το τι είπε στην τηλεόραση ένας δημοσιογράφος, υπάρχει πρόβλημα. Με τη χώρα, όχι με τον δημοσιογράφο, αυτός λειτουργεί με τους όρους με τους οποίους κινείται το μιντιακό-και ιδιαίτερα το τηλεοπτικό- σύστημα της χώρας. Ατάκες, εξυπνακιδισμοί, χυδαιότητα πασπαλισμένα με καλές δόσεις ημιμάθειας. Αρκεί να γίνουμε αρεστοί σε κάποιους και να μας προσέξουν όσο το δυνατόν περισσότερο. Τ’ αφεντικά δίνουν σημασία στα μηχανάκια της AGB.

Το πρώτο εξάμηνο του 2015, τότε που η Ελληνική οικονομία προσπαθούσε να μάθει να ζει χωρίς τραπεζική χρηματοδότηση και με φθίνοντα τζίρο, ο κ. Βαρουφάκης αποφάσισε να πειραματισθεί μαζί μας. Βλέπετε δεν κατάφερε να πείσει την ΕΕ να υιοθετήσει τις δικές του θεωρίες και σκέφτηκε να τις εφαρμόσει πάνω μας. Αποφάσισε για εμάς, χωρίς εμάς. Προφανώς θεώρησε ότι δεν μας πέφτει λόγος. Ίσως, πάλι, να σκέφτηκε ότι δεν είμαστε αρκετά έξυπνοι για να τον καταλάβουμε. <b>Γράφει ο Μιχάλης Γκλεζάκος.</b>

Το κυβερνητικό success story περιλαμβάνει κάθε λογής ευφυολογήματα, άλλοτε αληθινά και άλλοτε υποθετικά ή φανταστικά. Για αυτό που δεν μιλάει ουδείς από το κυβερνητικό στρατόπεδο και ειδικά από το οικονομικό επιτελείο, είναι γιατί δεν έχουν αντιδράσει θετικά μετά από δύο χρόνια τρίτου μνημονίου και με κλεισμένες δύο αξιολογήσεις, οι αποδόσεις των εντόκων γραμματίων.

Το δημοψήφισμα, του οποίου χτες ζήσαμε τη δεύτερη επέτειο, δεν ήταν απλώς μια εξαπάτηση του 62% του λαού που ψήφισε «όχι» και μια λάσπη κατά του 38% του λαού που ψήφισε «ναι». Ήταν μια σειρά από πολύ χοντρά ψέματα που ειπώθηκαν πριν και μετά στο λαό. Ψέματα, που δεν έχουν αναδειχτεί μέχρι σήμερα και που καλύφθηκαν από τη σκόνη των κραυγών που πρωταγωνίστησαν και πρωταγωνιστούν μέχρι σήμερα.

Δεν πεθαίνουμε μόνο σαν χώρα υπέργηρων. Το χειρότερο είναι τρελαινόμαστε σαν χώρα συνταξιούχων! Να το προσέξουμε κάποτε αυτό μην αρχίσουμε να στέλνουμε σφαίρες ο ένας στον άλλον. Και τότε θα είναι πλέον, πολύ αργά…

Λίγο πριν την απόλυση του Μπογδάνου, ο Δημήτρης Καμμένος ψηφιζόταν αντιπρόεδρος της Βουλής. Ο βουλευτής των ΑΝΕΛ χρησιμοποιώντας το θρυλικό nom de guerre Porta Porta πριν τη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ είχε γράψει τη δική του ιστορία στο twitter.

Ο ακαδημαϊκός και διακεκριμένος αστροφυσικός της NASA μιλάει στο Liberal για το διαστημικό πρόγραμμα της χώρας μας, τα οφέλη από την έρευνα του διαστήματος και την ανεπαρκή διαστημική πολιτική της. <b>Συνέντευξη στον Ανδρέα Ζαμπούκα.</b>

Και ξαφνικά, μια τοποθέτηση του παλιόφιλου Κωνσταντίνου Μπογδάνου έβαλε φωτιές! Προσωπικά, προφανώς και δεν συμφωνώ. Είναι κάτι παραπάνω από τραβηγμένο να λες πως την βόμβα στον Λουκά Παπαδήμο την έστειλαν πρώην σύντροφοι του Τσίπρα. Το γεγονός ότι οι τρομοκράτες στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες αυτοκαθορίζονται ως αριστεροί, ακροαριστεροί ή αντιεξουσιαστές φυσικά και δεν γίνεται να στιγματίσει ολόκληρο τον συγκεκριμένο ιδεολογικό χώρο.

Δεν χρειάζεται να υπάρξει κάποια ειδική ανακριτική επιτροπή. Οι άνθρωποι ομολογούν αβίαστα τα πάντα. Τα ανακοινώνουν, μάλιστα, και σε διεθνή συνέδρια. Ο λόγος για τον διαχρονικό σύμβουλο των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ κ. Glenn Kim. Ετοίμαζαν την δραχμή, την ώρα που πουλούσαν θεωρίες περί σοσιαλισμού στις συζητήσεις με τους δανειστές. Όλα επιβεβαιώνονται. Ένα – ένα. Κι είμαστε ακόμη στην αρχή.