Στην αρχή ο κ. Τσίπρας είχε δεχτεί ότι είχε αυταπάτες. Τώρα προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Στην συνέντευξή του στον Guardian μίλησε για λάθη που έκανε και επικέντρωσε για τους συνεργάτες που διάλεξε. Δεν κατονόμασε βέβαια κανένα, ακόμα και για τον Γιάνη Βαρουφάκη ανάφερε ότι ήταν η καλύτερη επιλογή για την πρώτη φάση της σύγκρουσης. Με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε...

Για πρώτη φορά στα χρόνια της μεταπολίτευσης ο Πρόεδρος του ίδιου Δικαστηρίου στηλιτεύει δημόσια και καταγγέλλει τη σχεδιασμένη επίθεση της κυβέρνησης σε βάρος της Δικαιοσύνης με στόχο την άλωσή της. <b>Γράφει η Γιάννα Γ. Παναγοπούλου.</b>

Βαρουφάκης, Λαφαζάνης και Κωνσταντοπούλου ανταγωνίζονται για να κερδίσουν τον τίτλο του πιο σκληρού αντιμνημονιακού. Το έπαθλο είναι ένα κόμμα που θα πρωταγωνιστήσει, μετά από την ταξινόμηση του προέδρου Αλέξη στο γνωστό χρονοντούλαπο της ιστορίας. Θα προτιμούσαμε για «αντίπαλο» τον «ψεύτη Αλέξη» από τους δραχμιστές. Οι δυνάμεις του σύμπαντος, όμως, όπως θα έλεγε και η σύντροφος υπουργός Πολιτισμού, έχουν άλλα σχέδια.

Η θεωρία του κεφαλαίου είναι μάλλον το πιο απόκρυφο και περίπλοκο αντικείμενο της καθαρής οικονομικής θεωρίας, το οποίο γίνεται ακόμη περισσότερο απόκρυφο και περίπλοκο μέσα από τις διαβόητες διαμάχες που ξέσπασαν γύρω απ’ αυτό. <b>Γράφει ο Peter Lewin. </b>

Στην επέτειο της Μεταπολίτευσης θυμήθηκα πόσο δύσκολο ήταν τότε το εγχείρημα της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, που ανέλαβε να φέρει εις πέρας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, που είχε σχηματίσει. Ο στρατός δεν είχε απλώς χουντικούς θύλακες. Σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί του επρόσκειντο, λίγο ή πολύ, στο δικτατορικό καθεστώς.

Η συζήτηση της αίτησης αναστολής της Ηριάννας είναι σίγουρα το πιο πολυσυζητημένο θέμα των ημερών. Με αφορμή, όμως, την πολύκροτη δικαστική υπόθεση, κάνουν την εμφάνισή τους νοσηρά φαινόμενα, τα οποία δεν θα έπρεπε να υφίστανται σε ένα Κράτος Δικαίου.

Η πρόσφατη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και η συμφωνία για το συμπληρωματικό μνημόνιο και για τη εκταμίευση δόσεων προκάλεσαν κάποια αισιοδοξία για την τελική έκβαση του εγχειρήματος της προσαρμογής.

Η συγκυρία τα έφερε έτσι ώστε να αποκαλύπτεται μπροστά στα μάτια μας, ότι η Δημοκρατία μας μετά το πολιτικό θρίλερ του 1974 για την αποκατάσταση της από έμπειρους πολιτικούς όλου του πολιτικού φάσματος, έζησε ξανά το 2015 ένα νέο πολιτικό θρίλερ με πρωταγωνιστές τους νέους και αριστερούς, με μηδενικό σεβασμό στην κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία.

Άρχισε από χτές το θεατρικό έργο «βγαίνω στις αγορές, άρα η οικονομία μου έχει ζήτηση από τους ξένους, στους οποίους εμπνέω εμπιστοσύνη». Μια παραγωγή Σόιμπλε, κυβέρνησης και ΔΝΤ σε σκηνοθεσία BNP, Bank of America, Merrill Lynch, Citi, Deutsche Bank, HSBC, με πρωταγωνιστές τις τσέπες των Ελλήνων πολιτών που θα χάσουν, και τις τσέπες των τραπεζών που θα κερδίσουν από αυτή τη στημένη παράσταση.

Την προηγούμενη φορά, πέρυσι περίπου τέτοια εποχή, ήταν οι αυταπάτες. Τώρα είναι η απειρία. Πάντα κάτι φταίει, κάποιος τρίτος ή μια κατάσταση που θεωρεί ότι μπορεί να λειτουργεί απαλλακτικά για όσα λάθη συμβαίνουν. Όταν μαλώνεις ένα παιδί για κάτι που έκανε, η σχεδόν αυθόρμητη αντίδραση του ξεκινάει με τις λέξεις «δεν ήξερα». Τώρα, έχουμε μια παρόμοια παιδική αντίδραση από τον πρωθυπουργό.

Θα απαντήσω αμέσως στην ερώτηση του τίτλου για να μην σε ταλαιπωρήσω, φίλε αναγνώστη: Ο Αλέξης Τσίπρας! Στο βιβλίο αυτό ο Γιάνης αποκαλύπτει όλα όσα, ουσιαστικά, ήδη ξέραμε σχετικά με το εφιαλτικό καλοκαίρι του 2015: Πως ο Τσίπρας ουσιαστικά ετοίμαζε πραξικόπημα. Πως εξέταζε σοβαρά το ενδεχόμενο της αποχώρησης από το Ευρώ. Πως ήθελε να αποπέμψει τον Στουρνάρα και πολλούς άλλους...

Οι κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας που βασίζονται κυρίως στην αγανάκτηση παραμένουν λίγο έως πολύ εξαρτημένες από εκείνο στο οποίο αντιτίθενται. <b>Γράφει ο Θεοφάνης Τάσης.</b>

«Οι επενδυτές δεν θέλουν να ακούσουν αν ο Πρωθυπουργός είχε ή δεν είχε την αίσθηση του τι περίμενε όταν ήρθε στην εξουσία» αναφέρει η καθηγήτρια Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών, Μαργαρίτα Κατσίμη. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Στη συνέντευξη ο Αλέξης Τσίπρας στον Guardian είπε το εξής προφητικό «ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να επιφέρει μια ηθική επανάσταση που θα αλλάξει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο κυβερνάται η Ελλάδα»: «Αν βγεις έξω στο δρόμο και ρωτήσεις για αυτή την κυβέρνηση, πολλοί μπορεί να μας πουν ψεύτες αλλά κανείς δεν θα πει ότι είμαστε διεφθαρμένοι ή ανήθικοι ή ότι βάλαμε το δάχτυλο στο βάζο με το μέλι»...

Ο Γιάνης Βαρουφάκης μίλησε ανοικτά για πραξικόπημα κι εμείς γιορτάζαμε χτες την… αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Τόσο δύσκολο ήταν να υπάρξει μία διάψευση; Να πούνε ότι ο Βαρουφάκης είναι ένας ψεύτης! Εκτός κι αν φοβούνται τις ηχογραφήσεις. Αρχίζουμε να υποψιαζόμαστε γιατί επιτέθηκαν στη Δικαιοσύνη. Πρέπει να ήξεραν και θέλησαν να προλάβουν.

O λόγος λοιπόν που οι φιλελεύθεροι πρέπει να δουν με ιδιαίτερη προσοχή το επιχείρημα του Hayek είναι γιατί αυτό βασίζεται σε έννοιες απολύτως κομβικές για τη φιλελεύθερη σκέψη - τις δίδυμες ιδέες της ελευθερίας και του εξαναγκασμού. <b>Γράφει o Mat Zwolinski. </b>

Μετά το κλείσιμο της β’ αξιολόγησης και της υπογραφής της συμφωνίας της Ελληνικής Κυβέρνησης με το ΔΝΤ, επιδίωξη όλων, είναι η επιστροφή μας στην κανονικότητα. Μέσα σ’ αυτή την «κανονικότητα», θα αναμετρηθεί η Κυβέρνηση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Η δικαιοσύνη λοιδορείται ασύστολα. Μιλάνε για εφέσεις και νέες συνθέσεις δικαστηρίων, λες και γνωρίζουν ποιοι και πως θα φέρουν τα δικά τους αποτελέσματα, στην ανεξάρτητη κατά τα άλλα, εξουσία. Λες;

Είναι ύβρις για την κοινωνία μας να παρουσιάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως η ανανέωση του πολιτικού συστήματος! Κι όμως έτσι έχει καταγράψει μεγάλος αριθμός πολιτών την παρουσία του στην πολιτική μας ζωή. Νέοι ηλικιακά, άγνωστοι μιντιακά, ανύπαρκτοι επαγγελματικά θολώνουν απατηλά, όπως και σε άλλα πολλά, την έννοια της \\\"ανανέωσης\\\".

Το περίφημο βιβλίο του Βαρουφάκη που περιγράφει καταγραμμένα στο κινητό του μερικά μόνο από όσα τραγικά για τη χώρα διαδραματίστηκαν πριν το 2015 και μετά, δεν έχει τόση αξία για αυτά που έγιναν όσο για όσα απ αυτά εξακολουθούν να γίνονται σήμερα! Αλλά, και για το πραξικόπημα του ΣΥΡΙΖΑ, που ο Τσίπρας περιγράφει στον Βαρουφάκη από την ανάποδη. Σαν πραξικόπημα που δήθεν ετοιμαζόταν κατά του ΣΥΡΙΖΑ!

Το γεγονός της καταγραφής των συνομιλιών είτε προσωπικών είτε επαγγελματικών, είναι από μόνο του κατάπτυστο και αυτό που λαϊκά, και πολύ σωστά, αποκαλούμε ρουφιανιά. <b>Γράφει ο Χρήστος Κονταρίδης.</b>

Δεν μπορώ να γνωρίζω – όπως και οι περισσότεροι – αν όλα όσα γράφει στο βιβλίο του ο Βαρουφάκης αποτελούν αληθινές ιστορίες. Υπάρχουν ωστόσο μερικά από αυτά, με τα οποία συμφωνεί και η πραγματικότητα της εποχής. Παρ ότι ο Βαρουφάκης χρησιμοποιεί – εκτός από μαγνητόφωνα για να ηχογραφεί τους συνομιλητές του – τα δικά του φίλτρα για να παρουσιάζει κρίσιμα γεγονότα του 2015, σε κάποιες περιπτώσεις το άλλοτε ισχυρό asset του Τσίπρα, φαίνεται να έχει δίκιο.

Οι περισσότεροι εστίασαν στην Βαρουφακειάδα. Για μένα όμως άλλη ήταν η είδηση που ξεχώρισε το ΠΣΚ που μας πέρασε. Ο Πάνος ο Καμμένος που λέτε έχρισε (sic) τον Παϊσιο προστάτη των Διαβιβάσεων στο στρατό! Καταρχήν έκπληξη. Ομολογώ πως δεν γνώριζα πως το ποιος Άγιος προστατεύει τι ορίζεται από την πολιτική ηγεσία της χώρας.

Το ρήγμα εμπιστοσύνης και την πολύ χαμηλή αξιοπιστία της χώρας, αποτυπώνουν οι επιφυλάξεις που συνεχίζουν να έχουν απέναντι στην Ελλάδα οι δανειστές, εκτιμά ο καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας του ΟΠΑ. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>