Ο αγγλικός ιδιωματισμός «Elephant in the room», είναι παλιός. Ο ελέφαντας που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι μέσα στο δωμάτιο, αλλά κάνουμε πως δεν τον βλέπουμε, παρομοιάζεται με ένα πρόβλημα που ο καθένας γνωρίζει πολύ καλά την ύπαρξη του, αλλά την ίδια στιγμή κανένας δεν μιλάει γι' αυτό και δεν το αντιμετωπίζει.

Η εμπλοκή στα Ίμια το 1996 απωθήθηκε σαν ένα σύντομο επεισόδιο με αίσιο τέλος και χωρίς συνέχεια. Κάτι ανάλογο με το προηγούμενο του «βυθίσατε το Χόρα» το 1976 και της νέας εξόδου του ως Σισμίκ στο Αιγαίο το 1987. Το πρώτο, καλή ώρα όπως τώρα το Τσεσμέ, παραβίασε για πρώτη φορά την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Το δεύτερο έφερε Ελλάδα και Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου, αλλά έληξε χωρίς να πέσει μια σφαίρα.

Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι οι διακοπές ρεύματος που βιώσαμε αυτές τις μέρες ούτε ανήκουστες είναι, ούτε αποδεικνύουν υποχρεωτικά κάποια σοβαρή αποτυχία σε επίπεδο δημόσιας πολιτικής. Όταν μία χώρα με το κλιματικό προφίλ της Ελλάδας δέχεται καιρικά φαινόμενα όπως αυτά που μας έφερε η «Μήδεια», οι διακοπές ρεύματος και οι ζημιές στο δίκτυο είναι αναμενόμενες και αποδεκτές.

Την Τρίτη το βράδυ, ο πρόεδρος Μπάιντεν, ένα μήνα μόλις μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, συναντήθηκε στο Μιλγουόκι με πολίτες για να απαντήσει στις ερωτήσεις τους. Το town hall meeting, όπως λένε οι Αμερικανοί αυτού του είδους τις εκδηλώσεις σε κλειστό χώρο, διοργανώθηκε από το δίκτυο CNN και μάλιστα στην Πολιτεία του Ουϊσκόνσιν, ένα παραδοσιακό «κάστρο» των Ρεπουμπλικανών, την οποία οι Δημοκρατικοί κέρδισαν από τους αντιπάλους τους με μόλις 1% των ψήφων. 

Το τι θα γίνει με την Ρωσία αποτελεί ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, ειδικά τώρα που η ΕΕ καλείται να δράσει. Το ρωσικό, άλλωστε, είναι και το ζήτημα στο οποίο παρατηρείται η μεγαλύτερη απόκλιση ανάμεσα στις χώρες του ευρωπαϊκού μπλοκ. Η Ρωσία μπορεί να είναι ένας πιθανός σύμμαχος, ένας απαραίτητος σύμμαχος, μια ευκαιρία για μπίζνες ή μια υπαρξιακή απειλή, διαφορετικά πράγματα δηλαδή για διαφορετικές χώρες της ΕΕ.

Ήταν αρχές Φεβρουαρίου του 1952, όταν, κατά την διάρκεια δεκαπέντε ημερών, διεξήχθη στην Μόσχα μία πολύκροτη δίκη. Κατηγορούμενοι ήταν μαθητές, οι οποίοι είχαν φτιάξει μία άτυπη, εναλλακτική λογοτεχνική λέσχη. Η αλήθεια, βέβαια, είναι πως μέσα σε έξι μήνες από την ίδρυση της, η λέσχη άλλαξε τους στόχους της.

Στην Ελλάδα, που είναι χώρα των συναρμοδίων και των συναρμοδιοτήτων, δεν υπάρχει άλλος τρόπος παραγωγής έργου, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αντιμετώπισης σοβαρών κρίσεων, παρά μόνο εάν βρεθούν σε μόνιμη ομάδα και υπό ενιαίο συντονισμό, όλοι αυτοί που έχουν κάτι να κάνουν για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Αυτός ο συντονισμός, θα έπρεπε να υποστηρίζεται από ένα ενιαίο κέντρο ενημέρωσης των πολιτών.

Ασύλληπτου κόστους έργο με το οποίο όμως θα ξεμπερδεύαμε δια παντός από τον κίνδυνο των μπλακ άουτ και με τη συζήτηση «ποιος ευθύνεται για το κλαδί που δεν κόπηκε». Αν υπογειοποιούσαμε και τα 240.000 χιλιόμετρα καλωδίων σε όλες τις πόλεις και τους οικισμούς της χώρας, σε σημερινές τιμές, αυτό θα στοίχιζε πάνω από 18 δισ. ευρώ. Όσο ένα ΕΣΠΑ. Σαν σενάριο θα ήταν το ιδανικό και κατά καιρούς έχει απασχολήσει τους αρμόδιους. Τους έχει φρενάρει το κόστος.

Η προσπάθεια να τρομοκρατηθεί η δημοκρατία συνεχίζεται όπως και αυτή του εκφοβισμού με τις επιθέσεις να δείχνουν μια προσχεδιασμένη εξέλιξη και να ακολουθούν τη γραμμή μιας «συστημικής» στοχοποίησης. Οι στόχοι που επιλέγονται προκαλούν προβληματισμό. Η επιλογή της εταιρείας την οποία είχε ιδρύσει η Μαρέβα Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη, και από την οποία έχει αποχωρήσει, ενδεικτική.

Στις 7 Ιουλίου 2020, τρεις ημέρες μετά την καταγγελία του Χρ. Καλογρίτσα ότι ο Νίκος Παππάς και άλλα στελέχη τον ενέπλεξαν στη διαδικασία απόκτησης τηλεοπτικής άδειας, ο Αλέξης Τσίπρας απευθυνόμενος στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για επιθέσεις που έχουν στόχο το κόμμα. Σήμερα με τη δικογραφία να βρίσκεται στη Βουλή και τον χρόνο παραγραφής να μετρά αντίστροφα, ζητά να σταματήσει το έργο της, λόγω πανδημίας...

Το πρώτο ανησυχητικό κρούσμα στο νησί εμφανίστηκε με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ ο οποίος, χωρίς να έχει κλινική εικόνα της νοσηλεύτριας που εμφάνισε συμπτώματα παράλυσης, τα απέδωσε σε παρενέργεια του αντι-covid εμβολίου. Όπως ομολόγησε την άλλη μέρα το έκανε αυτό γιατί μόνον έτσι η νοσηλεύτρια θα διεκδικούσε αποζημίωση από την εταιρεία παρασκευής του εμβολίου και πιθανόν και από το Ελληνικό Δημόσιο.

Η πλατεία Υπαπαντής στην Καλαμάτα, με αρχαιολογικά κατάλοιπα της πόλης των Φαρών, προγόνου της μεσσηνιακής πρωτεύουσας, θα διερευνηθεί αρχαιολογικά, ώστε να διαπιστωθεί η σημασία των αρχαιοτήτων και η δυνατότητα διάσωσης και ανάδειξής τους. Η γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, ύστερα και από την πλήρη συμφωνία της τοπικής εφορείας αρχαιοτήτων, έδωσε το πράσινο φως.

Ο Κώστας Σημίτης ήταν αναμφισβήτητα ένας από τους πιο πετυχημένους πρωθυπουργούς που πέρασαν από την χώρα. Κι όμως, η αντιμετώπισή του σήμερα είναι ανάλογη με εκείνη άλλων που πέρασαν και δεν ακούμπησαν! Οι όποιοι συμβιβασμοί έκανε στην διάρκεια της θητείας του δεν τον βοήθησαν. Κι αυτό θα πρέπει να είναι το παράδειγμα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο πολιτικός χρόνος που έχει είναι συγκεκριμένος. Είτε κάνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις είτε όχι.

Μισό λεπτό κύριε Παπαγεωργιάδη μου από το Βουκουρέστι. Όταν εγώ έγραψα ότι κακώς οι Έλληνες συνεχίζουν να επενδύουν σε ξενοδοχεία, παραλιακά δωματιάκια, ταβέρνες και σουβλατζίδικα, δεν εννοούσα ότι η μοναδική λύση είναι να φύγει όλος ο ενεργός πληθυσμός της χώρας κατά Βαλκάνια μεριά να κάνει τον Ωνάση. Υπάρχουν κι άλλες λύσεις γι αυτή την ταλαίπωρη χώρα, εκτός από την επιχειρηματική μετακόμιση στην Σόφια, το Βουκουρέστι, το Ταλίν ή το Κισινάου.

Καθώς συνεχώς διατυπώνονται υποθέσεις σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης Μπάιντεν έναντι του Ιράν και της συμφωνίας για τα πυρηνικά, οι ενέργειες του Ιράν διαψεύδουν κάθε προθυμία διαπραγμάτευσης ή χαλάρωσης της στάσης της χώρας έναντι των ΗΠΑ. <b>Γράφει ο Wang Xiyue.</b>

Το να επιτραπεί στην πραγματικότητα να ξεκαθαρίσει το τοπίο, με νικητές και ηττημένους, θα είναι μεν αναπόφευκτο, αλλά δεν θα είναι ανώδυνο. Στις ταινίες θρίλερ, οι σκηνές όπου αποτελειώνουν τα ζόμπι είναι φοβιστικές. Το ίδιο και στις επιχειρήσεις&#8230;

Η μελέτη των αρχείων της Κομμουνιστικής Διεθνούς, είναι ένας τομέας ελάχιστα φωτισμένος από την ελληνική ιστοριογραφία, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Οι ελληνικές «ιστορικές σχολές», ιδιαίτερα των πανεπιστημίων, δεν έχουν δώσει μέχρι στιγμής τη δέουσα προσοχή σε αυτό το ζήτημα, ίσως γιατί λόγω των εμμονών τους, βλέπουν επεμβάσεις στα εσωτερικά της χώρας, μόνο από την πλευρά των δυτικών της συμμάχων.

Αξιότιμε κύριε Καμπουράκη, προχθές γράψατε στο Liberal.gr για το παράδοξο των Ελλήνων που συνεχίζουν να κτίζουν και να επενδύουν σε εστιατόρια, ξενοδοχεία και AirBnB, στοχεύοντας στην ολική επαναφορά του τουρισμού. Σας φαίνεται παράξενο, όμως στην ουσία είναι ακριβώς το αποτέλεσμα του τρόπου σκέψης που έχει διαμορφωθεί στην πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας&#8230;

Κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας εμφανώς σε αντιπολιτευτική αμηχανία και σύγχυση ξεστόμιζε τη μία σουρεαλιστική τερατολογία μετά την άλλη, λες και είχε βαλθεί να κάνει χάρη στην κυβέρνηση. Η στιγμή όμως που απασφάλισε ήταν όταν ο πρωθυπουργός πάτησε το κουμπί «Λαμπράκης» και «Αριστερά».

Στην Ελλάδα η πανεπιστημιακή εκπαίδευση είναι θεσμικά δωρεάν αλλά η οικονομική κινητικότητα είναι περιορισμένη και η οικονομική ανισότητα σταθερά πάνω του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Στην Ελλάδα κάποια πράγματα δεν πάνε καλά. Ένας σημαντικός παράγοντας είναι ότι προφανώς πρόσβαση στις καλές σχολές έχουν όσοι δαπανούν μεγάλα ποσά από τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Όπως στα χρόνια της χολέρας έτσι και στον καιρό της πανδημίας είναι φυσικό όλα να περιστρέφονται περί αυτήν κι όλα να κρίνονται από αυτήν. Άλλωστε από όλες τις αντιθέσεις που γνώρισε η ανθρωπότητα, διαχειρίστηκε η πολιτική και παρήγαγαν την πρόοδο η μόνη που έμεινε αξεπέραστη ήταν αυτή που εξ αρχής χώριζε την ζωή από τον θάνατο.

Την εβδομάδα που μας πέρασε διεξήχθη ο πρώτος, σχολικός γύρος της Οικονομικής Ολυμπιάδας, του διαγωνισμού οικονομικών γνώσεων για παιδιά λυκείου που διοργανώνει για πρώτη χρονιά φέτος το ΚΕΦίΜ. Στο ίδιο κλίμα, του οικονομικού αλφαβητισμού κινήθηκε και η ερώτηση του μήνα του Πάνελ Οικονομολόγων, αλλά και η χθεσινή δικτυακή εκδήλωση για την οικονομική εκπαίδευση.

Όταν από έναν πολιτικό χώρο λείπει ο σύγχρονος λόγος, η πρόταση για το μέλλον, μοιραία η επιστροφή στο παρελθόν είναι μονόδρομος. Αυτό λέγεται πολιτική πενία η οποία έχει ένα βασικό μειονέκτημα. Δεν έχει ακροατήριο. Το τι έγινε πριν από 50 ή 60 ή και 70 χρόνια έχει πλέον αμιγώς ιστορικό ενδιαφέρον. Γνώσεις γι΄αυτά τα γεγονότα έχουν μόνον οι φιλίστορες, οι οποίοι έχουν και την άποψη τους.

Η Μήδεια έδωσε στις ανακοινώσεις &#8211; παρατράγουδα της αντιπολίτευσης, ένα ηχηρότατο χαστούκι, ανάλογο του μυθικού της κύρους και της υπέρμετρης εκδικητικότητάς της. Η κόρη του βασιλιά της Κολχίδας Αιήτη και της Ωκεανίδας Εκάτης και ανεψιά της Κίρκης, από την οποία είχε μάθει την τέχνη της μαγείας, κατέδειξε με εκκωφαντικό τρόπο, την ένδεια τόσο του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και του ΠΑΣΟΚ.