Στο πρώτο κύμα της πανδημίας, η κυβέρνηση Johnson «φλέρταρε» με την πολιτική της ανοσίας αγέλης. Σύμφωνα με την πολιτική αυτή, το «να κάνεις τίποτα» θα οδηγούσε σε (περίπου) 75% του πληθυσμού να μολύνεται από τον ιό, με αποτέλεσμα ο ιός να οδηγείτο με μαθηματική ακρίβεια σε... εξάλειψη, ήτοι θάνατο. Αντί όμως ο ιός να οδηγείτο σε θάνατο, ο θάνατος από τον ιό άρχισε να χτυπά με επιμονή την πόρτα της Βρετανίας!

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2021. Ένας οδοστρωτήρας περνά πάνω από τρεις σειρές όπλων, μπροστά από τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, μέλη οικογενειών θυμάτων της τρομοκρατίας και στελέχη της αντιτρομοκρατικής. Πέρσι, είχε διαταχθεί αναγκαστική σίτιση του Βάσκου κρατούμενου Πάξτι Ρουίθ. Αλλά εξαιτίας του Ιγκλέσιας, η χώρα δεν έχει ακόμη κλείσει τους λογαριασμούς της με το αιματηρό παρελθόν.

Σήμερα αναδεικνύεται πιο έντονα από κάθε άλλη φορά η αναγκαιότητα σύνταξης Κώδικα Δεοντολογίας και συμπεριφοράς Δικαστικών Λειτουργών, που θα λάβει τη μορφή ψηφισμένου νόμου. Και αυτό πρέπει να γίνει μετά από διάλογο μεταξύ των Ενώσεων, της φυσικής ηγεσίας όλων των κλάδων της Δικαιοσύνης, της Επιστήμης και της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας, με πρωτοβουλία των οποίων πρέπει να ξεκινήσει ο διάλογος αυτός.

Η αύξηση των κρουσμάτων και οι μεταλλάξεις μεταθέτουν τις αποφάσεις για άνοιγμα της αγοράς και του λιανεμπορίου αλλά και το σχέδιο που αφορά στα σχολεία, με προτεραιότητα την τρίτη κυρίως λυκείου. Βασικός στόχος παραμένει ένα ολικό άνοιγμα εντός του Μαΐου υπό αυστηρές πάντα προϋποθέσεις και με βασικό κλειδί το χτίσιμο της ανοσίας, όπως αυτή ήδη δημιουργείται με τους εμβολιασμούς. Ποιες είναι οι κεντρικές ημερομηνίες που τίθενται για τα βήματα που θα οδηγήσουν στην έστω και ιδιόμορφη λόγω πανδημίας κανονικότητα.

Νοέμβριος 2017. Ο γιος του Νίκου Βούτση, Προέδρου της Βουλής τότε, ήταν ένας εξ αυτών που περίμεναν τον Δημήτρη Κουφοντίνα έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού ως ένα είδος επιτροπής υποδοχής. Η απάντηση τότε του γραφείου του ήταν «ουδέν σχόλιο» κάτι που έγινε αποδεκτό όταν δεν υπάρχει θέμα οικογενειακής ευθύνης.

Τα στελέχη που λαμβάνουν τις αποφάσεις, ο ιστορικός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν, είναι και θα είναι συνειδητοί μαρξιστές. Δηλαδή κουβαλούνε στις πολιτικές αποσκευές τους όλο το φορτίο της Αριστεράς στην ριζοσπαστική εκδοχή της. Συνεπώς, είναι πολύ φυσιολογικό σε κρίσιμες στιγμές, σε οριακές καταστάσεις όπου τα ιστορικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να πάρουν θέση, να ακούνε τι λέει η αριστερή ψυχούλα τους.

Με κλειστά τα μπαρ και τα νυχτερινά κέντρα φέτος δε θα δούμε προσκλήσεις «για βραδιά ξεφαντώματος» για την Ημέρα της Γυναίκας. Δεν είναι όμως σίγουρο ότι οι οθόνες μας θα γεμίσουν με τα στοιχεία για την ενδοοικογενειακή βία, τις γυναικοκτονίες, τα χάσματα στους μισθούς, τον αποκλεισμό από τις θέσεις εξουσίας. Όλους αυτούς τους δείκτες που εκτοξεύτηκαν τον τελευταίο χρόνο και αφηγούνται όσα συμβαίνουν έξω από τις πίστες όπου οι γυναίκες καλούνται να «ξεφαντώσουν».

«Όποιος κλείνει το μάτι και υπονοεί ότι «κάτι μπορεί να γίνει», πολύ απλά βοηθάει στην αποθράσυνση αντιδημοκρατικών δυνάμεων», τονίζει στο Liberal η βουλευτής του ΚΙΝΑΛ, Νάντια Γιαννακοπούλου για την στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα Κουφοντίνα, επισημαίνοντας ότι δυνάμεις στο εσωτερικό του θεωρούν τον Δ. Κουφοντίνα περίπου παραπλανημένο λαϊκό αγωνιστή, ενώ χαρακτηρίζει πρωτοφανή και προκλητική την ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων όπου δικαστές- συνδικαλιστές ζητούσαν αυτοακύρωση του ρόλου της Δικαιοσύνης. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Την πρώτη του μεγάλη ομιλία έδωσε ο νέος Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν για τις προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Στην ομιλία αυτή υπήρξαν ελάχιστες αναφορές στην Μέση Ανατολή, όμως οι οκτώ προτεραιότητες θέτουν το πλαίσιο και για την (νέα;) πολιτική που θα ακολουθήσουν οι ΗΠΑ στην πολυτάραχη αυτή περιοχή που ονομάζεται Μέση Ανατολή.

Στις 28 Φεβρουαρίου ο κ. Στ. Μάνος έκανε, μέσω του Liberal.gr, με ένα άρθρο του, μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση για την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων. Ζήτησε από το υπουργείο να δημοσιοποιήσει τις επιδόσεις των λυκείων στις πανελλαδικές εξετάσεις την τελευταία πενταετία. Το να γνωρίζει μια σχολική μονάδα ότι υστερεί δεν είναι κακό ούτε προσβλητικό. Είναι η απαραίτητη συνθήκη για να βελτιωθεί μετά τις παρεμβάσεις που θα γίνουν.

Η παράβλεψη των πιο πρώιμων, αναγνωριστικών σημαδιών κακοποίησης ενός παιδιού είναι μεγάλο σφάλμα. Τέτοια σημάδια στο σώμα είναι κάθε ανεξήγητη κάκωση (ακόμη και μία μόνο εκχύμωση), διαταραχή στην ανάπτυξή του και ενοχλήματα από το ουροποιογεννητικό σύστημα. Το παιδί μπορεί να εμφανίσει πόνο στην κοιλιά ή πονοκεφάλους χωρίς παθολογικό αίτιο, ή να αρχίσει να βρέχει το κρεβάτι του.

Ένα χρόνο μετά και τις ποικίλες προσεγγίσεις, ως προς τη διαχείριση των συνεπειών της πανδημίας, οι συναλλασσόμενοι έχουν προσαρμοστεί στις νέες απαιτητικές συνθήκες, έχουν εξελίξει &#8211; διαφοροποιήσει τον τρόπο λειτουργίας τους και εν τέλει η πανδημία του COVID-19, στη μορφή που την ξέρουμε τουλάχιστον, δεν αποτελεί πλέον ένα απρόβλεπτο γεγονός. 

«Στη περίπτωση του bullying είναι τρία τα παιδιά που πρέπει να στηριχτούν: Το παιδί που δέχεται βία, το παιδί που δίνει βία και το παιδί που παρατηρεί. Και τα τρία χρειάζονται στήριξη. Παίζει ρόλο λοιπόν η πρόληψη, αλλά και η θωράκιση με γνώσεις», επισημαίνει στο Liberal.gr με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού, Kώστας Γιαννόπουλος. <b>Συνέντευξη στην Ευφροσύνη Παυλακούδη.</b>

Το εμβληματικό του Δρίτσα ήταν πως, αναφερόμενος στη 17Ν, είπε ότι η κυβέρνηση θα αναβιώσει μια συζήτηση «για τη δράση του ένοπλου (αγώνα) και της τρομοκρατίας, όπως λέγεται»! Ο άνθρωπος έχει μείνει στη δεκαετία των 70s, τότε  που στην καθημερινή φιλολογία των αμφιθεάτρων και της βραδινής ταβέρνας, με υπόκρουση αντάρτικα τραγούδια, οι ορολογίες αυτές ήταν το μενού των συζητήσεων. Αλλά από τότε πέρασαν 40+ χρόνια.

Κάθε σχολείο είναι μια μικρή, κλειστή κοινωνία. Και όπως διαπιστώνουμε και με όσα βγαίνουν στην επιφάνεια τον τελευταίο καιρό, στις μικρές κλειστές κοινωνίες όλοι γνωρίζουν για το «έγκλημα», αλλά κανείς δεν μιλάει. Ο δάσκαλος και ο διευθυντής πάντοτε γνωρίζουν. Όχι απαραίτητα τι ακριβώς θα συμβεί, αλλά που υπάρχει πρόβλημα το οποίο δύναται να προκαλέσει παραβατική συμπεριφορά.

Έτοιμος να ανταποκριθεί στις ανάγκες που έχουν διαμορφωθεί λόγω της πανδημίας είναι ο ελληνικός τουρισμός. Αυτό δηλώνει στο liberal.gr η Σοφία Ζαχαράκη σημειώνοντας πως σημαντικοί παράγοντες για την φετινή τουριστική σεζόν είναι το εμβόλιο και το πιστοποιητικό που πλέον δείχνει να υιοθετεί και η ΕΕ, αλλά και η διαχείριση της πανδημίας από την πολιτεία. <b> Συνέντευξη στον Τάσο Ευαγγελίου </b>

Από το καλοκαίρι και μετά, η ανάκαμψη της οικονομίας θα είναι υπό προϋποθέσεις, αρχικά ισχυρή, αλλά για να μην εξασθενίσει γρήγορα τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να αλλάξει σταδιακά το μοντέλο της οικονομίας. Οχι να επιλέξουμε απλή διαχείριση με στόχο την διατήρηση της σημερινής της δομής. Φέτος, για να έχουμε αξιόλογη ανάπτυξη απαιτείται τουλάχιστον διπλασιασμός των περυσινών τουριστικών εσόδων. Αλλά ταυτόχρονα χρειάζονται επιλογές στην οικονομία που να σηματοδοτούν και να κατευθύνουν μια νέα αναπτυξιακή πορεία.

«Τα λάθη τραβάνε όμως τις δικές τους τεθλασμένες γραμμές, μέχρι που ανάμεσά τους αρχίζει να σχηματίζεται ένας χάρτης. Πολλές φορές αργώ να καταλάβω ότι μόνο σ&apos; αυτόν θέλω να χαθώ, γιατί είναι ο δικός μου». Μολονότι επιμένει ο συγγραφέας Μίνως Ευσταθιάδης για το «Κβάντι» ότι είναι «το βιβλίο της Αφρικής», διαθέτει εντούτοις όλες τις φίνες λογοτεχνικές εμμονές του και όλες της αρετές του:

Η ευκολία με την οποία πολλοί εργαζόμενοι μπόρεσαν να συνεχίσουν να εργάζονται εξ αποστάσεως και να αποδίδουν, συνέβαλε σημαντικά στην κατανόηση ότι δεν χρειάζεται να βλέπουμε, ως φυσική παρουσία, έναν εργαζόμενο, για να επιβεβαιώνουμε ότι εργάζεται και αποδίδει ή παράγει. 

Οι διατλαντιστές χωρίς αμφιβολία χάρηκαν με την ομιλία που εκφώνησε ο Πρόεδρος Μπάιντεν στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου την προηγούμενη εβδομάδα. Ξεκινώντας με την αποστροφή: «Η Αμερική επέστρεψε. Η διατλαντική συμμαχία επέστρεψε», ο Πρόεδρος διαβεβαίωσε ότι η «συνεργασία μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών είναι και πρέπει να παραμείνει ο θεμέλιος λίθος όλων όσων ελπίζουμε να πετύχουμε στον 21ο αιώνα». <b>Γράφει ο Gary J. Schmitt.</b>

Είναι εντυπωσιακό ότι μια έννοια όπως ο πολιτικός κίνδυνος (political risk), ξεσηκωμένος από τα playbook των επενδυτών, επιστρατεύεται για να περιγράψει τις πολιτικές στάσεις και συμπεριφορές των ελληνικών κυβερνήσεων. Είναι αποκαρδιωτικό μετά από μία δεκαετή κρίση ο πολιτικός κίνδυνος, και μάλιστα για κάτι τόσο σοβαρό, να σοβεί. O μόνος τρόπος να τον υπερβούμε είναι η διαβούλευση και η ενημέρωση...

Είναι δυνατόν μια ολόκληρη συντεταγμένη πολιτεία που στηρίζεται σε δημοκρατικούς θεσμούς να έχει βάλει ως βάση συζήτησης την απειλή «αν δεν το κάνετε, θα καεί η Αθήνα»; Τι είναι αυτό τώρα; Η φοβική δημοκρατία; Η έντρομη κοινωνία; Το ανίσχυρο κράτος; Ο πολίτης που θέλει την «ησυχία» του; Αφήνω κατά μέρος τους Δρίτσες και τους Μπαλάφες με τις μπαλαφάρες τους, το ζήτημα είναι πολύ πιο σοβαρό από τέτοιες ασυναρτησίες και πολιτικά αυτοκτονικές δηλώσεις.

Από τις πρώτες πανωλεθρίες που υπέστη του ΚΚΕ τον 20ο αιώνα, ήταν εκείνη που είχε σχέση με το εθνικό ζήτημα. Η άκριτη υιοθέτηση του συνθήματος για την ανεξαρτησία των Σλαβομακεδόνων, τη μελλοντική δημιουργία κομμουνιστικής ομοσπονδίας στη Βαλκανική, όπως ήταν φυσικό το απομόνωσαν από την κοινωνία και έδωσαν επιχειρήματα στους αντιπάλους του για να το κατηγορήσουν ως αντεθνικό κόμμα.

Η πορεία των εμβολιασμών και τα αποτελέσματα τους στις ομάδες που έχουν ήδη λάβει μέρος στο πρόγραμμα Ελευθερία «ξεκλειδώνει» και το σχέδιο της Κυβέρνησης για τα επόμενα βήματα με στόχο την ανάκαμψη της οικονομίας ενόψει και της έναρξης της καλοκαιρινής περιόδου. Στο επίκεντρο ο τουρισμός και η αξιοποίηση του πιστοποιητικού εμβολιασμού που ήδη έχει μπει δυνατά και στην ατζέντα της ΕΕ, με την ελληνική πλευρά να δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει και σε διμερείς συμφωνίες.