Ο κρατικοδίαιτος καπιταλισμός δεν είναι κάτι που φύτρωσε ως ζιζάνιο στον πανέμορφο κήπο μας. Ο τρόπος με τον οποίο μοιράστηκε η αμερικανική βοήθεια αμέσως μετά τον Εμφύλιο ήταν η σπορά του διαβόλου. Την σκυτάλη πήρε στην συνέχεια ο Ανδρέας με τα νέα τζάκια. Το ζητούμενο σήμερα είναι μια νέα επιχειρηματικότητα...

Δείτε γύρω σας αναπτυγμένες οικονομίες και κοινωνίες...

Eν έτει 2016, η εικόνα, που παρουσιάζουν τα ληξιπρόθεσμα χρέη νοικοκυριών και επιχειρήσεων απέναντι σε τράπεζες, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, είναι απογοητευτική και άκρως ανησυχητική.

Σύγχυση επικρατεί στους φορολογούμενους αναφορικά με την επιστροφή του φόρου εισοδήματος σε όσους δικαιούνται και το συμψηφισμό του ΕΝΦΙΑ μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάρτησης των εκκαθαριστικών σημειωμάτων στους ατομικούς λογαριασμούς όλων των φορολογουμένων στο taxis από το Υπουργείο Οικονομικών.

Η 81η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης ανοίγει σε λίγες μέρες τις πύλες της. Ξεκίνησε ως ετήσια εμπορική εκθεσιακή εκδήλωση και μετεξελίχθηκε σε θεσμό της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου μας.

Όταν ένας πολιτικός έχει στριμωχτεί στα σκοινιά του πολιτικού ριγκ, κάνει ό,τιδήποτε μπορεί για να ξεφύγει. Να αλλάξει το πεδίο της αντιπαράθεσης. Να βρει χώρο για να κινηθεί με μεγαλύτερη άνεση. Γράφει ο <b>Σάκης Μουμτζής.<\/b>

Αφού επί μήνες από την ώρα της κατάργησης του ΕΣΡ και της προκήρυξης για τις άδειες με βάσει κατάφωρα αντισυνταγματικό νομό, η ΕΣΗΕΑ «κοιτούσε αλλού», εδέησε να αντιδράσει την ήμερα που είχε ξεκινήσει ο διαγωνισμός.

Σχολιάζω ένα πρόσφατο άρθρο του Κωνσταντίνου Βέργου, καθηγητή χρηματοοικονομικών στο αγγλικό πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, όπου ευθαρσώς προτείνεται ότι μέλη του ΔΝΤ αλλά και της ΕΕ διενήργησαν με δόλο απέναντι στην Ελλάδα.

Ο Πρωθυπουργός ξύπνησε χαλασμένος. Τα πρωτοβρόχια και τα κακά νέα από την Ευρώπη για την προβληματική έκβαση της αξιολόγησης, εξανέμισαν γρήγορα την όποια χαλαρότητα... Γράφει η <b>Χαρά Κεφαλίδου.<\/b>

Η Αριστερά έχει μίαν αξιοθαύμαστη ικανότητα να οικειοποιείται όλα τα εργαλεία του τρισκατάρατου καπιταλισμού. Ένα από τα ιδεολογήματα που συνέβαλαν στην ιδεολογική κυριαρχία της τα τελευταία 40 χρόνια ήταν και αυτό της «ηθικής υπεροχής της», που άκριτα αναμασούσαν και αναπαρήγαγαν και αστοί διανοούμενοι και πολιτικοί. Ευτυχώς μέσα σε λίγα χρόνια κατέρρευσε ένα μύθος δεκαετιών. Το πλεκτό άρχισε να ξηλώνεται.

Λίγο πολύ πια, όλοι ξέρουμε που βρισκόμαστε. Υπάρχει όμως κάποιος να μας πει που πηγαίνουμε; Να μας δώσει συγκεκριμένο οδικό χάρτη με τα, όσα, σταθερά βήματα πρακτικά, ρεαλιστικά και εφικτά θα προχωρήσουμε;

Έχουμε μια κυβέρνηση, ένας υπουργός της οποίας (Σπίρτζης) διαβεβαιώνει πως από το κλείσιμο των καναλιών που δεν πήραν άδεια δεν θα χαθούν θέσεις εργασίας και ένας δεύτερος υπουργός (Κατρούγκαλος) ανακοινώνει προγράμματα στήριξης (;) των εργαζόμενων που θα χάσουν τις δουλειές τους επειδή τα κανάλια που εργάζονται δεν πήραν άδεια! Η λογική λέει πως ένας από τους δυο υπουργούς, δεν λέει την αλήθεια.

Ενώ στην Ελλάδα παρατηρείται αδράνεια, στην Κύπρο ο τομέας αναπτύσσεται... Γράφει ο <b>Δρ. Κων\/νος Νικολάου.<\/b>

Προτιμώ πάντα να γράφω για τα μικρά γεγονότα. Τα δικά μου προσωπικά βιώματα και τις ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που μεμονωμένα ίσως δεν ενδιαφέρουν κανένα, αλλά ουσιαστικά είναι o καλύτερος καθρέφτης για το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη χώρα. Γράφει ο <b> Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Εν μέσω κρίσηςκαι καταχρεωμένων πολιτών, η ομίχλη του ασύστολου κρατισμού συνεχίζει να απλώνεται σε όλη τη χώρα. Το ζήτημα είναι πως ό τι γίνει θα γίνει από το ίδιο το κράτος και όχι από την ιδιωτική πρωτοβουλία. Κι αυτό δεν είναι παρά άλλος ένας ολοκληρωτισμός που θα σύρει την οικονομία ακόμα πιο πολύ στην εξάρτηση και στον απομονωτισμό.

Μετά και το νέο ναυάγιο στην προσέγγιση ΠΑΣΟΚ - «Ποτάμι» για συγκρότηση κεντροαριστεράς ο δρόμος για την κυβέρνηση παραμένει ορθάνοιχτος για να συνεχίσει την πολιτική της χωρίς να απειλείται από πολιτικό αντίπαλο. Μα, θα ρωτήσει κάποιος, δεν απειλείται από τη ΝΔ; Ουδόλως, είναι η απάντησή μου.

Δεν υπάρχει χειρότερος λαϊκισμός και εντέλει πιο ταξική συμπεριφορά από την τακτική των κομμάτων να φωνασκούν ως αντιπολίτευση, κάνοντας σημαία τη νομιμότητα και ως κυβέρνηση να μετατρέπονται σε εργολάβους παρανομιών, σηκώνοντας το λάβαρο της ευαισθησίας απέναντι σε «παγιωμένες καταστάσεις που αφορούν αδύναμες κοινωνικές ομάδες».

Δεν ξέρουμε αν είναι αληθινή η φήμη ότι ο κ. Ρουμελιώτης διέκοψε κάποτε το Δ.Σ. του Αεροδρόμιο, στο οποίο ήταν πρόεδρος, προκειμένου να υποδεχτεί τον υπουργό Σπίρτζη που κατέβαινε εκείνη την ώρα από το αεροπλάνο. Ξέρουμε ότι ο κ. Ρουμελιώτης είναι πλέον στην Τράπεζα Αττικής του κ. Σπίρτζη. Με τη σύμφωνη γνώμη και των συνδικαλιστών όλων των κομμάτων.

Είναι διάχυτη η εντύπωση πως η πορεία της χώρας προς την καταστροφή είναι μη αναστρέψιμη. Οι επιλογές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν αφήνουν περιθώρια για μιαν άλλη εξέλιξη. Έτσι, έγκριτοι σχολιαστές αναρωτιούνται « δεν υπάρχουν μέσα στην Αριστερά αναχώματα» που θα προσπαθήσουν να βάλουν φρένο σε αυτόν τον κατήφορο;

Μετά την απόφαση της Ιταλικής δικαιοσύνης ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί δημοψήφισμα, ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρετζι, σκοπεύει να πραγματοποιήσει δημοψήφισμα για θέματα λειτουργίας της Ιταλικής βουλής. Είναι όμως αυτό το δημοψήφισμα, η κίνηση που οδηγεί στην εδραίωση ή στην διάλυση της ΕΕ;

Κατά ειρωνικό τρόπο, ο πλούτος από το πετρέλαιο είχε ως αποτέλεσμα την διείσδυση του σύγχρονου δυτικού τρόπου ζωής στην Μέση Ανατολή. Τα καταναλωτικά αγαθά που τον συνοδεύουν, κατέκλυσαν τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Οι νέοι σπουδάζανε σε ευρωπαϊκές και αμερικάνικες σχολές με την χρηματοδότηση των κυβερνήσεων τους.

Από τότε που δόθηκαν οι τέσσερις τηλεοπτικές άδειες σε ισάριθμους επιχειρηματίες, παρατηρείται ένα ενδιαφέρον φαινόμενο. Καναλάρχες, σχολιαστές, δημοσιογράφοι και γενικότερα δημοσιολογούντες διαπίστωσαν ξαφνικά πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καταστρέφει τη χώρα! Έως τότε, η στάση τους απέναντι στην κυβέρνηση ήταν εντυπωσιακά διαφορετική. Κινείτο μεταξύ ανοχής και ολόθερμης στήριξης.

Οι πολύπαθοι πολίτες αυτής της χώρας, εκτός απ όσα πληρώνουν ήδη, θα πληρώσουν και 10 εκατομ. ευρώ εφ άπαξ καθώς και άγνωστο αριθμό εκατομμυρίων στο άμεσο και απώτερο μέλλον, με ρυθμό 30.000 ευρώ την ημέρα (κοντά ένα εκατομ. κάθε μήνα), μετά από απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.

Στην περίπτωση των συνομιλιών για τη συγκρότηση κεντροαριστερού πόλου ταιριάζει η γνωστή ρήση: ώδινεν όρος, Ζευς δ’ εφοβείτο, το όρος έτεκε μυν. Η λατινική παροιμία είναι πιο αυστηρή: parturiunt montes, nascetur ridiculus mus, δηλαδή τόσος κοιλόπονος για να γεννηθεί ένας γελοίος ποντικός. Εν προκειμένω ούτε καν ridiculus mus.