Το ενδιαφέρον με την δημοσκόπηση της Public Issue, δεν είναι τόσο στα ευρήματά της. Με εξαίρεση το προβάδισμα εκείνων που προτιμούν πρόωρες εκλογές, τα υπόλοιπα είναι λίγο ως πολύ είναι γνωστά από σχεδόν όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης που έχουν δει το φως της δημοσιότητας τουλάχιστον το τελευταίο εξάμηνο.

Σήμερα στη Ρουμανία επιβραβεύεται και ενθαρρύνεται το επιχειρείν. Η χαμηλή φορολογία δίνει κίνητρα για να παραχθεί νέος πλούτος. Στην Ελλάδα... στο 90%-95% των περιπτώσεων κάποιος κερδίζει περισσότερα αν είναι υπάλληλος, παρά ιδιοκτήτης μίας επιχείρησης».

Οι τιμές της Deutsche Bank βιώνουν το τελευταίο διήμερο μια ανάκαμψη, μετά την ανακοίνωση για οριστικοποίηση του προστίμου για το σκάνδαλο στα Αμερικάνικα στεγαστικά δάνεια. Όμως, το ερώτημα παραμένει, θα πρέπει να διασωθεί, και θα διασωθεί, η μεγάλη αυτή τράπεζα με τα λεφτά των φορολογουμένων αν αυτό \\\"χρειαστεί\\\";

Αγαπητέ κύριε Παππά, αγαπητέ κύριε Τσίπρα. Αν περιμένετε το ελατήριο που θα εκτινάξει την οικονομία και θα σας σώσει από την απόλυτη πολιτική σας καταστροφή που έρχεται ολοταχώς, θα σας είναι χρήσιμο το άρθρο που ακολουθεί. Αν μη τι άλλο γιατί οι μάταιες ελπίδες είναι η χειρότερη κατάρα των εκάστοτε κυβερνώντων. Γνωρίζω ότι το σοβαρό μέρος του άρθρου θα σας πέσει λίγο βαρύ γι\\' αυτό και ξεκινώ με ένα ανέκδοτο. <b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης.<\/b>

Ο Ταϊπ Έρντοαν έχει μια συγκεκριμένη πολιτική προς ένα συγκεκριμένο στόχο. Και τα δύο συγκλίνουν σε ένα κοινό αποτέλεσμα: Να δημιουργήσει μια Τουρκία ισλαμική ηγέτιδα ενός σουνιτικού πανισλαμισμού, να επεκτείνει τα σύνορα της χώρας του παίρνοντας πίσω όσα μπορεί από όσα έχασε η Οθωμανική αυτοκρατορία το 1920 και ‘23 και να αντικαταστήσει το πορτραίτο του Κεμάλ σε όλη την Τουρκία με το δικό του. Σ αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι τελευταίες δηλώσεις του για τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Την λένε Εσπεράντζα που θα πει Ελπίδα στα ισπανικά. Η πρωτοβουλία που πήρε λίγες ημέρες πριν από την επισημοποίηση της Συμφωνίας της Αβάνας, ταυτίζεται με το όνομα της και συμβολίζει το γύρισμα σελίδας στην ιστορία της χώρας της. Ο κόσμος δεν αλλάζει μόνο προς το χειρότερο. Αλλάζει και προς το καλύτερο. Με τους πολίτες, να βάζουν τη σφραγίδα τους σε επιλογές που αφορούν τη ζωή τους.

Έχει θιγεί ο πυρήνας του κράτους δικαίου. Το τραγικό είναι πως αυτό έγινε στο όνομα της μάχης κατά της διαπλοκής. Η δικαιοσύνη οφείλει να διαφυλάξει το κύρος της.

Η εντελώς πρωτότυπη ματαίωση της διάσκεψης για το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, συνιστά πρώτου μεγέθους είδηση. Διότι διαμορφώθηκε μια τάση εντός των δικαστών της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία εμφανίζεται από δικαστικές πηγές, ως «ρωγμή» στην γραμμή εκείνη που παρουσίαζε ως δεδομένο ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν όπως ακριβώς θέλει η κυβέρνηση.

Η Οικονομία καταρρέει, το προσφυγικό μας πνίγει και οι «αγαπημένοι» μας γείτονες καιροφυλακτούν να αρπάξουν ό,τι μπορούν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει να απαντήσει σε ένα και μόνο ερώτημα: Μπορεί; Αν μπορεί ας αλλάξει τώρα πολιτική για να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα. Αν δεν μπορεί, ας φύγει.

Η καθίζηση της τιμής του πετρελαίου τα τελευταία 2 χρόνια βρήκε απροετοίμαστες ακόμα και τους μεγάλους παίκτες του χώρου, με επενδύσεις δισεκατομμυρίων. Υπολόγιζαν πως η τιμή του μαύρου χρυσού θα παγιοποιηθεί πάνω από τα 100 δολάρια. Αιφνιδιάστηκαν παρά την εμπειρία και τις διασυνδέσεις τους.

Μια φορά κι έναν καιρό, πριν από 7 χρόνια, τρία κριάρια είχαν μια άριστη ιδέα, με εξαιρετικές προοπτικές και τεράστιο αγοραστικό κοινό στα δάση και τις φάρμες όλου του πλανήτη.

Η δήλωση ότι το ΔΝΤ ενδέχεται να μην συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα πριν τις γερμανικές εκλογές, έρχεται να επιτείνει τις ανησυχίες σε μια ιδιαίτερα κομβική συγκυρία για την ελληνική οικονομία. <b>Γράφει ο Βασίλης Γεώργας<\/b>

Στο Ωραιόκαστρο και την Φιλιππιάδα, κάποιοι γονείς δεν θέλουν τα παιδιά προσφύγων να πηγαίνουν σε σχολεία που πηγαίνουν τα παιδιά τους. Το ίδιο και στην Κω όπου μάλιστα οι γονείς απειλούν με δυναμικές κινητοποιήσεις !<b> Γράφει ο Γιάννης Παντελάκης.<\/b>

Το πολίτευμα της αστικής δημοκρατίας έχει κάποιες σταθερές που αν αυτές εκλείψουν παραμορφώνεται και ο χαρακτήρας του. Ακυρώνεται η μορφή του. Η διάκριση των εξουσιών, το Κράτος Δικαίου, ο σεβασμός του Συντάγματος είναι μια αδιάσπαστη ενότητα που ορίζουν την αστική δημοκρατία. <b>Γράφει ο Σάκης Μουμτζής<\/b>

Βέβαιος για απομείωση του χρέους «με τον ένα ή τον άλλο τρόπο», δηλώνει στο Liberal ο Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, Π. Ρήγας και αποκλείει πρόωρες εκλογές. <b>Συνέντευξη στον Γιάννη Σιδέρη<\/b>

Ο χρόνος που απομένει στο κωμικοτραγικό δίδυμο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, τελειώνει. Από τη μία, η μερίδα του λαού που χόρταινε με «σανό», μειώνεται καθημερινά. Από την άλλη, αν είσαι αναξιοπρεπής, αμόρφωτος και θρασύς, δεν φτάνει μόνο η πονηριά για να διατηρηθείς στην κορυφή. Κάποια στιγμή, θα κάνεις λάθη!

Παρακολουθώντας τον τόπο να βυθίζεται στο τέλμα, θυμάμαι τη σπαρακτική κραυγή αγωνίας του Θανάση Βέγγου από την ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου το «Βλέμμα του Οδυσσέα»: \\\"Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σαν λαός\\\". <b>Γράφει ο Λεωνίδας Γρηγοράκος.<\/b>

Με μεγάλη έκπληξη πληροφορήθηκε το πανελλήνιο όχι την ανακοίνωση του προέδρου του Συμβουλίου Επικρατείας για τις τηλεοπτικές άδειες, αλλά το γεγονός ότι ο πρόεδρος έβγαλε ανακοίνωση για το θέμα! Το ακόμα σοβαρότερο είναι ότι η ουσία της ανακοίνωσης δυναμιτίζει και το κύρος της όποιας απόφασης βγει τελικώς, αλλά και τη θέση της ίδιας της Δικαιοσύνης.

Καλώς ή κακώς το σύστημα διακυβέρνησης της χώρας μας είναι πρωθυπουργικεντρικό. Και καλώς ή κακώς αυτός ο λαός θέλει να ακολουθεί ηγέτες. Αυτός ο συνδυασμός καθιστά επιτακτική, στα κόμματα, την ανάγκη εξεύρεσης χαρισματικού αρχηγού. Τα παραδείγματα είναι πολλά και γνωστά.

Το ζήτημα ενός Grexit έχει μπει στην δημόσια συζήτηση υπό καθεστώς πανικού, σπουδής, παρανόησης και υπεραπλούστευσης. Συχνά δε, στην συζήτηση υπεισέρχονται επιχειρήματα που λίγη σχέση έχουν με το εν λόγω ζήτημα, οπότε δημιουργούνται παρεξηγήσεις και εντυπώσεις.

Δεν ξέρω τι θα προτιμήσει ο ψηφοφόρος-δημόσιος υπάλληλος της χώρας τελικά. Νομίζω όμως ότι έχει συνειδητοποιήσει ότι χρειάζονται μερικά λογικά βήματα για να μην δει και άλλη συρρίκνωση του μισθού του, σε βαθμό που είτε κρατήσει την θέση του, είτε την χάσει θα είναι το ίδιο και το αυτό. Πιστεύω θα προτιμήσει την αλήθεια από τον μύθο.

Με το ποσέτ στο τσεπάκι, ο Κατρούγκαλος έκανε μερικές ακόμα γενναίες δηλώσεις από την τηλεόραση. Με δεδομένο το παρελθόν Κατρούγκαλου, οι συνταξιούχοι έχουν κάθε λόγο για να ανησυχούν. Και μαζί με αυτούς, πολλές χιλιάδες ακόμα -εκτός από τους συνταξιούχους- άνθρωποι οι οποίοι επιβιώνουν από αυτές τις συντάξεις. Έστω οριακά.

Τους τελευταίους 12 μήνες ξεδιπλώθηκαν τα τραγικά σημάδια αδυναμίας της Deutschebank, της μεγαλύτερης Γερμανικής τράπεζας. Όμως η κρίση της επισκίασε τα πιθανά προβλήματα της δεύτερης μεγαλύτερης Γερμανικής τράπεζας, της Commerzbank, η οποία σήμερα έκανε ανακοίνωση-βόμβα ότι δεν θα δώσει μέρισμα, κίνηση που δεν έχει ξανασυμβεί μεταπολεμικά...

Ο κ. Κουζηνός θα λείψει μέχρι τις 14 Οκτωβρίου για προσωπικούς λόγους.