Άρχισε να διακινείται πάλι το σενάριο της ψήφισης των νέων μέτρων από 180 βουλευτές, με το σκεπτικό πως αυτά ξεπερνούν την θητεία της παρούσας κυβέρνησης και συνεπώς απαιτείται διευρυμένη πλειοψηφία για την στήριξη τους. Γίνεται επίκληση μάλιστα του γεγονότος πως το 2010 ήταν λάθος του Γιώργου Παπανδρέου που δεν υιοθέτησε την εισήγηση του Β. Βενιζέλου, να ψηφισθεί το πρώτο μνημόνιο από 180 βουλευτές.

Την καταγωγή του κανείς δεν τη διαλέγει, όπως δεν διαλέγει τους γονείς του, το φύλο του, το ύψος του, το χρώμα της επιδερμίδας του. Ένα παιχνίδι της φύσης , ένα μάτσο γονίδια τυχαία βαλμένα και ριγμένα σε κάποια γωνιά της Γης από το μυστήριο του σύμπαντος του ίδιου. Αστρόσκονη κοπανιστή δηλαδή, χους εις χουν και τούμπαλιν.

Τελικά ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποίησε μία από τις δεσμεύσεις του Προγράμματος Θεσσαλονίκης. Όπως μας ανακοίνωσε (σε τηλεοπτικό διάγγελμα παρακαλώ!) ενθουσιασμένος αλλά και βαθιά συγκινημένος το βράδυ της Πέμπτης ο πρωθυπουργός η επιστροφή της 13ης σύνταξης είναι πλέον γεγονός!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο μικρός Αλέξης. Ο Αλεξάκης είχε πάντα και παντού μαζί του λογιών-λογιών καραμέλες τις οποίες του άρεσε να προσφέρει σε όλους. Τις μοίραζε πάντα με χαμόγελο και τον αγαπούσαν όλοι... <b>Γράφει ο Νίκος Ρωμανός.</b>

Μπαίνει ο κλέφτης στο σπίτι σου, παίρνει 4.000 ευρώ και μετά από λίγες μέρες ξανάρχεται και σου αφήνει πίσω 300 ευρώ, με την υπόσχεση να στα ξανακλέψει σε μια βδομάδα. Το θρασύτερο: έχει την απαίτηση να του πεις κι ευχαριστώ! Το χειρότερο: Μια στις 4 οικογένειες των θυμάτων του φιλάνε το χέρι! Γιατί; Το λένε οι εκλογές, το λέει κι ο ΟΟΣΑ.

Τα περί αποποινικοποίησης του καψίματος της σημαίας και της σύγκλισης με την Χρυσή Αυγή που είπε στην συνέντευξη στην Βραδυνή ο Νίκος Παρασκευόπουλος μπορούν να έχουν μεγάλη ή μικρή σημασία. Η σημασία των δηλώσεων του θα εξαρτηθεί από την αντίδραση της κυβέρνησης.

Η περίπτωση του πρώην υπουργού Παρασκευόπουλου που απλώνει δίχτυα προς τη Χρυσή Αυγή δεν είναι παρά μία τυχαία επίθεση φιλίας στον ολοκληρωτισμό. Το πρόβλημα είναι πολιτισμικό και πολύ βαθύτερο στην ελληνική κοινωνία. Δεν αφορά πρόσωπα αλλά μακροχρόνιες συνθήκες ιδεολογικής και κοινωνικής παρακαταθήκης στην πολιτική σκέψη των Ελλήνων. Στην πραγματικότητα, τα άκρα είναι πάντα τα ίδια

Για πολλά πράγματα μπορεί να κατηγορηθεί ο Σόιμπλε, αλλά όχι ότι είναι χαζός. Δεν μπορεί να μην γνωρίζει πως οι οικονομικοί στόχοι που θέτει είναι ανέφικτοι. Το πιθανότερο είναι πως οι κύκλοι που επιθυμούν να μας εκδιώξουν από την ευρωζώνη, σε αυτή την συγκυρία φαίνεται να έχουν το πάνω χέρι. <b>Γράφει ο Βασίλης Παζόπουλος.</b>

Υπάρχουν κάποιοι, που με τον δημόσιο λόγο ή πράξεις τους, κάνουν ο,τι μπορούν για να αυξήσουν τον αριθμό των ψηφοφόρων της Χ.Α. Οι οποίοι στις τελευταίες εκλογές δεν ήταν καθόλου λίγοι. <b>Γράφει ο Γιάννης Παντελάκης.</b>

Στην Ελλάδα υπάρχουν 1.300 ενδημικά φυτά, όταν στη Αγγλία έχουν καταγραφεί 12 και στην Γερμανία 8! Και ποιος έχει κάνει την καταγραφή στην Ελλάδα; Η μπύρα Carlsberg στις αρχές της δεκαετίας του 80. Ουδείς άλλος ενδιαφέρθηκε. Κι ας μιλάνε όλοι για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και για την πρωτογενή παραγωγή.

Η συζήτηση για την ταυτότητα, την αποστολή και την οργάνωση της Κεντροαριστεράς έχει αρχίσει εδώ και τέσσερα χρόνια. Το τελευταίο, ωστόσο, διάστημα και μετά την εμπειρία του «πρώτη φορά Αριστερά» έχει κορυφωθεί ο προβληματισμός για το πώς μπορεί να εκφραστεί πολιτικά ο μεσαίος προοδευτικός χώρος που έχει διαμορφωθεί στη χώρα. <b>Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος.</b>

Οι πράξεις των πολιτικών ηγετών πρέπει να είναι ενταγμένες σε μια στρατηγική, ώστε να παράγουν αποτέλεσμα και να έχουν κάποιο νόημα. Αν είναι αποσπασματικές και ευκαιριακές μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα ξεχαστούν...<b>Γράφει ο Σάκης Μουμτζής.</b>

Η κυβέρνηση προσπαθώντας να τετραγωνίσει τον κύκλο (ικανοποιημένοι πολίτες – ικανοποιημένοι δανειστές) φέρνει έναν εξωραϊσμένο προϋπολογισμό, που στηρίζεται εν πολλοίς σε υπεραισιόδοξες υποθέσεις. <b>Γράφει ο Νότης Μηταράκης.</b>

Με αφορμή τις προεκλογικές/Χριστουγεννιάτικες παροχές του Πρωθυπουργού μας (οι οποίες έγιναν βραδυάτικα για να «πιάσουν προφανώς στον ύπνο» τους Ευρωπαίους φίλους μας), ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν είναι αποικία για να τις πάρει πίσω. <b>Γράφει ο Κώστα Μήλας.</b>

Η Ελλάδα των 3 εκατομμυρίων συνταξιούχων και των χρεοκοπημένων ασφαλιστικών ταμείων δεν έχει πιθανότητες να επιβιώσει. Είναι καταδικασμένη να εξαφανιστεί από τον χάρτη. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.</b>

Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό εξαντλείται στην εργαλειακή του διάσταση, στο κατά πόσον, δηλαδή, αυτός μπορεί ή δεν μπορεί να ενισχύσει την έρευνα, την πρόνοια ή, έστω, το εισόδημα των δημοσίων υπαλλήλων. <b>Γράφει ο Παναγιώτης Καρκατσούλης.</b>

Πότε πάψατε να πιστεύετε ότι ο Άγιος Βασίλης φέρνει τα δώρα τα Χριστούγεννα; Κατά τη γνώμη του κ. Τσίπρα ποτέ. Εξ ου και στις γιορτές αυτές φόρεσε άσπρη γενειάδα, έβαλε και ψεύτικη κοιλίτσα και μεταμφιέστηκε σε Άγιο Βασίλη που θα επισκεφτεί τους συνταξιούχους νωρίτερα, στις 22 Δεκεμβρίου για να τους κάνει δώρο. <b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης.</b>

Ο Τσίπρας παραμένει πιστός στη στρατηγική της αέναης εξαπάτησης. Μετά τη συντριπτική ήττα του Eurogroup, προχώρησε σε ένα νέο εγχείρημα. Ωστόσο, επειδή τους επόμενους μήνες θα τσακίσει εκ νέου τους συνταξιούχους, δεν θα αποφύγει τη διαμόρφωση του κύματος που θα τον σαρώσει τελεσίδικα. <b>Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς.</b>

Αναρωτιέται ο ανυποψίαστος πολίτης: «μας δουλεύουν; ή μήπως τα έχασαν εντελώς;» Οι Συριζαίοι μια χαρά είναι. Απλώς προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιβεβαιώνουν την πάγια θέση τους πως το μνημόνιο το επέβαλαν στον ΣΥΡΙΖΑ οι δανειστές. Πως δεν αποτελεί ιδιοκτησία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ—ΑΝΕΛ. Τον ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης και οι καταστατικές αρχές του κόμματος. Τίποτα άλλο.

\r\nΗ σημερινή κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα αρκετά απίστευτο, όσο και εξαιρετικά σωστό μέτρο. Θα επιστρέψει χρήματα στους συνταξιούχους. Πρόκειται όμως για μια μόνιμη κίνηση ή αποτελεί προάγγελο ευρύτερων πολιτικών εξελίξεων και πρόωρων εκλογών;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ παρουσίασε έναν υπεραισιόδοξο προϋπολογισμό με ρυθμό ανάπτυξης 2.7% και πρωτογενές πλεόνασμα 1.8% του ΑΕΠ. Στηρίζεται σε σημαντική αύξηση των φόρων όπου τη μερίδα του λέοντος έχουν οι έμμεσοι φόροι, οι πιο άδικοι δηλαδή.<b>Γράφει ο Γιώργος Μαυρωτάς.</b>

Το 2010 η Ευρωπαϊκή Ένωση έβαλε έναν στρατηγικό στόχο, να μειώσει την επόμενη δεκαετία το επίπεδο φτώχειας των πολιτών που ζουν στις χώρες της. Βρισκόμαστε ήδη στο 2016 και όλα τα στοιχεία δείχνουν πως συμβαίνει το αντίθετο. Ενώ το 2010 το σχετικό ποσοστό φτώχειας στο συνολικό πληθυσμό της Ένωσης ήταν 23,8% (αρκετά μεγάλο) έφτασε στο 24,4%.

Μετά το χθεσινοβραδινό διάγγελμα του πρωθυπουργού, είναι πλέον διάχυτη η αίσθηση πως η κυβέρνηση μπήκε σε μία περίοδο ανασφάλειας. Είτε πρόκειται για μία έμμεση προεξαγγελία προεκλογικής τροχιάς είτε για πίστωση χρόνου,με τις παρωχημένες παροχές του, ο Αλέξης Τσίπρας ανησυχεί έντονα για το προσωπικό του πολιτικό μέλλον αλλά και για τη συνέχεια του κόμματός του

Η θρησκεία μπορεί να είναι το όπιο του λαού, σύμφωνα με τον Μαρξ, αλλά φαίνεται ότι είναι και το όπιο της εξουσίας. Αυτό ο Μάρξ δεν το’ χε σκεφτεί. Γιατί η εξουσία είναι από μόνη της καταπραϋντικό που με το χρόνο σε αποχαυνώνει. Δε χρειάζεται και τη θρησκεία. Φαίνεται ότι σε μερικούς δεν αρκεί. Χρειάζονται και τα δύο.