Δεν γίνεσαι περήφανος για την πατρίδα σου επειδή εισάγει μαλλί και εξάγει μεταξωτά. Ούτε καν επειδή κέρδισε έναν πόλεμο. Περήφανο η πατρίδα σου σε κάνει όταν κάποιες στιγμές ακόμα και ενάντια στα συμφέροντά της πολεμάει για τις αρχές της.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδώσει τους 8 τούρκους αξιωματικούς, δεν αποτελεί, κατά βάση, εθνικό ζήτημα. Μπορεί να δημιουργεί προβλήματα αλλά στον πολιτισμένο κόσμο, υπερβαίνει την υπόθεση των εθνικών συμφερόντων. Ανάγεται στη σφαίρα του νομικού πολιτισμού ο οποίος είναι κατά πολύ ανώτερος από την έννοια του έθνους και της διπλωματίας.

Η φράση «ένα επαναλαμβανόμενο ψέμα, γίνεται αλήθεια», αποδίδεται στον Λένιν. Ίσως είναι από τις ελάχιστες παρακαταθήκες του, που έχουν κρατήσει τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Παπαδημούλης χθες, για παράδειγμα, προσπαθώντας να αιτιολογήσει γιατί το κόμμα του συνεργάστηκε με τους των ΑΝΕΛ, είπε ότι το έκαναν γιατί δεν ήθελαν μια συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.

Σήμερα δυστυχώς κάθονται πολλοί νέοι άνεργοι και μοιράζονται τη σύνταξη του πατέρα ή του παππού με την υπόλοιπη οικογένεια. Αυτός ο παραλογισμός όμως δεν βγάζει πουθενά. Αν δεν έλθουν επενδύσεις, οι συντάξεις διαρκώς θα μειώνονται. <b>Γράφει ο Τάκης Θεοδωρικάκος.</b>

Αναρωτιέται κανείς, «μα δεν υπάρχει πολιτικός και νομικός κόσμος να δει το προφανές»; Από πότε το νόμιμο μετρητό χρήμα δεν αναγνωρίζεται ως χρήμα; Από πότε οι ΙΔΙΕΣ νόμιμες αποδείξεις έχουν διαφορετική φορολογική μεταχείριση;! Και από πότε τιμωρείται έμπρακτα η χρήση του νόμιμου μετρητού και των νόμιμων αποδείξεων με τη φορολογική επιβάρυνση αυτών που τα χρησιμοποιούν;

Εμείς οι προσκυνημένοι, ο στρατός των προθύμων, οι σύμμαχοι του Σόιμπλε, οι προδότες, οι Τσολάκογλου, βαρεθήκαμε. Καταθέτουμε, Αλέξη, τα όπλα. Παραδινόμαστε άνευ όρων. Εσύ είσαι ο πρωθυπουργός της χώρας, εσένα εξέλεξε ο ελληνικός λαός. Εσύ θα πάρεις τις κρίσιμες αποφάσεις σε αυτή την δύσκολη ώρα. Σε εμάς μην υπολογίζεις αυτή την φορά…

Πολιτική διαπραγμάτευση σημαίνει πως τα πολιτικά στελέχη των δύο πλευρών, συζητούν και διαπραγματεύονται με πολιτικούς όρους και καταλήγουν σε μια πολιτική απόφαση. Αυτό, πολύ απλά, σημαίνει πως και οι δύο πλευρές έχουν να παραχωρήσουν κάποια πράγματα και να κερδίσουν κάποια άλλα. Η κατάληξη της όλης διαδικασίας είναι ο συμβιβασμός.

Η κατάσταση έχει φτάσει πλέον στο μη περαιτέρω, η αγορά δεν αντέχει άλλο. Ο επιχειρηματικός κόσμος της χώρας κλυδωνίζεται καθημερινά πλέον τόσο από την αύξηση της φορολογίας όσο και των ασφαλιστικών εισφορών αλλά και από την έλλειψη ρευστότητας.

Δύο χρόνια ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν. Αλλά και ένας χρόνος από εκείνη την θεσπέσια συγκέντρωση στο Τάε Κβον Ντο όπου μια χούφτα ερωτοχτυπημένες κυριούλες και κάποιες εκατοντάδες κομματόσκυλα και φρεσκοδιορισμένοι αποθέωσαν τον τεράστιο «αριστερό» ηγέτη για την Αξχιοπρέπεια, την περήφανη Διαπραγμάτευση, το τρίτο μνημόνιο, το «Όχι» που έγινε «Ναι» κ.ο.κ.

Μια τελευταία δημοσκόπηση ήρθε για να μας πει πως οι Έλληνες εκτιμούν τον Πούτιν περισσότερο από κάθε άλλο ξένο ηγέτη και θεωρούν την Ρωσία την πιο φιλική προς την Ελλάδα, χώρα. Αντικειμενικά, δεν υπάρχει κανένα γεγονός ή σοβαρός λόγος που να ερμηνεύει αυτή τη συμπεριφορά.

Και τώρα τι κάνουμε λεβέντες μου…Τι περιμένουμε άραγε να συμβεί… Είναι κανένας σ αυτή την μοιραία κυβέρνηση, με την τελευταία ικμάδα της υπευθυνότητας του, να μας πει τι ακριβώς περιμένει αυτός ο λαός να συμβεί…

Επί 52 ημέρες η κυβέρνηση Τσίπρα και οι θεσμοί έχουν κόψει κάθε σχεδόν ουσιαστική επαφή για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, σε βαθμό που πολλές χώρες να εγείρουν θέμα προς την ΕΚΤ ακόμα και διακοπής του waiver προς την ελληνική οικονομία.

Τόση μανία μας έπιασε όλους να «εξαθλιωθούμε» που καταφέραμε να απαξιώσουμε τις περιουσίες μας και να επαληθεύσουμε την «αυτοεκπληρούμενη προφητεία»: Nα γίνουμε στ αλήθεια φτωχοί. Χωρίς περιορισμό του κράτους, χωρίς λύση στα προβλήματα, χωρίς αλλαγές. Μόνο και μόνο για να κάνουμε το χατήρι, στους τυχοδιώκτες που ανεμίζουν τη σημαία του λαϊκισμού για την καρέκλα της εξουσίας

Είναι εθνικό καθήκον, όρος επιβίωσης, να μετατρέψουμε τη χώρα και πάλι σε επενδυτικό προορισμό. Οφείλουμε να ανοίξουμε την οικονομία μας. Αν δεν το κάνουμε, ακυρώνουμε οιαδήποτε προοπτική.

Οι γιορτές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για την επέτειο της νίκης τους το 2015 άνοιξαν με τις συνήθεις μεγαλοστομίες που γρήγορα αποδεικνύονται κενές περιεχομένου και ασύστολα ψεύδη.<b>Γράφει ο Πάρις Κουκουλόπουλος.</b>

Την πρώτη μέρα του τρίτου έτους της κυβέρνησης συριζανελ, ένας ψύχραιμος απολογισμός αποδεικνύει ότι ο ελληνικός λαός έχει κερδίσει πολλά απ αυτή τη διακυβέρνηση, που αν τα εκμεταλλευτεί μπορεί να οδηγηθεί σε μια πραγματική έξοδο από την κρίση και να δημιουργήσει ένα πραγματικά πολιτισμένο κράτος, αντί για το τριτοκοσμικό που έχει σήμερα.

Ανεξάρτητα από τις ανησυχίες του κόσμου ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε αυτό που πρέπει να κάνει. Ζήτησε εκλογές, πριν η Ελλάδα φτάσει στο σημείο χωρίς επιστροφή.

Συναίνεση. Η χώρα, λέει, χρειάζεται συναίνεση. Τα μέτρα που ζητούν οι δανειστές χρειάζονται ευρύτερες συναινέσεις. Ας πούμε 180 ψήφους στην Βουλή. Το έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο. Το καλοκαίρι του 2015, όταν η αντιπολίτευση ψήφισε το τρίτο μνημόνιο και έπειτα ο Αλέξης προσπάθησε να της το… χρεώσει! Συναίνεση; Με ποιους; Είναι σαν να παραδίδεις λευκή επιταγή σε επαγγελματία πλαστογράφο.

Αναμφίβολα υπήρχε ένας πολύχρονος, υπολανθάνων και, μάλλον, παράνομος έρωτας ενός τμήματος της Ελληνικής κοινωνίας με την Αριστερά. Οι ρομαντικοί αριστεροί τοποθετούν τις ρίζες αυτής της σχέσης, στην περίοδο της Εαμοκρατίας και στην κατάπνιξη του αιτήματος για κοινωνική αλλαγή από τους Βρετανούς και τους «εγχώριους συνεργάτες τους», όπως διατείνονται.

Λίγες μέρες μετά το Brexit, ένας κυβερνητικός βουλευτής των Τόρις σε μια στιγμή εθνικής έξαρσης, ζήτησε από το BBC να παίζει κάθε βράδυ τον εθνικό ύμνο της Βρετανίας (God Save the Queen)! Οι δημοσιογράφοι του BBC απάντησαν μ\\' ένα τραγούδι των Sex Pistols (God save the Queen the fascist regime)! Στην Ελληνική δημόσια ραδιοτηλεόραση αυτή την εποχή ψάχνουν δημοσιογράφους φιλικούς προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ, για να παρουσιάζουν ειδήσεις και σχόλια...

χώρα μας είναι εξαρτημένη από τις εισαγωγές ενέργειας σε ποσοστό 70%. Το συντριπτικό μέρος των εισαγωγών αφορά την εισαγωγή καυσίμων (πετρελαιοειδή και φυσικό αέριο) και ανάλογα με την διακύμανση των τιμών του πετρελαίου το κόστος τους ανέρχονται κατά μέσο όρο ετησίως στα 8 ως 12 δις ευρώ.

Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αναμφισβήτητα από τους πιο φιλελεύθερους προέδρους που έχουν περάσει ποτέ από τη Νέα Δημοκρατία. Πάρα πολλοί φιλελεύθεροι (αλλά και πολλοί ανένταχτοι και κεντρώοι), αηδιασμένοι από τη λαϊκιστική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θα τον ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές. Τι ακριβώς θα ψηφίσουν όμως;

Η δυνατότητα πλέον των Ελλήνων αγροτών να παράγουν νέα εισοδήματα και να πραγματοποιούν νέες επενδύσεις στις εκμεταλλεύσεις τους έχει περιορισθεί. Το χειρότερο δε είναι ότι οι περισσότεροι παράγουν ζημιές, καθιστώντας τους εαυτούς τους ευάλωτους σε οποιαδήποτε αναποδιά.

Στη νομική υπάρχει μια ρήτρα που λέει «ένοχος ένοχον ου ποιεί». Κοινώς, δεν μπορεί να είσαι απατεώνας και να κατηγορείς τον άλλον ότι είναι απατεώνας. Όχι ότι δεν μπορείς. Στην Ελλάδα όλα τα μπορείς. Αλλά, αν η δουλειά σου είναι να υπηρετείς το λαό, είσαι υποχρεωμένος να είσαι καθαρός. Επειδή δουλειά σου είναι να είναι ο λαός καθαρός. Και ο λαός λειτουργεί με πρότυπα.