Η επεξεργασία ενός όγκου συναλλαγών προϋποθέτει μια λύση ενός περίπλοκου κρυπτογραφικού προβλήματος, που απαιτεί εκλεπτυσμένα υπολογιστικά μηχανήματα. <b>Γράφει ο William J. Luther.</b>

Νομίζω πως κανένας, στοιχειωδώς, σοβαρός άνθρωπος δεν θα ήθελε σήμερα να δηλώνει Συριζαίος. Και οι επώνυμοι που τον στήριξαν στις «ένδοξες» εποχές, τώρα ένας-ένας διαχωρίζουν την θέση τους. Επικαλούνται πλάνη. Απογοήτευση ή ενοχές; Μάλλον και τα δύο.

Από τον Ιανουάριο του 2015 που αναρριχήθηκε στην εξουσία, ο Αλέξης Τσίπρας έχει μία και μόνο έγνοια: Πως θα βγάλει τη μέρα. Κάθε πρωί που ξυπνά το μοναδικό πράγμα που τον απασχολεί είναι το πως θα καταφέρει να πέσει για ύπνο το ίδιο βράδυ όντας ακόμα πρωθυπουργός και διατηρώντας ακόμα το παρεάκι του στην κυβέρνηση. Δεν τον ενδιαφέρει το τι θα γίνει αύριο, μεθαύριο, σε ένα, δύο, τρία χρόνια...

Η πολιτιστική ζωή της Ελλάδας υποβαθμίζεται λόγω των μεταναστών (57%). Με δυο λόγια, οι περισσότεροι Έλληνες-όχι αυτοί που ζουν στην Μόρια, αλλά σε όλη την επικράτεια-θεωρούν, ότι οι μετανάστες δεν μας παίρνουν μόνο τις δουλειές, αλλά επηρεάζουν και την πολιτισμική μας ομοιογένεια! Η οποία όπως είναι γνωστό έχει έντονα θετικά χαρακτηριστικά σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο!

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 οπότε και ξεκίνησε η σχετική δημόσια συζήτηση, άρχισε να ωριμάζει σε ολοένα και περισσότερους Έλληνες πολίτες, επώνυμους και μη, η ιδέα της αποτέφρωσης, ως τρόπου μετά θάνατον διάθεσης του σώματός τους.

Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις και τον τρόπο με τον οποίο έκλεισε το 2016 (ύφεση της τάξης του -1,1% για το τέταρτο τρίμηνο του έτους και -0,05% για όλο το έτος), οι εκτιμήσεις μας για την ελληνική οικονομία το 2017 αναθεωρούνται προς το χειρότερο.

Με τις καταληκτικές ημερομηνίες υπογραφής της συμφωνίας να έχουν σπάσει το ρεκόρ των Ιεχωβάδων σε προαναγγελίες για την συντέλεια του κόσμου, ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Η απειλή ότι θα κάνει εκλογές και θα βγάλει τον κόσμο στους δρόμους δεν τρομοκράτησε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

O dr Σόιμπλε και ο κ Σαπέν λένε αλήθεια ότι στην Ελλάδα στο παρελθόν και σε άλλες χώρες που είναι αιχμάλωτες δανειστών απαιτείται στα λόγια από τις αντιπολιτεύσεις να συμφωνήσουν στα μελλοντικά μέτρα που υπογράφουν οι κυβερνήσεις. Μόνο από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν ζητήθηκε! Αυτή, όμως δεν είναι η μόνη αντίφαση σ αυτή την ιστορία. Το σημαντικό είναι ότι αυτή η απαίτηση καταργεί την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και του πλουραλισμού. Της Δημοκρατίας.

Δεν νομίζω ότι έχουμε πια κανέναν λόγο αντίδρασης από δω και πέρα. Απλά περιμένουμε το μοιραίο. Ζούμε σε μία κατακερματισμένη κοινωνία χωρίς ειρμό και διάθεση συλλογικής αφήγησης. Το ότι βγήκαμε στο Σύνταγμα υπέρ της Ευρώπης ήταν απλά μία ανάγκη να απαντήσουμε σε έναν παραλογισμό. Τώρα δεν έχουμε πια τι να πούμε

Η χτεσινή μέρα στις Βρυξέλλες κύλησε χαλαρά, με πρώτο τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, ο οποίος φαίνεται ότι βρήκε το κέφι του μακριά από την Αθήνα και τα προβλήματά της, ειδικά αυτά με το Μαξίμου. Η συνάντηση με τους θεσμούς πολύωρη μεν αλλά κύλησε ομαλά. Ο «σκληρός» Πωλ Τόμσεν επέλεξε να μεταβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο για διάλεξη σε φοιτητές στην Οξφόρδη και ο πιο ήπιος Μπενουά Κερέ μέλος του δ.σ. της ΕΚΤ επέστρεψε στο γραφείο του στην Φρανφκούρτη...

Ο κ. Σόιμπλε έχει τις απόψεις του κι αυτές έχουν εκφραστεί με κάθε ευκαιρία. Όλως τυχαίως αυτές συμπίπτουν με τις αντίστοιχες απόψεις κυβερνητικών στελεχών, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τα νέα μέτρα πρέπει να ψηφιστούν από 180 βουλευτές. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης τους έχει ήδη απαντήσει αρνητικά. Και θα κάνουν λάθος αν νομίσουν ότι μπλοφάρει. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.</b>

Είναι λίγο δύσκολο να βρει κανείς τίτλο για τον υπουργό Τόσκα. Δημόσια Τάξη επί ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε και η προστασία του πολίτη είναι άγνωστη έννοια. Τέλος πάντων, τον άκουγα προχτές να λέει ότι ζούμε σε μία ασφαλή χώρα. Την ίδια μέρα είχαμε μία απαγωγή και μερικές «συνηθισμένες ληστείες». Να μην το ξεχάσουμε, είχαμε και μερικά τρομοδέματα.

Ο Καπίνο είναι ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, που τον έσωσε προχθές στο ντέρμπι με τον «αιώνιο αντίπαλο» του, από μια, ιστορικών διαστάσεων, συντριβή. Με την απόδοσή του όχι μόνον περιόρισε την έκταση της ήττας, αλλά θεωρητικά έδινε στους συμπαίκτες τους την δυνατότητα, να πάρουν την ισοπαλία, με λίγη τύχη και περισσότερη προσπάθεια. Κρατούσε την ομάδα του «μέσα στο παιχνίδι», μέχρι τέλους...

Ξέρω ότι ο Ρόναλντ Ρήγκαν μιλούσε ευθύτερα απ’ ό,τι περπατούσε. Και δεν συγχωρώ τις πολλές περιπτώσεις όπου ο Ρήγκαν παραβίασε τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. <b>Γράφει ο Donald J. Boudreax.</b>

Ζούμε σε μια εποχή όπου όλοι έχουν βήμα να εκφράσουν την άποψή τους. Μέσω blogs, μέσων κοινωνικής δικτύωσης, εφημερίδων καθώς ακόμη και στην τηλεόραση όλοι δικαιούνται, όχι μόνο ένα δεκαπεντάλεπτο δημοσιότητας όπως έλεγε ο Άντι Γουόρχολ. Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ειδικοί καλούνται να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι με τους «ειδικούς» και τους ξερόλες. <b> Γράφει ο Ζαφείρης Βάλβης.</b>

Φεβρουάριος του 2013, μια ανέμελη εποχή για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του. Σε μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση, παρουσιάστηκαν δυο νέα βιβλία αφιερωμένα στον Ιταλό διανοητή Αντόνιο Γκράμσι. Ο Τσίπρας, όχι απλά παρευρέθηκε σ αυτήν αλλά μίλησε και για την ανάγκη «να σκεφτούμε Γκραμσιανά».

Η χρηματιστηριακή αξία μίας επιχείρησης (market capitalization) υπολογίζεται από τον πολλαπλασιασμό της τιμής μίας μετοχής επί τον αριθμό των υπαρχόντων μετοχών που είναι εισηγμένες σε ένα Χρηματιστήριο.

O συνιδρυτής του μεγαλύτερου ελληνικού success story των τελευταίων ετών, μιλάει στο <b>Liberal και στον Ανδρέα Ζαμπούκα.</b> Ο ιθύνων νους του Τaxi Beat δηλώνει αισιόδοξος για ένα μεγάλο «start up» της κοινωνίας που θα δώσει νέα προοπτική στη χώρα.

Δύο ομολογίες προσώπων και ένα ολόκληρο ιστορικό των Εξεταστικών Επιτροπών είναι αρκετά για να πείσουν και τον πιο δύσπιστο ότι οι προτάσεις της κυβέρνησης για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα εξοπλιστικά, που αφορούν στον Γιάννο Παπαντωνίου και για την Υγεία, που αφορούν στον Άδωνι Γεωργιάδη, αλλά συμπαρασύρουν και άλλους, μεταξύ των οποίων τους Λοβέρδο, Αβραμόπουλο, Κακλαμάνη, δεν είναι τίποτε άλλο από απόπειρες εξαπάτησης των πολιτών εν όψει των νέων βαρέων μέτρων σε βάρος τους.

Για όσους έπαθαν σοκ από το ερωτηματολόγιο της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, περί «αναδιανομής κλοπιμαίων από τα σούπερ μάρκετ» θα πρέπει πρώτα, να ανατρέξουν στην εθνική τους μυθολογία, πριν καταλήξουν στους σύγχρονους «νευρωτικούς παροξυσμούς» της Αριστεράς.Το πρόβλημα για την ελληνική κοινωνία είναι πως πέρασαν δύο αιώνες αλλά συνεχίζει να κουβαλάει το παρελθόν της ακατέργαστό

Προς αποκατάστασιν της αλήθειας. Δεν ξέρω, με ποια αφορμή επανήλθε στο προσκήνιο η παλιά δήλωση του Δημήτρη Παπαδημούλη «Μπορεί οι κυβερνητικοί συνεταίροι να κοιμούνται στο ίδιο «κρεβάτι» αλλά κάνουν διαφορετικά όνειρα». Η δήλωση έγινε το καλοκαίρι του 2014 και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αναφερόταν στην συγκυβέρνηση.

Την Πέμπτη που μας πέρασε και κατά τη διάρκεια της δευτερολογίας του σχετικά με την προανακριτική επιτροπή για το Γιάννο Παπαντωνίου ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε δριμύτατη επίθεση κατά του Κώστα Σημίτη. Πιο συγκεκριμένα ο νυν πρωθυπουργός κατηγόρησε τον πρώην για τα συμπτώματα διαφθοράς που επικράτησαν επί των ημερών του...

Δύο χρόνια μετά το ίδιο σκηνικό. Ήταν 11 Μαρτίου του 2015 όταν ξεκίνησαν τα Brussels Group το απίστευτο «τσίρκο» δήθεν διαπραγμάτευσης που είχε στηθεί στην βελγική πρωτεύουσα με πρωταγωνιστές τον τότε υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη και τους συνεργάτες του Νίκο Θεοχαράκη, Έλενα Παναρίτη και βέβαια τον σημερινό αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Γιώργο Χουλιαράκη...

Κοίταξα δίπλα μου, την ώρα που οι συμπολεμιστές κερδίζαμε σπιθαμή προς σπιθαμή την πορεία μας προς την Βουλή των Ελλήνων. Παραλίγο να μην τον γνωρίσω! Τον πρόδωσε το κόκκινο σακίδιο και η μπλούζα με την στάμπα της Σκάρλετ. Ο Ευκλείδης, ο δικός μας Ευκλείδης ήταν εκεί! Στην διαδήλωση των Ελλήνων φιλελέδων για το ευρώ! Ο Ευκλείδης επέστρεψε…