Ο πόλεμος στην Ουκρανία για εμάς, που ζούμε μακριά του είναι σαν να έχει περιέλθει σε μια στασιμότητα. Παρ' όλα αυτά, διαβάζουμε και βλέπουμε διαρκείς καταστροφικούς βομβαρδισμούς κατοικημένων περιοχών, πρωτοφανείς αγριότητες των Ρώσων εισβολέων και εγκλήματα πολέμου που διαπράττονται στις καταληφθείσες περιοχές της Ουκρανίας. Έχει νικήσει το Κρεμλίνο; Όχι. Έχει νικήσει η Ουκρανία; Όχι. Πότε θα σταματήσει ο πόλεμος; Άγνωστο. Η ήττα της Ρωσίας, δεν θα είναι εύκολη. Πρέπει όμως να είναι τελειωτική.

Η υποβολή παραίτησης από τον Μάριο Ντράγκι, ενώ μόλις είχε λάβει μια «κουτσή» ψήφο εμπιστοσύνης από την ιταλική Γερουσία, είναι η άρνηση ενός τεχνοκράτη πρωθυπουργού με απροσμέτρητο και αδιαμφισβήτητο πολιτικό βάρος, να «συνθηκολογήσει» με τον λαϊκισμό, σε βάρος των μακροπρόθεσμων συμφερόντων του ιταλικού λαού. Είναι παράλληλα συναγερμός - δυνατότερος ακόμη κι απ' αυτόν που ήχησε στη Γαλλία με το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών -  ότι ένα τεράστιο τσουνάμι λαϊκισμού ετοιμάζεται να σαρώσει χώρες- πυλώνες της Ευρώπης. 

Στη συνέντευξη που έδωσε ο Γ. Μανιάτης στον Γ. Φιντικάκη πριν από λίγες ημέρες, εδώ στο Liberal, προβλέπει πως εάν δεν υπάρξει κοινή ευρωπαϊκή δράση στο θέμα της Ενεργειακής Κρίσης, θα ζήσουμε νέα κύματα λαϊκισμού, τύπου «Κίτρινων Γιλέκων». Τα ίδια λένε και οι αξιωματούχοι της ΕΕ. Μόνο που από τα δικά τους στόματα τα λόγια αυτά ακούγονται ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Γιατί για άλλη μια φορά, διαπιστώνουν απλώς ένα πρόβλημα και ακόμα και τώρα διστάζουν να προχωρήσουν σε δράση.

Χθες στη Βουλή ο Α. Συρίγος είπε μόνον αλήθειες. Αμφισβήτησε τον μεταπολιτευτικό μύθο της Αριστεράς, κάτι που θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Οι ευθύνες επ' αυτού της ΝΔ είναι σημαντικές. Ευτυχώς που βρέθηκε ένας άνθρωπος και αποκατέστησε την ιστορική αλήθεια. Και η Αριστερά τις περισσότερες φορές έχει κακή σχέση με την αλήθεια. Το αφήγημά της κινείται στα όρια του μύθου. Οι αλήθειες που είπε ο Α. Συρίγος «πόνεσαν» την Αριστερά, όμως εξίσου σημαντικά είναι και αυτά που δεν είπε.

Έχω να μπω σε ταξί πάνω από δέκα χρόνια. Όταν παθαίνει κάτι το αυτοκίνητό μου, κυκλοφορώ με ένα παλιό μηχανάκι που ακόμα είναι ικανό να κάνει μερικά έκτακτα χιλιόμετρα. Κοντολογίς, ούτε με ταξιτζήδες συνομιλώ συχνά, ούτε την περιβόητη Uber έχω επιστρατεύσει ποτέ. Δεν ξέρω καν πώς λειτουργεί. Τώρα διαβάζω ότι η ότι η Uber εμπλέκεται σ? ένα παγκόσμιο σκάνδαλο για προώθηση των συμφερόντων της, όπως ακριβώς θα έκανε κάθε πανίσχυρη πολυεθνική που προσπαθεί να πλασαριστεί στην πιάτσα.

Οι άνθρωποι ανταγωνίζονται για τους σπάνιους πόρους επειδή ακριβώς οι σπάνιοι πόροι είναι&#8230; σπάνιοι. Οι ελεύθερες αγορές επιτρέπουν στους ανθρώπους να ανταγωνίζονται για πόρους ειρηνικά. Πριν από τον καπιταλισμό, οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν τη σπανιότητα κυρίως μέσω της κατάκτησης και της υποδούλωσης.Το ελεύθερο εμπόριο έχει εξαλείψει κάθε δικαιολογία για κατάκτηση. Όπως παρατήρησε ο Adam Smith στον Πλούτο των Εθνών, το εμπόριο με ανθρώπους σε άλλα έθνη για την απόκτηση αγαθών είναι πολύ λιγότερο δαπανηρό απ? ό,τι η προσπάθεια να τα κατακτήσει και να τα περιορίσει κανείς.<b>Γράφει ο Richard Fulmer</b>

Πριν από λίγες ημέρες στην Ολλανδία, πυρκαγιά κατέστρεψε ολοσχερώς χώρο διανομής τροφίμων, ο οποίος χρηματοδοτούνταν, μερικώς, από τον Μπιλ Γκέιτς. Δημοσιεύματα τη συνδέουν με τις αντιδράσεις των αγροτών στους περιορισμούς που προτίθεται να επιβάλλει η κυβέρνηση, προκειμένου να ενθαρρύνει τη μετάβαση στη βιώσιμη κτηνοτροφία. Αλήθεια, στο σύγχρονο, δυτικό κόσμο, έτσι γίνονται αυτές οι δουλειές; Μια ωραία πρωία, χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους φορείς; 

Δυο ημιπιτσιρικάδες δήλωσαν ότι και ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ρεύματος βία είναι. Κοινό επιχείρημα, κοινή νομιμοποιητική βάση, για να δικαιολογηθεί τι; Προφανώς η βία με συγκεκριμένα ιδεολογικά και πολιτικά, χαρακτηριστικά. Το μοτίβο είναι γνωστό. Ξεκινάει μια ανελέητη λεκτική βία υπό το πρόσχημα της σκληρής πολιτικής κριτικής και αντιπαράθεσης ενώ πληθαίνουν όσοι στέκονται στη λάθος πλευρά από τα γκαζάκια. Αυτό παραλίγο να στοιχίσει τη ζωή ενός πρώην πρωθυπουργού. 

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε ο Θάνος Αξαρλιάν από την 17 Νοέμβρη, από το χέρι του Κουφοντίνα. Το κτύπημα έγινε παρ&apos; όλο που ο τότε υπ. Οικονομικών Παλαιοκρασσάς συνοδευόταν από τη σύζυγό του και την ανιψιά τους. Όταν ο συνεργός του ρώτησε τον Κουφοντίνα γιατί δεν ανέβαλε το κτύπημα, εκείνος του είπε: «Δε γινόταν να αναβληθεί... Με πίεζε η γυναίκα μου να φύγουμε διακοπές». Σε μια κανονική χώρα η δολοφονία θα σήμαινε την καταδίκη της τρομοκρατίας αλλά τελικά για κάποιους ο Αξαρλιάν ήταν μια «παράπλευρη απώλεια».

Εκφράσεις, όπως είναι η «αλίευση ψήφων», το «κυνήγι των ψήφων» και η «δεξαμενή ψήφων», συναντώνται πολλές φορές στην πολιτική αντιπαράθεση. Κύριος στόχος των κομμάτων είναι η διεκδίκηση των κρίσιμων ψήφων που ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις, που προέρχονται από ψηφοφόρους του ευρύτερου κεντρώου χώρου, οι οποίοι πότε μετακινούνται προς τα δεξιά και πότε προς τα αριστερά. Το ερώτημα είναι με ποιον τρόπο θα προσεγγίσουν αυτούς τους ψηφοφόρους ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Τα πρώτα δείγματα γραφής από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι απογοητευτικά.

Αυτό που έχει συμβεί στα κρυπτονομίσματα δεν έχει προηγούμενο. Περιουσίες εξαφανίστηκαν σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Λες και άνοιξε μια μεγάλη μαύρη τρύπα και απορρόφησε μέσα της τα πάντα. Εκείνο που κάνει εντύπωση είναι το γεγονός ότι δεν άνοιξε μύτη. Σαν να μην συνέβη. Θα είχαν χαθεί τρισεκατομμύρια σε μετοχές ή σε ομόλογα και δεν θα είχε ακουστεί κιχ; Αυτοί που χάσανε χρήματα δεν αισθάνονται μέσα τους μια ιερή αγανάκτηση;

Ούτε δέκα μέρες δεν έχουν περάσει από το τηλεφώνημα συναδέλφου εκ Θεσσαλονίκης, που μου ζήτησε να βγω στη ραδιοφωνική του εκπομπή και να σχολιάσουμε παρέα τα πολιτικά τεκταινόμενα στη χώρα. Δέχτηκα με χαρά, αλλά ομολογώ ότι απόμεινα στήλη άλατος ακούγοντας την πρώτη ερώτηση, που δεν ήταν ούτε για τις εκλογές, ούτε για τον πληθωρισμό, ούτε για την ενέργεια, αλλά για κάτι άλλο: «Ως που θα περιμένουμε να πάει το πρόβλημα της ελευθερίας του τύπου στη χώρα, για να αντιδράσουμε επιτέλους;».

Η δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού της Ιάπωνας Σίνζο Άμπε είναι συγκλονιστική. Είναι μια τρομερή απώλεια για την Ιαπωνία και για τον ελεύθερο κόσμο. Σε μια εποχή κατά την οποία η λέξη «πολιτικός» έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί, ο Άμπε ήταν ένας πραγματικός πολιτικός. Ένθερμος υπερασπιστής της παγκόσμιας τάξης όπως διαμορφώθηκε μετά τον Β&apos; Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά την ευθύνη της χώρας του για αυτόν τον πόλεμο και τη δική του καταστροφή που προέκυψε, ο Άμπε οδήγησε τη χώρα του πίσω στο κέντρο της γεωπολιτικής. <b>Γράφει ο Dan Blumenthal</b>

Δεν το ξέρουμε εδώ στην Ελλάδα καθότι από Ιστορία δεν πολυσκαμπάζουμε, αλλά οι Τούρκοι έχουν εμμονή με την Κρήτη. Πολύ μεγαλύτερη κι από τα υπόλοιπα νησιά που βρίσκονται λίγα μίλια απ&apos; τα παράλια τους. Πρέπει να συζητήσει κανείς με Τούρκους και να διαβάσει τη δική τους ιστορική εκδοχή, για να αντιληφθεί ότι η μεγαλόνησος είναι ένα είδος εθνικού απωθημένου για τους απέναντι. Ένα θα σας πω. Όλη η θεωρητική δικαιολογητική βάση της απόβασης τους στην Κύπρο το 1974, ήταν για «να μην πάθουμε στην Κύπρο, ό,τι πάθαμε και στην Κρήτη.»

Οι σεξιστικές επιθέσεις που έχουν δεχθεί γυναίκες&#8212;στελέχη της Νέας Δημοκρατίας είναι πολλές. Δράστες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, έντυπα που πρόσκεινται σε αυτό το κόμμα και φυσικά όλος ο απόπατος του Διαδικτύου. Προσέβαλαν προχθές μέχρι και τη σύζυγο υπουργού, άνευ λόγου και αιτίας, μόνο και μόνο γιατί τυγχάνει σύζυγος υπουργού. Πώς αντιμετώπισε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη συμπεριφορά πρωτοκλασάτων στελεχών του; σφυρίζοντας αδιάφορα.

H προειδοποίηση της Παγκόσμιας Τράπεζας, ότι το περιβάλλον χαμηλής ανάπτυξης και υψηλού πληθωρισμού μας γυρνάει πίσω στη δεκαετία του 1970, δεν αναφέρεται στην επιστροφή στην εποχή των χίπις και του Wodstock, αλλά στην επιστροφή στην εποχή του στασιμοπληθωρισμού. Μιας έννοιας, που βρίσκεται εδώ και σχεδόν 50 χρόνια καταχωνιασμένη μέσα στα πανεπιστημιακά βιβλία. Η προσέγγιση της Παγκόσμιας Τράπεζας για τους κινδύνους εμφάνισης στασιμοπληθωρισμού, δεν έχει ακαδημαϊκό ή ερευνητικό χαρακτήρα.

Μόλις πριν από δύο εβδομάδες, στο άρθρο της 1ης Ιουλίου, γράφαμε για την ανάγκη ο Δήμαρχος Αθηναίων Κωστής Μπακογιάννης να αναλάβει μια μεγάλη πολιτική πρωτοβουλία με σκοπό να υπερασπιστεί την πόλη του, πέραν των ορίων των αρμοδιοτήτων του. Γράφαμε ότι η πολιτική των απαγορεύσεων, για πχ η ρύθμιση των διαδηλώσεων, δεν δείχνει να φέρνει αποτελέσματα. Τα ίδια ισχύουν και για τα τραπεζοκαθισματα, οι υπηρεσίες του Δήμου «κυνηγιούνται» νυχθημερόν με τους επιχειρηματίες της εστίασης επειδή καταλαμβάνουν κάθε σπιθαμή ελεύθερου χώρου ενώ απουσία της Τροχαίας τα δίκυκλα κυκλοφορούν ανέμελα πάνω στα πεζοδρόμια.

Στην εξαμηνιαία έρευνα της MRB στην οποία «ιχνηλατούνται» οι τάσεις του εκλογικού σώματος, εμφανίζεται μια μικρή αποκλιμάκωση της δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, για τον ΣΥΡΙΖΑ.  Έτσι τουλάχιστον μεταφράζουν στην Κουμουνδούρου το γεγονός πως για πρώτη φορά, είναι ελαφρώς μεγαλύτερο το ποσοστό όσων ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ και δηλώνουν ότι επιθυμούν συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ από το ποσοστό που επιθυμεί συνεργασία με τη ΝΔ.

Ο χάρτης που θέλει το μισό και πλέον Αιγαίο να είναι τμήμα της τουρκικής επικράτειας κρύβει περισσότερα πράγματα απ&apos; ότι φαίνεται αρχικά. Ο δρόμος που έχουν επιλέξει οι Τούρκοι είναι χωρίς επιστροφή και οδηγεί σε σύγκρουση. Δεν ξέρουμε μόνο το πότε θα συμβεί. Αλλά ξέρουμε ότι είναι ήδη δύσκολο να πείσει κανείς τον μέσο Τούρκο ότι η Κρήτη είναι ελληνική! Ο τουρκικός λαός δέχεται αυτή την περίοδο μια απίστευτη πλύση εγκεφάλου.

Δημιουργεί η κρατική παρέμβαση τις δικές της εξωτερικότητες (ή «επιδράσεις γειτονιάς»); Πολλοί οικονομολόγοι πιστεύουν πως ναι, και το ερώτημα αυτό φαίνεται ιδιαίτερα σημαντικό στην τρέχουσα καταιγίδα της κατευθυνόμενης οικονομίας. Πριν από εξήντα χρόνια, ο Μίλτον Φρίντμαν Friedman υπερασπίστηκε αυτή την ιδέα στο επιδραστικό βιβλίο του Καπιταλισμός και Ελευθερία. <b>Γράφει ο Pierre Lemieux</b>

Εάν ο δύσκολος χειμώνας μας βρει στην σημερινή κατάσταση, η κάθε χώρα θα κοιτάξει μόνο τον εαυτό της. Η κάθε κοινωνία θα βιώσει κύματα λαϊκισμού και κίτρινων γιλέκων, που όμοια τους δεν έχουμε φανταστεί και η φοβική Ευρώπη θα συνεχίσει να ωθείται προς ύφεση από το μελετημένο σχέδιο του Πούτιν. Τους φόβους του για το εκρηκτικό σκηνικό το οποίο στήνεται, μεταφέρει στο Liberal ο πρώην υπ Ενέργειας Γιάννης Μανιάτης, τονίζοντας ότι αν έχουμε πιθανότητες να βγούμε νικητές, αυτό θα γίνει μόνο με ευρωπαϊκά χρήματα. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων που ασχολούνται με τα πολιτικά ζητήματα, από την παραπολιτική όμως πλευρά τους, αναφέρονται συχνά υποτιμητικά στον βουλευτή Κώστα Ζαχαριάδη, ο οποίος σχεδόν καθημερινά βρίσκεται σε διαφορετική περιοχή, οργανώνοντας συγκεντρώσεις, συναντήσεις και επαφές με πολίτες, σε πλατεία σε καφενεία ακόμα και σε σπίτια. Και όμως, ο βουλευτής του Σύριζα, εφαρμόζει αυτό που αποτελεί πάγια πρακτική στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι υποψήφιοι πηγαίνουν στους ψηφοφόρους.

Όταν ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο τέταρτος της τάξει πολιτειακός παράγων, δηλώνει δημόσια ότι υπάρχουν δημοσκοπήσεις που δεν ανακοινώνονται και βάσει αυτών έλαβε ο πρωθυπουργός τις αποφάσεις του για το χρόνο των εκλογών, αυτό που στην πραγματικότητα λέει είναι ότι οι επαγγελματίες, πολιτικοί επιστήμονες στη συντριπτική τους πλειοψηφία, που πραγματοποιούν όσες από τις δημοσκοπήσεις ανακοινώνονται είναι ψεύτες. Θα περίμενε κανείς ότι ο κ.Τσίπρας θα είχε πάρει το μάθημα του στις Ευρωεκλογές του 2019.

Η βενζίνη στα 3 ή στα 4 ευρώ; Είναι πολύ πιθανό. Πρόκειται όμως για μια κατάσταση που δεν προβλέπεται να κρατήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το πιο πιθανό σενάριο για τη συνέχεια είναι εκείνο της υποχώρησης των τιμών. Είτε επειδή δεν θα υπάρχουν αγοραστές στις υψηλές τιμές, είτε επειδή θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Το ενεργειακό σοκ, πάντως, έκανε ένα καλό: Η Ευρώπη αποκτά, επιτέλους, στρατηγική για την ενέργεια!