Στην Ελλάδα καλλιεργείται και αναπτύσσεται μεθοδικά, ένα «εθιμικό παρακράτος» που αναπαράγει μία «αντισυστημική» εγκληματικότητα. Είτε πρόκειται για τα δίκτυα της παραοικονομίας είτε για τους «αντιεξουσιαστές» με τους πλούσιους μπαμπάδες, έχουμε να κάνουμε με την υπόθαλψη μιας σκοτεινής κλίκας

Όταν γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη το αποτέλεσμα της διαδικασίας για την απόκτηση των τηλεοπτικών αδειών, η οποία αποδεικνύει ότι εκτός από τον καζίνο-καπιταλισμό, υπάρχει και η καζίνο-αριστερά.

Ήταν μία νίκη σε βάρος της διαπλοκής και της οικονομικής ολιγαρχίας της χώρας. Από σήμερα, λοιπόν, δεν υπάρχει διαπλοκή. Το τέρας το σκότωσε ο Νίκος Παππάς. Δεν μπορεί, λοιπόν, να εμφανιστεί εκ νέου (το τέρας) και να διαψεύσει έτσι τους συντρόφους. Όποιος πει κάτι διαφορετικό, ότι συνάντησε το τέρας, θα πάσχει από τη γνωστή ασθένειας της αυταπάτης.

Υπάρχουν μια σειρά από γεγονότα, που υποψιάζουν πως μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-Λεβέντη επιχειρείται ένα πολιτικό φλέρτ. Αν τα παρατηρήσεις μεμονωμένα, μπορείς να θεωρήσεις πως πρόκειται για απλές συμπτώσεις. Ωστόσο, συμπτώσεις επαναλαμβανόμενες, παύουν να είναι τέτοιες. Όσο τερατώδης και αν φαίνεται μια τέτοια συνεργασία, η πραγματικότητα μας έχει δείξει πως είναι εφικτή.

Το τέλος της δημοπρασίας- σώου για τις άδειες συχνοτήτων, χωρίς χαρτογραφημένες συχνότητες, σε 4 τηλεοπτικούς σταθμούς μπορεί να συνοψιστεί στη φράση «άλλαξε ρούχα ο Μανολιός κι έβαλε τα παλιά του αλλιώς».

Η πολιτική ορθότητα ξεκίνησε από την πουριτανική Αμερική πριν κάποιες δεκαετίες διαγράφοντας την λέξη «αράπης» από τα κλασικά μυθιστορήματα και έφτασε μέχρι να αμφισβητεί το γένος του Θεού. Σήμερα έχει επεκταθεί σε όλη την Δύση επιβάλλοντας ένα πέπλο σιωπής και εκφοβισμού στην κοινωνία.

Η ρύθμιση που ετοιμάζεται να θεσπίσει ο υπουργός Δικαιοσύνης μου θυμίζει άλλες –ζοφερές– εποχές. Οι γυναίκες θα είναι υποχρεωμένες από τον νόμο, αν ο σύζυγός τους αμφισβητεί ότι είναι ο βιολογικός πατέρας του παιδιού τους, να του αποκαλύπτουν το όνομα του πραγματικού πατέρα!

Η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση συνεχίζει να νοσεί από τον γιγαντισμό των ιδρυμάτων της και τον συγκεντρωτισμό του ελληνικού κράτους. Επικρατεί πάντα η αντίληψη των παρεμβάσεων του Υπουργείου σε όλα τα ζητήματα που θα έπρεπε να επιλύουν μόνοι τους οι πρυτάνεις, οι κοσμήτορες και οι πρόεδροι των τμημάτων. Πάντα σε αντιστοιχία με την χρηματοδότηση που έχουν και τις δυνατότητες που διαθέτουν.

Πολλοί ισχυρίζονται πως τα μνημόνια δήθεν έφεραν την κρίση. Και δεν είναι αποτέλεσμα της αλόγιστης σπατάλης και της παραπειστικής «ευαισθησίας» που μέσω σκανδαλώδους ρουσφετολογίας οδήγησε τους φορολογουμένους σε εξόντωση και την οικονομία σε αφασία. Γράφει ο <b>Ανδρέας Ανδριανόπουλος.<\/b>

Λίγες ώρες πριν την κρίσιμη μέρα η κυβέρνηση και ο Μαδούρο το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν επιπλέον λόγους και αφορμές στον κόσμο να κατεβεί στους δρόμους. Στρατικοποιημένες ζώνες, συνεχόμενα μηνύματα μισούς και διχασμού, συλλήψεις, χωρίς κατηγορίες, πολιτικών της αντιπολίτευσης αλλά και απλών πολιτών που υψώνουν τη φωνή τους εναντίον τους. Γράφει ο <b> Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Η δημοπρασία για τις τηλεοπτικές άδειες ήταν ένα reality show της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να προσφέρει θέαμα στο ακροατήριό της. Κι από αυτή την πλευρά τα πήγε περίφημα. Ήταν μία μοναδική επίδειξη αυταρχισμού λίγο πριν την ΔΕΘ και το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι ολοφάνερο πως ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες αφορά πρωτίστως την επίδειξη δύναμης που θέλει να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνον στο μιντιακό, αλλά και στο οικονομικό κατεστημένο γενικότερα. Δεν γνωρίζω αν η αξιωματική αντιπολίτευση έχει εκτιμήσει ως ιδιαίτερα σημαντικό όλο αυτό το σκηνικό που στήνεται γύρω από τις τηλεοπτικές άδειες.

Πως μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος με 200 ή 300 ευρώ; Τι ανάγκες μπορεί να καλύψει ένα τέτοιο ποσό; Γιατί ζωή με 200 ή λίγα περισσότερα ευρώ, δεν μπορεί να υπάρχει. Η πραγματικότητα πάντως λέει, πως αρκετές φορές οι άνθρωποι αυτοί ενώ τυπικά αμείβονται για λίγες ημέρες και λίγες ώρες δουλειάς, ουσιαστικά εργάζονται για πολύ περισσότερο χρόνο. Η ανάγκη, έστω γι’ αυτό το μικρό μηνιαίο χαρτζιλίκι, τους αναγκάζει να το δέχονται.

Αυτές τις ημέρες τιμούμε τη νίκη του ελληνικού στρατού εναντίον των κομμουνιστών στο Γράμμο και στο Βίτσι, νίκη η οποία οριστικά απομάκρυνε το κίνδυνο της επικράτησης του κόκκινου ολοκληρωτισμού στην πατρίδα μας. <b>Γράφει ο Χρίστος Κατηφόρης.<\/b>

Ο πόλεμος ανάμεσα στις υπερδυνάμεις εδώ και πολλά χρόνια έχει ξεφύγει από το επίπεδο των συγκρούσεων με πυροβόλα και λιανοτούφεκα, και έχει περάσει στην σφαίρα των οικονομικών. Τι όμως, πλέον, σημαίνει το τεράστιο πρόστιμο που τρώει η Αμερικάνικη εταιρία Apple από της Ευρωπαϊκή Επιτροπή;

Και μέχρι να ανοίξει το Κολοσσαίο της απάτης με τις άδειες των καναλιών ας ρίξουμε μια ματιά σε μια άλλη απάτη, του υπουργού Παιδείας και άλλων μελών του υπουργικού αυτή τη φορά, που αποκαλύφθηκε χάρη στο Ελεγκτικό συνέδριο και αφορά σε κάτι εκατομμύρια συμπολίτες και μερικές χιλιάδες εκπαιδευτικούς.

Τι θα ήταν η Ιστορία χωρίς τις λεπτομέρειές της; Δεν γράφεται μόνο με μακρόσυρτες διαβουλεύσεις, παζάρια, ανταλλαγές επιρροής, υπογραφές και χειραψίες. Γράφεται επίσης με καλό φαγητό και εκλεκτό αλκοόλ. Με προκάτ ευωδιαστούς κήπους που δημιουργήθηκαν από αιχμαλώτους, αλλά και με ράντζα και χημικές τουαλέτες. Είτε ως τραγωδία είτε ως φάρσα, το παρασκήνιο της Ιστορίας έχει ενδιαφέρον.

Στη δεύτερη ήδη αποστολή του φόρου -που ο ΣΥΡΙΖΑ θα καταργούσε γιατί δεν αναμορφωνόταν- θα άξιζε μια αναδρομή στο πώς φτάσαμε εδώ, αλλά και πώς μπορούμε να κινηθούμε μελλοντικά.

Πριν μερικές μέρες ο Maduro δήλωσε ότι περιμένει τους φασιστές που θα βγουν στους δρόμους μια έκπληξη. Προσωπικά πιστεύω ότι οτιδήποτε και να γίνει αύριο, μα το οτιδήποτε, δεν θα αποτελέσει έκπληξη για κανέναν κάτω από αυτό το καθεστώς. Ελπίδα και ευχή μου είναι να μην χυθεί άλλο άδικο αίμα στους δρόμους. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Από τα πρώτα δείγματα, που βγαίνουν στη επιφάνεια, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι ο «δίκαιος φόρος» που υπολογίζει να μαζέψει τα χρήματα των Ελλήνων στον δημόσιο κουμπαρά, δεν είναι και τόσο δίκαιος.Από τη μία απαλλάσσονται διάφοροι φορείς, κι από την άλλη, «ισοπεδώνονται» κοινωφελή ιδρύματα και καταστρέφονται σπίτια ανήμπορων ιδιοκτητών.

Κάποιοι πίστεψαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν μία μικρή παρένθεση. Κάνανε λάθος. Όχι ότι δεν θα συνέβαινε. Ότι δεν θα κέρδιζε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό θα γινότανε αργά ή γρήγορα. Η διαφορά είναι ότι η θεωρία της αριστερής παρένθεσης οδήγησε σε λάθος στρατηγικές επιλογές και σε μία πολιτική ήττα με κάτω τα χέρια.

Αυτές είναι οι τρεις λέξεις που αποτυπώνουν τα στοιχεία για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Γράφει ο <b>Χρίστος Δήμας.<\/b>

Στις 10 η ώρα το πρωί της 30ης Αυγούστου 1949 και ο τελευταίος κομμουνιστής αντάρτης εγκατέλειπε το Ελληνικό έδαφος. Σε αυτό παρέμειναν μόνον αποκομμένες ομάδες και η 7η Μεραρχία στην Θράκη που προφύλαγε τα Βουλγαρικά σύνορα, στο πλαίσιο των διεθνιστικών καθηκόντων του ΚΚΕ...

Εμείς οι Έλληνες είμαστε της υπερβολής. Έτσι λοιπόν συχνά οι «άπιστοι Θωμάδες» μετατρέπονται γρήγορα σε «φανατικούς υπέρμαχους» και τα βρίσκουν όλα εκεί τέλεια στη Ρουμανία. Δεν είναι παράδεισος, σίγουρα όχι. Όμως είναι σε φάση ανάπτυξης και σταδιακά μετατρέπεται σε «σοβαρή Ευρωπαϊκή χώρα».