Κυρίως αυτή την ερώτηση πρέπει να απαντήσουν οι σημερινοί απολογητές του κομμουνισμού. Γιατί η αγάπη για τον κομμουνισμό είναι τόσο μεγαλύτερη όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση που σε χωρίζει από αυτόν; \r\n <b>Γράφει η Λίνα Παπαδάκη.</b>

Ένα πάντως να ξέρουν. Και οι νοσταλγοί του Στάλιν και όλες ανεξαιρέτως, οι μυθομανείς φάρες του νεοελληνικού αφηγήματος. Οι μειοψηφίες του ορθολογισμού δεν είναι πια και τόσο ισχνές. Παραμένουν μειοψηφικές ομάδες ανάμεσα στη βαρβαρότητα της ημιμάθειας αλλά, με τον καιρό, μεγαλώνουν και ετοιμάζονται

Η ιστορία με το κουμπί που εξαφανίζει τους μανδαρίνους στο «Μια ζωή την έχουμε» έχει την προέλευσή της σε ένα βιβλίο. Στο «Ο μανδαρίνος» του Jose Maria Eca de Queiros που γράφτηκε το 1880.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει εδώ και καιρό σε ένα μικρό ακροατήριο. Απευθύνεται στον πυρήνα εκείνων που τον στήριξαν στα πέτρινα χρόνια. Τότε που λίγοι ψήφοι έκριναν κάθε φορά αν θα ήταν μέσα ή έξω από την Βουλή. Το πρόβλημα για τον Αλέξη είναι ότι αυτό το 3% σε έναν μεγάλο βαθμό έχει εγκαταλείψει.

Σ’ αυτό το ερώτημα κάποιοι έχουν απαντήσει ότι ο κύριος λόγος είναι η μνησικακία, κάποιοι έχουν επισημάνει ότι το ιδιοτελές συμφέρον είναι η αιτία του φαινομένου και κάποιοι υποστήριξαν την συμπονετική θέση ότι οι διανοούμενοι δεν κατανοούν τι ακριβώς είναι η αγορά. <b>Γράφει ο Alberto Mingardi. </b>

Από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Αύγουστο του 2017, άλλαξαν με εντυπωσιακό τρόπο, πολλές από τις σταθερές του μιντιακού συστήματος της χώρας. Παραδοσιακά συγκροτήματα, πάλαι ποτέ μεγάλης επιρροής, κατέρρευσαν και άλλαξαν ιδιοκτήτες. Αυτό που δεν άλλαξε, είναι η προσήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην στοχοποίηση κάποιων Μέσων. Το έκανε τότε, το κάνει και τώρα.

Έγραφε ο George Orwell στο Horizon τον Αύγουστο του 1941 σε ένα από τα πολυπληθή του δημοσιευμένα κείμενα με τίτλο, «Ο Ουέλς, ο Χίτλερ και το Παγκόσμιο Κράτος»: «Τον Σεπτέμβριο, μας λένε οι οιωνοσκόποι, η Βρετανία θα δεχτεί ένα συντριπτικό χτύπημα. Πως θα επιτύχει κάτι τέτοιο ο Χίτλερ, δεν μπορώ να το φανταστώ».

Κανονικά θα έπρεπε να γράψω για τα συμπλέγματα του ΠΑΣΟΚ, γιατί ΔΗ.ΣΥ.=ΠΑΣΟΚ ( για όποιον σέβεται το εαυτό του), αλλά για λόγους τυπικότητας, ας είναι ό,τι δηλώνουν.Πέρασαν τρεις ημέρες από την δήλωση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για την ημέρα μνήμης των θυμάτων του ναζισμού και του κομμουνισμού, και από την ΔΗ.ΣΥ, άκρα του τάφου σιωπή. Σαν να μην έγινε τίποτα.

Τι κοινό μπορεί να έχει η υπόθεση Γεωργίου και οι καταστροφικές φωτιές του καλοκαιριού; Πολύ απλά, έχουν μια κοινή επικοινωνιακή βάση: Τα σενάρια συνωμοσίας. <b>Γράφει ο Μιχάλης Γκλεζάκος.</b>

Ο εσωκομματικός περίγυρος του Τσίπρα του 2008 είναι αυτοί που τον έκαναν Αρχηγό για να μεταλλάξει τον τότε ΣΥΝ σε νεοκομμουνιστικό – αντισυστημικό κομματικό Συνεταιρισμό. Είναι αυτοί που διαπίστωσαν πολύ νωρίς το πασιφανές της ανικανότητάς τους στη διακυβέρνηση μιας χρεοκοπημένης χώρας... <b>Γράφει η Αλίκη Χατζή.</b>

Τι κατάφεραν με όλα αυτά οι «νεοναζί» Εσθονοί; Να καταπολεμήσουν όλα αυτά που τρέμουν οι αληθινοί φασίστες «δημοκράτες» του κρατισμού, της γραφειοκρατίας και του συγκεντρωτισμού: Ενα πρωτοφανές επίπεδο διαφάνειας και προσβασιμότητας στην κυβέρνηση. Μία ασφαλή, εύκολη και ευέλικτη ανταλλαγή ιδιωτικών, κρατικών και επιχειρηματικών πληροφοριών. Ενα υγιέστερο, και καλύτερα εκπαιδευμένο λαό, με εύκολη πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες.

Οι μουσουλμάνοι στο χωριό διαφωνούσαν για το αν οι συγγενείς του νεκρού θα έπρεπε να είναι μπροστά ή πίσω από το φέρετρο. Κι έτσι ζήτησαν την βοήθεια του Χότζα. Εκείνος του απάντησε ότι το θέμα δεν είναι να είσαι μπροστά ή πίσω, αλλά να μην είσαι μέσα στο φέρετρο. Οι νεκροί από σφαίρες κομμουνιστών ή ναζί, θα συμφωνούσαν μαζί του!

Πόσα χρήματα θα κόστιζε η κατασκευή ενός iPhone τη δεκαετία του 1990; Η υπολογιστική ισχύς, η δυνατότητα αποθήκευσης δεδομένων, και το τηλεπικοινωνιακό εύρος ζώνης ενός iPhone του 2014 θα κόστιζαν τουλάχιστον 3 εκατομμύρια δολάρια το 1991. <b>Γράφει ο Bret Swanson. </b>

Το ξεκίνημα μιας νέας πορείας για τη χώρα μπορεί να δρομολογηθεί μόνο μέσα από εμάς τους ίδιους. Η αλλαγή νοοτροπίας και πολιτικής είναι μονόδρομος για να βγούμε από την κρίση και να μην επιστρέψουμε σε αυτήν.

Οπως ακούγεται, κυοφορείται ανασχηματισμός. Υπάρχουν δύο ειδών ανασχηματισμοί. Αυτοί της ρουτίνας, όπου το κύριο μέλημα του εκάστοτε πρωθυπουργού είναι να τηρήσει τις εσωκομματικές ισορροπίες, τόσο σε επίπεδο τάσεων, όσο και σε επίπεδο εντοπιότητας. Τέτοιοι ανασχηματισμοί είναι οι περισσότεροι.

Τα ειδεχθή εγκλήματα των ναζί δεν γίνονται λιγότερο ειδεχθή όταν κάποιος καταδικάζει τα εγκλήματα του κομμουνισμού, όπως θέλουν να μας πείσουν οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ, ούτε και αντιστρόφως. Κάθε έγκλημα που διαπράττεται έχει τη δική του ιστορία και κρίνεται ιστορικά και πολιτικά αυτοτελώς. <b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης. </b>

Η ανακοίνωση του Σταύρου Κοντονή για την άρνηση συμμετοχής της Ελλάδας σε συνέδριο για τα εγκλήματα του κομμουνισμού τυπικά γράφτηκε για το εξωτερικό. Στην ουσία απευθύνεται στο εσωτερικό. Είναι και ο λόγος που στην ανακοίνωση η λογική, η ιστορία και η εικόνα της χώρας γίνονται παράπλευρες απώλειες.

Όσο και να πέρασαν τα χρόνια, όσο και να άλλαξαν οι Έλληνες την επικοινωνία τους, πάντα θα κρύβουν μέσα τους την ίδια ανωριμότητα σε απόψεις και πεποιθήσεις. Σαν να μην πέρασαν τόσες εικόνες και τόσα πρότυπα από τις καινούριες πλατείες τους. Είτε ακούω τον καφενόβιο είτε τον Στέλιο Ράμφο να κάνει κήρυγμα, τα ίδια «νήπια» βλέπω μπροστά μου…

Ο καθηγητής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης Παναγιώτης Βάρδας, μιλάει στον Αντώνη Τριφύλλη για τις ισχαιμικές καρδιοπάθειες, δίνει πρακτικές οδηγίες και αξιολογεί το σύστημα περίθαλψης στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Σ\\' ένα χρόνο παρά δυο ημέρες, η χώρα βγαίνει από τα μνημόνια. Στις 18 Αυγούστου 2018, υπουργοί θα δηλώνουν ότι η κυβέρνηση έβαλε τέλος στα επαίσχυντα μνημόνια, η ΕΡΤ θα μας πληροφορεί ότι τέλειωσε η λιτότητα και ο Τσίπρας θα πανηγυρίζει για την μεγάλη του επιτυχία. Οι προβλέψεις λένε ακόμα, πως τότε θα αποφασιστεί και ο χρόνος των εκλογών που δεν θα είναι μακρινός.

Όπως και εδώ, έτσι και στη Βρετανία, κουμάντο έκαναν οι συντεχνίες, τα πάντα είχαν παραλύσει και το κρατικιστικό μοντέλο έπνεε τα λοίσθια, τονίζει στο Liberal ο Μιχάλης Αργυρού, αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Cardiff. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη. </b>

«Κάνε με κυβέρνηση για μία ημέρα και θα σου πω εγώ». Είναι η κλασσική ατάκα του καφενείου. Κι είπαμε να δοκιμάσουμε και τούτο. Κι έτσι στείλαμε το καφενείο στην εξουσία. Δεν έχω τίποτα με εκείνους που όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν, αναίμακτα κι από την καρέκλα του καφέ. Αρκεί να βρεθεί ένας τρόπος να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης.

Μια τηγανιά ψάρια που ξεχάστηκε στη φωτιά. Αυτή είναι η δικαστικά αποδεκτή θέση για την μεγάλη πυρκαγιά που κατέκαψε τη Θεσσαλονίκη και που μετέβαλε οριστικά τον χαρακτήρα της. Βέβαια και τότε οι θεωρίες συνωμοσίας αυθονούσαν, δεν τις ανακάλυψαν οι Συριζαίοι.

Από τον Χαράλαμπο-Σταύρο Κοντονή, που εξέθεσε τον εαυτό του στη γελοιότητα του «δικαστή» του Μπιλ Κλίντον στην κομμουνιστική φιέστα του λαϊκού δικαστηρίου της πλατείας Κλαυθμώνος, δεν περιμέναμε άλλη αντιμετώπιση του Συνεδρίου που διοργανώνει η προεδρεύουσα της ΕΕ Εσθονία.