Στην Ελλάδα είμαστε συνηθισμένοι στην άποψη πως «ό,τι είναι δημόσιο είναι καταρχήν αθώο κι ό,τι είναι ιδιωτικό, καταρχήν ένοχο». Έτσι, δεν μας προξένησε έκπληξη το γεγονός πως μια Τράπεζα βλαστοκυττάρων λειτουργούσε χωρίς άδεια. «Σκάνδαλο!». <b>Γράφει ο Δρ. Γιώργος Καραβάνας.</b>

Στη θέση του Macron που φιλοδοξεί να ηγηθεί μιας πανευρωπαϊκής προσπάθειας, θα έμπαινα στον κόπο να ασχοληθώ με δύο ή τρεις παρατηρήσεις για το ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης και την εφαρμογή των ελληνικών προγραμμάτων βοήθειας, κατά την περίοδο των μνημονίων.

Με έπεισαν να δεχτώ ότι το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και να συμβιβαστώ στην ιδέα ότι ειδικά τα νερά θα μπορούσαν να παραμείνουν υπό κρατικό έλεγχο. Κι έρχονται τώρα να τα πουλήσουν στους Γάλλους. Πόσες τέτοιες συγκινήσεις να αντέξω ο νεοφιλελεύθερος; Λίγο ακόμη θέλει ο Αλέξης να βγει και να μας καταγγείλει ως κοινωνιστές! Την Αριστερά μου μέσα!

Ύστερα από τις ψηφοφορίες στην Εθνοσυνέλευση και τη Γερουσία το καλοκαίρι, ο Πρωθυπουργός Edouard Philippe αποκάλυψε τις λεπτομέρειες της εργασιακής μεταρρύθμισης, που κατανέμεται σε πέντε διατάγματα. Τι ακριβώς λοιπόν επιδιώκουν να πετύχουν; <b>Γράφει ο Dalibor Rohac.</b>

«Με ύφος υποτακτικού πήγε στην συγκέντρωση του CDU και υποκλίθηκε στον Schaeuble». Αυτήν την όλο χολή πρόταση, δεν την έγραψε κάποιος Συριζαίος σχολιαστής. Αν το έκανε, θα ήταν απολύτως δικαιολογημένος. Ο Άδωνις Γεωργιάδης—κατά γενικήν ομολογία—είναι από τους ελάχιστους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που κάνει δυναμική αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ...

Έχει «πλάκα» εν έτη 2017, να ακούς Έλληνα Πρωθυπουργό να υπόσχεται σε νέους πτυχιούχους, διορισμό στο δημόσιο!

Σε όλες τις έρευνες που χαρτογραφούν την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας είναι εμφανείς οι μεγάλες διαφοροποιήσεις των πολιτών σε ζητήματα όπως η πρόθεση ψήφου και τα κέρδη που αποκομίσαμε από την συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, παρά την γκρίνια Moscovici σε Τσακαλώτο και το «ξύλο» που έφαγε ο Γ. Χουλιαράκης στο Euroworking Group, θέλουν να διατηρήσουν το μικρής διάρκειας θετικό μομέντουμ της ελληνικής οικονομίας. Μην ξεγελιέστε όμως ότι έχουν ψευδαίσθηση πως τα προβλήματα θα έχουν τελειώσει τον Αύγουστο του 2018. Η εκτίμηση είναι ότι τα «προβληματικά αποθέματα» θα παραμείνουν.

Το διήγημα είναι του Σάμιουελ Ντελάνι ή του Φίλιπ Κ. Ντικ. Αλλά πάνε πολλά χρόνια για να είμαι βέβαιος. Ήταν ένα διήγημα σε Ανθολογία Επιστημονικής Φαντασίας που αναφερόταν σε έναν επιστήμονα της ρομποτικής που αποφασίζει να εποικίσει έναν έρημο πλανήτη με ρέπλικες του εαυτού του.

Είναι μάλλον εύκολο να προβλέψει κανείς ότι μετά τις γερμανικές εκλογές, θα ξεκινήσει μία άτυπη προεκλογική περίοδος που θα συναντήσει μπροστά της, τον Μάιο του 2018. Αν οι εταίροι μας τότε, αποφασίσουν να σεβαστούν τους όρους του Μνημονίου, ο Αλέξης Τσίπρας θα πάει σε εκλογές, εξαιτίας του αδιεξόδου που θα βρεθεί.

Ώστε το Ελληνικό δεν μπορεί να γίνει τίποτε και πρέπει να μείνει ένας σκουπιδότοπος επειδή υπάρχει έγνοια για τα αρχαία και το πράσινο στην περιοχή από τον σύλλογο αρχαιολόγων και τους γύρω δήμους! Τέτοια υποκρισία δεν έχει προηγούμενο! Υποκρισία, γιατί βλέπουμε πώς αντιμετωπίζουν οι γύρω δήμοι τα αρχαία που ήδη έχουν στις γειτονιές του και πώς πολιορκούν να χτίσουν τον Υμηττό από πάνω τους ή πώς αφήνουν να πεθαίνουν αφρόντιστα από αρρώστιες τα λιγοστά δέντρα στα δήθεν αλσύλλιά τους!!

Υπάρχει μια είδηση που λέει ότι οι Έλληνες περιορίζουν από τις αγορές τους ακόμα και τα καθημερινά απαραίτητα καταναλωτικά αγαθά. Ψωμί, γαλακτοκομικά, προϊόντα οικιακής χρήσης. Όσες κορδέλες και αν κόψει ο πρωθυπουργός, όσες επιχειρήσεις και αν επισκεφτεί, όσο και αν ανακαλύπτει την πολιτική γοητεία του Ανδρέα Παπανδρέου, η κατάσταση δεν σώζεται.

Έχει λοιπόν αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αύριο (Παρασκευή) λήγει η προθεσμία για τις υποβολές υποψηφιοτήτων. Οι επίδοξοι κεντροαριστεροί ηγέτες θα «ακουμπήσουν» 2000 ευρώ ως παράβολο έχοντας στη διάθεσή τους περίπου δύο εβδομάδες ακόμα για να συγκεντρώσουν τις χίλιες υπογραφές που τους χρειάζονται.

Για να μην αδικούμε κανέναν, αυτή η κυβέρνηση μπορεί να διεκδικήσει το παγκόσμιο ρεκόρ των πιο αλλοπρόσαλλων δηλώσεων… Από τις τάξεις της πέρασαν αστέρες και αστέρες του «επαναστατικού» εν Ελλάδι κινήματος οι οποίοι δεν κατάφεραν - πάνω στον κυβερνητικό τους οίστρο - να τις ελέγξουν. <b>Γράφει η Αλίκη Χατζή.</b>

Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για τη φορολογική εξόντωση της μεσαίας τάξης έχει ως σιδηρό βραχίονα την απηνή καταδίωξη όσων έχουν βρεθεί να χρωστούν στο δημόσιο. Τόσο ο αριθμός των οφειλετών όσο και το ύψος των οφειλών αυξάνεται κάθε μήνα, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προσεγγίζουν συνολικά τα 120 δισ. ευρώ. <b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης.</b>

Η φθινοπωρινή αντεπίθεση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα. Σε νέες δημοσκοπήσεις καλύπτει την διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία. Οι ερωτηθέντες καταδίκασαν την στρατηγική της Ν.Δ. Σε ερώτηση αν επιθυμούν να είναι πλούσιοι, πλούσιοι και ωραίοι ή να βρίσκονται σε κρίση και να ψηφίσουν Κυριάκο, την τελευταία επιλογή την έκανε μόλις το 40%...

Μπορείτε να αναλογιστείτε τους τρόπους και τα μέρη όπου εμφανίζονται αυτές οι αξίες - όταν συναναστρέφεστε με άλλους ανθρώπους και σχεδιάζετε το μέλλον σας. Τα οικονομικά, όπως μας αρέσει να λέμε, είναι παντού! <b>Γράφει ο Richard N. Lorenc.</b>

Με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, ακυρώθηκε όλο το συγκρουσιακό αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα πλέον είναι υποχρεωμένος να βαδίσει τον μονόδρομο που οδηγεί στην τρίτη αξιολόγηση και στην έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018...

Η Ώρα Αποφάσεων, μία πολιτική κίνηση που έχει σημαντική συνεισφορά στην ανατοποθέτηση του αιτήματος για έναν Νέο και Ενιαίο Προοδευτικό Φορέα, το περασμένο Σάββατο κατέληξε κατά πλειοψηφία (στην οποία δεν συμπεριλαμβάνομαι) σε μία στάση η οποία δημοσιογραφικά μεταφράστηκε ως «διακριτική» συμμετοχή στις συντελούμενες διεργασίες για ενοποίηση του χώρου και κατά συνείδηση ενίσχυση κάποιων εκ των υποψηφίων.

Πάει και αυτό το καλοκαίρι…Το τρίτο της επάρατης παρένθεσης… Και δόξα τον Θεό ζούμε ακόμη… Αν το συγκρίνουμε βέβαια με τα χειρότερα που θα παθαίναμε…

Στην υπόθεση Γιάννη Τραγάκη δεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό επειδή ο γιος του ο Παναγιώτης θα πολιτευόταν στην περιφέρεια που έβγαινε ο πατέρας του. Υπάρχει στον πολιτικό λόγο που έκανε την έδρα φέουδο και στην αιτιολόγηση της επιλογής.

Το project «new media» ήταν ψηλά στην ατζέντα της νέας εποχής που ονειρεύτηκε να φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τελικά ήταν και το μόνο που κατάφεραν να φέρουν σε πέρας! Μπορεί να εκτέθηκαν από τα δάνεια της Τράπεζας Αττικής και τα βοσκοτόπια, αλλά επί της ουσίας ο Νίκος Παππάς έχει βάλει την σημαία του σε αυτό το ύψωμα. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.</b>

Οι σχέσεις της Ελλάδας με την Γαλλία στηρίζονται σε πολλά χρόνια σταθερής φιλίας με το Παρίσι να τηρεί, σχεδόν πάντα, μια πολύ προσεκτική στάση απέναντι στην Αθήνα. Η Γαλλία, στις τελευταίες δεκαετίες, δεν δυσαρέστησε την Ελλάδα. <b>Γράφει ο Γιώργος Κακλίκης</b>.

Τα «μνημονιακά χρόνια» τα φιλικά στον ΣΥΡΙΖΑ site κυκλοφορούσαν φωτογραφίες και βιντεάκια από πλειστηριασμούς στην Ισπανία. Εκεί βλέπαμε σκηνές πρωτοφανούς αγριότητας, με τα ΜΑΤ να βγάζουν βίαια από τα σπίτια του απλό κόσμο. Από κάτω διαβάζαμε πύρινες λεζάντες των συριζαίικων payroll που μας προειδοποιούσαν πως επρόκειτο για εικόνες από το μέλλον.