Αυτές τις μέρες, ένα μεγάλο κατάστημα ένδυσης προσφέρει διαδικτυακά εκπτώσεις 70% σε πολλά από τα προϊόντα του, ενόψει της αλλαγής της σεζόν. Αυτό βεβαίως δεν είναι κάτι σπάνιο. Το ιδιαίτερο όμως χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης προσφοράς είναι ότι αφορά είδη λίγο-πολύ κλασικά, που δεν επηρεάζονται τόσο από τη μόδα και θα μπορούσαν ενδεχομένως να πουληθούν εξίσου καλά και του χρόνου.

Η επανέναρξη των διερευνητικών επαφών έχει επαναφέρει στον δημόσιο διάλογο τη συζήτηση αναφορικά με το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία. Όμως, για να δούμε το πως θα λύσουμε τα εκκρεμή ζητήματα με τη γείτονα, πρέπει, καταρχήν, να μιλήσουμε για το τι εστί Τουρκία.

Η συζήτηση για την αξιολόγηση στην ελληνική εκπαίδευση έχει ανοίξει για τα καλά, ακόμη όμως η βασική προσπάθεια είναι να πειστεί η πλειονότητα των εκπαιδευτικών και της κοινωνίας για την σπουδαιότητα του μέτρου. Κάποια στιγμή βέβαια θα φτάσουμε και στην ουσία της υπόθεσης: πως δηλαδή και με βάση ποια κριτήρια θα γίνει αυτή η περίφημη αξιολόγηση.

Στην Ελλάδα η κοινή γνώμη έχει κατανοήσει την ανάγκη για αποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ συνανθρώπων μας και η πρωτοβουλία για τη σύσταση της Επιτροπής για τη σύνταξη Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ δείχνει ότι επιτέλους ακολουθεί και ο πολιτικός κόσμος. Είναι δε ενθαρρυντικό ότι είναι ορθά στελεχωμένη, με σύνθεση από μια ομάδα ακαδημαϊκών, αξιωματούχων και εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών.

Ο Α. Τσίπρας το τελευταίο διήμερο βρίσκεται σε παραληρηματική κατάσταση. Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει στο ψυχικό κόσμο του, γνωρίζω όμως τι συμβαίνει στο πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο κινείται. Πλέον αμφισβητείται από το ίδιο το κόμμα του. Βλέπουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πως η κυβέρνηση υφίσταται μια δικαιολογημένη φθορά λόγω της πανδημίας, την οποία όμως δεν καρπώνεται το κόμμα τους.

Συχνά αποπειρώμαι να μπω νοερά στα παπούτσια του Μητσοτάκη ή του Τσίπρα. Δεν θέλω να παραστήσω τον αντικειμενικό και τον ακριβοδίκαιο, έχω διαμορφωμένη άποψη και για τα πρόσωπα και για τις παρατάξεις, αλλά προσπαθώ να μην είμαι καταφανώς άδικος με κανέναν. Κι αν μπαίνοντας νοερά στη θέση του Κυριάκου μονολογώ «ούτε ψύλλος στον κόρφο μου», σας εξομολογούμαι ότι μπαίνοντας στην θέση του Τσίπρα λέω «μα γιατί διάολε, δεν τα κάνει αλλιώς;»

Κατά τη διάρκεια του τελευταίου δεκαπενθημέρου, αναδείχθηκαν δυο μεγάλοι νικητές. Ο καθένας στον τομέα του. Σε αυτά, που γνωρίζει καλύτερα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην επίτευξη σημαντικότατων οικονομικών στόχων και στη δημιουργία εξαιρετικού επενδυτικού κλίματος και ο Αλέξης Τσίπρας στη δημιουργία ηχηρού μπάχαλου, που ίσως να οδηγήσει σε αδιέξοδο την υγειονομική διαχείριση της πανδημίας.

Αν όχι καθημερινά, πάντως πολύ συχνά, οι αρθρογράφοι λαμβάνουμε μηνύματα πολιτών που μας ζητούν να γράψουμε «κάτι» για κάποιο θέμα που τους απασχολεί ώστε να ενημερωθεί η κοινή γνώμη γι' αυτό. Ειδικότερα στο Liberal πολύ συχνά μας ζητούν με άρθρα μας να παρέμβουμε για να ασκήσουμε πίεση στην κυβέρνηση για διάφορα ζητήματα.

Το Τέξας και άλλες πολιτείες των ΗΠΑ χρησιμοποιούν ολοένα και περισσότερο συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (P3s - ΣΔΙΤ) για τη χρηματοδότηση έργων μεταφορών. Αυτό που όμως δεν είναι κατανοητό από όλους είναι ότι υπάρχουν δύο διαφορετικά είδη ΣΔΙΤ. Αυτά διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους που το ένα το χαρακτηρίζω «καλό ΣΔΙΤ» και το άλλο «κακό ΣΔΙΤ». <b>Γράφει ο Randal O&apos; Toole.</b>

Αν πιστέψουμε την επίσημη εφημερίδα των μπαχαλάκηδων, το Γκουαντάναμο είναι πεντάστερο ξενοδοχείο μπροστά στη ΓΑΔΑ. Αν δε, πιστέψουμε και τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Κούλογλου, εμφανίζονται ξαφνικά βανάκια στους δρόμους της Αθήνας, ανοίγουν οι πόρτες τους, βγαίνουν από μέσα κάτι κουκουλοφόροι και απάγουν δημοκράτες πολίτες. Ούτε στην Αργεντινή του Βιντέλα δεν γίνονταν αυτά τα πράγματα. Ένα πλήρες σκηνικό που απευθύνεται σε περιορισμένης αντιλήψεως άτομα...

Από αρχαιοτάτων, που λένε, χρόνων η δυτική - δηλαδή η ελληνορωμαϊκή - πολιτική φιλοσοφία αγωνίζεται να βρει την χρυσή τομή ανάμεσα στην αλήθεια και την αρχή της πλειοψηφίας. Η πρώτη είναι, καταρχήν τουλάχιστον, υπόθεση της επιστήμης. Η δεύτερη είναι ο θεμέλιος λίθος της δημοκρατικής πολιτείας. Για κακή, όμως, τύχη και των δυο το ζήτημα των προβληματικών μεταξύ τους σχέσεων παραμένει εσαεί ανεπίλυτο.

Χθες ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε τη δημιουργία επιτροπής με σκοπό τη χάραξη εθνικής στρατηγικής για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+. Με την κίνηση αυτή το Μαξίμου δίνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα τόσο προς τη δεξιά (εντός και εκτός ΝΔ) όσο και προς την αριστερά ότι ο χώρος του κέντρου δεν αποτελεί απλά μία κατά συνθήκη συνιστώσα της ΝΔ αλλά στρατηγικό πυλώνα του πολιτικού χώρου που επιθυμεί να εκπροσωπήσει.

Όσοι έχουμε εμπειρία σπουδών τόσο σε ελληνικά Πανεπιστήμια όσο και σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, συχνά εμφανίζουμε μια τάση διαρκούς υποτίμησης των πρώτων για χάρη των δεύτερων. Το Ισραήλ είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση χώρας. Όσον αφορά όμως τα Πανεπιστήμιά του, ένα πράγμα μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά: το επίπεδο σπουδών τους είναι απ&apos; τα πιο υψηλά που μπορεί να συναντήσει κανείς παγκοσμίως.

Ο ελληνικός τουρισμός έχει «μεγάλες αντοχές», τονίζει στο Liberal ο Ευ. Γεωργίου, υπεύθυνος επικοινωνίας της TUI. Ο κ. Γεωργίου αποκαλύπτει ότι η Ελλάδα ανήκει φέτος στους τοπ 3 προορισμούς, με την Κρήτη και τη Ρόδο να πρωταγωνιστούν και τους περισσότερους τουρίστες να προτιμούν τον Αύγουστο. <b>Συνέντευξη στη Δέσποινα Τσόκου.</b>

Κορυφαία πρωτοβουλία συντεταγμένης ευρωπαϊκής προσπάθειας και game changer για την ανάκαμψη, είναι το «ευρωδιαβατήριο», τονίζει στο Liberal η Αννα Διαμαντοπούλου, αρκεί να αποτελέσει μέρος οργανωμένης πολιτικής και όχι πολιτική από μόνο του. Σχολιάζει τον εθνικισμό των εμβολίων, τις προκλήσεις του 21ου αιώνα, το προγραμματικό κενό της Αριστεράς και τον ακτιβισμό του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όπως λεει, δεν προσφέρει κανένα μέλλον στην χώρα, μόνο πισωγύρισμα. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Η επίθεση του Τζο Μπάιντεν στον Βλ. Πούτιν δεν συνιστά απλώς μία κλασική αντίδραση στη σκακιέρα της διεθνούς διπλωματίας, αλλά στοχεύει να ανασχέσει την αυξανόμενη ρωσική επιθετικότητα και κινητικότητα. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι οιαδήποτε απόπειρα ξένης δύναμης να επέμβει στα εσωτερικά των ΗΠΑ ή να χρησιμοποιήσει μεθόδους «υβριδικού» πολέμου θα είναι μη ανεκτή από τη νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Αρκετοί από τους επιχειρηματίες που ασχολούντο για χρόνια με τα σπορ της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, τους τελευταίους μήνες τα βρήκαν σκούρα. Το ίδιο σκούρα, τα βρήκαν ξαφνικά και όλοι όσοι είχαν μπερδέψει το ταμείο και τα διαθέσιμα των επιχειρήσεών τους, με την προσωπική τους τσέπη. Όσο γοητευτική και προσοδοφόρα και να ήταν η οδήγηση κάτω από το ραντάρ των φορολογικών αρχών, τόσο επικίνδυνη και θανατηφόρα αποδείχθηκε, μέσα στην πανδημία...

Είναι σαφές ποιοι φορτίζουν συστηματικά το πολιτικό κλίμα και προσπαθούν να στήσουν σκηνικό ανάλογο του 2008 και του 2012. Ποιοι αποδέχονται το κορυφαίο δόγμα του τάγματος των Ιησουϊτών «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», ενώ παράλληλα προσπαθούν να εμφανίσουν ένα κεντρώο, σοσιαλδημοκρατικό πρόσωπο. Όσο, όμως, δεν αποκηρύσσουν τους πάσης φύσεως «Ινδιάνους», παραμένουν βαθύτατα υποκριτικοί Ιησουΐτες.

Η δημιουργία θεσμών που επιτρέπει τη συμμετοχή των ΛΟΑΤΚΙ+ στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική ζωή της χώρας επί ίσοις όροις θα δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες για όλη την κοινωνία. Μια κοινωνία ανεκτική, συμπεριληπτική που αποδέχεται τους πάντες είναι μια καλύτερη κοινωνία για όλους. Είναι μια κοινωνία πιο ασφαλής και είναι η ασφάλεια που επιτρέπει στα άτομα να ευημερήσουν.

Εκ πρώτης όψεως, πρόκειται για ένα συνηθισμένο υπηρεσιακό έγγραφο, με το οποίο ενημερώνεται ο «Ηγέτης» για την κατάσταση που επικρατεί σε ένα από τα μουσεία της σοβιετικής πρωτεύουσας. Ωστόσο, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Στην πρώτη, κιόλας, παράγραφο, με την οποία ξεκινάει ο συντάκτης, υπάρχει μία αναφορά στις ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις ενός ποιητή, ενός στρατηγού και ο υπαινιγμός για έναν τρίτο συγγραφέα.

Πενία και αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας, τέχνας και βολικές θεωρίες κατεργάζονται. Η δημοσκοπική φτώχεια του ΣΥΡΙΖΑ και η αδυναμία του να ξεπεράσει το καταραμένο 20-22% οδήγησε την Κουμουνδούρου στην εφεύρεση της περίφημης θεωρίας του «σταθμού του μετρό». Τι λέει αυτή; Ότι οι ψηφοφόροι μοιάζουν με τους επιβάτες της μπλε γραμμής του μετρό που θέλουν να πάνε σε προορισμό της κόκκινης. Ό,τι κάνουν αυτοί θα πράξουν και οι πολίτες στην εκλογική τους συμπεριφορά, λένε.

Το σύνηθες στερεότυπο θέλει τους εφήβους νωθρούς και ελαφρόμυαλους. Τα χρόνια της εφηβείας όμως μπορεί να είναι μια περίοδος απίστευτης εφευρετικότητας και επιχειρηματικού πνεύματος - ιδίως όταν οι έφηβοι έχουν την ελευθερία και την ενθάρρυνση ώστε να συνεργάζονται και να καινοτομούν. <b>Γράφει η Kerry McDonald.</b>

Αυτός ήταν ο τίτλος της εφημερίδας «Ελευθερία», του Πάνου Κόκκα, στις 12 Ιουνίου 1963, την επομένη της παραιτήσεως του Κωνσταντίνου Καραμανλή, λόγω της διαφωνίας του με τα Ανάκτορα. Κάλλιστα θα μπορούσε να γραφτεί και σήμερα ανάλογος τίτλος με αναφορά στον Α. Τσίπρα και στο πώς διαχειρίστηκε την υπόθεση Κουφοντίνα και τις διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών. Δεν γνωρίζω τι σκέφτηκε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ όταν πήρε την απόφαση να στηρίξει πολιτικά όχι μόνον το αίτημα του Κουφοντίνα για μεταγωγή του στον Κορυδαλλό, αλλά και τις διαδηλώσεις συμπαράστασης που επακολούθησαν. Φαίνεται πως πίστεψαν ότι βάζουν στην πρέσα την κυβέρνηση.

Καμιά κυβέρνηση ως τώρα δεν γλύτωσε από σταυροδρόμια που και οι δυο διαδρομές τους έμοιαζαν να οδηγούν στον γκρεμό. Ο Μητσοτάκης θα γλύτωνε; Τώρα λοιπόν, αν συνεχίσει το lockdown θα αντιμετωπίσει μαζική ανταρσία κι αν ανοίξει τις πόρτες της οικονομίας θα δει τις ΜΕΘ να ανατινάζονται. Σύμφωνοι, αλλά η ύπαρξη ενός αδυσώπητου διλήμματος δεν σημαίνει ότι αυτό παύει να έχει σωστή απάντηση. Στο ερώτημα «κούραση ή θάνατος», τι απαντάμε δηλαδή;