Ο θόρυβος που προκαλούν οι αντιπαραθέσεις της ΕΕ με την AstraZeneca και το Ηνωμένο Βασίλειο για την παραγωγή και τη διακίνηση των εμβολίων,  δεν επιτρέπει να ακουστεί ξεκάθαρα το ένα και μοναδικό επιχείρημα που οδηγεί την αντιπαράθεση: Είναι ο χρόνος που κοστίζει δισεκατομμύρια ηλίθιε! Χρειαζόμαστε εκατοντάδες εκατομμύρια εμβόλια χθες...

Με γνώμονα τις εισηγήσεις των ειδικών και τα πρώτα σημάδια αποκλιμάκωσης η κυβέρνηση καταρτίζει σχέδιο 15 ημερών με στόχο το σταδιακό άνοιγμα της χώρας που ανεβλήθη για μια ακόμη φορά μετά την έξαρση που σημειώθηκε στα κρούσματα από τη διασπορά του κορονοϊού και κυρίως την αύξηση των διασωληνωμένων και των εισαγωγών που πιέζουν σημαντικά το ΕΣΥ. Οι στόχοι για την επαναλειτουργία σχολείων και λιανεμπορίου αλλά και για νέες αλλαγές στα μέτρα.

Είναι πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που την υποστηρίζουν ιστορικά στοιχεία, την ενισχύουν σύγχρονα γεγονότα και τη διατηρούν ζεστή διαπροσωπικές σχέσεις. Όλα παίζουν ρόλο. Ιστορικά, τους λαούς των δύο χωρών ενώνουν ισχυροί πολιτικοί, πολιτιστικοί και θρησκευτικοί δεσμοί. Θα μπορέσουμε για μία και μοναδική έστω φορά να μην κλαίμε πάνω σε χαμένες ευκαιρίες αλλά αυτό που μας προσφέρεται τόσο απλόχερα σήμερα  να το αξιοποιήσουμε;

Προχθές έγιναν οι λαμπροί εορτασμοί για τα 200 χρόνια από την Παλιγγενεσία σε όλον τον κόσμο. Από χθες άρχισαν να βγάζουν την χολή τους, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι «ασημαντολόγοι» και «τιποτολόγοι», για να χρησιμοποιήσω το λεξιλόγιο της πρώην υπουργού Παιδείας, επί ΣΥΡΙΖΑ, κυρίας Μ. Ζορμπά. Μάλιστα η κυρία Ζορμπά, στο παραληρηματικό σχόλιο της, χαρακτήρισε την όλη εκδήλωση «κενό νοήματος εορτασμό με την ελεήμονα συνδρομή κάτι αγγαρεμένων ξένων επισήμων».

Είναι σαφές ότι υπάρχει ένα μπλοκ κρατών μέσα στην ΕΕ, προεξεχούσης της Γερμανίας, το οποίο στηρίζει την Τουρκία. Δηλαδή, στηρίζει τα συμφέροντά του. Δεν είναι απαραιτήτως φιλότουρκοι οι Γερμανοί, όμως έχουν παραδοσιακά στενές σχέσεις μαζί της. Αξιοπρόσεκτη είναι και η παρουσία Ολλανδών, Ισπανών, Ιταλών, ενώ υπάρχουν, κράτη που προσεγγίζουν την Τουρκία διότι οι ηγεσίες τους είναι αυταρχικές, όπως ο Ούγγρος Όρμπαν.

Όπως αναφέρει η Wall Street Journal &#8220;Ο Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος της Danone SA Emmanuel Faber παραιτήθηκε από τον όμιλο γιαουρτιού μετά από σύγκρουσή του με τους επενδυτές, εξέλιξη που αποτελεί μια σπάνια νίκη για τα ακτιβιστικά κεφάλαια στο άκαμπτο εταιρικό περιβάλλον της Γαλλίας&#8221;. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα είδηση, για δύο διαφορετικούς λόγους. <b>Γράφει ο Alberto Mingardi </b>

Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρούμε μια ολοένα και αυξανόμενης κλίμακας συζήτηση σε όλα τα επίπεδα για το μέλλον της συνεργασίας μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναμένουμε στην Σύνοδο Κορυφής των επομένων ημερών του Μαρτίου, (εκ νέου) πλέον να συμμετέχει και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπάιντεν! Που ας σημειωθεί έχει να συμμετέχει Πρόεδρος των ΗΠΑ σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο συνάντησης κορυφής και συνεργασίας, από το 2001, ακόμα επί Προεδρίας Μπους Τζούνιορ.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας μάς υπενθύμισε ότι πρέπει να αισθανόμαστε εθνικά υπερήφανοι για όλα όσα έχει πετύχει η πατρίδα μας αυτά τα 200 χρόνια. Παρ&apos; όλα αυτά, ακούστηκαν και πάλι οι γνωστές παραφωνίες από τον χώρο της εγχώριας αριστεράς, που αδυνατεί να αποτινάξει τις ιδεοληψίες και τις εμμονές που την κρατούν στο περιθώριο των πολιτικών ρευμάτων και την καθιστούν δέσμια μοντέλων που έχουν ξεπεραστεί σε ολόκληρο τον κόσμο, εκτός από τη Β. Κορέα και την Κούβα.

Η πανδημία του κορoνοϊού είναι, αναμφίβολα, ένα γεγονός παγκοσμίως πρωτόγνωρο με την έκφραση και την ενημέρωση να μην μένουν ανεπηρέαστες από αυτές τις εξελίξεις και τα fake news να γίνονται προϊόν εκμετάλλευσης ή ακόμα και χειραγώγησης σε πολιτικό επίπεδο.

Προχθές η εφημερίδα «Εστία», στο πρωτοσέλιδο της, προανήγγειλε την ίδρυση νέου κόμματος στο οποίο θα συμμετέχουν και προσωπικότητες από τον ελληνισμό της Διασποράς. Στη σημερινή Ελλάδα και με δεδομένους τους κομματικούς σχηματισμούς που ήδη υπάρχουν, εκ πρώτης όψεως ανάγκη νέου κόμματος δεν φαίνεται ότι υπάρχει. Αν εμφανισθεί, μπορεί απλώς να ανακατανείμει υπάρχοντες συσχετισμούς, σε οριακά επίπεδα.

Στις αρχές της εβδομάδας ο Κ. Χατζηδάκης ανακοίνωσε την πρόθεση της κυβέρνησης για συνδρομή του ιδιωτικού τομέα στη διαδικασία έκδοσης των συντάξεων. Η κυριότερη θετική πλευρά της συγκεκριμένης κίνησης είναι ότι δεν θα δημιουργήσει μία νέα γενιά υπό μονιμοποίηση συμβασιούχων υπαλλήλων, οι οποίοι μόλις επιτευχθεί η ψηφιοποίηση θα έμεναν χωρίς αντικείμενο. Αντίθετα, η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει επαγγελματίες που ήδη διαθέτουν σχετική εμπειρία και γνώσεις.

Ίσως να είναι η πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας που οι πολίτες δεν αισθάνονται εξαπατημένοι για το «τέλος υπέρ ΕΡΤ» που πληρώνουν στους λογαριασμούς ρεύματος. Με μια σειρά εξαιρετικά επιτυχημένων πρωτοβουλιών η σημερινή διοίκηση της ΕΡΤ κατάφερε να παρέχει στους πολίτες περιεχόμενο ικανό να ανταγωνιστεί επί ίσοις όροις πλατφόρμες κολοσσούς. Κι όμως. Κατά τη γνώμη μας, το ErtFlix δεν είναι η μεγαλύτερη επιτυχία, δεν είναι αυτό το success story της σημερινής διοίκησης της ΕΡΤ.

Κανονικά, πίσω από τους έφιππους με τις στρατιωτικές στολές των πολέμων που έδωσε η Ελλάδα τα διακόσια χρόνια της ανεξαρτησίας της και πριν από τα μηχανοκίνητα και πεζοπόρα τμήματα του στρατεύματος, θα έπρεπε να παρελάσει ένας ουλαμός από γιατρούς, δυο διμοιρίες νοσηλευτών και νοσηλευτριών, καθώς και καμιά δεκαριά ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ. Αυτοί είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης σήμερα, ανάμεσα τους βρίσκονται οι σύγχρονοι ήρωες.

Η πιο πολυάριθμη κατηγορία ανθρώπων, οι οποίοι υπέφεραν τα πάνδεινα στις πολιτικές διώξεις, ήταν οι «στερημένοι», δηλαδή εκείνους, στους οποίους με εξωδικαστικές αποφάσεις στέρησαν τα εκλογικά τους δικαιώματα. Ο αριθμός τους υπερβαίνει κατά πολύ τον αριθμό όλων των ομάδων του πληθυσμού που υπέστη διώξεις.

Ξυπνάς και δεν έχεις πρωινή τηλεδιάσκεψη, δεν έχεις email να στείλεις, αλλά δεν είναι Σάββατο. Το ξέρεις καλά πως δεν είναι Σάββατο. Για την ακρίβεια δεν ξέρεις καν τι μέρα είναι, Τετάρτη, Πέμπτη; Οι μέρες έχουν χάσει τη σημασία τους για αυτούς που δεν παρακολουθούν τηλεόραση για να τη συνδυάσουν με το survivor ή κάποια άλλη εκπομπή. Όμως δεν έχει σημασία η ημέρα, γιατί σήμερα γιορτάζουμε τη μεγαλύτερη γιορτή της γενιάς μας. 200 χρόνια. Είναι πολλά; Είναι λίγα;

Είναι φυσικό, μία γενιά να βλέπει και από λίγο - πολύ διαφορετική γωνία τα μεγάλα γεγονότα του παρελθόντος. Κάθε εποχή τα αξιολογεί αναλυτικά με τον δικό της τρόπο. Μια μέρα, συζητώντας εμείς, άτομα από δύο τελείως διαφορετικές γενιές, κάναμε ένα μακρύ τηλεφωνικό πείραμα. Σε τι -αναρωτηθήκαμε- βλέπουμε ταυτόσημα το 1821, παρά τη διαφορά γενεών; <b>Γράφουν οι Γιώργος Χ. Μενεσιάν και Δημήτριος Κ. Κατσούδας. </b>

Χρονιάρα ημέρα σήμερα είπα να της αφιερώσω μερικές σκέψεις. Kυρίως αυτές που μου έρχονται ενόψει της - σημαδιακής άραγε; - σύμπτωσης του εορτασμού των 200 ετών από την Εθνική Παλιγγενεσία με τη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στην κορυφή της ατζέντας του οποίου θα βρεθούν οι ευρωτουρκικές σχέσεις. Κανείς, βέβαια, δεν αναμένει να δει εκεί να υψώνονται τα λάβαρα της Επανάστασης του &apos;21.

Τα τελευταία 200 χρόνια, μέσα από πολέμους, χρεοκοπίες, αλλά και πολλές επιτυχίες, η Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς, όμως, τα γεωπολιτικά δεδομένα αλλάζουν προς το χειρότερο. Χρειαζόμαστε ένα νέο όραμα που θα κινητοποιήσει τις υγιείς δυνάμεις του Ελληνισμού. Δεν είμαστε απλά ένα κράτος στην απόληξη των Βαλκανίων, αλλά σύνορο και γέφυρα μεταξύ ηπείρων, πολιτισμών και θρησκειών.

Επί σειρά μηνών ο Αλέξης Τσίπρας διατηρεί υψηλούς τόνους στην αντιπολιτευτική του τακτική και κρατά σε ένα είδος «επαναστατικής γυμναστικής» στελέχη και οπαδούς επιχειρώντας να πατήσει σε δύο βάρκες ως προς το εσωτερικό του κόμματός τους και να διατηρήσει κάτω από το χαλί τα εσωκομματικά του προβλήματα.

Η πανδημία οδήγησε επιστημονικούς και πολιτιστικούς οργανισμούς, τα πανεπιστήμια, τα ιδρύματα, τα μουσεία αλλά και πολλούς ιδιώτες να τιμήσουν τη μεγάλη επέτειο των 200 χρόνων από την έναρξη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας διαδικτυακά. Από το πλήθος των ψηφιακών αυτών πρωτοβουλιών επετειακού χαρακτήρα με τη μορφή εκδηλώσεων, εκθέσεων, ομιλιών και podcasts επιλέγουμε τα πιο επιμορφωτικά και ενδιαφέροντα.

Η Έκθεση Μπορέλ είναι ένα κείμενο ισορροπημένο σε μεγάλο βαθμό. Αν και δεν ικανοποιεί όλες τις ελληνικές απαιτήσεις, προσπαθεί να περιγράψει μια πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί από τον τουρκικό αναθεωρητισμό στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και παράλληλα να κρατήσει ζωντανές τις προοπτικές μιας λειτουργικής ευρω-τουρκικής σχέσης σύμφωνα με τις προτιμήσεις του Βερολίνου και άλλων προθύμων στην ΕΕ.

Την πρόβλεψη ότι η κορύφωση νοσηλειών στις ΜΕΘ αργεί ακόμα, κάνει στο Liberal o Δημοσθένης Σαρηγιάννης. Ο καθηγητής υγειονομικής και περιβαλλοντικής μηχανικής στο ΑΠΘ προβλέπει ότι το peak στις μονάδες εντατικής θεραπείας θα έρθει στις 14-21 Απριλίου, δηλαδή σε τρεις έως τέσσερις εβδομάδες από σήμερα. Πότε εκτιμά ότι θα υπάρξει αποκλιμάκωση στα κρούσματα και πότε ο αριθμός των θετικών δειγμάτων θα πέσει στα 1.000 ημερησίως. <b>Συνέντευξη στον Βασίλη Γαλούπη.</b>

Γιορτάζουμε τα διακόσια χρόνια από την εθνεγερσία του 1821 κι όσο η χώρα ταλαντεύεται μεταξύ των στρατηγικών της επιλογών και των νοοτροπιών μας, τόσο το Εικοσιένα παραμένει ευκαιρία για αναστοχασμό. Στο πρόσωπο του Κολοκοτρώνη οι Έλληνες αναγνωρίζουν τον πρωτεργάτη της ελληνικής ελευθερίας, όχι όμως και στο Μαυροκορδάτο, όπως τονίζει στο Liberal o επιφανής βρετανός καθηγητής και φιλέλληνας Ρόντρικ Μπίτον. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Μυλωνά.</b>

Η Ελλάδα σήμερα διαφέρει από εκείνη της Επανάστασης του 1821. Τότε, η κοινωνία ήταν κατακερματισμένη σε φατρίες, ομάδες τοπικής εξουσίας και αντιπάλους, προκρίτους και αρματολούς. Τώρα, οι αντιπαλότητες διαδραματίζονται στη Βουλή και έχουν κομματικό περιεχόμενο κυρίως μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς. Το πραγματικό ωστόσο κατόρθωμα της Επανάστασης ήταν ότι κατάφερε να αφομοιώσει Αρβανίτες, Βλάχους, Σλάβους και να τους εντάξει στο ελληνικό έθνος.