«Ακόμη και οι οικονομολόγοι που θεωρούν πως οι ίδιοι είναι σίγουρα θωρακισμένοι έναντι των χονδροειδών λογικών σφαλμάτων του υλισμού συνεχώς διαπράττουν το ίδιο λάθος όταν έχουν να κάνουν με δράσεις που αφορούν την απόκτηση μιας τέτοιας πρακτικής γνώσης - απ&apos; ό,τι φαίνεται γιατί στην αντίληψή τους όλη αυτή η γνώση υποτίθεται ότι είναι δεδομένη». <b>Γράφει ο David Henderson.</b>

Μαθαίνω ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει ήδη παρατάξει τις λεγεώνες του για την «μητέρα των μαχών» όπως την χαρακτήρισε, που θα είναι η αντίδραση του στον νόμο Χατζηδάκη για τα εργασιακά. Πάει καλά, ο κάθε πολέμαρχος δικαιούται να διαλέγει τον χρόνο, τον τόπο και το όπλο που θα δώσει την κρίσιμη μάχη του. Το αν θα του βγει είναι άλλο καπέλο, για τις προθέσεις και τα σχέδια κουβεντιάζουμε τώρα.

Πριν από ένα χρόνο και κάτι, ως πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκλήθη να δράσει με πολεμική ετοιμότητα για να αποτρέψει το «ντου» στον Έβρο και την απειλή να πλημμυρίσει η χώρα χιλιάδες νεαρούς μετανάστες καθοδηγούμενους και εκβιασμένους από το καθεστώς Ερντογάν. Εκείνη την περίοδο στις αγωνιώδεις συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου που είχε μετατραπεί σε ένα κανονικότατο war room ο πρωθυπουργός ακούστηκε να λέει την φράση «ο Εβρος δεν πέφτει».

Τα τελευταία 30 χρόνια &#8211;οπωσδήποτε από τα ασφαλιστικά της ΝΔ του 1990-92&#8211; απλοποιείται η διαδικασία υπολογισμού και απονομής συντάξεων. Οι εκατοντάδες φορείς του 1992 είναι σήμερα ένας. Το 1990 το ΙΚΑ μόνο του διέθετε 800 τρόπους υπολογισμού των εισφορών που το 2016 έγιναν ένας (πριν αυτό πολλαπλασιαστεί το 2019). Το 1992 η απαρίθμηση μόνο των νομικών βάσεων για το πώς υπολογίζεται ο χρόνος ασφάλισης γέμιζε 11 πυκνογραμμένες σελίδες.

«Ο ρόλος της αστικής πλατείας είναι κεντρικός. Λειτουργεί για να βοηθά τη συρροή των κατοίκων σε δημόσιες συγκεντρώσεις. Είτε είναι εκδηλώσεις πολιτικής έκφρασης είτε οικονομικές δραστηριότητες. Οι πλατείες στην Ελλάδα είναι ιδεολογικά προσδιορισμένες. Είναι ανοικτές προς το βασικό κτίριο εξουσίας, το δημαρχείο, τη νομαρχία, το Κοινοβούλιο για να εξασφαλίζουν την προσπελασιμότητα της εξουσίας».

Είναι γεγονός, ότι η χώρα, αμέσως μετά την έξοδο από το lockdown, δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνο τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές επιπτώσεις της υγειονομικής κρίσης, αλλά, θα κληθεί, όπως και η υπόλοιπη Ευρώπη, να επιχειρήσει ένα ευρύ μετασχηματισμό της οικονομικής της αναδιάρθρωσης, και της ολοκλήρωσης των μεγάλων θεσμικών μεταρρυθμίσεων, με στόχο την κοινωνική συνοχή και την ανάπτυξη.

Στα νοσοκομεία ετοιμαζόμαστε για αύξηση νοσηλειών, όχι αποκλιμάκωση, το 3ο κύμα δεν έφυγε ποτέ, είναι το μήνυμα που στέλνει μέσω Liberal ο καθηγητής πνευμονολογίας Στέλιος Λουκίδης σε όσους συμμετέχουν σε κορονοπάρτι, παραθέτοντας περιπτώσεις 50άρηδων ασθενών του, που όπως λέει είναι τόσο αδύναμοι, «ώστε δεν μπορούν να κρατήσουν στα χέρια τους ούτε ένα ποτήρι νερό». <b>Συνέντευξη στην Αλεξία Σβώλου.</b>

Το 2012 ζητούσαμε από τον Αντώνη Σαμαρά να προχωρήσει σε βαθιές τομές στην Οικονομία και στη δημόσια διοίκηση, έτσι ώστε να «αποδώσουν» τα μνημόνια. Το 2016 και έπειτα από την περιπέτεια του 2015 γίναμε πιο «τολμηροί» και αρχίσαμε να μιλάμε για μία φιλελεύθερη ατζέντα. Κι έτσι φτάσαμε στη μεγάλη εκλογική νίκη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πού ακριβώς βρισκόμαστε σήμερα; Έχουν δικαιωθεί οι προσδοκίες;

Εδώ και αρκετές δεκαετίες οι οικονομικά φιλελεύθεροι παρατηρούν τα ανεπτυγμένα κράτη να ξοδεύουν ολοένα και περισσότερα χρήματα, τις γραφειοκρατίες να εμπλέκονται περισσότερο στη ρύθμιση της οικονομίας και την πολιτική τάξη να υποστηρίζει πολιτικές που περιορίζουν την ελεύθερη επιχειρηματικότητα. Τα τελευταία νέα από τη μακρινή Ονδούρα δείχνουν ότι ίσως έφτασε η ώρα την αντεπίθεσης.

Μπορεί να είναι ο Τζο Μπάιντεν που έχει αναλάβει με ένα θηριώδες νεο-κεϋνσιανικής έμπνευσης πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση της αμερικανικής κοινωνίας και οικονομίας  να σώσει τη χαμένη στον πόλεμο με την πανδημία τιμή της Δύσης, αλλά, κακά τα ψέμματα. Είναι η Ευρώπη που αποτελεί τον πιο αδύνατο κρίκο της Δύσης.

Ήταν μια πικρή υπόμνηση αλλά σίγουρα κάποιος έπρεπε να την κάνει: ο καθηγητής Αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Cincinnati Jack Davis που παρασημοφορήθηκε από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας προχθές, Ημέρα του Φιλελληνισμού, για την προσφορά του στη χώρα μας ήταν μέλος του Συμβουλίου του ΕΚΠΑ την περίοδο 2012-2016. 

Κυκλοφορεί η άποψη πως οι πιτσιρικάδες -που τελικά από τις φωτογραφίες προκύπτει πως δεν είναι και τόσο πιτσιρικάδες- είναι χαβαλέδες που θέλουν να πιούν το ποτό τους, να κάνουν την πλάκα τους και όταν βαρεθούν να πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν. Αυτή η αντίληψη θα είχε βάση αν δεν ζούσαμε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι απαγορεύσεις.

Η αλήθεια είναι ότι κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης λογοτεχνικών βιβλίων, βρίσκει κανείς εκφράσεις, που περιγράφουν με απόλυτα ταιριαστό τρόπο αυτά που ζει. Έτσι ο Ίταλο Καλβίνο στο βιβλίο του, «H μέρα ενός εκλογικού αντιπροσώπου», βάζει τον ήρωα του Αμερίγκο Ορμέα να έχει την εντύπωση ότι «προχωράει πέρα από τα σύνορα του κόσμου του».

Δεν υπήρξε κοινωνικό στρώμα και ομάδα της Ε.Σ.Σ.Δ., που να μην το άγγιξε η μαζική Κόκκινη Τρομοκρατία την φοβερή διετία 1937 - 1938. Οι κατηγορίες για αντεπαναστατική δράση, για προετοιμασία τρομοκρατικών πράξεων, για κατασκοπία και σαμποτάζ, απευθυνόταν τόσο στα μέλη του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος, όσο και σε αγράμματους χωρικούς.

Ο Ezra Klein βλέπει ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν υποβαθμίζει τον ρόλο των οικονομολόγων: «Ο Μπάιντεν εμπιστεύεται λιγότερο τους οικονομολόγους, όπως και οποιοσδήποτε άλλος. Το μόνιμο παράπονο του Ομπάμα ήταν ότι οι πολιτικοί δεν καταλαβαίνουν τα οικονομικά. Το μόνιμο παράπονο του Μπάιντεν είναι ότι οι οικονομολόγοι δεν καταλαβαίνουν την πολιτική». <b>Γράφει ο Scott Sumner. </b>

«Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Σίγουρα μετά από 20 χρόνια δράσης έχουμε φτάσει σε ένα σημείο να ξέρουμε τουλάχιστον τι πάει στραβά. Και ένα πράγμα που σίγουρα πάει στραβά είναι η λεγόμενη κουλτούρα της ατιμωρησίας», επισημαίνει μεταξύ άλλων στο Liberal ο Εθνικός Εισηγητής για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων, Ηρακλής Μοσκώφ. <b>Συνέντευξη στην Ευφροσύνη Παυλακούδη.</b>

Πολύ φοβόμαστε ότι αν η κυβέρνηση αφήσει την υπόθεση «Πάσχα» στα χέρια των επιδημιολόγων, τότε είναι πιθανόν να βρεθεί μπροστά σε ένα μαζικό κίνημα ανυπακοής. Όχι γιατί είναι τραγικό να κάνει κανείς Πάσχα στο Περιστέρι αντί στην Καλαμάτα, αλλά διότι οι συνεχείς περιορισμοί οδηγούν τελικά στο αντίθετο αποτέλεσμα από το επιδιωκόμενο. Κι εν πάση περιπτώσει, τι νόημα έχει να αποκλείσει κανείς τα διόδια και να γεμίσει τις αυλές των σπιτιών στην πρωτεύουσα; 

Τα οικονομικά είναι μία επιστήμη που επηρεάζει και αφορά όλους μας αλλά πολύ λίγοι καταλαβαίνουν. Για αυτό άλλωστε τον τελευταίο καιρό γίνεται τόσο μεγάλη συζήτηση για την ανάγκη μεγαλύτερης βαρύτητας στην οικονομική επιστήμη στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ένας από τους λόγους που το συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο μοιάζει αρκετά συχνά ακατανόητο για τους περισσότερους πολίτες είναι ότι είναι εκ φύσεως αντιδιαισθητικό.

Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα ζουν 1,8 εκατομμύρια αδέσποτοι σκύλοι και περίπου 2 εκατομμύρια αδέσποτες γάτες. Σημειώνουμε ότι για τις γάτες υπάρχει 25% απόκλιση από αυτό το νούμερο. Κάποια από αυτά τα αδέσποτα, πολύ λίγα, ούτε καν το 25% (δηλαδή μόλις το &#188;)  φέρουν ηλεκτρονική σήμανση, το περίφημο τσιπάκι, με δηλωμένο ιδιοκτήτη κάποιο Δήμο.

Η ανθρωπότητα, έλεγε ο Μαρξ, θέτει μόνο τα προβλήματα που μπορεί να λύσει. Να όμως που εδώ και έναν τουλάχιστον χρόνο ο πλανήτης παιδεύεται με ένα πρόβλημα που μέχρις στιγμής αδυνατεί να λύσει: το πρόβλημα που γεννήθηκε με την εμφάνιση και την εξάπλωση του Covid 19. Αποδεικνύεται έτσι ότι το απρόοπτο είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου.

Η κυβέρνηση οριστικοποιεί τις προτάσεις της για τα εργασιακά προσβλέποντας σύμφωνα με τα κυβερνητικά στελέχη σε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο, εντός του οποίου εργαζόμενοι και εργοδότες θα συμφωνούν στο ωράριο εργασίας αλλά θα παρέχει και «εργαλεία» μη παραβίασής του.Τι θα φτάσει στη Βουλή ως νομοθέτημα θα το δούμε. Το σίγουρο είναι ότι θα ψηφιστεί και σε αυτό το Μέγαρο Μαξίμου είναι απόλυτο.

Από το κίνημα των αγανακτισμένων, περάσαμε στο κίνημα αντίστασης κατά της καταπάτησης των συνταγματικών δικαιωμάτων και καταλήξαμε στο κίνημα της διασκέδασης στις πλατείες της Αθήνας και των άλλων μεγάλων πόλεων. Όλα, δια χειρός των αριστερών κομμάτων που πιάνονται από τα μαλλιά τους, για να σταθούν όρθια απέναντι στην ανυπαρξία τους, που γίνεται ολοένα και πιο φανερή.

Είναι γεγονός ότι η στάση της Ελληνικής κυβέρνησης στην Άγκυρα αιφνιδίασε όλους αυτούς που εθισμένοι στην comme il faut αντιμετώπιση των τουρκικών προκλήσεων, δεν πίστευαν σε αυτό που έβλεπαν. Επειδή είναι στην ανθρώπινη φύση να μην παραδεχόμαστε εύκολα το λάθος μας, όλοι αυτοί επινόησαν το παραμύθι ότι ο Δένδιας «έσυρε» τον Μητσοτάκη στην σκληρή γραμμή.

Ιστορικά ντοκουμέντα, έγγραφα, φωτογραφίες, μαρτυρίες, απομνημονεύματα κ.λπ. αποτελούν, φυσικά, το νόμιμο «σώμα» των ερευνών των ιστορικών. Ωστόσο, για την κατανόηση της περιρρέουσας ατμόσφαιρας κάθε εποχής, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν και διάφοροι «αστικοί μύθοι» που κυκλοφορούν.