Η αγορά των ακινήτων στην Ελλάδα είναι σαφώς υποτιμημένη. Αν αναζητήσει κανείς τις αξίες σε άλλες αγορές και τις συγκρίνει, θα το διαπιστώσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι τιμές των ακινήτων θα πολλαπλασιαστούν αυτόματα. Χρειάζεται  πριν απ' αυτό να γίνουν πολλά πράγματα σε θεσμικό επίπεδο και κυρίως να επιβεβαιωθεί ότι η χώρα βρίσκεται σε τροχιά ανάκαμψης. Στο μεταξύ οι τράπεζες και οι εταιρείες που αγόρασαν τα δάνειά τους ετοιμάζονται να ρίξουν στην αγορά χιλιάδες ακίνητα… 

Ο ανοιξιάτικος επαναστατικός οίστρος των κομμάτων της αριστεράς, που «όλα τα σφάζoυν και όλα τα μαχαιρώνουν», ανακάλυψε ένα νέο πεδίον δόξης λαμπρόν. Και αυτό δεν είναι άλλο από την απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, που έκανε ομόφωνα δεκτό το αίτημα του οίκου Christian Dior να αναβιώσει τη θρυλική φωτογράφηση του 1951 στην Ακρόπολη.

Η πανδημία έδωσε τη δυνατότητα στο οργανωμένο έγκλημα να ανασυντάξει τις δυνάμεις του, να στρατολογήσει νέα μέλη, να αυξήσει τη βίαιη συμπεριφορά του, τονίζει στο Liberal η Μαίρη Μπόση, προσθέτοντας ότι η διατύπωση πως μια κυβέρνηση «άνοιξε πόλεμο κατά του εγκλήματος» είναι παντελώς άστοχη και ως δημόσια τοποθέτηση. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη. </b>

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης βρέθηκε χθες στη Χαλκίδα συνοδευόμενος από τη νέα μεταγραφή του τον Συμεών Κεδίκογλου, για τον οποίο η εφημερίδα που εκφράζει την αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα ειρωνικότατο «εύγε» θυμίζοντας ότι ήταν ο υφυπουργός της διαθεσιμότητας των εκπαιδευτικών. Τέλοσπάντων δεν είναι υποχρεωμένος ο κ. Τσίπρας να θυμάται τι ακριβώς είχε ψηφίσει ο καθένας από τους πρώην ΠΑΣΟΚους που κατέληξαν στην αγκαλιά του. 

Παρά τις διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού και την άμεση προκήρυξη των θέσεων για τους αστυνομικούς που θα στελεχώσουν το σώμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας, επειδή ξέρουμε πως λειτουργεί αυτή η χώρα κρίνουμε σκόπιμο να επιχειρηματολογήσουμε πάνω στο γιατί είναι σημαντικό ο νόμος να εφαρμοστεί, άσχετα αν είχαμε εκφράσει επιφυλάξεις που είχαν να κάνουν αποκλειστικά με την επιλογή να γίνουν νέες προσλήψεις και όχι με την ιδέα της αστυνομίας μέσα στα ΑΕΙ.

&#8220;Δεν αρέσει στους ανθρώπους να αναγκάζονται να σκέφτονται&#8221; είπε κάποτε η εκπαιδευτικός και κλασική φιλόλογος Edith Hamilton (1867-1963). Πράγματι η νωθρότητα του πνεύματος δεν είναι δυσεύρετη, πολύ περισσότερο μάλιστα σήμερα παρά στην εποχή της. Διαφαίνεται στις ανούσιες αναρτήσεις στα κοινωνικά μέσα, στην επιπόλαιη πολιτική ρητορική, την επιφανειακή δημοσιογραφική κάλυψη, τις ανακλαστικές αλλά στομφώδεις απόψεις, και στην ευρεία απουσία των δεξιοτήτων κριτικής σκέψης. Είναι παντού. <b> Γράφει ο Lawrence W. Reed. </b>

Η πρόσφατη ιδιότυπη και με αναντίρρητα ασύμμετρο χαρακτήρα στρατιωτική σύγκρουση Χαμάς-Ισραήλ υπενθύμισε σε όλους μας αλλά κυρίως στο ίδιο το Ισραήλ και τους λοιπούς εμπλεκόμενους δρώντες στην περιοχή ότι το «Παλαιστινιακό» πρόβλημα που πολλοί το ονομάζουν ακόμα και τώρα «μεσανατολικό» υπάρχει, έστω και αν κάποιοι θα το ήθελαν στην... γωνία ξεχασμένο!

Από τη στιγμή που αποφασίστηκε η άρση των περιοριστικών μέτρων με σημαντικότερη και κομβικότερη την επανέναρξη του τουρισμού ίσως πρέπει να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τις απαγορεύσεις και η κυβέρνηση να αφοσιωθεί στην περαιτέρω επιτάχυνση της επιτυχημένης εμβολιαστικής εκστρατείας. Η απαγόρευση της κυκλοφορίας είναι σοβαρός περιορισμός συνταγματικών ελευθεριών που είναι σε ισχύ χωρίς καμία πειστική δικαιολογία και πρέπει να αρθεί άμεσα.

Οι κατατάξεις των ελληνικών ΑΕΙ στις διάφορες διεθνείς αξιολογήσεις αποτέλεσαν μέρος του διαλόγου σε ότι αφορά τις επικείμενες μεταρρυθμίσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι όμως σημαντικό να παραθέτουμε την αλληλεπίδραση όλων των παραγόντων και στοιχείων για να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα, και για αυτό εδώ εστιάζουμε την προσοχή μας σε τρεις αξιολογήσεις.

Αργεί ακόμη πολύ η στιγμή που η ΕΕ θα μετατραπεί σε γεωπολιτικό παίκτη που θα μπορεί να αγωνίζεται στα «βαρέα βάρη», τονίζει στο liberal ο Γενικός Διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ, Γ. Παγουλάτος με αφορμή την μόνιμη απουσία κοινής γραμμής των Ευρωπαίων σε κορυφαία ζητήματα, όπως οι ευρω-τουρκικές και οι ευρω-ρωσικές σχέσεις. Ελάχιστες χώρες, όπως λέει, θα ήταν διατεθειμένες να θυσιάσουν το βέτο και κρίσιμες αποφάσεις να λαμβάνονται με αυξημένη πλειοψηφία. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη. </b>

Κι ενώ στην άλλη όχθη του Ατλαντικού τα μονοκλωνικά αντισώματα χορηγούνται πλέον ως προφύλαξη, σαν παθητικός εμβολιασμός, προληπτικά στο σπίτι, με τους Αμερικανούς να έχουν πάει στο άλλο άκρο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι διαθέσιμα για όλους. Στη χώρα μας οι ασθενείς που έτυχε να νοσηλεύονται σε συγκεκριμένες Covid κλινικές τα λαμβάνουν στο πλαίσιο των θεραπευτικών πρωτοκόλλων που ισχύουν στα συγκεκριμένα επιστημονικά κέντρα.

Η μόνη απαίτηση της συνειδητοποιημένης ελληνικής ακαδημαϊκής κοινότητας είναι η άμεση εξασφάλιση της ελευθερίας της έκφρασης. Μια εξασφάλιση που όσο περισσότερο καθυστερεί να υλοποιηθεί, τόσο περισσότερο καταδικάζεται να παραμείνει ένα δέον. Αυτό που παρουσιάζεται σαν εξασφάλιση ειρήνης στα ΑΕΙ είναι στην πραγματικότητα η διατήρηση του προβληματικού staus quo.

Μετά από την δεκαετή πορεία στην έρημο της χρεοκοπίας και της δημοσιονομικής προσαρμογής έχει εμπεδωθεί η αντίληψη ότι τα δισεκατομμύρια που θα διατεθούν από τα ευρωπαϊκά ταμεία στη χώρα ελέω πανδημίας στην μετά Covid περίοδο, δεν είναι ούτε δωρεάν γεύμα ούτε επιχορηγήσεις χωρίς αύριο. Η χρήση και αξιοποίησή τους, εντάσσεται σε ένα αξιόπιστο πρόγραμμα «μνημόνιο» το οποίο υπό προϋποθέσεις μπορεί να επαναφέρει στην αληθινή του διάσταση τον όρο. 

Αυτά που συμβαίνουν στη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με κυβερνητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ της περιόδου 2010 - 2012, τα καλύπτει το απόφθεγμα «τους φτύνεις και αυτοί λένε πως βρέχει». Εκείνη η περίοδος χαρακτηρίστηκε από την εισαγωγή του πολιτικού χουλιγκανισμού και από την άσκηση συγχρόνως μνημονιακών πολιτικών σε ένα κοινωνικό σώμα που μέχρι τότε είχε μάθει μόνον να εισπράττει.

Αν κάποιος είχε πατήσει το 2015 με το αμάξι κάποιον άνθρωπο, ακόμα δεν θα είχε τελειώσει την ποινή του σήμερα, πίσω απ&apos; τα κάγκελα θα έβλεπε τον κόσμο. Αλλά όταν μια ολόκληρη χώρα βρέθηκε κάτω από τις ρόδες του ΣΥΡΙΖΑϊκού φορτηγού, ξαφνικά ο χρόνος απέκτησε άλλη διάσταση και έγινε συνώνυμο του «περασμένα - ξεχασμένα»; Αμ δε&#8230;

Την εβδομάδα που μας πέρασε, αποκαλύφθηκε ότι πίσω από τις πάσης φύσεως αντιδράσεις απέναντι στο νέο εργασιακό νομοσχέδιο και από τις κραυγές περί «υποχρεωτικής 13ωρης εργασίας» και «εργασιακών συνθηκών γαλέρας», κρυβόταν η αγωνία και ο φόβος των κομμάτων της Αριστεράς και των εργατοπατέρων. Η αγωνία και ο φόβος απέναντι στον ψηφιακό εκδημοκρατισμό και την απελευθέρωση των εργαζομένων από τον συνδικαλιστικό βρόχο.

Οι 240 δόσεις σημαίνουν 20 χρόνια δόσεων. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να ρυθμιστεί το ιδιωτικό χρέος, έπειτα από δώδεκα δραματικά χρόνια κρίσης. Η μηχανή της οικονομίας θα πρέπει να πάρει και πάλι μπρος. Κι αυτό δεν μπορεί να συμβεί όταν οι μισοί Έλληνες οφείλουν σε τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία. Μία «δεξιά», φιλελεύθερη κυβέρνηση κάνει αυτό που δεν έκαναν τα «παιδιά του λαού»: Χαρίζει την ελευθερία σε εκατοντάδες χιλιάδες σκλάβους της κρίσης.

Παρά το γεγονός πως η χώρα μας βρίσκεται στην «πορτοκαλί» ζώνη για τον Μπόρις Τζόνσον οι αεροπορικές «ψηφίζουν» Ελλάδα με προσφορές από&#8230;15 λίρες Αγγλίας. Την ίδια στιγμή πληθαίνουν οι αεροπορικές εταιρείες που εγκαινιάζουν απευθείας πτήσεις προς την Ελλάδα με φόντο το ελληνικό καλοκαίρι και την προτίμηση των τουριστών για τη χώρα μας.

Διαδικτυακή παρουσίαση του βιβλίου και συζήτηση, την Δευτέρα 31 Μαΐου και ώρα 18.00, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Αναψηλαφώντας το Μέλλον της Ευρώπης - Μια δημόσια συζήτηση για τη νέα ευκαιρία υλοποίησης του ευρωπαϊκού οράματος», σε επιμέλεια των Π. Γρηγορίου και Μ. Γερούλια, Εκδόσεις Ευρασία, Αθήνα (2021) και με την ευκαιρία της Έναρξης της Διάσκεψης για το Μέλλον της Ευρώπης.

«Ο άνθρωπος ξεχνά τον θάνατο και δρα με την προοπτική της αιωνιότητας. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, κάνει την ανθρωπότητα να προχωρά προς τα μπρος», τονίζει στο Liberal η συγγραφέας Τίτσα Πιπίνου επιμένοντας ιδιαίτερα για το πώς η ανθρώπινη θέληση κι εμμονή νικά το εφήμερο της ύπαρξης και της ανθρώπινης τραγωδίας στην τελική. <b>Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα.</b>

«Χρειαζόμαστε ένα νέο υγειονομικό χάρτη, που θα αποτυπώνει αντικειμενικά τις πραγματικές ανάγκες της κάθε περιοχής, όχι βάσει πολιτικών συσχετισμών. Μόνο έτσι θα πάψει το φαινόμενο μεγάλα νοσοκομεία της περιφέρειας να στέλνουν τα δύσκολα περιστατικά στην πρωτεύουσα», λέει στο Liberal ο Σπύρος Πνευματικός, μιλώντας για την επόμενη επιβεβλημένη μεγάλη μεταρρύθμιση στην χώρα. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη. </b>

Η Τουρκία είχε πάντα στην ατζέντα της το θέμα της μειονότητας στη Θράκη. Ωστόσο, το έχει ανεβάσει ψηλότερα το τελευταίο χρονικό διάστημα, διευρύνοντας μάλιστα τα αιτήματα της, με την ύπαρξη δήθεν τουρκικής μειονότητας στα Δωδεκάνησα αλλά και τη Θεσσαλονίκη, ώστε να ασκήσει πίεση στην Ελλάδα. Ο αντιπερισπασμός που επιχειρεί στοχεύει στην αναχαίτηση και της πίεσης της ΕΕ, που είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί τους Αμερικανούς σε αυτό το ζήτημα.

Ήταν η αποφράς ημέρα Τρίτη. Η ατμόσφαιρα μύριζε παντού πετρέλαιο και πίσσα από τα κανόνια του Πορθητή. Κι ο ήλιος φαινόταν θαμπός και κατακόκκινος καθώς αντανακλούσε στο φως το αίμα των χιλιάδων σκοτωμένων. Μέσα στη δίνη εκείνων των γεγονότων, ο Ελληνισμός εισήρχετο στην κρισιμότερη περίοδο της ιστορίας του. Θρησκεία και γλώσσα στάθηκαν οι μηχανισμοί συντήρησής του στα χρόνια της δουλείας του.

Ολημερίς το σφράγιζαν, το βράδυ ανοιγόταν. Το θέατρο «Εμπρός», στου Ψυρρή, το οποίο αποτελούσε χώρο κατάληψης εδώ και χρόνια, σφραγίζεται τη μέρα από τις αρχές, και το βράδυ ξεσφραγίζεται από όσους το θέλουν χώρο πολιτισμού. Πώς εννοούν όμως τον πολιτισμό εκείνοι που το θέλουν «ελεύθερο»; Χώρο δημιουργίας ή χώρο κατάληψης;