Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να αλλάξει, φεύγοντας από την Δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη της μονιμότητας μέσω πολιτικών \\'γνωριμιών\\\" και να μπει σε δρόμο ανάπτυξης παραγωγής και ευμάρειας προστατεύοντας στο σύνολο τα -ήδη με πολλούς κόπους- εργασιακά κεκτημένα.

O Α.Τσίπρας είναι αποδεδειγμένα ψεύτης, με το νόημα που δίνει στην λέξη ο κοινός νους. Συνεπώς, για την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου η δήλωση του πως δεν πρόκειται να γίνουν εκλογές, έχει την ίδια αξία και βαρύτητα με την δήλωση του πως «μετά το Πάσχα η οικονομία θα απογειωθεί»...

Πληθαίνουν οι φωνές αλλά και τα «πονταρίσματα» στην παγκόσμια χρηματιστηριακή αγορά που μιλάνε για επερχόμενη κατάρρευση τιμών στο επόμενο διάστημα. Σε τι βαθμό έχουν δίκιο, και τι μπορεί να σημαίνει αυτό για όλους μας;

Ο Πρωθυπουργός και οι σύντροφοί του δεν πρόκειται να παραδώσουν εύκολα τα όπλα, αποδεικνύοντας ότι, ακόμα κι αν η πραγματικότητα δεν τους βολεύει, τόσο το χειρότερο για τη ίδια. Από την αρχή έδειξαν πως η πορεία τους θα είναι αταλάντευτη μέχρι τέλους. Η ντροπή και η ευαισθησία δεν είναι άλλωστε σημαντικές αξίες στον κώδικα των «επαναστατών».

Η τύχη μας τελειώνει. Όσες φορές και να έγραψα ότι είμαστε ακόμα από τους τυχερούς εδώ στην Βενεζουέλα που ζουν ακόμα μια αξιοπρεπή ζωή έχοντας τουλάχιστον φαγητό καθημερινά στο πιάτο τους η τύχη μας όσο πάει και λιγοστεύει.<b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Για ποιες αυταπάτες μιλάνε; Την ώρα που καταρρέουν στις δημοσκοπήσεις και βλέπουν το τέλος να έρχεται, θυμούνται και πάλι όσα έλεγαν στην εποχή της… αυταπάτης: Σεισάχθεια, διεκδίκηση πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία και άλλα σχετικά. Είναι ξεκάθαρο ότι μέρα με την ημέρα το σενάριο των εκλογών κερδίζει έδαφος.

Εδώ και πολλές δεκαετίες η ΔΕΘ θεωρείται το γεγονός που δίνει στην εκάστοτε κυβέρνηση την ευκαιρία να παρουσιάσει τα επιτεύγματα της και τους μελλοντικούς στόχους της. Αν κοιτάξουμε ψύχραιμα, σε βάθος χρόνου, τις πρωθυπουργικές ομιλίες θα διαπιστώσουμε πως ουσιαστικά οι περισσότερες θα μπορούσαν να εκφωνηθούν και οποιαδήποτε άλλη χρονιά χωρίς να γίνει αντιληπτό αυτό.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θεώρησαν την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να χρεώνει αρνητικά επιτόκια, ως ένα «αφανές κούρεμα» καταθέσεων. Αυτό όμως, θα συνέβαινε όταν οι τράπεζες θα άρχιζαν να χρεώνουν επιτόκια στους πελάτες τους. Μήπως όμως αυτό έχει ήδη ξεκινήσει;

Οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση με τις παρούσες συνθήκες, εκλογές για κυβερνήτες, δημάρχους και φυσικά το δημοψήφισμα ανάκλησης, θα είναι μια βίαιη και ολοκληρωτική απώθηση τους από τον λαό προς την λήθη. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Έλα όμως, που όλα αλλάζουν και στην Κούβα. Για να αποδειχθεί, μακροπρόθεσμα, πως το μόνο «σταλινικό υβρίδιο» που δεν εξελίσσεται στον πλανήτη, είναι το ελληνικό! Ο Ραούλ Κάστρο και η κυβέρνησή του αποφάσισαν να αναθέσουν στον γαλλικό όμιλο Aeroports de Paris (ADP) την διαχείριση του αεροδρομίου «Χοσέ Μαρτί», ενώ την ανακαίνιση των εγκαταστάσεων ανέλαβε γαλλική κατασκευαστική εταιρία

Η σημερινή κυβέρνηση δίνει λιγότερα εργαλεία, σε μια γενιά που θα βρει μια αγορά εργασίας με περισσότερες ανάγκες, δηλώνει στο Liberal ο Πρόεδρος της Νεολαίας του ΕΛΚ, Κ. Κυρανάκης. Συνέντευξη στον <b>Απόστολο Χονδρόπουλο. <\/b>

Μέχρι στιγμής έχουμε ακούσει δύο «προτάσεις»: Η μία ήταν η πιστή εφαρμογή των μνημονίων και η άλλη η απόλυτη άρνησή τους. Πιστή εφαρμογή δεν έγινε και το αντιμνημόνιο αποδείχτηκε, τελικά, μία πολιτική φούσκα. Οπότε επιστρέψαμε στο αρχικό και θεμελιώδες ερώτημα, αν διαθέτει κάποιος μία σοβαρή πρόταση για την έξοδο από την κρίση…

Πολλοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την απόφαση των Βρετανών πολιτών να αποφασίσουν την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλοι εκτίμησαν ότι η απόφαση είναι μια ωρολογιακή βόμβα για το επιχειρείν στη χώρα. Τι ακριβώς συμβαίνει, όμως;

Η εξαπάτηση είναι μια πράξη με έντονο το στοιχείο της ηθικής απαξίας, γιατί εμπεριέχει τον δόλο, την πρόθεση. Γι΄ αυτό και όσοι φέρουν αυτήν την κατηγορία προσπαθούν να την αποσείσουν, επικαλούμενοι διάφορες δικαιολογίες. Πρόσφατα ανακαλύψαμε, από τα πρωθυπουργικά χείλη, πως η αυταπάτη είναι το φάρμακο της εξαπάτησης.

50% αύξηση στον κατώτατο μισθό ανακοίνωσε ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο και πάνω από 100% αύξηση στο βοήθημα διατροφής, από 1η Αυγούστου, που πλέον και ως παγκόσμια πρωτοτυπία είναι σχεδόν διπλάσιο του κατώτατου μισθού! Γράφει ο <b>Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Ακούμε ότι η Τρόικα επανέρχεται δριμύτερη σε λίγες εβδομάδες επιζητώντας μείωση στον κατώτατο μισθό μήπως και επιταχυνθεί η μείωση της ανεργίας από το σημερινό 24% με 25%. Πρέπει λοιπόν να ενδώσουμε στις πιέσεις της Τρόικα;

Όταν η κυβέρνηση επιστρέφει στις «θέσεις» που είχε παλιότερα ως η «αριστερά της ελπίδας», με τις σεισάχθειες και την δημιουργία ενός αντιγερμανικού τόξου στον Νότο της Ευρώπης, πρέπει να είμαστε κοντά σε εκλογές. Το είπε και ο πιο πρόσφατος φίλος του κ. Αλέξη Τσίπρα, ο κ. Βασίλης Λεβέντης! Γράφει ο <b>Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Η Αμυγδαλέζα ανοίγει με νέα «διεύθυνση», για να υποδεχθεί τις φουρνιές προσφύγων που ξέφυγαν από τους στίχους του «ποιητή» Δρίτσα. Πρόκειτια για ένα από τα ηχηρότερα σημάδια της αριστερής παράνοιας. Πρώτα, το αναγορεύουμε σε σύμβολο «ηθικού πλεονεκτήματος» και στη συνέχεια, το επαναφέρουμε ως «εξαγνισμένο» χώρο, χρησιμοποιώντας μόνο την «ιαματική» ρητορική της προπαγάνδας μας.

Μία ερώτηση προς όσους ξιφουλκούν με αφορμή την «υπόθεση Γεωργίου» και προσπαθούν να ανακαλύψουν δράκους στο παραμύθι: Η εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού του 2012 ψηφίστηκε ή όχι από την Νέα Δημοκρατία και τους βουλευτές της; Εκείνη η έκθεση αποδεχότανε πλήρως τα στοιχεία Γεωργίου.

Η διαπραγμάτευση για τα εργασιακά πρόκειται να ξεκινήσει στις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου και ήδη από την πλευρά της κυβέρνησης έχουν φανεί τόσο τα σημεία που έχουν θέσει στο τραπέζι οι «θεσμοί» προς συζήτηση όσο και η τακτική που θα ακολουθηθεί από την κυβέρνηση..<b>Γράφει ο Διονύσης Ρίζος.<\/b>

Οι διαφωνίες υπουργών με πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής είναι δεδομένες και έχουν επισημανθεί. Άλλοι τις αποδίδουν στο προσυνεδριακό κλίμα, άλλοι σε μια πολιτική επιλογή συνειδητής πολυγλωσσίας, άλλοι στην αδυναμία προσαρμογής κυβερνητικών στελεχών στην σκληρή μνημονιακή πραγματικότητα. Γράφει ο <b> Σάκης Μουμτζής.<\/b>

Πέρυσι τέτοιες ημέρες, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφιζε με μεγάλες κοινοβουλευτικές απώλειες, το δικό της μνημόνιο, το τρίτο. Στην σχετική ψηφοφορία στη Βουλή, κατέγραφε 47 αρνητικές ψήφους, είχε πέσει κάτω από το όριο των 120 βουλευτών. Γράφει ο <b> Γιάννης Παντελάκης<\/b>.

Σε μια χώρα που οι απολύσεις είναι σχεδόν ελεύθερες, που οι συλλογικές συμβάσεις είναι πλέον ελάχιστες, που εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι μένουν απλήρωτοι για πολλούς μήνες, που το οκτάωρο έχει στην πράξη για πολλούς καταργηθεί, που τουλάχιστον ένας στους τέσσερις δουλεύει ανασφάλιστος, το μόνο για το οποίο θα μπορούσε κανείς να μιλάει σήμερα είναι πως μπορεί να υπάρξει επαναρρύθμιση και όχι περαιτέρω απορρύθμιση.