Χορτάσαμε συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ αυτές τις μέρες. Δεν έγινε τίποτα το συγκλονιστικό στο Ταε Κβο Ντο. Απλώς ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ένα - και με τη βούλα πια - αρχηγικό κόμμα, σιγά το νέο που μας είπαν. Μεταξύ μας τώρα, αυτή ήταν μια προδιαγεγραμμένη πορεία και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τον Αλέξη. Να μαζέψει και τυπικά όλη την εσωκομματική εξουσία στα χέρια του, να φτιάξει την ομάδα και τις θέσεις του δίχως να πρέπει να απολογείται στον κάθε παλιό ρομαντικό ή ιδεοληπτικό Εσωτερικάκια και να πάει να αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη.

Ο λαϊκισμός της Λεπέν θυμίζει αυτόν της Αριστεράς, χαϊδολογά τον γαλλικό λαό με τον ίδιο ακριβώς τρόπo, είναι έτοιμη να του κάνει όλα τα χατίρια, άλλα αν συζητήσει κάνεις πάνω στο πρόγραμμα της, θα την κάνει σκόνη σε δέκα λεπτά, αναφέρει στο Liberal η Σώτη Τριανταφύλλου. Χαρακτηρίζει μεγάλο asset για τη Γαλλία τον Μακρόν και ισχυρή οπισθοδρόμηση τυχόν επικράτηση Λεπέν. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη. </b>

«Εφόσον ο Πούτιν πετύχει τους στόχους του δεν θα σταματήσει στην Ουκρανία. Θα επιτεθεί σε άλλες χώρες» δηλώνει ο βουλευτής των ΗΠΑ Γκας Μπιλιράκης στο Liberal. Ο ίδιος τονίζει πως «ο Πούτιν θα λογοδοτήσει για τις θηριωδίες του στην Ουκρανία» και σημειώνει πως «οι κυρώσεις στη Ρωσία στέλνουν μήνυμα στην Κίνα», η οποία δεν ασπάζεται τις δημοκρατικές αξίες της Δύσης. Παράλληλα, εκφράζει τις ανησυχίες του για τα κίνητρα της διαμεσολάβησης της Τουρκίας μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Τέλος, επισημαίνει πως οι ΗΠΑ πρέπει να στηρίξουν τον East Med και υπογραμμίζει πως «η διεθνής κοινότητα πρέπει να απαντήσει σε περίπτωση τουρκικών επιθετικών ενεργειών». <b>Συνέντευξη στον Νικόλα Ταμπακόπουλο</b>

Μια από τις λιγότερο σημαντικές, αλλά πιο αηδέστερες, συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία είναι η αποκάλυψη της ηθικής χρεοκοπίας της πολιτικής τμημάτων της βρετανικής αριστεράς που αυτοπροσδιορίζεται ως «αντιιμπεριαλιστική». Μερικοί από αυτούς τους ανθρώπους είπαν ότι η Αμερική ευθύνεται για ό,τι έπαθε την 11η Σεπτεμβρίου. <b>Γράφει ο Dave Rich. </b>

Είναι γνωστή η επίθεση που εξαπέλυσε, απολογούμενος αυτή τη φορά, ο κ. Βαξεβάνης κατά του κ. Στουρνάρα ισχυριζόμενος πως απειλούσε τον προστατευόμενο μάρτυρα κ. Μανιαδάκη. Αυτοί οι ισχυρισμοί είναι γνωστοί εδώ και πολύ καιρό. Γιατί λοιπόν επανέρχεται σήμερα ο κ. Βαξεβάνης; Φαίνεται πως το πιο επιθετικό και το πιο ρεβανσιστικό κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ όντως εννοεί πως η «δεύτερη φορά Αριστερά» θα είναι αλλιώς. Μόνο που με τέτοιες αντιλήψεις δεν θα υπάρξει ποτέ δεύτερη φορά Αριστερά.

Από αλλού το περίμεναν, από αλλού, τελικά, τους ήρθε. Αναφερόμαστε στα λεγόμενα «συστήματα» του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ, όπως τουλάχιστον αυτά εκφράζονται από ιστορικούς μηντιακούς παράγοντες. Χθες, ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου ανακοίνωσε προσφορά για μια πολύ επιθετική εξαγορά του twitter. Ο  Έλον Μασκ θέλει να αναδιοργανώσει το twitter «ώστε να λειτουργεί ως ιδιωτική εταιρεία». Θυμίζουμε μόνο ότι ένα μόλις δικό του tweet είναι αρκετό για να επηρεάσει τις διεθνείς χρηματαγορές.

Στις δημοσκοπήσεις, όπως και στις συμβάσεις με τις τράπεζες, πρέπει να διαβάζεις τα ψιλά γράμματα. Κανόνας με γενική ισχύ και ειδική ισχύ για τις έρευνες κοινής γνώμης, που διαθέτουν και την έγκριση της Κουμουνδούρου και δημοσιοποιούνται σε φίλα προσκείμενα μέσα. Προ ολίγων ημερών η εταιρία Prorata έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση, για να πιάσει το σφυγμό της ελληνικής κοινωνίας σε σχέση με τα προβλήματα που την απασχολούν και να εκτιμήσει τις πολιτικές διαθέσεις. Ας εστιάσουμε στα ψιλά γράμματα.

Αν δεν γινόταν η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, με τις γνωστές οικονομικές παρενέργειες που ακολούθησαν, που θα βρισκόμασταν σήμερα; Ποιο θα ήταν το τοπίο της χώρας; Ποιες θα ήταν οι προτεραιότητες; Ποιοι θα ήταν οι στόχοι, κατά της διάρκεια της αποδρομής της πανδημίας; Δεν είναι κάποιες υποθετικές ερωτήσεις αυτές. Είναι οι ερωτήσεις που καθορίζουν εν πολλοίς, τη βασική οικονομική γραμμή της χώρας. Ποια λοιπόν θα ήταν τα βασικά θέματα της ημερήσιας διάταξης;

Ειλικρινά έχω μπερδευτεί από τις ΣΥΡΙΖΟαριστερίζουσες αναλύσεις περί των γαλλικών εκλογών και με τη μεταφορά τους στην ελληνική πολιτική σκηνή. Αν η μάχη Μακρόν - Λεπέν είναι μια μάχη ανάμεσα στον νεοφιλελευθερισμό και τη φασίζουσα Δεξιά (αμφότερα αποκρουστικά κατά τους αναλυτές τους), τότε πως διάολο ο Μητσοτάκης εδώ είναι παράλληλα και νεοφιλελεύθερος και ακροδεξιός; Λογικά, κάθε πρωί θα πρέπει ο ίδιος να ρίχνει μπουνιές στη μούρη του.

Η φυγή μεγάλων εταιριών όπως η Ikea και η Apple από τη Ρωσία ασκεί πίεση στο καθεστώς Πούτιν. Οι επικριτές της παγκοσμιοποίησης αναγκάζονται να συνειδητοποιήσουν ότι οι πολυεθνικές εταιρείες απέχουν πολύ από τις ανήθικες οντότητες όπως συχνά τις περιγράφουν. Εδώ και 30 χρόνια, οι πολυεθνικές εταιρείες αποτελούν μέρος της ρωσικής κοινωνίας. <b>Γράφει η Johanna Gr&#246;nb&#228;ck</b>

Το στοίχημα ποιος ελέγχει το «μαγαζί» του ΣΥΡΙΖΑ έχει κερδηθεί πριν καν οι σύνεδροι καθίσουν&#8230; ενσώματοι στις καρέκλες του Τάε Κβον Ντο και η μειοψηφία θέσει το άνευ ουσίας ερώτημα «ποιος θα φυλάει τους φύλακες;» στην εμβαπτισμένη σε κάλπη, προεδρική εξουσία. Τα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ έγιναν μια εξαιρετικά πληκτική και αδιάφορη υπόθεση από τη στιγμή που όλοι μαζί οι σύντροφοι ψήφισαν μνημόνιο, έκοψαν συντάξεις, δεν κατήργησαν τον ΕΝΦΙΑ, συγκυβέρνησαν με τον Πάνο Καμμένο κ.ά.

Αυτό το δίλημμα έθεσε προς τους Ευρωπαίους ο Μάριο Ντράγκι. Βέβαια ο κοινός νους θα απαντήσει: «Ειρήνη με αναμμένο air condition». Τι πιο ευχάριστο να επικρατήσει η ειρήνη και να μπορούμε όλοι μας να έχουμε φτηνό ενεργειακό προϊόν! Όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δεν είναι καθόλου έτσι. Όπως είπε ο Τζέιμς Σταυρίδης, πρώην ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ από το 2009 ως το 2013, «τη λύση που θα υπάρξει στην Ουκρανία θα τη μισήσουν όλοι».

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες να μηδενίσει τον αριθμό των συντάξεων τη στιγμή που, όπως μας ενημερώνουν ουκ ολίγοι φίλοι επιχειρηματίες, υπάρχουν υπάλληλοι του ΕΦΚΑ που λειτουργούν μέχρι και υπονομευτικά. Πήραμε τη σωστή απόφαση: να ταρακουνήσουμε το σύστημα δηλαδή να το μεταρρυθμίσουμε. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί αυτό η Αντιπολίτευση το βαφτίζει «πολιτική απάτη» όταν το θέμα αφορά συμπολίτες μας που έχουν βρεθεί μέχρι και στο δρόμο, άστεγοι, περιμένοντας τη σύνταξη.

Το πρόβλημα με την έκδοση των συντάξεων στη χώρα μας, είναι έντονο και έρχεται από πολύ παλιά. Με την υιοθέτηση των διαδικασιών των «συντάξεων fast track», καθώς και των «συντάξεων εμπιστοσύνης», τίθεται ένα τέλος στην ομηρία χιλιάδων ασφαλισμένων από το «σύστημα». Και ενώ όλοι θα περίμεναν ότι σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, θα χαιρετούσαν αυτή την κίνηση της κυβέρνησης και του υπουργού Κωστή Χατζηδάκη, συνέβη ακριβώς το αντίθετο.

Το δυσμενές για τη ΝΔ εκλογικό σενάριο, το γράψαμε χθες. Πάμε και στο ευμενέστερο σενάριο. Η ΝΔ παίρνει 33%, ο ΣΥΡΙΖΑ 26%, το ΚΙΝΑΛ 11%. Και πάλι αριθμητικά συγκροτείται κυβέρνηση ΝΔ-ΚΙΝΑΛ. Είπαμε, ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει στα σενάρια, μόνο αν είναι πρώτος, οπότε αλλάζουν όλα. Ο Μητσοτάκης και πάλι δεν θα &apos;χει πρόβλημα να μπει σε κοινή κυβέρνηση, θα &apos;χει βέβαια περισσότερες δυσκολίες από μια αυτοδύναμη που θα ελέγχει. Το δίλημμα πάλι ο Ανδρουλάκης θα το έχει.

Σε ένα κράτος της υποσαχάριας Αφρικής, εκεί όπου συμβαίνουν όλα τα «περίεργα πράγματα», ένας αρχηγός φυλής, έγινε υπουργός. Υπηρετούσε τον λαό του, αλλά την ίδια ώρα ήταν υπάλληλος και σε εταιρείες της αλλοδαπής που ήθελαν να αγοράσουν ορυχεία. Στη χώρα αυτή βασίλευε ο Νόμος της ζούγκλας. Συμβαίνουν αυτά στις υπανάπτυκτες χώρες. Και θα έχετε διαβάσει σχετικά πολλές τέτοιες ιστορίες. Να γιατί είμαι χαρούμενος που ζω στην Ελλάδα. Επειδή κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί εδώ.

Παρά το μέγεθος της οικονομικής ζημιάς που προκάλεσε η εισβολή στην Ουκρανία &#8211; τις τεράστιες αυξήσεις στις τιμές των εμπορευμάτων, τη ραγδαία αύξηση του πληθωρισμού, τη μεγαλύτερη πτώση που σημειώθηκε στο βιοτικό επίπεδο από τη δεκαετία του 1950 &#8211; τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα. Θα μπορούσε στην άλλη πλευρά των κυρώσεων να ήταν η Κίνα και όχι η Ρωσία. <b>Γράφει ο Sam Olsen</b>

Τώρα που η διεθνής κοινότητα είδε τα βίντεο από τη Σαγκάη που καταγράφουν Κινέζους υγειονομικούς υπαλλήλους να χτυπάνε με ραβδιά χωρίς έλεος, σκυλιά και γατιά μέχρι αυτά να πεθάνουν για να ελεγχθεί η πανδημία, μπορεί και να ευαισθητοποιηθεί απέναντι στη βαρβαρότητα που παράγει διαρκώς και αδιάκριτα το κινεζικό καθεστώς. Γιατί μέχρι σήμερα, οι αναφορές για στρατόπεδα συγκέντρωσης χιτλερικού τύπου στην περιοχή της Ξιγιάνγκ στα οποία Ουιγούροι Μουσουλμάνοι υφίστανται φρικτά βασανιστήρια δεν φάνηκαν να συγκινούν την Ευρώπη.

Ένα από τα αποτελέσματα των πρόσφατων γαλλικών εκλογών είναι η εξαέρωση των παραδοσιακών κομμάτων της Γαλλικής Δημοκρατίας. Γκωλικοί, κομμουνιστές και σοσιαλιστές είδαν τις παρατάξεις τους να συρρικνώνονται μέχρις οριακού σημείου. Γιατί συνέβη αυτό; Γιατί ένας υποψήφιος χωρίς τη στήριξη ενός κομματικού μηχανισμού μπόρεσε και συνέτριψε την παραδοσιακή γκωλική Δεξιά; Γιατί ο Μακρόν τελικά απορρόφησε όλο τον φιλελεύθερο&#8212;συντηρητικό χώρο; Μια απάντηση είναι πως τα παραδοσιακά κόμματα δεν ανανεώθηκαν σε ιδέες.

Εξηνταπεντάρης plus, συνταξιούχος, όχι απαραίτητα αγρότης αλλά κάτοικος της υπαίθρου, πάει στο καφενείο, δε διαβάζει site, ακούει τσάμικα και λαϊκά στο ραδιόφωνο, βλέπει νωρίς το πρωί Γ.Αυτιά και Γ.Παπαδάκη, πάει στην εκκλησία και βάζει φωτιές. Φωτιές στο χωραφάκι, μικρότερο ή μεγαλύτερο για να κάψει τα μεγάλα κλαδιά που έσπασαν από τη φετινή βαρυχειμωνιά και δεν έχει τι να τα κάνει.  Ένα αναπτηράκι θα κάνει εύκολα τη δουλειά που δεν μπορούν να κάνουν τα χέρια του

Το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης κινείται ανάμεσα στην ακρίβεια, στο άγνωστο ενεργειακό σκηνικό του καλοκαιριού, στη Ρωσική εισβολή, στις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία και στις διαδικασίες του εγχώριου πολιτικού στίβου, μπροστά τις διπλές, όπως δείχνουν όλα τα πράγματα, επερχόμενες εκλογές. Έτσι η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, που θα έπρεπε να αποτελεί ένα σημαντικό σημείο αναφοράς, πέρασε δίχως να αφήσει ένα ισχυρό στίγμα. Ένα ισχυρό τεχνοκρατικό στίγμα, που το έχουν ανάγκη όχι μόνο τα πολιτικά κόμματα, αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες, έτσι ώστε να μη στέκονται σαν απλοί δέκτες απέναντι σε κούφια συνθήματα και υποσχέσεις.

Η Τουρκία όχι μόνο δεν υιοθέτησε τις κυρώσεις της Δύσης έναντι της Ρωσίας, αλλά προσφέρει καταφύγιο (όχι αφιλοκερδώς) στους Ρώσους ολιγάρχες. Η Τουρκία, λοιπόν, γίνεται το αγαπημένο παιδί των ολιγαρχών, των φυσικών και πλέον πολύτιμων συμμάχων του καθεστώτος Πούτιν. Ταυτόχρονα η Τουρκία θεωρείται το «καλό παιδί» της Δύσης, ο «πολύτιμος και υποδειγματικός σύμμαχος». Κι ας γράφουν οι Τούρκοι τις «οδηγίες» της Δύσης στα παλιά τους τα παπούτσια. Αυτοί οι δυτικοί θα μας τρελάνουν!

Να βάλουμε κάτω πιθανά εκλογικά ποσοστά; Ας πούμε ότι στις εκλογές που θα γίνουν με απλή αναλογική, η ΝΔ θα πάρει 29%, αυτό είναι το κακό σενάριο για το κυβερνόν κόμμα. Αυτό θα σημάνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει πάρει ένα 24-25% και το ΚΙΝΑΛ ένα 13-15%. Τι θα σημάνει αυτό; Η μία εκδοχή λέει ότι ο Κυριάκος θα κάτσει σ? ένα τραπέζι με τον Ανδρουλάκη, διότι η πιθανότητα αυτοδυναμίας με δεύτερες εκλογές δε φαίνεται εφικτή. Η άλλη εκδοχή λέει ότι έτσι κι αλλιώς θα επιδιώξει δεύτερες, άλλο να μπεις σε συμμαχική κυβέρνηση με 110 βουλευτές κι άλλο με 140.

Τον Αύγουστο του 1993, ο Ρώσος πρόεδρος Μπόρις Γέλτσιν ταξίδεψε στην Πολωνία για μια απρογραμμάτιστη επίσκεψη. Το προσωπικό του Υπουργείου Εξωτερικών της Πολωνίας ανακλήθηκε εσπευσμένα από τις διακοπές. Στην πορεία, θα αποδεικνυόταν ότι άξιζε τον κόπο. Ο Γέλτσιν εξέφρασε την κατηγορηματική υποστήριξη του προς το δικαίωμα της Πολωνίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Η πιθανή ένταξη της Πολωνίας στο ΝΑΤΟ, είπε ο Γέλτσιν, δεν αποτελούσε απειλή για τα συμφέροντα της Ρωσίας. <b>Γράφει ο Andreas Johansson Hein&#246;</b>