Λάβρος κατά της κυβέρνησης εμφανίζεται ο Στέφανος Μάνος συνέντευξή του στο Liberal. Μιλάει για τις προσδοκίες του για μια φιλελεύθερη κυβέρνηση, ενώ εκφράζει ανησυχία για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. <b>Συνέντευξη στον Ανδρέα Ζαμπούκα.</b>

Κατά την κυβερνητική λογική, με την έλευση της Αριστεράς στην εξουσία, θα έσπαγε το πλέγμα της συγκάλυψης και η αλήθεια θα έλαμπε ολοφώτεινη μπροστά στα μάτια του έκθαμβου ελληνικού λαού... <b>Γράφει ο Μάκης Βορίδης.</b>

Είναι σύνηθες να ψηφίζουμε με κριτήριο τον «φθόνο» αλλά αυτή τη φορά ξεπεράσαμε κάθε όριο. Να δούμε μόνο πόσες «ευχές θα φτύσουμε ακόμα», πόσες διαψεύσεις θα βιώσουμε και πόσα «σκοινιά» θα αγοράσουμε, για να τιμωρήσουμε τους εαυτούς μας. Ποιος ξέρει, μέσα στο χρόνο, μπορεί να κληθούμε να αποφασίσουμε και πόσο καλοί «αυτόχειρες» μπορούμε να γίνουμε…

Το δόγμα Καμμένου ολοκληρώθηκε με ένα άνετο «οι Γερμανοί δεν λειτουργούν ως σύμμαχοι, αλλά ως τοκογλύφοι» και ότι το μέλλον της Ελλάδας είναι με την Αμερική. Στάση που θυμίζει έλληνες τουρίστες στο εξωτερικό, ας πούμε στο Παρίσι, και μπαίνοντας στις Βερσαλλίες λένε «Ωραία δεν θα ήτανε να μέναμε εδώ;»

Στη νομική υπάρχει μια ρήτρα που λέει «ένοχος ένοχον ου ποιεί». Κοινώς, δεν μπορεί να είσαι απατεώνας και να κατηγορείς τον άλλον ότι είναι απατεώνας. Όχι ότι δεν μπορείς. Στην Ελλάδα όλα τα μπορείς. Αλλά, αν η δουλειά σου είναι να υπηρετείς το λαό, είσαι υποχρεωμένος να είσαι καθαρός. Επειδή δουλειά σου είναι να είναι ο λαός καθαρός. Και ο λαός λειτουργεί με πρότυπα.

Αυτή τη στιγμή η μοίρα οκτώ ανθρώπων –οι οποίοι μάλιστα υποστηρίζουν πως δε γνώριζαν καν πως συμμετείχαν σε «πραξικόπημα- βρίσκεται στα χέρια μιας χούφτας δικαστών αλλά και του Αλέξη Τσίπρα (μια και η απόφαση του Αρείου Πάγου έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα)...

Στην αρχή ήταν ο Κούλης, το «ατύχημα» που συνέβη επειδή ψήφισαν «περαστικοί» στις εκλογές της Ν.Δ. Στην συνέχεια έγινε ο Κυριάκος που δεν κέρδιζε στις δημοσκοπήσεις και δεν είχε την ευλογία από τους ξένους! Μην έχετε αμφιβολία για το τι συμβαίνει. Το «παλιό» φοβάται και αντιδρά. Προτιμά τον Αλέξη και ως τελευταία γραμμή άμυνας την Οικουμενική.

Πριν από δύο ακριβώς χρόνια ζούσαμε, όσοι πιστεύουμε σε μια φιλελεύθερη κι ευρωπαϊκή Ελλάδα, την τελευταία ημέρα μιας μακράς πορείας. Εκείνο το βράδυ έκλεινε ένας κύκλος που είχε ως κύριο χαρακτηριστικό του την προσήλωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του πολιτικού συστήματος στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και την πίστη στο πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας.

Για πρώτη φορά διαμορφώνεται στην Ελλάδα ένα ρεύμα το οποίο είναι μεν κριτικό απέναντι στο κοινό νόμισμα αλλά όχι στη βάση μιας αντικαπιταλιστικης αντιφιλελεύθερης πλατφόρμας. <b>Γράφει ο Τάκης Μίχας.</b>

Υπάρχουν πολλοί και καλοί λόγοι ώστε η 24η Ιανουαρίου να ονομαστεί «ημέρα αυταπάτης». Είναι μια ημέρα πριν το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κερδίσει την εξουσία μέσα από μια απέραντη υποσχεσιολογία, η οποία βρήκε πρόσφορο έδαφος σε μια κοινωνία που ήδη είχε βιώσει με βίαιο τρόπο δραματική επιδείνωση των όρων επιβίωσής της.

Αρχή κάθε χρονιάς και οφείλουμε όλοι να είμαστε αισιόδοξοι παρά το ότι οι δύο κρίσιμες παράμετροι για «εθνική αισιοδοξία» σήμερα απουσιάζουν.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αφού διάβασε το non paper του Μαξίμου «ότι το ζήτημα είναι πολιτικό και δεν μπορεί να λυθεί στο Χίλτον», αποφάσισε σύμφωνα με πληροφορίες να αναχωρήσει από αύριο για την βελγική πρωτεύουσα προκειμένου να συνεχίσει την διαπραγμάτευση στο κτίριο της Κομισιόν Berlaymont.

Χωρίς συμφωνία τον Φεβρουάριο η Ελλάδα οδεύει σε οικονομική υποτροπή, εκτιμά ο καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής και Οικονομίας, Γιώργος Παγουλάτος. Εκτιμά ότι οδηγούμαστε στον χειρότερο οικονομικό συνδυασμό για να κλείσουμε την αξιολόγηση και θεωρεί πως ένα 4ο μνημόνιο είναι η πιθανότερη έκβαση ακόμη και αν υπάρξει συμφωνία. <b>Συνέντευξη στον Β. Γεώργα.</b>

To Man without a Country του Edward Everett Halle θα ήταν παντελώς άγνωστο στην Ελλάδα εάν δεν είχε εκδοθεί την δεκαετία του ’50 στη σειρά των Κλασικών Εικονογραφημένων της Ατλαντίδας. Μία σειρά που επέτρεψε στην γενιά μου να έχει μια ιδέα από κλασικά και λιγότερο κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Η παραγωγικότητα του αγροτικού τομέα στην Ελλάδα βρίσκεται στα τάρταρα. Στα 37 εκατ. στρέμματα η απόδοση είναι μόλις 7 δισ. ευρώ όταν το Ισραήλ βγάζει τα ίδια λεφτά με 5,8 εκατ. στρέμματα ? και οι Ολλανδοί ? ?έχουν 800% υψηλότερη απόδοση. Κι όμως η Ελλάδα μπορεί να γίνει «τούρμπο» αν…<b>Γράφει ο Πέτρος Δούκας.</b>

Η επιστολή Τσακαλώτου στην τρόικα, χωρίς ελληνικές προτάσεις ή ιδέες επί των εκκρεμών θεμάτων για την αξιολόγηση έχει διπλή ανάγνωση. Και οι δύο αναγνώσεις, όμως, έχουν το ίδιο αποτέλεσμα: Νέα δεινά για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους επαγγελματίες, τις εταιρίες.

Oι νομοθετικές επιλογές ως προς τον υπολογισμό των ασφαλιστικών εισφορών, λαμβανομένου υπόψη του σωρευτικού τους αποτελέσματος προς τις φορολογικές επιβαρύνσεις, πρέπει να ελεγχθούν με γνώμονα τις συνταγματικές επιταγές. <b>Γράφει ο Στυλιανός-Ιωάννης Γ. Κουτνατζής.</b>

Τα τέρατα που έχει διαπράξει τα τελευταία χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ, η βία –ψυχολογική αλλά και σωματική- που άσκησε κατά καιρούς, η παραπλάνηση την πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και η επώδυνη ανικανότητά του στη διακυβέρνηση της χώρας προκάλεσαν δικαιολογημένη οργή. Αποτέλεσμα αυτής ήταν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας να μετακινηθεί προς τα δεξιά ούτως ώστε να πάει κόντρα στην «Αριστερά» που υποτίθεται πως πρεσβεύει ο Τσίπρας.

Μόνη λύση είναι αυτή που πρότεινε ο Στέφανος Μάνος επίσημα και που όλοι οι νοήμονες έχουν στον νου τους: Αυτονομία των δήμων με κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης και απευθείας είσπραξη μέρους των φόρων από τους δημότες! Μόνο τότε ο δήμαρχος θα ξεμπερδέψει με το «κράτος- προαγωγό» που συναλλάσσεται με τους εργαζόμενους

Ας πούμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ένα νέο δημοψήφισμα. Για το ευρώ, την ελληνική φέτα ή για την διάσωση του μπλε ελέφαντα. Δεν έχει σημασία. Το ερώτημα είναι αν παραμένει αρραγές το μέτωπο του «ναι». Σκεφτείτε πόσα «όχι» έχετε ακούσει τελευταία στο ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών. Μια τεράστια πετρελαιοκηλίδα από τα διυλιστήρια των μικροσυμφερόντων απειλεί με μόλυνση τις ακτές…

Το ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι ξεδιάντροποι σε σχέση με τον τρόπο που αποικιοποιούν το κράτος δεν είναι καινούρια διαπίστωση. Το ότι, όμως, τελικά, θα κατασκεύαζαν μια ολόκληρη παράπλευρη διαδικασία για να κάνουν ρουσφετολογικές προσλήψεις, υπονομεύοντας την όποια προσπάθεια ανάκαμψης, ε, αυτό, είναι πρωτόγνωρο! <b>Γράφει ο Παναγιώτης Καρκατσούλης.</b>

Υπάρχει μια πολιτική λογική που λέει πως αν ένας βουλευτής εκφράζει μια σχεδόν παράλογη άποψη, το κόμμα του δεν πρέπει να τον αποδοκιμάζει και να τον αναγκάζει να αναδιπλωθεί, γιατί την ίδια άποψη έχουν πολλοί εν δυνάμει ψηφοφόροι του κόμματος.

Την περασμένη εβδομάδα, σε μια συνάντηση που είχα με σημαντικό στέλεχος αλλοδαπής ομάδας που εποπτεύει την χώρα μας, μου υπέδειξε: “Το μεγαλύτερο πρόβλημα διακυβέρνησης της χώρας σας, είναι το δυναμικό της δημόσιας διοίκησης». <b>Γράφει η Νίκη Τζαβέλα.</b>

Το μήνυμα είναι σαφές. Θα δοθεί νέα μάχη στον τηλεοπτικό χώρο, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να καθορίζει την πολιτική ατζέντα και τα «παππούδια» άνω των 65 ετών, να κάνουν... επαναστατικές επιλογές σε καιρό κρίσης. Όσοι νομίζουν πως αυτοί οι άνθρωποι αναγνωρίζουν και σέβονται την νομιμότητα, ζουν στον κόσμο τους.