Αναρωτήθηκε κανείς γιατί η κυβέρνηση δεν έχει κάποια θέση σχετικά με τη ρύθμιση του δημοσίου χρέους την οποία να διαπραγματεύεται (λέμε τώρα…) με τους πιστωτές; Η κυβέρνηση στην πραγματικότητα έχει τακτική Tom Kane, δημάρχου του Σικάγο στην τρομερή τηλεοπτική σειρά Boss...<b>Γράφει ο Θοδωρής Πελαγίδης.</b>

Την εποχή που πήγαινα δημοτικό υπήρχαν δύο ειδών εκθέσεις. Αυτές που έγραφες κάθε χρόνο «Η αποταμίευση», «Ο Χριστός εις τον Γολγοθά» και τα σχετικά. Και οι σπέσιαλ. Αυτές που το κράτος έτρωγε κόλλημα και έπρεπε να το πληρώσουν οι μαθητές που δεν είχαν ιδέα. Με την βοήθεια του δασκάλου που είχε ακόμα λιγότερη.

Η «διαπραγμάτευση» βαλτώνει για πολλοστή φορά. Το σύνηθες δόλωμα της δήθεν ελάφρυνσης του χρέους αποσύρεται ξανά. Έτσι κι αλλιώς πέρα από τους Ταλιμπάν και τους διορισμένους κανείς δεν τσιμπάει πια. Σιγά σιγά έχουν ξαναρχίσει να ακούγονται φωνές που μιλάνε για «ρήξη».\r\n

Η τρομοκρατική ενέργεια του ISIS στην Τεχεράνη είναι μια ευκαιρία για την Ευρώπη. Εντός του Ιράν ένα πολύ σημαντικό μέρος του πληθυσμού επιθυμεί γνήσια καλές σχέσεις με τη Δύση. <b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης.</b>

Η Theresa May δεν είναι η νέα Margaret Thatcher. Ούτε την πλησιάζει. Η Σιδηρά Κυρία αντιμετώπιζε τη διακυβέρνηση της χώρας με σχέδια και ρεαλιστικές στρατηγικές βασιζόμενη σε ισχυρό ιδεολογικό και ηθικό υπόβαθρο – η νυν Πρωθυπουργός αντιμετωπίζει τις προκλήσεις με ευχολόγια. <b>Γράφει ο Μιχάλης Κ. Ντιναλέξης.</b>

Ξαφνικά ο θρίαμβος και οι λαμπρές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, ξεθώριασαν, βοηθούμενες και από την διαρροή των πρακτικών του τελευταίου Eurogroup οι οποίες αποκάλυψαν την πραγματική στάση όλων των πλευρών. Ο πήχης ενόψει του Eurogroup της 15ης Ιουνίου έχει πέσει πολύ χαμηλά από όλες τις πλευρές, σε σημείο που ότι παραπάνω αποφασιστεί, από μια καλή δόση, να πανηγυριστεί από τις αγορές και την κυβέρνηση.

Όλοι μαζί θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της Ελλάδας, είπε ο κ. Βαρδής Βαρδινογιάννης. Άραγε, ποιοι είμαστε αυτοί οι «όλοι μαζί»; Στην παρέα αυτή περιλαμβάνονται οι κ.κ. Τσίπρας και Καμμένος; Αν ο κ. Βαρδινογιάννης το επιθυμεί, δεν τον εμποδίζει κάποιος να «στηρίξει» αυτή την κυβέρνηση ή μια πιο διευρυμένη εκδοχή της. Εμείς, δεν θα πάρουμε…

“Μια φορά κι έναν καιρό ένας πλούσιος Αθηναίος ταξίδευε μ’ ένα καράβι. Τότε έπιασε μια ξαφνική φουρτούνα και το καράβι βυθίστηκε. Ο φίλος μας βρέθηκε στο νερό και τρομοκρατημένος παρακαλούσε την Αθηνά και χίλια-δυο της έταζε για να τον σώσει...” <b>Γράφει ο Νίκος Ρώμπαπας.</b>

Στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, τα στρατιωτικά ανακοινωθέντα των Δημοκρατικών, τους τελευταίους μήνες πριν από την πτώση της Μαδρίτης έλεγαν: «κατά την διάρκεια ολόκληρης της ημέρας η προέλαση συνεχίστηκε, χωρίς καμία απολύτως απώλεια εδάφους»...

Ήταν καλοκαίρι του 1993 όταν προσκεκλημένος του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών επισκεπτόμουν τα γραφεία του αντίστοιχου Συνδέσμου Αμερικανικών Βιομηχανιών, όπου τους έθεσα το θέμα της κλιματικής αλλαγής και των προσπαθειών που θα έπρεπε να καταβάλουν οι ΗΠΑ ως ο μεγαλύτερος τότε ρυπαντής του πλανήτη.

Ούτε μια λέξη για την ποσοτική χαλάρωση και την προοπτική ένταξης σε αυτήν δεν περιελάμβανε το σχέδιο δήλωσης για την Ελλάδα, που τελικά δεν εκδόθηκε, στο τελευταίο Eurogroup της 22ας Μαΐου. Σύμπτωση ή όχι, αλλά ούτε η χτεσινή ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, είχε την παραμικρή αναφορά.

Οι Έλληνες μαθητές εκτίθενται σε ένα συγκεντρωτικό σύστημα, σε μία διαδικασία αμφιβόλου ποιότητας και αναξιοκρατικού ελέγχου. Και η έκθεσή τους, για πολύ λίγους έχει αποτέλεσμα. Γιατί οι υπόλοιποι, χάνονται κάπου μεταξύ φαντασίωσης και λάθους. Μεταξύ άσκοπης προσπάθειας και αλλοτρίωσης

Στην αρχή ήταν η Πολιτική Γραμματεία της νίκης και του ερχομού της Ελπίδας. Μετά ήταν η Πολιτική Γραμματεία όχι στα μνημόνια. Μετά ήταν η Πολιτική Γραμματεία της αντίστασης στις πιέσεις. Μετά ήταν η Πολιτική Γραμματεία υπογράψαμε αλλά δεν υποκύπτουμε. Μετά ήταν η Πολιτική Γραμματεία της άρνησης στους εκβιασμούς. Μετά ήταν η Πολιτική Γραμματεία της ηρωικής Εξόδου και της Ανεξαρτησίας. Μετά ήταν η Πολιτική Γραμματεία του ΟΧΙ μεν, αλλά ΝΑΙ.

Εδώ και δύο και κάτι χρόνια η Ελλάδα ζει σε μια βιντεοταινία του ’80. Κυβερνιέται από ένα 15μελές με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, που πιστεύει ότι η διαπραγμάτευση για το χρέος είναι όπως με τον λυκειάρχη αν η πενταήμερη θα είναι για Ρόδο ή Κέρκυρα.

Επιχειρήσεις πουλιούνται χιλιάδες. Αρκετές με μικρές ή μεγάλες προοπτικές επανάκαμψης, επιχειρήσεις που με μια μικρή ρευστότητα μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στην αγορά. Το επενδυτικό ενδιαφέρον γι αυτές είναι μικρό και η βασική αιτία συνδέεται με το οικονομικό κλίμα. Σ αυτό το σκηνικό, υπάρχει μια εξαίρεση που προκαλεί εντύπωση...

Το όνομα Μανώλης Βαρδής πιθανότατα δεν σας λέει τίποτα. Και όχι, δεν πρόκειται για κάποιον συγγενή της γνωστής μουσικής οικογένειας. Ο Μανώλης Βαρδής έχει υπάρξει μουσικός παραγωγός και μπλόγκερ (πολλά χρόνια πριν το ξέσπασμα των σόσιαλ μίντια) ενώ τελευταία εξελίχθηκε σε μια ιδιότυπη φεϊσμπουκική περσόνα.

Τι σχέση μπορεί να έχουν μια ντομάτα, ένα smartphone, ένα λογισμικό, ένας δορυφόρος και μια μη επανδρωμένη ιπτάμενη μηχανή (drone); Η αλματώδης εισχώρηση των νέων τεχνολογιών σε κάθε είδους παραγωγική δραστηριότητα, ακόμη και «παραδοσιακών κλάδων» όπως η γεωργία, είναι γεγονός και πρόκειται πολύ σύντομα να αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζουμε τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και την πρωτογενή παραγωγή.<b>Γράφει ο Γιάννης Μανώλης.</b>

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει πολλά στελέχη των αγορών. Είναι ασυγχώρητο για ανθρώπους που έχουν εργαστεί σε χρηματοοικονομικούς οίκους του εξωτερικού, που έχουν φάει την Σοφοκλέους με το κουταλάκι, να πιστεύουν τα χαζά που είπαν οι κομματικοί. Κι άντε και πήγαν μόνοι τους στην ζούγκλα και τους έφαγαν τα λιοντάρια. Αλλά δεν είναι έτσι! Θα σύρουν κι εμάς μαζί τους…

Όσο σημαντικό ήταν να εκτίθεται ο κομουνιστικός κόσμος διαρκώς σε μία τουλάχιστον χώρα με σωστά οικονομικά, όπως η Ελβετία, τόσο είναι διδακτικό για τον καπιταλιστικό κόσμο να εκτίθεται συνεχώς σε τουλάχιστον μία χώρα με λάθος οικονομικά, όπως η Βενεζουέλα. <b> Γράφει ο Marian L. Tupy.</b>

Τη δεκαετία του ’80 και στις αρχές του ’90 η ελληνική αριστερά ανακάλυπτε τα νέα θύματα του καπιταλισμού. Τους χούλιγκαν. Προσπαθούσε να πείσει ότι κάποια εκατομμύρια πολίτες είχαν ταλαιπωρήσει χίλιους, δύο χιλιάδες κάφρους. Στην ίδια λογική σήμερα αντιμετωπίζεται η ισλαμική τρομοκρατία.

Η Φώφη είναι ένας άνθρωπος ζωτικός, γελαστός, με κατάφαση και φυσική διάθεση τρυφερότητας, στη σχέση της με τον λαό. Επομένως, όποιος περίμενε κάτι διαφορετικό, δεν έχει παρά να το αναζητήσει σε άλλους και όχι στους παραδοσιακούς θεματοφύλακες της θετικής ενέργειας. Αυτή που δένει την παραδοσιακή πολιτική στην Ελλάδα, με το εκλογικό της σώμα.

Η γνωστή παροιμία “Στον καταραμένο τόπο Μάη μήνα βρέχει” είναι η επιστημονική εξήγηση του ΕΛΓΑ για την κλιματική αλλαγή!

Ίσως ο πιο μισητός άνθρωπος στην Ελλάδα να μην είναι κανένας Έλληνας από εκείνους που κατέστρεψαν μέχρι εδώ τη χώρα. Είναι Γερμανός. Κατά πάσα πιθανότητα ο δρ Σόιμπλε. Παρ όλα αυτά, οι Έλληνες που μισούν τον δρ Σόιμπλε δεν ξέρουν ότι στην πραγματικότητα δεν μισούν τον Γερμανό υπουργό. Μισούν τον μέσο Γερμανό!

Αν η εκπαίδευση είναι το πιο ισχυρό όπλο για την αλλαγή του κόσμου, όπως έχει πει Νέλσον Μαντέλα, με θλίψη διαπιστώνουμε ότι στην περίπτωσή μας (προφανώς και σε πολλές άλλες χώρες, αλλά η Ελλάδα μας πονάει) αυτό το όπλο δεν έχει τα κατάλληλα πυρομαχικά.