Η γυναίκα δεν είχε ξανακούσει τις λέξει «δυστοπία» ή «δυστοπικός». Παράξενο θα πείτε, αλλά σας βεβαιώνω ότι παρά την μόρφωση της και την επαγγελματική της επιτυχία, ο συγκεκριμένος όρος της είχε διαφύγει. Δεν βλέπει και Netflix όπου οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας ή τεράτων χαρακτηρίζονται ως «δυστοπικές», οπότε διαβάζοντας αυτό το «ζούμε σε καθεστωτική δυστοπία» που είπε ο Αλέξης στο Documento, ανέτρεξε στην Wikipedia για να καταλάβει τι ακριβώς εννοεί. 

Νωρίτερα αυτό το μήνα, το Τμήμα Πληθυσμού του ΟΗΕ (UNPD) κυκλοφόρησε τη μελέτη World Population Prospects: The 2022 Revision, μια εξαιρετικά λεπτομερή παγκόσμια δημογραφική επικαιροποίηση δεδομένων με εκτιμήσεις και προβλέψεις για το έτος 2100 για κάθε χώρα στη Γη. Σε αυτό το δάσος δεδομένων κρύβεται ένα αξιοσημείωτο στοιχείο που μέχρι στιγμής έχει λάβει ελάχιστη προσοχή. Σύμφωνα με τους δημογράφους και τους στατιστικολόγους του UNPD, ο πληθυσμός της Κίνας έχει κορυφωθεί - και μάλιστα άρχισε να συρρικνώνεται νωρίτερα φέτος.<b>Γράφει ο Nicholas Eberstadt.</b>

Χθες ο υπουργός Αμύνης της Τουρκίας Χουλουσί Ακάρ δήλωσε, αναφερόμενος στον αυξημένο στρατιωτικό προϋπολογισμό της πατρίδας μας, πως «η Ελλάδα κάτι σκαρώνει κατά της Τουρκίας». Φυσικά η Ελλάδα δεν σκαρώνει τίποτα σε βάρος της Τουρκίας, γιατί ως γνωστόν δεν διεκδικεί τίποτα, δεν είναι αναθεωρητική δύναμη και δεν κατέχει σπιθαμή εδάφους ξένου κράτους. Το μόνο που κάνει η Ελλάδα είναι να φροντίζει για την εθνική της άμυνα μετά από πολλά χρόνια απραξίας για τους λόγους που γνωρίζουμε.

Η διαφορά ανάμεσα στο Τσίρκο και στο Λούνα Παρκ, είναι ότι στο Τσίρκο ο θεατής βλέπει ένα πολύ συγκεκριμένο θέαμα, που αποτελείται από νούμερα που είτε του αρέσουν, είτε δεν του αρέσουν. Αντίθετα οι επισκέπτες στα Λούνα Παρκ, επιλέγουν οι ίδιοι τον τρόπο με τον οποίο θα διασκεδάσουν. Η παρακολούθηση του έργου της κυβέρνησης Τσίπρα &#8211; Καμμένου, μοιάζει με την παράσταση ενός Τσίρκου. Οι θεατές μέσω των ψήφων τους, επέλεξαν να παρακολουθήσουν ολόκληρο το έργο.

Μπορούμε να φανταστούμε μία χρηματιστηριακή καταστροφή που οι μετοχές θα χάσουν το 80% ή το 90% της αξίας τους; Το παρελθόν μας έχει δείξει ότι δεν ξέρουμε πότε ακριβώς θα έρθει η εποχή του χάους, αλλά στο τέλος πάντοτε έρχεται. Άλλοτε νωρίτερα και άλλοτε αργότερα απ? ότι δείχνουν τα σημάδια, αλλά έρχεται και δεν μας ξεχνάει! Σημάδια τα οποία το τελευταίο διάστημα είναι όλο και πιο έντονα. Τι κάνουμε λοιπόν; 

Έγραψα χθες ότι αμέσως μετά τις εκλογές του 2019, η ΝΔ είχε ήδη περάσει μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ στην Κρήτη. Ίσως όχι στο Ηράκλειο (όπου η διαφορά ήταν 13 μονάδες) αλλά σίγουρα στα Χανιά, στο Ρέθυμνο και στο Λασίθι, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν οριακά πρώτος. Αυτά επιβεβαίωσε η πρόσφατη δημοσκόπηση της GPO, που όμως έκανε μέγιστη έκπληξη στην υπόλοιπη Ελλάδα καθώς η κοινή πεποίθηση είναι ότι η Κρήτη ποτέ δεν θα γίνει προνομιακός χώρος για την ΝΔ.

Διάβασα με προσοχή τη δήλωση του κ. Α. Λιάκου. Μια εύκολη απάντηση θα ήταν πως τελικά εξισώνει τους κρατούμενους τότε με τους φυλακισμένους σήμερα και μια κυβέρνηση δικτατορική με μια κυβέρνηση κοινοβουλευτική. Εννοείται πως όταν λέμε ρητά πως δεν εννοούμε κάτι, αλλά τελικά από τα λεγόμενά μας αφήνουμε παραθυράκι πως μπορεί και να τα εννοούμε, αυτό σημαίνει πως κάτι δεν πάει καλά με τον συλλογισμό μας. Η ουσία του σχολίου του κ. Α. Λιάκου συνοψίζεται στην τελευταία πρόταση. «Μήπως θα έπρεπε να τεθεί το ζήτημα μιας γενναίας ιστορικής εκκαθάρισης εκκρεμοτήτων που ανήκουν πλέον στο παρελθόν;»

Ο μόνος τρόπος για να «αποτραπεί» μια νέα τετραετία Μητσοτάκη είναι να υποχρεωθεί ο κ. Μητσοτάκης να αποχωρήσει, ακόμη κι αν κερδίσει τις εκλογές. Το κλειδί είναι η αυτοδυναμία, η οποία, όμως, είναι δύσκολος στόχος με το υπάρχοντα εκλογικό νόμο. Οι εχθροί του θα ήθελαν εκείνη την ώρα να βρεθεί με απονευρωμένο το εσωτερικό του σύστημα, όπως είχε συμβεί με τον Κώστα Καραμανλή και τον Θοδωρή Ρουσόπουλο. Ή αλλιώς, τα κάστρα πέφτουν από μέσα&#8230; 

Ενώ στην Ελλάδα, η αποστροφή προς τη γραβάτα, αποτέλεσε κορυφαία πράξη της κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου στην σύγκρουση της με τη «νομενκλατούρα» της Ευρώπης, στη Γαλλία σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Η γραβάτα αποτελεί το σύμβολο κατά του αντισυντηρητισμού και του σεξισμού, καθώς και πολιτικό εργαλείο του κόμματος του Μελανσόν. Η αλήθεια είναι ότι το θέμα της γραβάτας και του ενδυματολογικού κώδικα δεν δίνει απαντήσεις στα ουσιώδη και θεμελιώδη προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες της Ε.Ε. 

Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης της GPO για την Κρήτη που ο Ηλιόπουλος χαρακτήρισε «γελοία», είναι γνωστά στον ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πολύ καιρό. Ότι θα αρκούσε μια ελάχιστη άνοδος του ΠΑΣΟΚ για να περάσει πρώτη η ΝΔ στο σύνολο της Κρήτης, ήταν δεδομένο για όσους ήξεραν. Ο ροζ χάρτης της βραδιάς των εκλογών, ήταν μάλλον απατηλός. Εφόσον λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ, από την επομένη των εκλογών έπαθε πανελλαδική δημοσκοπική καθίζηση δέκα μονάδων (από το 31,5% στο 20-21%), αυτό ήταν λογικό να συμβεί και στην Κρήτη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας πολιτικός που πιστεύει βαθιά στις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην ζητήσει από το Κοινοβούλιο να διερευνηθούν με απόλυτα διαφανή τρόπο οι καταγγελίες Ανδρουλάκη για την παρακολούθηση του κινητού του. Η Επιτροπή Διαφάνειας της Βουλής είναι η καλύτερη οδός. Ειδικά αυτή την δύσκολη περίοδο που διανύουμε, εκείνο που πρέπει να προστατευτεί ως κόρη οφθαλμού είναι η ποιότητα της δημοκρατίας μας. 

Τα φάρμακα με κάνναβη προσφέρουν υποστήριξη σε σοβαρές παθήσεις, όπως η νόσος του Πάρκινσον, η νόσος του Crohn, ο αυτισμός, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η επιληψία, οι παρενέργειες από χημειοθεραπεία, ο νευροπαθητικός πόνος κ.ά. Η ισραηλινή Tikun Europe, η μεγαλύτερη επιχείρηση στον κλάδο της φαρμακευτικής κάνναβης στην Ευρώπη, θα ξεκινήσει τη λειτουργία του νέου εργοστασίου της στην Κόρινθο. Ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Χρήστος Δήμας μιλά στο liberal για το πρώτο παρόμοιο εργοστάσιο στην Ελλάδα και ταυτόχρονα το μεγαλύτερο στην Ευρώπη. <b>Συνέντευξη στη Μαρίνα Θανασοπούλου</b>

Οι φιλελεύθεροι δεν ήμασταν ποτέ ένα μαζικό κίνημα, και ως εκ τούτου συχνά χρειάστηκε να συνεργαστούμε με τους ανταγωνιστές μας, τόσο τους συντηρητικούς και όσο και τους αριστερούς «liberals» με την αμερικανική έννοια της λέξης, για να προωθήσουμε τις ιδέες μας.Κάποια μορφή συνεργασίας για την προώθηση των πολιτικών μας είναι σίγουρα απαραίτητη. Αλλά ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσει σήμερα ένας υπερασπιστής της ελευθερίας;<b>Γράφει ο Filip Blaha.</b>

Δεν γνωρίζω αν υπήρξε προηγούμενο, σε τόσο μικρό διάστημα να ξέσπασαν τόσες πολλές φωτιές. Εκείνο που ξέρω είναι πως δε χάθηκαν ανθρώπινες ζωές και οι υλικές καταστροφές περιορίστηκαν στο ελάχιστο, προς μεγάλη απογοήτευση του Α. Τσίπρα. Περίμενε να ακούσει πως κάηκαν τουλάχιστον 200 σπίτια και έμεινε εμβρόντητος, όταν ο δήμαρχος της περιοχής του είπε πως κάηκαν μόνο 3-5. «Δεν είχαμε νεκρούς, δεν έχουμε και μεγάλο αριθμό καμένων σπιτιών, πώς θα κτίσουμε τον αντιπολιτευτικό μας λόγο;»

Το φλερτ της Αμερικανικής οικονομίας με την ύφεση είναι ορατό και στο δεύτερο τρίμηνο του 2022. Βεβαίως, οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι πολιτικοί βρίσκουν διάφορους τρόπους για να ομορφαίνουν τα πράγματα, κι έτσι χαρακτηρίζουν τη σημερινή  ύφεση σαν «τεχνική», όπως προ μηνών  χαρακτήριζαν τον πληθωρισμό σαν «προσωρινό». Και φυσικά διαψεύστηκαν. Και ενώ οι περισσότεροι ακολουθούν την τακτική της στρουθοκαμήλου είναι πολύ πιθανόν να πράγματα να πάρουν μια επικίνδυνη τροπή.

Ότι η Ελλάδα είναι σπαρμένη με αρχαία το ξέρουμε. Ότι οι αρχαιότητες αυτές χρήζουν προστασίας το έχουμε εμπεδώσει. Πλην η γραμμή ανάμεσα στο «προστατεύω την κληρονομιά μας» και στο «βασανίζω τον κοσμάκη» είναι τόσο λεπτή και δυσδιάκριτη, που ο κακόβουλος ή ο αδιάφορος κρατικός λειτουργός βρίσκεται ξάφνου στον παράδεισο του. Η Μενδώνη πάλι, έχοντας συναίσθηση ότι κάθε επένδυση είναι πλούτος και νέες θέσεις εργασίας, παίρνει τα παράπονα του κοινού και προσπαθεί να επιταχύνει τη λύση τους.

Το Ζάχο, μια από τις βορειότερες πόλεις του Ιρακινού Κουρδιστάν, είναι ταυτόχρονα ένα εμπορικό κέντρο και ένας τουριστικός κόμβος. Με το συνοριακό πέρασμα μεταξύ του Ιράκ και της Τουρκίας να απέχει μόλις επτά μίλια, το Ζάχο είναι μια μεγάλη αγορά. Λίγο έξω από το κέντρο της πόλης βρίσκεται η χιλιόχρονη γέφυρα Νταλάλ. Πολλοί Ιρακινοί, Άραβες και Κούρδοι, συρρέουν στο Ζάχο και στα τριγύρω θέρετρα για τον δροσερό καιρό και τα ορεινά ρέματα. <b>Γράφει ο Michael Rubin </b>

Θίχτηκαν οι Συριζαίοι&#8212;κανονικοί και με πολιτικά&#8212;για την επίσκεψη του μονάρχη της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα, γιατί όπως γράφουν στα «χέρια του υπάρχει ακόμα το αίμα του Κασόγκι», του αντιφρονούντα δημοσιογράφου που δολοφονήθηκε με φρικτό τρόπο μέσα στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στην Άγκυρα. Αυτές δεν είναι διαμαρτυρίες που αρμόζουν σε κόμμα αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και βέβαια είναι προκλητικό όλοι αυτοί που δηλώνουν πως γεννήθηκαν στις 17 Νοέμβρη να επιδεικνύουν τώρα τις ανθρωπιστικές τους ευαισθησίες.

H ομιλία του επικεφαλής οικονομολόγου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου σχετικά με την πορεία της Ρωσικής οικονομίας και την επίδραση, που έχει πάνω της το πλέγμα των οικονομικών και επιχειρηματικών κυρώσεων της Δύση, έδωσε την ευκαιρία στο «φιλοπουτινικό» μέτωπο να θαυμάσει για πολλοστή φορά την επιτυχημένη Ρωσική οικονομική πολιτική και να χλευάσει την αναποτελεσματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ, η πρόβλεψη για τη Ρωσική ύφεση μιλούσε για 8,5%,.

Διαβάζω για την Ιταλία και νιώθω έναν κόμπο στον λαιμό. Κατά διαόλου πάει η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης. Κάποτε έκανε εξαγωγές FIAT και πανάκριβων προϊόντων υψηλής ραπτικής, τώρα παράγει με το τσουβάλι διάφορους Σαλβίνι και Μελόνι και εξάγει οικονομικό φόβο. Κι αν μου κάνει κάτι εντύπωση από τους εγχώριους «αναλυτές», είναι η βεβαιότητα τους ακόμα και σήμερα: «έλα μωρέ, θα την κάνει γυριστή ο Μητσοτάκης και θα μπουμπουνίσει εκλογές τον Σεπτέμβρη».

Την εκστρατεία «ενημέρωσης» της αντιπολίτευσης θα τη ζήλευαν οι υπηρεσίες παραπληροφόρησης των πρώην «σοσιαλιστικών» χωρών. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτήν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να εδραιώσει ένα καθεστώς, ελέγχοντας τον Τύπο και χρησιμοποιώντας το κράτος. Πες &#8211; πες στο τέλος κάτι μένει, θα σκέφτηκαν οι εμπνευστές του δήθεν ευφυούς αυτού «σχεδίου». Θέλουν να μιλήσουμε για πολιτικά δικαιώματα; Είναι σίγουρα έτοιμοι γι αυτό ή ο καυγάς είναι μόνο για το πάπλωμα;

Το ΑΚΕΛ ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κομμουνιστικά κόμματα αναλογικά με τον πληθυσμό και παραμένει. Συγχρόνως ήταν ένα από τα πιο πιστά κόμματα στη Σοβιετική Ένωση και στον προλεταριακό διεθνισμό. Ήταν ο κύριος αγωγός της σοβιετικής πολιτικής στην Κύπρο και λόγω της πολιτικής και της οικονομικής ισχύος του καθόριζε εν πολλοίς την πολιτική του Μακάριου, που ήταν συντονισμένη με τη γραμμή των Σοβιετικών.

Σύνορα. Τείχη. Προστατευτισμοί. Επιδοτήσεις. Αυτές οι τέσσερις λέξεις συναντώνται σε σχεδόν όλη την αρθρογραφία των ημερών. Η βούληση για ανέγερση συνόρων και τειχών ανάμεσα στις οικονομίες, μαζί με την ταχύτατη υιοθέτηση πολιτικών προστατευτισμού και επιδοτήσεων, έρχεται να διαδεχθεί με βίαιο τρόπο, όλα όσα παρακολουθούσαμε εδώ και χρόνια στο διεθνή οικονομικό στίβο. Η πανδημία που δεν τιθασεύεται και ο πόλεμος που δεν αποκλιμακώνεται, έχουν εγείρει μια σειρά από φόβους.

Διαβάζω τις περιπέτειες της θρυλικής πια τουρμπίνας για την οποία αγωνιά όλη η γηραιά ήπειρος και χαμογελώ. Δεν είναι δα και μικρό πράγμα να εξαρτάται η ζωή 400 εκατομμυρίων ατόμων από ένα κωλομηχάνημα (κατά το κωλόσπιτο που είχε πει κάποτε ο Βαγγέλης ο Γιαννόπουλος για τη βίλα του Ανδρέα και της Μιμής στην Εκάλη). Ούτε είναι φυσιολογικό πράγμα να απειλείται με ύφεση η παγκόσμια οικονομία, διότι αυτή η σκατοτουρμπίνα ενδέχεται να ρίξει σε ύφεση την ευρωπαϊκή οικονομία.