Έχουμε ένα πρωθυπουργό που θα ήθελαν να τον έχουν οι Άγγλοι, έναν υπουργό ψηφιακής πολιτικής που θα ήθελαν να τον έχουν πολλοί πρωθυπουργοί στην ομάδα τους, κυβερνητικά στελέχη που μπορούν να εργαστούν σε οποιονδήποτε μεγάλο οργανισμό του κόσμου. Η κυβέρνηση αυτή διαθέτει καλό υλικό. Αυτό υποψιάζεται και ο Αλέξης Τσίπρας και αναζητά πλέον συνεργάτες μεταξύ των … αρίστων! Το think tank του ΣΥΡΙΖΑ είναι η καλύτερη είδηση των ημερών.

H αύξηση που παρουσιάζεται στις τιμές τόσο των νωπών, των κατεψυγμένων, όσο και των επεξεργασμένων τροφίμων, σαν αποτέλεσμα της διατάραξης της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας και των έντονων κλιματικών φαινομένων, που έπληξαν και πλήττουν την παγκόσμια αγροτική παραγωγή, επανέφερε στην ημερήσια διάταξη το ενδεχόμενο μιας ευρείας επισιτιστικής κρίσης, καθώς και τις προσπάθειες για την αποφυγή της. Αθροιστικά πάνω από 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι τροφίμων είτε χάνονται κατά τη διάρκεια της παραγωγικής διαδικασίας, της αποθήκευσης και της μεταφοράς μέχρι το πιάτο στο τραπέζι

Το «μουρμουρητό» που προκαλεί η απροθυμία της κυβέρνησης να λάβει σοβαρότερα μέτρα για την πανδημία, με επέκταση των υποχρεωτικών εμβολιασμών ή lockdown των ανεμβολίαστων έχει πλέον γίνει «σούσουρο». Μαθαίνουμε ότι ακούγεται πλέον και σε κατ' ιδίαν συζητήσεις υπουργών και δεν αναφερόμαστε στους δυο - τρεις που επενδύουν στο εσωκομματικό τους μέλλον υπονομεύοντας συστηματικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη με καθημερινές, αντιφατικές τους δηλώσεις που γίνονται συνειδητά, για να προκαλέσουν σύγχυση και αναταραχή.

Η πρόσφατη ανακοίνωση για την ίδρυση του πανεπιστημίου του Austin (University of Austin) με αποστολή την επιδίωξη μιας εκπαίδευσης που πραγματικά απελευθερώνει έναντι της κουλτούρας της ακύρωσης και της συνεχιζόμενης φίμωσης των ιδεών σε πολλά πανεπιστήμια, αναστάτωσε τον κόσμο της εκπαίδευσης και των μέσων. Κάποιοι καλωσόρισαν αυτή την είδηση χαρακτηρίζοντάς της &#8220;το γεγονός που δίνει τις περισσότερες ελπίδες στην ανώτερη εκπαίδευση εδώ και χρόνια&#8221;, ενώ πολλοί άλλοι λοιδώρησαν και ειρωνεύτηκαν το όλο εγχείρημα, μιλώντας για απάτη. <b> Γράφει ο Samuel J. Abrams </b>

Την αξιολόγηση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, την κάνει η πανδημία και ο κορονοϊός μήνες τώρα, ερήμην των συνδικαλιστών ηγεσιών, της κυβέρνησης και των πολιτικών κομμάτων. Τα νοσοκομεία δεν έχουν καταρρεύσει γιατί καταρρέουν από την υπερπροσπάθεια και την εξάντληση, συγκεκριμένης «πάστας» γιατροί και νοσηλευτές. Επιστήμονες με ηθικό βάρος και επίγνωση της κοινωνικής τους αποστολής οι οποίοι όμως βρίσκονται όμηροι της ανήθικης στρέβλωσης του Ενιαίου Μισθολογίου και του συνδικαλισμού.

Τι είναι η χειραγώγηση μετοχών και οι συντονισμένες ενέργειες μετόχων εν αγνοία των υπολοίπων; Ψιλά γράμματα σε αγορές σαν την ελληνική. Η έλλειψη διαφάνειας λειτουργεί ως μαγνήτης σε «επενδυτές» που αντιμετωπίζουν τα χρηματιστήρια με τους νόμους της άγριας δύσης: Ο πιο αδίστακτος τα παίρνει όλα! Και δεν πρόκειται να δούμε μια άλλη ποιότητα επενδυτών όσο η Κεφαλαιαγορά κινείται στο γκρίζο. Για την κατάντια του ελληνικού χρηματιστηρίου δεν φταίει μόνο η κρίση. Φταίνε οι ίδιοι οι άνθρωποι αυτής της αγοράς.

Αν τον 20 αιώνα γίναμε μάρτυρες του σταδιακού θριάμβου της φιλελεύθερης δημοκρατίας, τον 21ο αιώνα ζούμε τη σταδιακή υπαναχώρησή της. Οι εχθροί της Δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο, δοκιμάζουν, προκαλώντας, τις ανοχές της δημοκρατικής πολιτείας αναγκάζοντάς την τα στέκεται στις παρυφές της συνταγματικής ανοχής.Το δικό μας Πολυτεχνείο ας είναι η επιθυμία, το σθένος, να κάνουμε τις αναγκαίες διακρίσεις ώστε να σηκώνουμε ανάστημα στον μασκαρεμένο, ύπουλο εχθρό της δημοκρατίας, δηλαδή της ευημερίας, δηλαδή της ίδιας μας της ύπαρξης.

Το ρεκόρ ετήσιων διαδηλώσεων κατέχει δικαιολογημένα το μνημονιακό 2010, με 11391 πορείες και συγκεντρώσεις. Αυτό το κλίμα διαμαρτυρίας δε μεταφράστηκε όμως σε πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Με τη Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση, το 2020, είχαμε 7922 πορείες και συγκεντρώσεις, επίδοση που βραβεύεται με το αργυρό μετάλλιο. Το χάλκινο το λαμβάνει επάξια η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων το 2013 με 6231 πορείες και διαδηλώσεις.

Εκείνο που δεν έχουν ξεκαθαρίσει οι τυμβωρύχοι της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973, είναι το εάν «το Πολυτεχνείο έριξε τη Χούντα» ή το εάν «η Χούντα δεν τελείωσε το ?73». Ασφαλώς και υπάρχει σύγχυση στο εσωτερικό των πολιτικών δυνάμεων. Όταν επιθυμούν να ωραιοποιήσουν την ιστορία τους και να εισπράξουν τα εύσημα για το αγωνιστικό τους παρελθόν επιλέγουν το πρώτο. Όταν δε, θέλουν να εμφυσήσουν με επαναστατικό σφρίγος, τις κινητοποιήσεις και τις μπαχαλοειδείς καταστάσεις, τότε επιλέγουν το δεύτερο.

Η κυρία στεκόταν έξω από κατάστημα κινητής τηλεφωνίας και έκανε καυγά. «Δεν μπορείτε να μπείτε μέσα χωρίς πιστοποιητικό» της έλεγε ο νεαρός που στεκόταν στην είσοδο για να κάνει τον έλεγχο. «Και πως θα πληρώσω το κινητό μου;» απαντούσε αυτή οργισμένη. «Τι να σας πω» ανασήκωνε ατάραχα τους ώμους του ο νεαρός. «Αυτό είναι αίσχος» ούρλιαξε η κυρία. «Έλα κυρά μου, τέλειωνε, έχουμε και δουλειές» επενέβη ο επόμενος στην ουρά.

Ο 20ος αιώνας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αιώνας του πληθωρισμού, καθώς τερατώδης πληθωρισμός σημειώθηκε σε πολλές χώρες, όπως με τον υπερπληθωρισμό στη Γερμανία τη δεκαετία του 1920, στην Ουγγαρία μετά τον Β&apos; Παγκόσμιο Πόλεμο, ή στη Ζιμπάμπουε και τη Βενεζουέλα στο πρόσφατο παρελθόν. <b>Γράφει ο Matus Posvanc </b>

Ο επίμονος ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ δεν πιστεύει ότι ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να πετύχει το στόχο της αύξησης των ποσοστών του κόμματος, αλλά είναι βέβαιος ότι θα πετύχει το στόχο του να γίνει πρόεδρος. Το τέλειο μπέρδεμα! Κάτι στο οποίο ειδικεύεται μάλλον λόγω ιδιοσυγκρασίας ο πρώην και υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Στο ξεμπέρδεμα μπορούν να συμβάλλουν οι «αυτοοργανωτές» των πυρήνων και των υποστηρικτών του κ.Παπανδρέου που έχουν αναλάβει να επικοινωνήσουν τις θέσεις και τα θέλω του.

Με αφορμή τις εκλογές στο ΚΙΝΑΛ για την ανάδειξη του αρχηγού του, τίθεται το γενικότερο ερώτημα κατά πόσο είναι θεμιτό ψηφοφόροι άλλων κομμάτων, με τη συμμετοχή τους, να συμβάλλουν στη διαμόρφωση του αποτελέσματος εσωκομματικών εκλογών άλλου κόμματος. Απαντώ : εξαρτάται από ποια οπτική βλέπουμε το ζήτημα. Από την πολιτική ή τη δεοντολογική; Προσωπικά, τείνω προς τη δεοντολογική προσέγγιση. Ένας πολιτικός χώρος θα πρέπει να αφεθεί απερίσπαστος να βρει τα βήματα του χωρίς έξωθεν παρεμβάσεις.

Μερικά δισεκατομμύρια ευρώ περιμένουν στα ευρωπαϊκά ταμεία για να γίνουν επενδύσεις και θέσεις εργασίας στην ελληνική αγορά. Αυτή είναι η κινητήριος δύναμη των όποιων κινήσεων γίνονται σε επιχειρηματικό επίπεδο, οι οποίες στο τέλος παράγουν και πολιτικό περιεχόμενο. Ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα δε βλέπουν με καλό μάτι τον τρόπο διαχείρισης των χρημάτων του Ταμείου Ανάκαμψης που «πέρασε» ο Θοδωρής Σκυλακάκης και αποδέχτηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα ήθελαν ένα μοντέλο ανάλογο εκείνο των μεσογειακών πακέτων.

Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ, δηλώνοντας αρνήτρια της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, εντάχθηκε αυτομάτως και αυτή στο γνωστό γραφικό αλλά και επικίνδυνο συνονθύλευμα των αρνητών. Tου covid, των μασκών, της τηλε-εκπαίδευσης, των εμβολιασμών, των διασωληνώσεων και τώρα των απογραφών. Ήδη από το 2015 η ΟΛΜΕ, καλούσε το υπουργείο Παιδείας να σταματήσει τη συμμετοχή του εγχώριου εκπαιδευτικού συστήματος, στο διαγωνισμό PISA του ΟΟΣΑ. Παρήγορο είναι το γεγονός, ότι οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί, αρνήθηκαν να συμπορευτούν με τις επιλογές των εργατοπατέρων.

Όσα συνέβησαν προ ημερών στη Βουλή, κατά τη συζήτηση της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ «για τη διερεύνηση της επιχείρησης πολιτικής χειραγώγησης της κοινής γνώμης, ευτελισμό των θεσμών και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος» και αναφερόμαστε βέβαια στη στοχοποίηση εκδοτών με την επώνυμη αναφορά σε αυτούς από τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και από το βήμα της Βουλής είναι ένα είδος θεσμικού λιντσαρίσματος.

Με αφορμή όσα συμβαίνουν σήμερα στην πολιτική περιοχή του ΚΙΝΑΛ (ή του ΠΑΣΟΚ αν προτιμάτε), γίνομαι τακτικά δέκτης ερωτήσεων ιστορικο-ιδεολογικο-πολιτικής φύσης. «Μα τι πάθατε εσείς οι παλιοί ΠΑΣΟΚοι και ειδικά οι του εκσυγχρονιστικού ρεύματος και υποστηρίζετε Μητσοτάκη;» Επίσης, «υπάρχει περίπτωση ή τρόπος να επαναπατριστείτε στο παλιό σας κόμμα;» Οι ερωτήσεις αυτές έχουν πλήρη συνάφεια με τις εκλογές του ΚΙΝΑΛ, εξ ου και είναι άκρως ενδιαφέρουσες.

Ο κλασικός φιλελευθερισμός διαφέρει από άλλες πολιτικές παραδόσεις ως προς το ότι δεν προσφέρει ένα όραμα για το πώς θα μοιάζει μια «καλή κοινωνία» ή μια «καλή ζωή». Οι συντηρητικοί εκτιμούν την παράδοση, την οικογένεια, τον πατριωτισμό, την εργασιακή ευσυνειδησία και ιστορικά (μολονότι λιγότερο σήμερα), τη θρησκεία και την ιεραρχία. <b>Γράφει ο Kristian Niemietz </b>

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις φανερώνουν πως στο ΚΙΝΑΛ κάτι έχει αρχίσει να κινείται. Οι προσδοκίες ποικίλουν ανάλογα με τις προτιμήσεις στα πρόσωπα των έξι υποψηφίων. Το ΚΙΝΑΛ οφείλει να παραμείνει ενωμένο και μετά τις 12 Δεκεμβρίου. Μόνον τότε αυτό το ρεύμα, που καταγράφεται σήμερα, θα παγιοποιηθεί και θα κεφαλαιοποιηθεί, ώστε να αποτελέσει την μαγιά για την απογείωση. Για να συμβεί αυτό, μεγάλη σημασία θα έχουν οι τόνοι και το ύφος της προεκλογικής εκστρατείας.

Με τον... αέρα που δίνει το γεγονός ότι η εστίαση και η διασκέδαση είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας, οι εκπρόσωποι του κλάδου, ετοιμάζουν μια  «συμβολική» επίσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, την Τρίτη που θα κλείσουν τα μαγαζιά τους. Ο πρόεδρος της ΠΟΕΣΕ Γιώργος Καβαθάς  επισήμως ανακοίνωσε ότι οι τζίροι τους έπεσαν κατά 30-50%. Ο εκβιασμός απλός. Ή επιστρεπτέες εκατομμυρίων και ό,τι άλλο θέλουμε ή μας αφήνετε ήσυχους και εμάς και τους  ανεμβολίαστους.

Υπάρχουν δύο θεωρίες για το τι πρέπει να κάνει κάποιος φιλόδοξος πολιτικός. Η πρώτη μας θυμίζει ότι ο Αντώνης Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός αφού έφυγε από τη Νέα Δημοκρατία και επέστρεψε έπειτα από χρόνια. Και η δεύτερη είναι η γνωστή φράση του αείμνηστου Ευάγγελου για το τι συμβαίνει σε όποιον φεύγει από την στάνη. Η ουσία είναι ότι η απλή αναλογική προκαλεί ονειρώξεις. Δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος, όταν βλέπει στον καθρέπτη έναν Μεγαλέξανδρο&#8230;

Προ ημερών πέθανε ο πρώην πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής Φρέντερικ ντε Κλερκ, ο άνθρωπος που έδωσε τέλος στην πολιτική Απαρτχάιντ και μαζί με τον Νέλσον Μαντέλα μοιράστηκαν το Νόμπελ Ειρήνης το 1993. Μετά τον θάνατο του ντε Κλερκ, κυκλοφόρησε βίντεο με μαγνητοσκοπημένο μήνυμα που απηύθυνε στον λαό της Νοτίου Αφρικής. Σε αυτό και με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ζητάει συγγνώμη για τον πόνο που προκάλεσε το Απαρτχάιντ στους έγχρωμους πληθυσμούς της χώρας του.

Ίσως το χρώμα του καπέλου της Ολλανδής δημοσιογράφου, να κέντρισε το ενδιαφέρον του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι δεν πρέπει να λησμονούμε και το γνωστό πλαστικό κόκκινο γάντι, που είχε αποτελέσει το Ιερό Δισκοπότηρο του ΣΥΡΙΖΑ. Το πλαστικό κόκκινο γάντι ήταν το σύμβολο του αγώνα των καθαριστριών και είχε χρησιμοποιηθεί από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υποστήριζε απευθυνόμενος στις καθαρίστριες, ότι «ο δικός σας αγώνας, μου δίνει δύναμη στον αγώνα μας με τους δανειστές».

«Ο Μητσοτάκης είναι Λουκασένκο» είπε ο άλλοτε αναπληρωτής υπουργός Άμυνας και πάλαι ποτέ γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Ρήγας. Πότε θα κατανοήσουν εκεί στην Κουμουνδούρου ότι οι ήχοι καλπασμού που ακούνε στο βάθος, δεν προέρχονται από το φασιστικό και δικτατορικό ιππικό του Μητσοτάκη που καλπάζει εναντίον των Ελλήνων δημοκρατών; Αν υπάρχει τέτοιος ήχος θα είναι από τον αγγελιοφόρο που έρχεται να τους αναγγείλει και την καινούρια τους ήττα.