Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν θα αλλάξουν πλαίσιο και χαρακτήρα μετά τις Προεδρικές του 2023. Ο τόνος της ρητορικής, ίσως (και με πάρα πολλές επιφυλάξεις).

Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι, όπως σχεδόν σε όλες τις καταγεγραμμένες στην Ιστορία στρατιωτικές συγκρούσεις, οι εξελίξεις στο πεδίο των επιχειρήσεων στην Ουκρανία δεν ακολουθούν γραμμικά τις στοχευμένες πολιτικές επιδιώξεις του επιτιθέμενου μέρους. Με αυτή την έννοια, αν και όσα γεγονότα διαδραματίσθηκαν «στο πεδίο» την πρώτη ημέρα της εισβολής, σηματοδοτούν την επικράτηση των ρωσικών όπλων, αυτό δεν σημαίνει ότι η πορεία των εξελίξεων θα είναι αναλόγως ταχεία.

Τα πρώτα δείγματα στις διεθνείς αντιδράσεις είναι εύκολα προβλέψιμα: η ανάλογη κορύφωση στην ψυχροπολεμική ρητορική και βεβαίως… Οικονομικά μέτρα - κυρώσεις. Κυρώσεις οι οποίες έχει ανακοινωθεί πως θα είναι σφοδρότατες αλλά που σίγουρα θα εκκινήσουν νέο γύρο συζητήσεων για το κατά πόσο αποδίδουν.

Το ζήτημα της Ουκρανίας, ως ζήτημα που ενώ για τη ρωσική πλευρά, ενέχει χαρακτηριστικά υπαρξιακής απειλής, ενώ για τη Δύση αποτελεί μέρος της συζήτησης στο επίπεδο των «αξιών» και των «ηθικών υποχρεώσεων», και μόνο λόγω της συσσώρευσης τόσο μεγάλου αριθμού στρατιωτικών δυνάμεων, εξακολουθητικά έχει την υφή «ενός ατυχήματος που περιμένει να συμβεί».

Τη θέση πως η Τουρκία του Ερντογάν θα χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό χάρτη τα ενδεχόμενα προσφυγικά ρεύματα από το Αφγανιστάν και τον ρόλο της στην περιοχή, έναντι της ΕΕ εκφράζει με συνέντευξη στο Liberal ο Aφεντούλης Λαγγίδης, Διδάσκων στο Τμήμα ΔΕΠΣ στο Πάντειο. Τονίζει ότι το «παζάρι» του Ερντογάν περιλαμβάνει και την ανοχή της διεθνούς κοινότητα στο Α.Αιγαίο, εκτιμά πως δεν θα υπάρξουν εκτεταμένες επιχειρήσεις αμερικανικών δυνάμεων κατά του ISIS-K και θεωρεί πως θα δούμε αύξηση του ριζοσπαστικού φονταμενταλισμού. <b>Συνέντευξη στον Νικόλα Ταμπακόπουλο</b>

Η ανάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν και οι αντιδράσεις ιδίως της αμερικανικής πλευράς, οδηγούν σε αρνητική αντίδραση τα χρηματιστήρια διεθνώς. Οι πρώτες ημέρες των Ταλιμπάν στην εξουσία επηρεάζουν και τις τιμές του πετρελαίου, ωστόσο αναμένονται διορθωτικές κινήσεις επί τη βάσει του μεριδίου που κατέχει η αφγανική οικονομία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Λευκορωσία, ιδίως μετά το περιστατικό της Ryanair, θα αποτελέσει τον «ανεμοδείκτη» για τις σχέσεις της Δύσης με την Ρωσία. Ο ίδιος ο Λουκασένκο, αν και διαθέτει αρκετά μέσα στο πολιτικό του οπλοστάσιο, δεν είναι πρόσωπο &#8220;sine qua non&#8221; (εκ των ων ουκ άνευ), χωρίς το οποίο δε θα μπορούσε να επέλθει μια νέα ισορροπία στις σχέσεις Δύσεως-Ρωσίας. Ωστόσο, σαφές δείγμα, θα υπάρξει με την ακόμη απροσδιόριστη συνάντηση κορυφής μεταξύ Μπάϊντεν - Πούτιν.

Αυτό που απασχολούσε κυρίως τη Γερμανία είναι να μη δείξει αδυναμία, δηλώνει στο liberal.gr ο δρ. Διεθνών Σχέσεων Αφεντούλης Λαγγίδης για τον διαφαινόμενο συμβιβασμό της ΕΕ με Ουγγαρία και Πολωνία. «Η Γερμανία γνωρίζει ότι οποιοδήποτε ρήγμα θα οδηγήσει σε διεύρυνση και ίσως αύξηση των ρηγμάτων, κάτι που θα δημιουργούσε τον κίνδυνο και για άλλους συμβιβασμούς» προσθέτει ο κ. Λαγγίδης. Τι λέει για το προσχέδιο των ευρωτουρκικών. <b> Συνέντευξη στον Βασίλη Γαλούπη.</b>

Διάρκεια μεγάλη που μπορεί και να ξεπεράσει τους τρεις μήνες θα έχει η κρίση στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο. Διπλωματικά αλλά και στρατιωτικά, το θρίλερ με την Άγκυρα μπορεί να μην έχει ως ορόσημο τις αμερικανικές εκλογές, αλλά να παραταθεί μέχρι και την ανάληψη καθηκόντων από τη νέα Αμερικανική Προεδρία. H ειδοποιός διαφορά στις κινήσεις του Τούρκου προέδρου είναι η «εκμετάλλευση ρηγμάτων» στις ισορροπίες του διεθνούς συστήματος.

Μια επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα και την επιβίωση όλων μας, παρανόηση σε κομμάτι της κοινής γνώμης (δυστυχώς και σε τμήμα των διαμορφωτών αυτής, ήτοι σχολιαστών των Μ.Μ.Ε. και όχι μόνο) εξακολουθεί να μαστίζει κυριολεκτικά και να παραμορφώνει τη φύση της αντιληπτής φύσης του διεθνούς συστήματος.

Διάσημη και αρκούντως επιβεβαιωμένη πλέον η γνωστή φράση που αναφέρεται στη σχέση της οικονομικής κατάστασης με το εκλογικό αποτέλεσμα στις Προεδρικές Εκλογές των ΗΠΑ. Η γοητεία δε, που ασκεί η εφαρμογή της σε κάθε περίσταση και με οιουσδήποτε πρωταγωνιστές, είναι...ακαταμάχητη, με την προϋπόθεση όμως η γνώση τόσο των περιστάσεων όσο και των δρώντων να είναι επισταμένη και εις βάθος.

Εδώ και σαρανταοκτώ ώρες σοβεί εκ νέου μια υπαρξιακή σύγκρουση για την αρμενική πλευρά. Η Άγκυρα όχι μόνο στήριξε το καθεστώς Αλίγιεφ, αλλά διοχέτευσε σοβαρότατη υλικοτεχνική υποστήριξη στις επιχειρήσεις της αζερικής πλευράς. Έχοντας διαπιστώσει τα όρια της «προσέγγισης» της με τη Μόσχα και αντιλαμβανόμενη τα αδιέξοδα στα οποία την οδήγησε, επιχειρεί μια (όχι και τόσο) «ηρωϊκή έξοδο» με κατεύθυνση και πάλι το δυτικό στρατόπεδο.

Η επίφαση έστω, μιας διαδικασίας συζητήσεων, δίνει πολλές απαραίτητες ανάσες στην τουρκική πλευρά, ενόψει κυρώσεων από πλευράς Ε.Ε. Η έντονα δοκιμαζόμενη τουρκική οικονομία, οι συνέπειες της επιδημίας covid-19 και τα «απροσδόκητα» πλήγματα στην λιβυκή πολιτική της Άγκυρας, έχουν πολλά να επωφεληθούν απ΄ αυτό το «ιντερλούδιο» συμβιβαστικής διάθεσης.

Ένα είναι το μέτρο που θα πονέσει πραγματικά την Τουρκία. Κυρώσεις στο τραπεζικό της σύστημα. Δεδομένου ότι οι τουρκικές τράπεζες νοσούν βαθύτατα, τυχόν κυρώσεις θα πλήξουν όχι μόνο τις ίδιες, αλλά και το περιβάλλον Ερντογάν, καθώς είναι γνωστό ότι ο Τούρκος πρόεδρος έχει στενές σχέσεις με τον τραπεζικό τομέα της χώρας, όπως για παράδειγμα με την Halkbank, σημειώνει στο liberal.gr ο Αφεντούλης Λαγγίδης. <b>Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Καταλυτικό ρόλο στην επιλογή ενός προσώπου για τη θέση αυτή, διαδραματίζει -μεταξύ άλλων- η ικανότητα του να αποφεύγει να εμπλέκεται με δημόσιες τοποθετήσεις του σε ζητήματα, για τα οποία η φειδώ, η εχεμύθεια και η έκφραση μιας ενιαίας γραμμής, είναι απαραίτητη ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιστάσεις για την εθνική ασφάλεια μιας χώρας.

Οι συνεχείς και πολλές μονομερείς διεκδικήσεις της Αγκύρας δεν έχουν σχέση με μια έστω και ιδιάζουσα αίσθηση Δικαίου από πλευράς Τουρκίας και αποκατάστασης του, αλλά με έναν εγγενή «παλαιολιθικό» αναθεωρητισμό που δεν εξηγείται απλά και μόνο από τα μεγεθυμένα μεγέθη της γείτονος, που «ασφυκτιούν» στα όρια των σημερινών συνόρων της.