Δυστυχώς, με την ιδεοληπτική πορεία της χειρότερης κυβέρνησης που γνώρισε ο τόπος μας και την αναμενόμενη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου Τσίπρα, το μέλλον της πατρίδας μας μάλλον θα μοιάζει με την εικόνα που είχε χτες Σαββάτο μεγάλο μέρος της χώρας. Ομίχλη και σκόνη να καλύπτει τα πάντα, καθιστώντας αποπνικτική κάθε απόπειρα ανάσας.

Ακούγοντας κοπετούς, οιμωγές και θρηνωδίες πέριξ της πλατείας Συντάγματος, ας θυμηθούμε τον Jaspers. Στην πολιτική εξαγνισμός σημαίνει επανόρθωση. Όχι μόνο με διοικητικές πράξεις, αλλά προσπαθώντας να δεις την πραγματικότητα όπως είναι. Εντωμεταξύ, ο Boy George τραγουδά παρηγορητικά: «I know all there is to know about the Crying Game». Αρκεί οι λυγμοί να είναι ειλικρινείς σαν τους δικούς του.

Ας μιλήσουμε σήμερα για την πείνα. Όχι την πνευματική πείνα ή την πείνα την ερωτική. Το είδος της πείνας που οι γονείς μας και οι παππούδες μας, μας είπαν αμέτρητες φορές πως η γενιά μας δεν έζησε ποτέ. Για την πείνα που κατά τον μεγάλο μας εικαστικό Γιάννη Τσαρούχη δίνει κίνητρο στον άνθρωπο. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Οι οιωνοί στο κρίσιμο, για την Ελλάδα, ζήτημα της Συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας για το προσφυγικό δεν είναι καλοί. Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: η συμφωνία λειτουργεί προσχηματικά για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικά για την Γερμανία ώστε να μπορεί να επικαλεσθεί επιτυχίες. <b> Γράφει ο Νίκος Ανδρουλάκης<\/b>

Ο τέως Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας, Κωνσταντίνος Γάτσιος μιλάει αποκλειστικά στο Liberal και στον Ανδρέα Ζαμπούκα, για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, τα πανεπιστήμια, την μείωση του χρέους και την προοπτική του πολιτικού συστήματος.

Ψήφισαν και με τα δύο χέρια μια συνταγή ύφεσης που θα μας οδηγήσει στη δραχμή και στο περιθώριο της Ευρώπης. Γνωρίζουν τις καταστροφικές συνέπειες των επιλογών τους και γι\\' αυτό αναζητούν συνενόχους. Βάλλουν κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, επειδή δεν τους δίνει την πολυπόθητη συναίνεση, έτσι ώστε στο τέλος να εμφανίσουν το σχέδιο της δραχμής ως μια φυσιολογική εξέλιξη.\r\n

Ως συντετριμμένοι για την δυστυχία που τους βρήκε, αλλά και ως πιστοί στρατιώτες της Αριστεράς, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, θα προσέλθουν συντεταγμένοι στην κοινοβουλευτική κάλπη. <b>Γράφει ο Γιάννης Σιδέρης<\/b>

Ο κρατισμός δεν είναι ιδεολογία, είναι νοοτροπία που διαπερνά οριζόντια όλο το πολιτικό φάσμα. Πολλές δεκαετίες ενός ιδιότυπου κρατικού προστατευτισμού μας έκαναν νωθρούς. Οι περισσότεροι αναζητούσαμε μία θέση στο Δημόσιο για να βολευτούμε, να ξεφύγουμε από την αβεβαιότητα, να τακτοποιηθούμε.

Είναι πλέον κατά γενική ομολογία αποδεκτό πως η Τουρκία έχει μπει σε νέα φάση. Η αποπομπή Νταβούτογλου δεν σηματοδοτεί αυτή την αλλαγή. Σηματοδοτεί την εμβάθυνση μιας διαδικασίας που έχει μπει σε τροχιά εδώ και πολύ καιρό.

Νομίζω πως αυτό είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απασχολεί όλους τους σκεπτόμενους πολίτες, ανεξαρτήτως των πολιτικών τους προτιμήσεων. <b>Γράφει ο Σάκης Μουμτζής<\/b>

\\\"Τα ήξερε ο Ελληνικός λαός όταν ψήφιζε το Σεπτέμβριο\\\". Η σχεδόν μόνιμη επωδός Τσίπρα και υπουργών όταν επιχειρηματολογούν για τα απόλυτα ισοπεδωτικά μέτρα που ψηφίζουν στη Βουλή. Τα ήξερε πράγματι ; <b>Γράφει ο Γιάννης Παντελάκης<\/b>

Ανατριχιαστικές χθες οι καταγγελίες του δημάρχου Αλίμου, Ανδρέα Κονδύλη: Τα βράδια μετανάστες εξαναγκάζουν βιαίως ανηλίκους σε εκπόρνευση, εν τη ελλιπή φρούρηση της αστυνομίας.<b>Γράφει ο Γιάννης Σιδέρης<\/b>

Η οικονομία έχει αρκετές αντοχές. Όμως κάποια στιγμή η ζημιά την οποία η οικονομία υφίσταται γίνεται μικρότερη από την ενέργεια που χρειάζεται για να αποκατασταθεί.<b> Γράφει ο Χάρης Θεοχάρης<\/b>

Τα περιθώρια στενεύουν, η πίεση του κόσμου αλλά και της διεθνής κοινότητας είναι τεράστια και μένει μόνο να δούμε πως θα εξελιχθεί η κατάσταση. <b> Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός<\/b>

Ως μέλος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής υποψιάζομαι από τις πρώτες συνεδριάσεις ότι θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Πολύς σαματάς και κοκορομαχία για τα κανάλια και λίγη έμφαση στην ουσία.

Κανένας σοβαρός νομοθέτης που θεωρεί πως επιτελεί με κάποια επάρκεια τα όποια καθήκοντα του έχει αναθέσει ο λαός μιας χώρας δεν θα μπορούσε να δεχθεί μια τέτοια ταπείνωση. <b>Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος<\/b>

Οι Κόρες που σήμερα φυλάσσονται στο Μουσείο της Ακρόπολης, ήταν επίσης ελαφρά μακιγιαρισμένες και τα ενδύματά τους κοσμούνταν με χρωματιστές μπορντούρες.

Επιτέλους, δημοσιεύτηκε η προκήρυξη του διαγωνισμού για την αδειοδότηση των καναλιών. Μπορεί η δημοσίευση να συνέπεσε με την ψήφιση στην βουλή του νομοσχεδίου που ισοπεδώνει τα πάντα, άλλα αυτό είναι ένα τυχαίο γεγονός. <b> Γράφει ο Γιάννης Παντελάκης<\/b>

Αδυνατώ να πιστέψω ότι αυτή τη φορά η Ελλάδα θα βγει από το Eurogroup με λίγους παραπάνω φόρους στην πλάτη, έναντι ενός εικοσιπενταετούς moratorium αποπληρωμής του χρέους.<b>Γράφει ο Παναγιώτης Γκλαβίνης<\/b>

Ποιος δήλωσε πως «δεν είναι το μείγμα των μέτρων που αποτρέπει τους επενδυτές, αλλά τα ελλείμματα»; Αβίαστα θα λέγατε πως αυτές τις δηλώσεις τις έκανε η κυρία Γεροβασίλη ή κάποιο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ. Κάνατε λάθος. Αυτές τις δηλώσεις τις έκανε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, που ξεπέρασε έτσι και τις θέσεις ενός μετριοπαθούς Συριζαίου.

Αν ως τώρα η ποιότητα των τροφίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχε διασφαλιστεί, χάρη στις σθεναρές προσπάθειες των κρατών μελών, ίσως αυτό από αύριο να μην συμβαίνει, καθώς αλλάζουν πολλά. Η Ευρώπη, είτε το θέλουμε, είτε όχι, γίνεται το κέντρο των εταιριών μεταλλαγμένων τροφίμων!

Οι 153 που θα ψηφίσουν αυτό το σχέδιο νόμου στην πλειονότητά τους θα είναι οι «Χρυσοχοΐδηδες» της εποχής μας. Όπως εκείνος δεν είχε προλάβει να διαβάσει το μνημόνιο που ψήφισε, το ίδιο θα έχει συμβεί και με αυτούς. Και μερικοί από αυτούς θα δώσουν και λεκτικές μάχες στη Βουλή με τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

Στις φοιτητικές παρατάξεις, επικρατεί μια εικόνα που θυμίζει τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Τότε, που κυριάρχησαν πανηγυρικά οι πρώτες ομάδες των «θριαμβευτών» εναντίον της Χούντας. Λες και πάγωσε ο χρόνος στη δεκαετία του ΄70. Δεν είναι απλά καθυστέρηση αυτό που συμβαίνει με την καφρίλα των μειοψηφιών, είναι ένας ιδιότυπος πρωτογονισμός.