Υπάρχουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ακόμα αναρωτιούνται αν η κυβέρνηση θα υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που έχει δώσει! Και μόνο αυτό το γεγονός προκαλεί απορίες. Για τους βουλευτές. Το εννοούν όταν ρωτάνε; Απουσίαζαν στο εξωτερικό τους τελευταίους μήνες; Δεν παρακολουθούν όσα συμβαίνουν με την κυβέρνηση που στηρίζουν;

Φαίνεται ότι η ζωή και η οικονομία κάνουν περίεργους κύκλους. Το 2008 ήταν ορόσημο μιας νέας εποχής. Σηματοδότησε το σκάσιμο της φούσκας ενυπόθηκων δανείων στην Αμερική και την αρχή της κατάρρευση του σύμπαντος.

Η συζήτηση περί εκλογικού νόμου επαναφέρει -έστω και με άκομψο τρόπο- στο δημόσιο διάλογο ορισμένα καίρια ερωτήματα που σχετίζονται με την οργάνωση και τη δομή του πολιτικού συστήματος της χώρας. <b>Γράφει ο Γιώργος Βουλγαράκης.<\/b>

Μοιάζουν να είναι δυο διαφορετικά πράγματα, αλλά είναι εξαιρετικά αλληλένδετα. Τα capital controls και ο εκλογικός νόμος. Η εξέλιξη των πρώτων εξαρτάται εν πολλοίς από τον δεύτερο. Και κάπου ενδιαμέσως εμφανίζεται και ένας πρώην πρωθυπουργός. Όχι ο Γιωργάκης.

«Θα είμαι μαζί σου ό,τι κι αν γίνει ...» διαβεβαίωσε ο Τόνυ Μπλαίρ τον Τζωρτζ Μπούς και τήρησε την υπόσχεσή του. Έβαλε τη Βρετανία στη συμμαχία των προθύμων για τον πόλεμο στο Ιράκ, έστω κι αν χρειάστηκε να μετέλθουν αμφότεροι δόλια ψέματα προκειμένου να αποσπάσουν τη συγκατάθεση των κοινοβουλίων τους. Ο αμερικανός πρώην πρόεδρος ξεσκεπάστηκε νωρίτερα, τώρα ήταν η σειρά του βρετανού πρωθυπουργού.

Αν η παλιά διαπλοκή είναι οι μέτοχοι του Mega, του ΣΚΑΙ, του Ant1, του Alpha, μένει να δούμε ποια είναι τα νέα ονόματα στο τηλεοπτικό τοπίο. Διαβάζουμε, λοιπόν, τα ονόματα των Μαρινάκη, Σαββίδη και Καλογρίτσα. Μία χαρά είναι οι άνθρωποι! Ότι κατέβηκαν, πάντως, στην γη οι αρχάγγελοι της κάθαρσης δεν θα το ισχυριζότανε κανείς… <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Περισσότερο ακούγεται σαν αστείο, αλλά τελικά, αφού τα έχουμε δει όλα με αυτό το καθεστώς, γιατί όχι και το κλείσιμο του ματιού ή την απόλυτη στροφή προς το μισητό όργανο του καπιταλισμού. Ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του και ο χρεοκοπημένος από τα μαλλιά της... Λανγκάρντ. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Θεωρώ ότι ο «λαός» την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, θα στήριζε το πραξικόπημα! Και το απέδειξε τρεις φορές, με την στάση του. Η μία ήταν με το δημοψήφισμα, η άλλη με την επανεκλογή του ΣΥΡΙΖΑ και η τρίτη με την ανοχή που επιδεικνύει ακόμα και σήμερα, στην ασύλληπτη διπολική πολιτική διαταραχή της κυβερνητικής συμπεριφοράς.

Η τραπεζική κρίση στην Ρώμη δημιουργεί άγχος σε όλη την Ευρώπη. Οι τράπεζες είναι το πραγματικό πρόβλημα της Ευρώπης και όχι το Brexit. Στην Ρώμη, λοιπόν, απειλείται μία νέα κρίση εμπιστοσύνης. Στην Αθήνα οι τραπεζίτες δεν θέλουν να ακούν την λέξη «κρίση». Κι εκεί που παθαίνουν πανικό είναι στα «stress test»…

Οι προτάσεις που ακούστηκαν για τη Μέση Εκπαίδευση διακρίνονται για τη μείωση των ωρών διδασκαλίας, την κατάργηση της αριθμητικής βαθμολογίας και την αντικατάσταση της από την περιγραφική. Βέβαια αυτά δεν αποτελούν τη μετάβαση στην αντιαυταρχική Εκπαίδευση, όμως, όπως επισημάνθηκε, χαρακτηρίζονται από την καθιέρωση της ελάχιστης προσπάθειας.

Υπάρχει μια κρυμμένη «δεύτερη ανάγνωση» στα διαγράμματα τιμών. Για να την δούμε, όμως, πρέπει να διαβάσουμε τα διαγράμματα «ανάποδα»! Τα διαγράμματα των χρηματιστηριακών δεικτών αποκαλύπτουν πολλά για την οικονομία μιας χώρας, όμως οι τιμές των εμπορευμάτων δείχνουν το πού βαδίζει η παγκόσμια οικονομία!

Χθες, επρόκειτο να υπογραφεί το μνημόνιο μεταξύ Ελληνικού δημοσίου και ιδιωτικής εταιρείας για την οριστική παραχώρηση του Ελληνικού. Η πώληση αυτή αποτελεί σκάνδαλο σύμφωνα με 20 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που στις 24 του περασμένου Οκτωβρίου κατέθεταν σχετική ερώτηση στη Βουλή διατυπώνοντας την αντίθεση τους στην συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση

Δήμαρχοι, πρωθυπουργοί και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί υποσχέθηκαν κατά καιρούς το «δωρεάν ίντερνετ», αλλά κανείς δεν ασχολήθηκε με το πόσο γρήγορο θα είναι αυτό. Στην πορεία ούτε δωρεάν προσφέρθηκε, ενώ μετά από 6 χρόνια κρίσης πληρώνουμε πολλά για ταχύτητες που είναι επιεικώς «όχι όσο καλές θα μπορούσαν».

Σκέφτηκαν οι Ελβετοί πως τα 2500 φράγκα εγγυημένο εισόδημα θα πολλαπλασίαζε τους τεμπέληδες,θα μείωνε την παραγωγικότητα και θα περιόριζε την διάθεση για εργασία. Σε αντίθεση με τον δικό τους υπολογισμό, εμείς θα θεωρούσαμε ότι λιγότερη εργασία σημαίνει περισσότερη ελευθερία στην καθημερινότητα και πιο πολλές ευκαιρίες για ποιότητα ζωής.

Παντού υπάρχει ένας Έλληνας, εν προκειμένω είναι ο Απόστολος Δοξιάδης. Ο γνωστός συγγραφέας, μαζί με έναν Γάλλο δημοσιογράφο και έναν Αυστριακό συνθέτη, πήραν την πρωτοβουλία να γράψουν μια επιστολή προς τους Βρετανούς ενόψει του δημοψηφίσματος της 23ης Ιουνίου.

Η κοινωνική ένταση που εκδηλώνεται στη Γαλλία, έχει προκαλέσει αντικρουόμενες αντιδράσεις στην κοινή γνώμη. Οι Γάλλοι υποστήριζαν αρχικά τα συνδικάτα στο αίτημά τους για απόσυρση της επίμαχης εργασιακής μεταρρύθμισης ενώ τώρα δείχνουν μεταστροφή. Το κλίμα άλλαξε μετά από την παράταση του απεργιακού κινήματος, σε μία περίοδο που η Γαλλία πλήττεται από μεγάλες πλημμύρες. <b>Γράφει η Ήρα Φελουκατζή.<\/b>

Ο επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος της Allianz και πρώην CEO της PIMCO, στην οποία διαχειριζόταν κεφάλαια ύψους $2 τρισ., μιλάει στο Liberal και στον Κων\/νο Μαριόλη για τις προοπτικές ανάπτυξης της Ελλάδας.

Ο διάλογος και η διπλωματία δεν γεμίζουν τα ράφια, δεν ταΐζουν τα παιδιά, δεν ρίχνουν τον πληθωρισμό. Η λύση δεν είναι ο διάλογος με το πρόβλημα, αλλά έξοδος από το πρόβλημα δείχνοντας την έξοδο στον «Τσαβισμό». <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Τα non papers είναι το σύγχρονο ιερό δισκοπότηρο των επικοινωνιολόγων. Αλλά και των δημοσιογράφων εκείνων που εξαντλούν το ρεπορτάζ τους στην «γραμμή». Τις τελευταίες ημέρες μαθαίνουμε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πρόβλημα στρατηγικής, ότι είναι τσακωμένος με το μισό του κόμμα και ότι έχει χάσει την αρχική του δυναμική. Ακούγοντάς τον χτες στον ΣΚΑΪ άλλα καταλάβαμε…

Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι η ευθυγράμμιση του Ταμείου με τους Ευρωπαίους στο να επιβάλουν πρόσθετα μέτρα αντί μιας αναδιάρθρωσης του χρέους. <b> Γράφει ο Παναγιώτης Γκλαβίνης. <\/b>

Οι σχέσεις του Αλέξη Τσίπρα με τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές δεν περιορίζονται πλέον στις τυπικές διαβουλεύσεις. Γίνονται ολοένα και πιο στενές. <b> Γράφει ο Λεωνίδας Γρηγοράκος. <\/b>

Μας λένε ότι αφήνουμε τα «πέτρινα χρόνια» πίσω μας. Είναι όμως έτσι; Το καλύτερο δυνατό σενάριο περιλαμβάνει σημαντική ελάφρυνση χρέους και επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών. <b>Γράφει ο Κώστας Μήλας.<\/b>

Να βελτιώνει την ζωή των πολιτών. Να δημιουργεί συνθήκες ίσων ευκαιριών προς όλους. Να δημιουργεί καλύτερους πολίτες που με την σειρά τους θα δημιουργήσουν καλύτερο μέλλον. Και εάν η λέξη κλειδί είναι η δημιουργία, η αρχή των πάντων είναι η παιδεία. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

100 φορές να επισκεφτεί ο κ Τσίπρας την Κίνα και άλλες τόσες τις ΗΠΑ και τη Μόσχα δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα να έρθει στη χώρα το μόνο που μπορεί να τη σηκώσει οικονομικά στο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον όπου ζει: μαζικές επενδύσεις εταιριών και ιδιωτών. Οι λόγοι είναι απλοί.