Εδώ και καιρό, σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, κυριαρχούν τεράστιες αφίσες με προβεβλημένα τηλεοπτικά πρόσωπα επιπέδου Πάνιας ή Φουρθιώτη. Τις βλέπουμε καθημερινά, τις βλέπουν και οι επισκέπτες της πόλης. Όσο υπερβολικό και αν ηχεί, αποτελεί ένα συστατικό στοιχείο της νεοελληνικής τηλεοπτικής πραγματικότητας. Σηματοδοτεί κάτι και αναρωτιέμαι αν υπάρχει καλύτερη λέξη για να το περιγράψεις από αυτή της παρακμής.

Μετά την σημαντική ανάκαμψη που έκανε το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών από τον Φεβρουάριο ως τον Ιούνιο, της τάξης του 50% και καθώς έκτοτε ακολούθησε περίοδος σταθεροποίησης και πτώσης τιμών, εύλογο είναι το ερώτημα αν θα μπορέσει να συνεχίσει την ανοδική του πορεία...

Όποιος δεν έχει καταλάβει ότι η φαρσοκωμωδία με τις τηλεοπτικές άδειες δεν είναι παρά μια επανάληψη απάτης, όπως το δημοψήφισμα του 2015 και οι προεκλογικές υποσχέσεις του 2014, δεν έχει εμπεδώσει ακόμα τον τρόπο που σκέφτονται και δρουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι επαΐοντες -με την «επιστημολογική» γνώση που θα έλεγε και η κυβερνητική εκπρόσωπος- έχουν εξηγήσει τι χρειάζεται να γίνει για να βγει η χώρα από το τέλμα. Η ελληνική εξίσωση δεν είναι εύκολη, όπως σημειώνουν, αλλά δεν είναι από τις άλυτες, σπεύδουν να διαβεβαιώσουν. Μήπως, όμως, είναι;

Ο πρόεδρος Μαδούρο μίλησε σε ανοιχτή ομιλία που υποτίθεται θα έδινε το μήνυμα προς τον κόσμο και τους αντιπάλους του ότι η εργατιά και η φτωχολογιά είναι μαζί του και τον στηρίζουν. Η πτώση της δημοτικότητας του είναι τόσο μεγάλη που ούτε τα τηλεοπτικά τρικ δεν μπορούν να καλύψουν την απουσία του κόσμου από τις ομιλίες του... Γράφει ο <b> Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Το θέμα είναι ότι χωρίς «μάο- μάο» και χωρίς «ιθαγενείς», κανένας μάγος δεν μπορεί να δουλέψει. Όπως επίσης και κανένας «πανηγυρτζής» δεν στήνει πάγκο, χωρίς πανηγύρι. Κι όμως, σε καμία αντιπροσωπευτική δημοκρατία, δεν μπορείς να αρνηθείς σε κανέναν την ψήφο. Παντού υπάρχουν «σμήνη» ψηφοφόρων που έλκονται από το φαντασιακό και στηρίζουν αυτούς που κρατούν «καθρεφτάκια» και δώρα.

Η απόπειρα ελέγχου του τηλεοπτικού τοπίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εντάσσεται σε μια στρατηγική ολοκληρωτισμού, η οποία, παραδόξως από πρώτη άποψη, δεν συναντά ιδιαίτερη αντίδραση από την Ε.Ε. Γράφει ο <b> Γιώργος Καραμπελιάς.<\/b>

Δεν πιστεύετε ότι ο Αρτέμης Σώρρας έχει 600 δισεκατομμύρια ευρώ. Το Πρωτοδικείο Αθηνών αποφάσισε το 2013 ότι τα… λεφτά υπάρχουν, αφού έκρινε ότι δεν απέδειξε κάποιος ότι… δεν υπάρχουν. Είναι οριστικό και με την βούλα της Δικαιοσύνης: Ποιος Γκέιτς και ποιος Σόρος μπροστά του;

Προσπαθώ να σκεφτώ τον Τζίγκερ, τον Κυριακού, τον Αλαφούζο, τον Κοντομηνά, τον Μαρινάκη και τα άλλα παιδιά με στολή εκστρατείας να κοιμούνται στρωματσάδα, να επιβιώνουν με σάντουιτς και χημικές τουαλέτες και να κονταροχτυπιούνται για μία άδεια. Ένα αλησμόνητο show που ο ελληνικός λαός θα το οφείλει στον Ν. Παππά. Ποιος είπε ότι οι κομμουνιστές δεν έχουν χιούμορ; Γράφει ο <b>Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Η διορία που έδωσε ο πρόεδρος Μαδούρο στους υπουργούς του να απολύσουν όλους τους υπαλλήλους που ψήφισαν εναντίον του στην πρώτη φάση του δημοψηφίσματος ανάκλησης και κατέχουν θέσεις κλειδιά σε δημοσιές υπηρεσίες και οργανισμούς, είναι μονό η κορυφή του παγόβουνου. Δεν είναι καινούρια τακτική για την \\\"μπολιβαριανή επανάσταση\\\". Γράφει ο <b>Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Η φράση της « η εποχή που κάποιος είχε μαγαζί και ήταν αφεντικό του εαυτού του, έχει περάσει», προκάλεσε πληθώρα σχολίων. Τα περισσότερα επικριτικά, τα λιγότερα επιδοκίμαζαν αυτό που είπε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως σχεδόν όλα επικεντρώθηκαν στην οικονομική και κοινωνική διάσταση αυτής της φράσης, υποβαθμίζοντας την ιδεολογική και πολιτική πτυχή της.

Η συζήτηση για την \\\"εγκυρότητα\\\" των στατιστικών στοιχείων του κυρίου Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ υποκρύπτει ένα βαθύτερο ερώτημα. Το \\\"μείζον θέμα\\\". Τις ευθύνες που κρύβουν κάτω από το χαλί στελέχη στατιστικών υπηρεσιών και αξιότιμοι τεχνοκράτες: Ποιος ο ρόλος του ΔΝΤ, της ΕΛΣΤΑΤ και της ίδιας της ΕΕ στην χρεοκοπία της Ελλάδος;

Ο Μωάμεθ ήταν έμπορος, για αυτό παρατηρούμε μια θετική προδιάθεση για τις εμπορικές συναλλαγές. Στα χρόνια του αναπτύχθηκαν τα πρώτα σύνθετα πιστωτικά εργαλεία που υποβοήθησαν την άνθηση του εμπορίου. Η τίμια αναζήτηση κέρδους ποτέ δεν θεωρήθηκε ανήθικη ή εχθρική προς την πίστη. Παρά την απαγόρευση της τοκογλυφίας επέτρεπαν την τιμολόγηση προϊόντων και υπηρεσιών σε μεγαλύτερες τιμές στις επί πιστώσει πληρωμές, σε σχέση με τις ανταλλαγές με μετρητά.

Αν πιστέψεις ότι σε μια υπερ - δανεισμένη και χρεοκοπημένη χώρα, «λεφτά υπάρχουν», «η ανάπτυξη έρχεται», «τα μνημόνια σκίζονται κάθε μέρα» ή «ακυρώνονται μ’ ένα άρθρο και ένα νόμο και θα είναι μέρα μεσημέρι», γιατί να μην πιστέψεις και τον Σώρρα με τα 600 δισ. που θα ξεπλήρωνε το δημόσιο χρέος της χώρας;

Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού και όχι στον κίνδυνο της πολιτικής προπαγάνδας.Οι Έλληνες δέχονται ομαδικά πυρά από ένα παρηκμασμένο σχολείο και από μία διευρυμένη μαζική κουλτούρα που εξάπτει την χυδαιότητα με κάθε μορφή. Αν λοιπόν, η περιστασιακή καθεστωτική αντίληψη ενός «πολιτικού τσίρκου» μοιάζει επιβλαβής, η πολιτιστική μόλυνση ολόκληρου του πληθυσμού καταντά ανεπανόρθωτη βλάβη.

Όταν γυρίζεις από τον μικρόκοσμο της ελληνικής επαρχίας στον μεσόκοσμο της ελληνικής πρωτεύουσας, και επομένως της ελληνικής κεντρικής σκηνής, αισθάνεσαι ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει σε επίπεδο νοοτροπίας και δομών. Είναι σαν να μην έχεις φύγει ποτέ. Τα αποτελέσματα αυτών των νοοτροπιών έχουν επιφέρει νέες αλλαγές φυσικά, αλλά ο τρόπος σκέψης και δράσης είναι απαράλλαχτος. Και κοινωνικά βλακώδης.

Το ημερολόγιο αμείλικτο. Δείχνει το τέλος του θέρους. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει. Άλλο πράγμα ο εσωτερικός χρόνος -μπορούμε να προσποιηθούμε ότι το καλοκαίρι συνεχίζεται ερήμην των ημερομηνιών- άλλο η μέτρηση του χρόνου βάσει της οποίας είναι οργανωμένος ο κοινωνικός, επαγγελματικός, πολιτικός και οικονομικός βίος. Με τις υποχρεώσεις και τις αγωνίες τους να λουφάζουν, αναμένοντας τον λογιστή Σεπτέμβριο.

Βρέθηκαν 700 Τριπολιτσιώτες, οι οποίοι (οι Τριπολιτσιώτες γενικώς) θεωρούνται -κατά τεκμήριο- ευφυείς άνθρωποι και υποδέχτηκαν ως σωτήρα τους τον Αρτέμη Σώρρα! Επτακόσιους νοματαίους δεν μαζεύει αυτή την στιγμή στην Τρίπολη ούτε ο Αλέξης ούτε ο Κυριάκος. Κυρίες και κύριοι, όπως πάει το πράγμα ετοιμαστείτε να υποδεχτείτε τον κ. Σώρρα στην Βουλή των Ελλήνων.

Με αφορμή την κοινωνική επικαιρότητα του τελευταίου διαστήματος (Ολυμπιακοί Αγώνες και επιτυχίες Ελλήνων αθλητών, πανελλήνιες εξετάσεις, επιτυχόντες και μη), παρατήρησα για ακόμη μια φορά την καλλιέργεια και δημιουργία του ίδιου νοσηρού κλίματος και φαινομένου, το οποίο όλο και συχνότερα παρατηρείται στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

Με το σύνθημα για «δίκαιη» ανάπτυξη θα προσέλθει ο πρωθυπουργός στην Θεσσαλονίκη. Συνήθως, στην πολιτική, ο επιθετικός προσδιορισμός του ουσιαστικού μπαίνει για να αναιρέσει, εν όλω ή εν μέρει, το περιεχόμενο του. Γράφει ο <b>Σάκης Μουμτζής.<\/b>

Προ 72 ωρών η Τουρκία υλοποίησε (μόλις με καθυστέρηση δύο ετών) την απειλή της να εισβάλλει στη βόρεια Συρία εάν απειληθούν τα «ζωτικά συμφέροντά» της. Γράφει ο <b>Δρ. Σπυρίδων Πλακούδας.<\/b>

Μπορεί κάποιος εξαιρετικά μέτριος μαθητής να ανταπεξέλθει στην τετραετή πρόκληση ενός Πανεπιστημιακού πτυχίου; Η απάντηση είναι μάλλον αρνητική εκτός βέβαια εάν αυτή-καθαυτή η ποιότητα του συγκεκριμένου πανεπιστημιακού πτυχίου βαίνει μειούμενη από έτος σε έτος.

Μιλούν ορισμένοι για το δημόσιο συμφέρον και τα πανεπιστήμια. Μα το δημόσιο συμφέρον υπάρχει όταν το προασπίζεσαι. Δηλαδή με απλά λόγια πως θα κρατήσεις ζωντανό το ίδρυμά σου σε συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού. Γράφει ο <b>Δημήτρης Κουρέτας.<\/b>

Η υπόθεση Ανδρέα Γεωργίου είναι σύμπτωμα του λαϊκισμού που διακατέχει το Ελληνικό πολιτικό σύστημα, το οποίο αναζητεί εξιλαστήρια θύματα για την καταστροφή που προκάλεσε η πελατειακή διαχείριση της εξουσίας. Ο απώτερος στόχος είναι προφανής: Η μετάθεση των πολιτικών ευθυνών για την κρίση σε μη πολιτικά πρόσωπα. Γράφει η <b>Μιράντα Ξαφά.<\/b>