Η κυβέρνηση, πέτυχε κάτι μοναδικό ακόμα και για την γεμάτη παραδοξότητες, πολιτική μας ζωή. Να μετατρέψει ένα ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα που αντικειμενικά είχε πριν κερδίσει την εξουσία, σε μια γενναία πολιτική ήττα.<b>Γράφει ο Γιάννης Παντελάκης.<\/b>

Ο Θοδωρής Δρίτσας, στέλεχος του βαθέος ΣΥΡΙΖΑ, δήλωσε πως «το πρόγραμμα μας δεν περιλαμβάνει τις ιδιωτικοποιήσεις». Κάνει πως ξεχνά ότι το αριστερό μνημόνιο που υπέγραψε αυτός και η κυβέρνηση του προβλέπει ιδιωτικοποιήσεις. Και ως γνωστόν οι στρατιές των υπαλλήλων που διόρισε και διορίζει ο ΣΥΡΙΖΑ στο Δημόσιο δεν μισθοδοτούνται από το καταστατικό του κόμματος τους, αλλά από τα μνημόνια.

Εμείς κρατάμε στα χέρια μας τη λύση του προβλήματος. Αν μετατραπούμε σε μια κανονική χώρα, όχι μόνο το χρέος θα είναι διαχειρίσιμο, αλλά και θα απαιτήσουμε μεγαλύτερες διευκολύνσεις από τους πιστωτές. <b>Γράφει ο Δημήτρης Γκιόκας.<\/b>

Στα ψιλά των περισσότερων Μέσων ενημέρωσης αλλά και την μέσων κοινωνική δικτύωσης, φιλοξενείται μια είδηση που λέει ότι οι λίστες αναμονής ανθρώπων που πρέπει να χειρουργηθούν, μπορεί να έχουν διάρκεια μέχρι και δυο χρόνια! Στην κεντρική ειδησεογραφία των πρώτων, αλλά και στον σχολιασμό των χρηστών των δεύτερων, κυριαρχούν ωστόσο άλλα θέματα...

Όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση στην Κίνα το 2015, οι ηγέτες της πήραν τη γενναία απόφαση να «τρομπάρουν» την Οικονομία με πολλά δάνεια. Όμως ο δανεισμός αυτός δημιούργησε μια μεγάλη φούσκα και προβληματισμό. Πριν 2 βδομάδες, η κινέζικη κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα πρόγραμμα με το οποίο προσδοκά να «εξαφανίσει» το χρέος! Θα τα καταφέρει;

Το υδρογόνο αποτελεί το παλαιότερο και το πιο κοινό στοιχείο στο σύμπαν. Έχει το υψηλότερο ενεργειακό περιεχόμενο ανά μονάδα βάρους από οποιοδήποτε άλλο γνωστό καύσιμο, περίπου τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό της συμβατικής βενζίνης. Αν μπορούσαμε να το εκμεταλλευτούμε μαζικά, κάθε άνθρωπος θα μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση σε δωρεάν και ανεξάντλητη πηγή ενέργειας.

Για ακόμη μία φορά, παρακολουθούμε να ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας η απόλυτη πολιτική υποκρισία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Η κυβέρνηση δια των υπουργών της κ.κ. Σκουρλέτη και Τσακαλώτου εξαπατά συνειδητά τον ελληνικό λαό αποκρύπτοντάς του την αλήθεια.

Φαίνεται πως η αντιπαράθεση της ντόπιας Αριστεράς με τις αποφάσεις των δικαστηρίων δεν αποτελεί ελληνικό «πατριωτικό» φαινόμενο. Εντάσσεται σε μια γενικότερη λογική που διαπνέει όλα τα «απελευθερωτικά» [από τι ακριβώς δεν είναι σίγουρο: τον καπιταλισμό, τον νεοφιλελευθερισμό, τη λογική ή μάλλον τη νομιμότητα (;)] κόμματα του τρίτου κόσμου και ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής. <b>Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.<\/b>

Σε συμβολικό επίπεδο, βλέποντας σε εθνικό δίκτυο 8 πάνοπλους στρατιωτικούς να σου μιλάνε για τη Δημοκρατία και το Σύνταγμα, πρέπει να έχεις σοβαρά διαταραγμένη αντίληψη για το τι σημαίνει δημοκρατική διακυβέρνηση και να μην σε λούζει κρύος ιδρώτας. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός<\/b>

Δεν μπαίνω στην ουσία της αντικομμουνιστικής διάθεσης του Άδωνι Γεωργιάδη. Με απασχολούν αυτοί που του την είχαν στημένη για να τον κατακεραυνώσουν. Όλοι αυτοί που «επαναστατούν», κρυμμένοι πίσω από την ασφάλεια της κοινής αντίληψης και της νόρμας των πολλών. Με ανακατεύουν όλοι αυτοί που βρίσκουν ευκαιρία να φωνάξουν πόσο «σύννομοι» είναι στην «αυθεντική απαίτηση» του «λαού»

Αντισυνταγματικός ο νόμος Παππά. Αυτό αποφάσισε η Δικαιοσύνη. Κύριοι της κυβέρνησης, εφαρμόστε τον Νόμο. Άλλωστε ο πρόεδρος Αλέξης είχε σημειώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κάθε άρθρο του Συντάγματος. Αναμφισβήτητα πρόκειται για μία μεγάλη πολιτική ήττα της κυβέρνησης. Όχι γιατί ο νόμος Παππά δεν πέρασε. Αλλά διότι η ίδια η κυβέρνηση αποφάσισε να παίξει ένα σκληρό παιγνίδι με φόντο τα τηλεοπτικά κανάλια και με θύμα την ίδια τη Δημοκρατία. Ευτυχώς, έχασε… <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Δεν ξέρουμε αν ο Θεός παίζει ζάρια, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας σίγουρα παίζει. Πρόκειται για έναν μανιώδη τζογαδόρο, εθισμένο στο παιγνίδι της εξουσίας, ο οποίος είναι έτοιμος να παίξει τα ρέστα του παίζοντας το μέλλον των παιδιών μας. Χτες μιλούσε για το χρέος, σήμερα λέει ότι το στοίχημα είναι η ποσοτική χαλάρωση και αύριο το στοίχημα θα είναι κάποιο άλλο.

Κρυμμένα και αφανή πίσω από την πυκνή αχλύ δηλώσεων, τοποθετήσεων, ίσως ακόμη και στοχευμένης παραπληροφόρησης, που συνθέτουν τελευταίως τον δημόσιο διάλογο για τα τηλεοπτικά μας πράγματα, βρίσκονται τουλάχιστον τρία “άβολα” δεδομένα που ίσως είναι χρήσιμο να έλθουν στην επιφάνεια. <b>Γράφει ο Σταύρος Πετρολέκας.<\/b>

Στην παρούσα φάση, φαίνεται να έχει γίνει αρκετός λόγος για τις πιέσεις των δανειστών ώστε οποιαδήποτε ελάφρυνση χρέους να συνοδευτεί από «διαρθρωτικά μέτρα». Όμως αυτή η συζήτηση αδικεί τόσο την κυβέρνηση, όσο και τις λύσεις. Μήπως η κυβέρνηση θα έπρεπε να σταματήσει τις ιδιωτικοποιήσεις;

Οι γνωστές δηλώσεις του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας για την αντιδημοκρατική φύση του κομμουνισμού προκάλεσαν -όπως ήταν φυσικό- θύελλα αντιδράσεων και κύματα συμπαράστασης και αποδοχής. Ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης είπε το αυτονόητο για κάθε φιλελεύθερο δημοκράτη, πως κομμουνισμός και δημοκρατία είναι έννοιες ασύμβατες.

Λίγα πράγματα έχουν ειπωθεί τόσο συχνά στα χρόνια της κρίσης όσο το ότι οι εταίροι μας επιβάλουν μια “πολιτική λιτότητας”.

Το όλο «θεατρικό σκηνικό» που στήθηκε, αρχής γενομένης από την αρνησιδικία του νυν Προέδρου προκειμένου να «αφουγκραστεί τον παλμό της κοινωνίας», μέχρι την παράνομη κτήση και δημοσιοποίηση περιστατικών του ιδιωτικού βίου νυν Αντιπροέδρου, πόρρω απέχει από αυτή καθαυτή την έννοια της απονομής του δικαίου.

Η κυβέρνηση Τσίπρα, εγκλωβισμένη στα αδιέξοδά της αλλάζει τις θέσεις της κάθε εβδομάδα, επιτείνει δραματικά τη σύγχυση, πολλαπλασιάζει την αβεβαιότητα και κρατά καθηλωμένη την οικονομία. Τα κυβερνητικά αδιέξοδα, όμως, δεν μπορεί να κρατούν όμηρο τη χώρα. <b>Γράφει ο Στέλιος Πέτσας.<\/b>

Όπως έγραψε και ένας χρήστης μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ο Γεωργιάδης πρέπει να είναι ο μόνος που πίστεψε τελικά τον Κατρούγκαλο ότι είναι κομμουνιστής! Και γι\\' αυτό προχώρησε σ\\' ένα αντικομμουνιστικό παραλήρημα με όρους εμφυλίου. Κάτι περίεργο συμβαίνει σ\\' αυτή τη χώρα. Δεν βιώνουμε μια στοιχειώδη κανονικότητα και αυτό είναι φανερό παντού. Και στην πολιτική ζωή...

Πρέπει να το αναγνωρίσω στον Maduro. Από οδηγός λεωφορείου, και Πρόεδρος κατάφερε να εκλεγεί και τη δικτατορία του την εγκαθίδρυσε και την ευλογία από τον Πάπα την πήρε. Γιατί έχει πρόγραμμα! <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Ακόμα πιο ενδιαφέρουσα για κλινικούς ψυχολόγους, είναι η λήθη που απλώνεται πάνω από τις συνειδήσεις των Ελλήνων. Αυτών που μέχρι την δεκαετία του ΄90, βίωναν αισθαντικά τον αντιαμερικανισμό τους και πέρασαν αργότερα, στον αντιγερμανισμό τους. Το δυστύχημα όμως, είναι ότι αυτή τη στιγμή το πλοίο πλέει ακυβέρνητο πίσω από τις διαθέσεις των Αμερικανών και όχι των Ευρωπαίων

Στην χώρα αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει το παραμικρό, όσο εξακολουθούν να κάνουν κουμάντο οι πέντε – δέκα οικονομικά ισχυρές οικογένειες. Τελευταία αναπτύσσεται κι ένα ακόμη φαινόμενο, εκείνο της κυριολεκτικής επικράτησης του οικονομικά ισχυρού σε μία ολόκληρη γεωγραφική περιοχή, ελέγχοντας την δημοφιλή ποδοσφαιρική ομάδα, τον δήμο, τους πολιτικούς κι αυτή ακόμη την ρευστότητα της αγοράς.

Αναμφίβολα ο κ. Θ. Πάγκαλος είναι ένας οξύνους πολιτικός σχολιαστής. Ως εκ τούτου οι απόψεις του προσφέρονται για έναν γόνιμο διάλογο, που φωτίζει όλες τις όψεις τους. Είναι λογικό να μην υπάρχει ταυτότητα αντιλήψεων σε θέσεις βαθύτατα πολιτικές.

Ανεξάρτητα από την έκβαση που θα έχει η υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών, η κυβέρνηση πρέπει σύντομα ν ανακαλύψει τον νέο εχθρό. Αυτόν τον οποίο θα χρησιμοποιεί για να μετατοπίζει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και να αποπροσανατολίζει, θα δαιμονοποιεί σε υπερθετικό βαθμό και θα περιγράφει περίπου ως τον αποκλειστικά υπεύθυνο για όσα αρνητικά μας συμβαίνουν...