Όσοι έχουν συσσωρεύσει εμπειρίες στην πολιτική, γνωρίζουν έναν βασικό κανόνα που ισχύει πάντα. Όταν είσαι στριμωγμένος στην οικονομία σου, δεν βρίσκεσαι σε κατάλληλη θέση να «ανοίξεις» ή να διαχειριστείς παράλληλα τα μεγάλα εθνικά σου ζητήματα.

Ούτε μία ούτε δύο αλλά 23 (!) οργανώσεις και φορείς επιρρίπτουν ευθύνες στην κυβέρνηση και στους διοικητές των καταυλισμών μετά την πρόσφατη τραγωδία με δύο νεκρούς στη Μόρια της Λέσβου. Οι δύο νεκροί της Μόριας δεν ήταν οι πρώτοι. Έχουν υπάρξει και άλλοι είτε λόγω των κακουχιών είτε λόγω συγκρούσεων ανάμεσα στους μετανάστες. Θάνατοι που περνούν στα ψιλά γράμματα καθώς η κυβέρνηση έχει επιβάλει εμπάργκο στα ΜΜΕ...

Tελικά ναι, αυτό συμβαίνει. Ενίοτε χιονίζει κιόλας σε κάποιες περιοχές. Η διαπίστωση αυτή έγινε με μια χρονική καθυστέρηση, είναι αλήθεια αυτό. Το αποτέλεσμα είναι δραματικό, το πληροφορούμαστε από διεθνή Μέσα συνήθως. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε κατάστασης και ηλικίας προσπαθούν να επιβιώσουν κάτω από πολικές θερμοκρασίες, μέσα σε σκηνές και παραπήγματα που ονομάζουν χώρους φιλοξενίας προσφύγων.

Ο υποψήφιος Γάλλος Πρόεδρος κατηγορήθηκε για \\\"έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας\\\" επειδή ζήτησε φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις, μείωση του αντιπαραγωγικού δημόσιου τομέα και απολύσεις άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων. Μήπως θυμίζει αυτό παρόμοιες κραυγές της ντόπιας λαϊκής δεξιάς;

Η Τουρκική αδιαλλαξία «βοήθησε» την Ελληνική πλευρά να μη προχωρήσει στις έσχατες υποχωρήσεις στα κρίσιμα θέματα των εγγυήσεων και της παραμονής Τουρκικών στρατευμάτων και μετά τη λύση, για την οποία ασκούν έντονες πιέσεις ο Αμερικανικός και ο Βρετανικός παράγων. <b>Γράφει ο Πρέσβυς ε.τ. Περικλής Νεάρχου.</b>

Ο βασικός κορμός της κυβέρνησης είναι σαφέστατα υπέρ της διατήρησης του πλειοψηφικού πακέτου των δικτύων στο Δημόσιο, για τις ιδιωτικοποιήσεις. Στην πραγματικότητα, ακολουθούν το γνωστό δόγμα της Μεταπολίτευσης «Βρε καλώς τα κορόιδα με τις ωραίες επενδύσεις που θα ελέγχονται από μας, για να διορίζουμε κόσμο. Εσείς βάζετε τα λεφτά κι εμείς αργότερα, τις χρεοκοπούμε με την ησυχία μας…»

Το 1856 οι στρατιώτες της Εταιρίας των Ανατολικών Ινδιών παρέλαβαν τις νέες τύπου γεμίσεις για τουφέκια τους. Το γέμισμα των εμπροσθογεμών των μέσων του 19ου αιώνα ξεκίναγε με τον στρατιώτη να δαγκώνει και να κόβει το χάρτινο χωνάκι με το μπαρούτι, που λεγόταν paper cartridge...

Το ΚΚΕ κατήγγειλε ότι τα τηλέφωνά του παρακολουθούνται, όπως και άλλων κομμάτων. Και τι βρήκε να πει η υπεύθυνη κυβέρνησή μας; Ότι είναι πολύ σοβαρές οι καταγγελίες! Δεν είχαμε αμφιβολία γι αυτό. Το ΚΚΕ είναι ένα σοβαρό μαγαζί. Έχει συνέπεια, τεχνογνωσία, αξιοπιστία. Το ερώτημα, όμως, παραμένει: Ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο; Πόσα βαλιτσάκια κυκλοφορούν;

Τις ημέρες αυτές με αφορμή το υβρεολόγιο του απερίγραπτου υφυπουργού παιδείας, έναντι αυτών που λένε τον αποθανόντα δικτάτορα Κάστρο δικτάτορα, πολλοί αισθάνθηκαν να ξεχειλίζουν από αγανάκτηση για την ακράτεια χυδαιότητας που χαρακτηρίζει το δημόσιο λόγο κάποιων στελεχών της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Φοβάμαι ότι έχουν άδικο. <b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης.</b>

Ο πρωθυπουργός, στον επικήδειο που εκφώνησε στην Αβάνα, χρησιμοποίησε πέντε φορές τη λέξη «αξιοπρέπεια». Είναι μια λέξη εννοιολογικά ρευστή, που ο καθένας μπορεί να της δώσει ό,τι περιεχόμενο θέλει. Την χρησιμοποιούν κυρίως οι πολιτικοί που δεν έχουν καταφέρει να παρουσιάσουν απτά, χειροπιαστά, μετρήσιμα, αποτελέσματα, απευθυνόμενοι στο θυμικό των πολιτών.

Ενώ ως τώρα η γερμανική ηγεσία απέκλειε άμεση ελάφρυνση του χρέους, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες της Αμερικάνικης εφημερίδας Wall Street Journal, «σχέδιο» του ESM για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ολοκληρώθηκε και οδεύει προς ψήφιση άμεσα. Τι ακριβώς συμβαίνει και τι σημαίνουν για την Ελλάδα οι νέες αυτές εντυπωσιακές εξελίξεις;

Είναι ολοφάνερο πλέον πως ο μοναδικός δρόμος για την καταπολέμηση οπορτουνιστικών φαινομένων τύπου Τραμπ και για τη μακροχρόνια ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών είναι η δημιουργία σοσιαλιστικών οικονομικών δομών οργάνωσης. <b>Γράφει ο Βάιος Τριανταφύλλου.</b>

Ο 85χρονος Ραούλ Κάστρο έχει καλή μνήμη. Και ρώτησε τον πρωθυπουργό για το «τι κάνει ο γιος του ο Ερνέστο». Το επικοινωνιακό επιτελείο του Τσίπρα διοχέτευσε τη σχετική πληροφορία, οι δημοσιογράφοι δεν θα μπορούσαν να την διασταυρώσουν και οι περισσότεροι την δημοσίευσαν σαν κάτι δεδομένο. Η πληροφορία έχει ελάχιστη σημασία. Ίσως και καμία. Για τον πρωθυπουργό τεράστια.

Είμαστε ένας λαός που δεν στέκει καλά… Παρακμάζουμε… Έχουμε μπει σε μία τροχιά παρακμής… Παρακμής ηθικής, κοινωνικής, θεσμικής, ψυχικής… Και όχι μόνο αυτό… Αλλά παρακολουθούμε το χάλι μας ως αδιάφοροι παρατηρητές του εαυτού μας…

Ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Οι άνθρωποι πάντα κινούνταν για πολλούς και διάφορους λόγους και το να τους σταματήσεις είναι σαν να προσπαθείς να σταματήσεις το νερό. <b>Γράφει ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης.</b>

Ο κεντρικός στόχος για την επόμενη κυβέρνηση (γιατί με τη τωρινή δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα) είναι διττός. Δραστική μείωση αντικινήτρων μέσω περιορισμού γραφειοκρατικών υπογραφών και φορολογική σταθερότητα. <b>Γράφει ο Ηλίας Πεντάζος.</b>

Ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε ουκ ολίγα τεχνάσματα για να αναρριχηθεί στην εξουσία. Όλοι θυμόμαστε το θρυλικό «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης». Τους ισχυρισμούς του για την πάταξη της διαφθοράς, την αδυσώπητη μάχη που θα ξεκινούσε απέναντι στο «Παλιό». Στην πορεία, όλα αυτά φυσικά αποδείχτηκαν μούφα. Κι όμως… Κατά κάποιο τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ όντως πραγματοποίησε μία από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του.

Η μείωση του χρέους κατά 21,8 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ έχει την δυνατότητα να αυξήσει την πιστοληπτική μας ικανότητα το πολύ κατά... μία βαθμίδα. Κάτι το οποίο, δεν είναι ικανό να μας βγάλει από τον... ομολογιακό σκουπιδότοπο και να δώσει θετικό έναυσμα στους επενδυτές για επενδύσεις στη χώρα μας. <b>Γράφει ο Κώστας Μήλας.</b>

Ενώ ο πρωθυπουργός επιστρέφει από την πλατεία της κουβανικής επανάστασης, στην πλατεία της ελληνικής επανάστασης ανακοινώθηκε ότι ξεκινάει αξιολόγηση των υπαλλήλων της Βουλής! Και η έκπληξη: Αναγνωρίζεται κατηγορία αριστείας! Αγαπημένοι μου αναγνώστες. Μπορεί να μην κυβερνιόμαστε, αλλά το τσίρκο μας προσφέρει μοναδικές στιγμές γέλιου. Με πανάκριβο εισιτήριο δυστυχώς.

Ηγέτες που να συμπεριφέρονται με κακούς τρόπους έχουν υπάρξει στο παρελθόν. Ο Λίντον Μπ. Τζόνσον, πρόεδρος των ΗΠΑ. συνήθιζε να ζυγώνει το πρόσωπο του συνομιλητή του και να τον φτύνει ή να ρεύεται ενώ μιλούσε. Όταν η φύση καλούσε υποχρέωνε τους συνεργάτες του να τον ακολουθούν στην τουαλέτα συνεχίζοντας να τους μιλάει καθισμένος στην λεκάνη.

Όλα συνοψίζονται στη φράση «οι ψηφοφόροι μας δεν ενοχλούνται από τις ύβρεις των υπουργών»! Και στο κάτω κάτω, ο εξτρεμισμός δεν μπορεί να γίνεται με τριαντάφυλλα απέναντι στο κεφάλαιο και στους «διεφθαρμένους» αστούς που το υπερασπίζονται. Ακόμα και αν πολλές από τις βάναυσες λεκτικές επιθέσεις ταυτίζονται με το χρυσαυγίτικο θράσος, βαφτίζεται αριστερό και δικαιολογείται

Αυτό Αλέξη δεν είναι νίκη. Πήρες το «απόλυτο τίποτα». Ωστόσο, είσαι υποχρεωμένος να πάρεις ό,τι σου δίνουν, όπως έκαναν νωρίτερα ο Αντώνης κι ο Γιώργος. Το θέμα Αλέξη είναι ότι δεν έχεις το παρακάτω! Χτες έφυγαν κι οι Αζέροι. Δεν γίνεται έτσι δουλειά. Και παρακάλα να μην μας έχουν στήσει εκεί στο Τέξας κάποιο περίεργο παιγνίδι...

Αναφέρομαι στη μισθοδοσία της κυρίας Κ. Νοτοπούλου, που, μαζί με τις υπερωρίες, θα ξεπεράσει, μετά βεβαιότητος, τα 3.000 ευρώ. Προκλητικός μισθός για τις μέρες μας, που γίνεται προκλητικότερος γιατί τον εισπράττει παιδί του κομματικού σωλήνα και που προκαλεί στον ύψιστο βαθμό.

Διάβασα πρόσφατα το βιβλίο ενός ψυχολόγου, ο οποίος διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που έχουν εύκολα παιδικά χρόνια δεν ωριμάζουν ή τέλος πάντων αργούν πολύ να ωριμάσουν. Το ίδιο νομίζω ότι συμβαίνει και με τους πολίτες μιας χώρας. Μπορούμε να πούμε ότι οι πολίτες μια χώρας, που διανύει παρατεταμένη περίοδο ευημερίας και ανάπτυξης, δεν ωριμάζουν. Κάτι παρόμοιο συνέβη και στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες.