Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται χρόνια τώρα. Η Τράπεζα Αττικής «πληγώνει» επειδή είναι μαχαιριά στην καρδιά μιας ιδεοληψίας, ότι ετούτοι εδώ είναι «καθαροί». Προσέξτε! Σε εποχή capital controls ο κ. Καλογρίτσας παίρνει πολλαπλάσια δάνεια απ’ ότι στο παρελθόν με bonus επιτόκια της χαράς. Αυτό, λέει, δεν είναι διαπλοκή. Όπως η τρόικα δεν είναι πλέον τρόικα, αλλά… θεσμοί!

Ο κύριος Χόρχε και η σύζυγός του ήταν ένα ζευγάρι ονειροπόλων αριστερών νέων που στήριξαν τον Τσάβες από την αρχή... <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.</b>

Δυστυχώς, σήμερα μετά από τη μεταρρύθμιση που αποκατέστησε τον σεβασμό στα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη και του ασφαλιστικού συστήματος, η Κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστερά» με ακροδεξιό εταίρο, αυξάνει σταθερά κάθε μήνα τη φαρμακευτική δαπάνη κατά 30 περίπου εκ.ευρώ.

Είναι διάχυτη η εντύπωση πως η αξιολόγηση θα κλείσει, αν κλείσει, μετά τις γερμανικές εκλογές, για προφανείς λόγους. Εν τω μεταξύ, θα γίνει ένας συμβιβασμός για να πάρουν οι δανειστές τα λεφτά τους τον Ιούλιο. <b>Γράφει ο Σάκης Μουμτζής.</b>

Ο γνωστός νομπελίστας George Stigler (1911- 1991), ένας από τους βασικούς θεμελιωτές της οικονομικής σχολής του Σικάγο, πίστευε ότι «το κοινό έχει επιλέξει να μιλάει και να ψηφίζει για οικονομικά προβλήματα, έτσι πλέον, η μόνη αναπάντητη ερώτηση είναι πόσο έξυπνα μιλάει και ψηφίζει» (για αυτά τα ζητήματα).

Όπως στη ζωή, έτσι και στην πολιτική, σημαντικό ρόλο παίζει η αξιοπιστία. Να ξέρει ο συνομιλητής πως αυτά που ακούει ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Αν δεν υπάρχει αυτή η σχέση εμπιστοσύνης, όσους νεολογισμούς και να εφεύρει ο πολιτικός, με όσο φανταχτερό περιτύλιγμα και αν τυλίξει τις προτάσεις του, ο πολίτης δεν πείθεται.

Ο Μαρξ ήταν άθεος ή εν πάση περιπτώσει, δεν είχε τον Θεό του. Είχε όμως τους οπαδούς του, τους Μαρξιστές, οι οποίοι εξακολουθούν να είναι το ίδιο άθεοι με τον ινστρούχτορα τους. Από την άλλη, έχει και ο Χριστός τους οπαδούς του, τους Χριστιανούς που εξίσου φανατικά Τον πιστεύουν, Τον υποστηρίζουν, Τον λατρεύουν αλλά δεν Τον υπακούουν. <b>Γράφει ο Δημήτρης Χριστοδουλάκης</b>

Πολύ κόσμο έχει ξενίσει η απόφαση των εργαζομένων της ΕΡΤ να κηρύξουν στάση εργασίας απαιτώντας προσλήψεις στον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα. Ας μην ξεχνάμε πως η ΕΡΤ αποτέλεσε και αποτελεί τη ναυαρχίδα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Από μια άποψη πρόκειται για τη μοναδική υπόσχεση που τήρησε 100% ο Αλέξης Τσίπρας.

Όποιος πολίτης, αξιωματούχος, δανειστής, Έλληνας ή ξένος κάτοικος πιστεύει ότι η χώρα θα βγει από την περιπέτεια που έχει μπλέξει με τους διεθνείς πιστωτές και τις ελληνικές κυβερνήσεις κάνει ένα τεράστιο λάθος. Δεν έχει υπολογίσει τη βούληση και την ικανότητα. Οι δηλώσεις του Ευ. Τσακαλώτου, του Έλληνα κυβερνητικού εκπροσώπου, της Κριστίν Λαγκάρντ και της Άγγελα Μέρκελ είναι αποκαλυπτικές αυτής της αλήθειας.

«Άνθρακες ο θησαυρός» για ένα ακόμα από τα περίφημα αντισταθμιστικά που περιελάμβανε το non paper του Μαξίμου τη Δευτέρα. Ο λόγος για ένα καλό μέτρο που στόχευε στη δημιουργία 100.000 θέσεων εργασίας μέσω ενός δανείου ύψους 3 δισ. ευρώ που θα λάμβανε η Ελλάδα από την Παγκόσμια Τράπεζα.

Ο έλληνας ΥΠΟΙΚ μπορεί να μάζεψε όλες τις ατάκες του αμερικανού συγγραφέα αλλά ξέχασε την σημαντικότερη: «Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που κοκκινίζει· ή που θα έπρεπε να το κάνει»...

Ο σύμβουλος του Κυρ. Μητσοτάκη για θέματα δημοσιονομικής πολιτικής χαρακτηρίζει δύσκολο το να κλείσουν όλα τα ανοιχτά ζητήματα σε μία μόνο αποστολή των τεχνικών κλιμακίων στην Αθήνα και εκτιμά ως πιθανότερη ημερομηνία επίτευξης συμφωνίας, εάν αυτή συμβεί, την 22η Μαΐου. <b>Συνέντευξη στον Γιάννη Κ. Τρουπή.</b>

Ανάμεσα στην Ελλάδα και την Βενεζουέλα, την χώρα παράδεισο του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη, το ανάχωμα λέγεται Ευρώπη. Όσο υπάρχει αυτό το ανάχωμα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναλώνεται σε ύμνους για μια δικτατορία, θα λιμπίζεται μια χώρα που τα στατιστικά γράφονται στα γραφεία των υπουργών και θα ξερογλείφεται για μια ενημέρωση που θα δίνεται μόνο από το κρατικό κανάλι.

Μέσα από δηλώσεις (ομολογίας, συγνώμης, παραδοχής) υπουργών και βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν γίνει κατά καιρούς τα χρόνια που βρίσκονται στην εξουσία, συμπληρώνεται ένα παζλ που αποτυπώνει μ\\' έναν ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο τη στρατηγική με την οποία αναρριχήθηκαν στην εξουσία, και παραμένουν σ\\' αυτήν.

Δεν καταλαβαίνω αυτό το pressing του συντρόφου Φίλη προς την ομάδα του μηχανοδηγού Πάνου. Αυτό λέγεται αχαριστία! Αν δεν ήταν ο Πάνος, Νίκο μου, δεν θα ήσασταν σήμερα κυβέρνηση. Εντάξει, είναι λίγο ακροδεξιοί. Αλλά εσείς δεν είπατε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Κι ύστερα τι σας έκανε; Δεν μιλάει, δεν λαλάει. Μόνο ψηφίζει τα μνημόνιά σας.

Στις σύγχρονες δημοκρατίες η αφωνία δεν είναι δείγμα σύνεσης και οι δημόσιες τοποθετήσεις δε γίνονται μόνο για λόγους προπαγάνδας. Οι αρμόδιοι υπουργοί οφείλουν να ενημερώνουν τους πολίτες. Είναι υποχρέωσή τους. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.</b>\r\n

Το τι συνέβη και γίναμε η χλεύη αυτών των ανθρώπων, είναι γνωστό και υπάρχουν και πολλές ερμηνείες. Ο καθένας ασπάζεται αυτήν που είναι πιο κοντά στις πολιτικές πεποιθήσεις του. Όμως το ερώτημα δεν είναι πώς βρεθήκαμε σε αυτήν την κατάσταση, αλλά γιατί έξι χρόνια μετά, βρισκόμαστε σε ακόμα χειρότερη θέση.

Όλοι οι συριζοταλιμπάν που διορίστηκαν ή πήραν προαγωγή επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, στην ΕΡΤ ή οπουδήποτε σε ξεπουλάνε για μια θεσούλα. Για έναν μισθούλη. Μη μου πεις, φίλε αναγνώστη, πως κι εσύ δεν έχει γνωρίσει στη ζωή σου τουλάχιστον μία (έναν) υπεύθυνη (ο) καλεσμένων τέτοιου τύπου;

Επτά χρόνια μετά την είσοδο της Ελλάδας στο σπιράλ της πρωτοφανούς κρίσης, όλο και περισσότεροι Έλληνες καταλαβαίνουν ότι ένας σημαντικός παράγοντας που συνέβαλε στη δημιουργία της ήταν η κακή διαχείριση (των δημόσιων οικονομικών) του κράτους. <b>Γράφει ο Παναγιώτης Καρκατσούλης.</b>

Με άπλετο χιούμορ, έκπληξη, θυμό, αγανάκτηση, και άλλα ανάμικτα συναισθήματα υποδεχόμαστε κάθε φορά την αξιολόγηση του προγράμματος. Αξιολόγηση είναι η επιβεβαίωση της τήρησης του μνημονίου. Το μνημόνιο δεν είναι τίποτα άλλο από το πρακτικό μιας συμφωνίας.

Από τα Airbus της Ολυμπιακής έως την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, από τις χωματερές έως τα υδροπλάνα και από το Ελληνικό έως τη διαπραγμάτευση Τσίπρα-Βαρουφάκη, ο κατάλογος των καθυστερήσεων είναι ατελείωτος, σχολιάζει με άρθρο του αποκλειστικά στο liberal.gr ο επικεφαλής του Ποταμιού, <b>Σταύρος Θεοδωράκης.</b>

Το κόλπο είναι γνωστό. Αφού συμφωνείς ένα πακέτο με σκληρά μέτρα στη συνέχεια φτιάχνεις ένα κεντρικό αφήγημα που είτε κάνει λόγο για παράλληλο πρόγραμμα, είτε για κοινωνικά αντίμετρα. Παράλληλα, ανεβάζεις τους τόνους τόσο προς τους πολιτικούς αντιπάλους όσο και προς το εσωτερικό του κόμματος προκειμένου να σφίξουν τα λουριά, λίγο πριν την άφιξη της τρόικας στην Αθήνα.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που μαθαίνουν οι ποδοσφαιριστές είναι ότι μετά από ήττα την κάνεις και δεν μιλάς. Στην συνέντευξη Τύπου οι παλιοί στέλνουν έναν πιτσιρικά που δεν τολμάει να πει όχι. Στην έξοδο από το γήπεδο και μέχρι να φτάσουν στο πούλμαν οι παίκτες χαμηλώνουν το κεφάλι και δεν απαντάνε ή βάζουν το κινητό στο αυτί και μιλάνε ή κάνουν ότι μιλάνε με κάποιον.

Υπάρχουν δύο τουλάχιστον σχεδόν αλάνθαστες μέθοδοι για να διαπιστώνεται αν ισχύουν τα δεδομένα. Τα μαθηματικά και η κοινή λογική. Δυστυχώς για τους πολίτες, κανένα από τα δύο δεν επιβεβαιώνει την εξαγγελία της κυβέρνησης ότι για κάθε μέτρο που θα επιβάλει, θα ψηφίζει και μια παροχή.