Ο αντισημιτισμός λέγεται συχνά πως είναι η παλαιότερη προκατάληψη. Το μίσος εναντίον των Εβραίων αυξομειώθηκε μέσα στους αιώνες, αλλά φαίνεται πως τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα τους τελευταίους λίγους μήνες, έχει επανέλθει δυναμικά. <b>Γράφει ο Steven Horwitz.</b>

Την ώρα που στην Ελλάδα συμβαίνουν «τα καλύτερα» και η επιχειρηματικότητα κοντεύει να χαρακτηριστεί ποινικό αδίκημα, η Ρουμανία απέδειξε και το 2016 ότι οι χαμηλοί φόροι (μαζί με την πάταξη της διαφθοράς, που στηρίζεται από τον λαό) φέρνουν ευημερία για τους πολλούς.

Οκτώ χρόνια κρίσης, ύφεσης, αύξησης της φτώχειας και μείωσης του εθνικού πλούτου δεν αρκούν για να βάλουμε μυαλό τελικά.

Την ίδια ημέρα που δημοσιευόταν έρευνα της ΓΣΣΕ η οποία αποτύπωνε μια τραγική εικόνα φτωχοποίησης και ανέχειας μεγάλων κοινωνικών ομάδων, ο υπουργός Τόσκας εκκένωνε δυο κτίρια που βρισκόντουσαν σε κατάληψη. Για το πρώτο θέμα δεν παρατηρήθηκε καμία οργισμένη αντίδραση κυβερνητικών βουλευτών ή στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Για το δεύτερο υπήρξαν. Και πολλές. Ευαισθησία αλά καρτ.

Το καλοκαίρι του 2014, η Ελλάδα είχε ήδη βγει στις αγορές δύο φορές και οι τράπεζες της είχαν καταφέρει να μηδενίσουν την έκθεσή τους (μετά την εκτίναξη στα 123 δις. τον Δεκέμβριο του 2012) στον «ακριβό» - και σημάδι αστάθειας για μια οικονομία – έκτακτο μηχανισμό ρευστότητας της Τράπεζας της Ελλάδας, τον γνωστό πλέον ELA...\r\n

Κάπου το διάβασα αυτό το σύνθημα και σκέφτηκα πως ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει τα πάντα για να ακουστεί. Η αδυναμία να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση ώστε να μπει σε μια ράγα η οικονομία, την έχει εκτροχιάσει πλήρως. Επιπροσθέτως, αυτή η κατάσταση έχει φέρει στην επιφάνεια τις εσωκομματικές αντιθέσεις στον ΣΥΡΙΖΑ, που επιτείνονται από τα δημοσκοπικά ευρήματα. Η κυβέρνηση δίνει την εικόνα της πλήρους κατάρρευσης. Βρίσκεται σε πανικό.

Τον λένε Βασίλη Καρούσο και είναι 78 ετών. Είναι παντρεμένος κι έχει δυό παιδιά. Δουλειά του είναι να πουλάει χαρτάκια με ελπίδες στους πολίτες και σε μερικούς να μοιράζει λεφτά. Πρίν δυό μέρες έδωσε ένα ηχηρό μάθημα σε όσους παρηφανεύονται σαν κοκοράκια ότι κατέχουν ηθικά πλεονεκτήματα, ενώ με το άλλο χέρι ληστεύουν τα πιο αδύναμα στρώματα του πληθυσμού.

Με την Ολλανδία, την Αυστρία, τη Γερμανία και την Ελβετία να απαγορεύουν συγκεντρώσεις για το τουρκικό δημοψήφισμα και τη Δανία να ζητά τη ματαίωση της επίσκεψης του Binali Yildirim, η Ελλάδα βρέθηκε σε μια απρόσμενα πλεονεκτική θέση.

Το ότι τα κρατικά νοσοκομεία υπολειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού είναι γνωστό τοις πάσι. Και φυσικά συμβαίνει εδώ και χρόνια, πρόκειται για ένα από το προβλήματα που «κληρονόμησε» ο ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, η Εθνοσωτήριος κυβέρνησις μας δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια προχωρώντας σε προσλήψεις 4000 συμβασιούχων μέσω ΟΑΕΔ.

Δεν πρέπει να έχει ξαναϋπάρξει Πρωθυπουργός δημοκρατικής Ευρωπαϊκής χώρας που να εμφανίζεται σε εκπομπή των Ενόπλων Δυνάμεων. Τι λέω, δεν πρέπει να έχει ξαναϋπάρξει σε δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα εκπομπή των Ενόπλων Δυνάμεων. <b>Γράφει η Λίνα Παπαδάκη.</b>

Ο τομεάρχης εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας μιλάει στο Liberal και επισημαίνει ότι το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δε θα ψηφίσει τα μέτρα που θα φέρει η κυβέρνηση στη Βουλή. <b>Συνέντευξη στον Γιάννη Κ.Τρουπή.</b>

Δεν υπάρχει αυτό που ζούμε. Έχουμε ξεπεράσει όλα τα ρεκόρ που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα. Ως προς το χρόνο διάρκειας της κρίσης, ως προς την έντασή της, ως προς την πτώση των αξιών. Υλικών και ηθικών. Κάποιος, επιτέλους, να σταματήσει αυτό το κοινωνικό πείραμα. Μας εξάντλησε. Στις σημερινές συνθήκες οι πολίτες δεν ελπίζουν.

Τα δυνητικά ελλείμματα απειλούν την οικονομία και υποθηκεύουν κάθε ελπίδα για ανάπτυξη, με αντάλλαγμα το πελατειακό κράτος. Αρκεί μόνο ένας προεκλογικός μήνας πλήρους ασυδοσίας για να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Και δυστυχώς, για όλους μας, οι πιθανότητες να συμβεί είναι πολύ περισσότερες από το να παραδώσουν την εξουσία μετανιωμένοι για τις αυταπάτες και τα εγκληματικά λάθη τους

Στις 11 Μαρτίου έγινε η πρεμιέρα της ταινίας του κ. Μένου Δελιοτζάκη «Η ιστορία είμαι εγώ-Ανδρέας Λεντάκης». Το ότι το ντοκιμαντέρ είναι παραγωγή της ΕΡΤ και σκηνοθετημένο από έναν προϊστάμενο της ΕΡΤ στα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να μας προδιαθέτει... <b>Γράφει ο Κωνσταντίνος Λεντάκης.</b>

Χτες ο Π. Σκουρλέτης, από τα ιστορικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, επανέφερε το ζήτημα της ψήφισης των νέων μέτρων, αν και όποτε έρθουν στην Βουλή, από διευρυμένη πλειοψηφία. Είπε επί λέξη: «Επειδή τα μέτρα αφορούν το έτος 2019 και μετά, υπάρχει η ανάγκη να ψηφιστούν από μια ευρύτατη πλειοψηφία εντός Βουλής. Τα μέτρα αφορούν την επόμενη κυβέρνηση που δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι».

Αγαπητά κόμματα εξουσίας, θα ήθελα ως ψηφοφόρος να γνωρίζω εάν, εκτός από γενικές θέσεις, γενικές κατευθύνσεις πολιτικής και διαπιστώσεις, έχετε και κάποιο επεξεργασμένο, μελετημένο, συγκεκριμένο και κοστολογημένο κείμενο -επιπέδου ανάλυσης νομοσχεδίου- που να ορίζει με σαφήνεια την φορολογική πολιτική που προτείνετε για τη χώρα.

Εντάξει… Ας δεχτούμε ότι το μνημόνιο και η «σκληρή» διαπραγμάτευση αφαιρεί πολύ από την κυβερνητική ενέργεια…

«Αν η Ελλάδα κάνει αυτά που της λένε, δεν έχει καμία ελπίδα. Θα γίνει τριτοκοσμική χώρα!» έλεγε η Ιταλοαμερικανίδα οικονομολόγος Marianna Mazzucato, καθηγήτρια Οικονομικών της Kαινοτομίας στο UCL μέλος της επιστημονικής επιτροπής του νεοσύστατου Αναπτυξιακού Συμβουλίου πριν από περίπου 10 μήνες αναφερόμενη στους θεσμούς.

Στα τέλη του περασμένου Ιανουαρίου, δημοσιεύματα αποκάλυπταν κυβερνητικά σχέδια για προσπάθεια ψήφισης των νέων μέτρων με αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών. Τότε ήταν «κατασκευασμένα και απολύτως ευφάνταστα δημοσιεύματα». Χθες το μεσημέρι, ο υπουργός Σκουρλέτης έκανε ακριβώς την ίδια πρόταση την οποία μάλιστα ενίσχυσε έμμεσα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Χθες ήταν απλά ένα μεσημέρι μιας Δευτέρας του Μαρτίου.

Η Βενεζουέλα έχει την μη τιμητική διάκριση να βρίσκεται στη θέση της δυστυχέστερης χώρας για το 2016, όπως συνέβη και για το 2015. <b>Γράφει ο Steve H. Hanke.</b>

Πόσα ακόμα δίδακτρα έχουμε να πληρώσουμε για να διδαχθεί και ο τελευταίος ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι πανάκριβη η απώλεια συνείδησης της πραγματικότητας; Όλα αυτά βέβαια, εν μέσω μιας ατέρμονης και αναποφάσιστης πολιτικής που έχει καταδικάσει την χώρα σε αστάθεια και στασιμότητα.

Στην αρχή νόμιζα πως ήταν τρολιά. «Δεν γίνονται αυτά» σκέφτηκα. Δεν είναι δυνατόν ολόκληρος πρόεδρος της Βουλής να κάνει ομιλία σε κουτούκι με δέκα ευρώ είσοδο και «πλήρες γεύμα χωρίς ποτό» αλλά και ζωντανή μουσική όπως χαρακτηριστικά έγραφε η καλαίσθητη αφίσα.

Ένα βίντεο που έγινε viral και προκάλεσε γέλιο σε εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου, οδήγησε στη συνέχεια σε μια μεγάλη συζήτηση για το πως μπορούμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά, απροκατάληπτα.

Τον τελευταίο καιρό οι Έλληνες άρχισαν να εξαφανίζονται «μυστηριωδώς». Αισθάνονται ότι ζουν σε μια κοινωνία χωρίς ελπίδα. Ένα καθεστώς που δεν σ’ αφήνει να αναπνεύσεις οικονομικά, κοινωνικά και επαγγελματικά και προσπαθεί όπου σε βρει να σε ρουφήξει, να σε απομυζήσει και να σε εξουθενώσει. <b>Γράφει ο Θόδωρος Σκυλακάκης.</b>