Το κομβικό ερώτημα είναι αν το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που πρέπει να ακολουθείται εθελουσίως από τα άτομα και τις κοινότητες σε μια ελεύθερη κοινωνία, ή ένα νομικό σύστημα που πρέπει να επιβάλλεται από ένα θεοκρατικό κράτος. <b>Γράφει ο Mustafa Akyol.</b>

Αυτό το ερώτημα απασχολεί πολιτικούς, σχολιαστές και πολίτες. Κρύβει την αγωνία ενός κόσμου για το μέλλον αυτής της χώρας. Άλλοι επιθυμούν την σταθερότητα και άλλοι την αναταραχή, που θα τους βοηθήσει να επανέλθουν. Πάντα έτσι γίνεται.

Ο Ευρωπαϊκός Νότος φημίζεται για την αμεσότητα και την σωματικότητα της κοινωνικής επαφής. Η τάση να σωματοποιούμε τα συναισθήματά μας – την χαρά, τον φόβο, το θυμό, την απελπισία - τάση που υποτίθεται τουλάχιστον ότι αντίκειται στην εγκεφαλικότητα και την τάξη του Ευρωπαϊκού Βορρά, έχει τις θετικές μα και τις αρνητικές της συνέπειες.

Η γενικότερη κουλτούρα μας ενισχύει, με κάθε ευκαιρία, την αποδοχή και τον θαυμασμό προς κάθε βάρβαρη αντιδημοκρατική συμπεριφορά, στην καθημερινότητα και στην πολιτική ζωή. Σε πολλές εκφάνσεις του δημόσιου βίου. H Xρυσή Αυγή, ο αριστερός φασιστικός εξτρεμισμός, ο χουλιγκανισμός και η αποδοχή της βίας ως πολιτική στάση είναι μια σειρά από πρωτόγονα δείγματα της δημόσιας ζωής μας

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η ιδεολογική επικράτηση της αριστεράς στιγμάτισε την πορεία της χώρας μας. Είναι το πολιτικό απόσταγμα μίας λογικής η οποία με γνώμονα το «κοινωνικό κράτος» έγινε αιτία οικονομικής εξαθλίωσης και κομματικοποίησης του κράτους. <b>Γράφει ο Νικήτας Παπαντωνίου.</b>

Το τραίνο έτρεχε με 130 χλμ αντί για 60, το θερμοκήπιο στους Άγιους Θεόδωρους δεν είχε κανόνες ασφάλειας, ο «Άγιος Σάββας» δεν έχει φύλαξη, η φρουρά της Βουλής έχει αντανακλαστικά λαιμούριου και οι 3 ολοκαίνουργιες σήραγγες των Τεμπών έκλεισαν από βλάβη στα ηλεκτρικά! Το βαθύ ελληνικό κράτος είναι εδώ. Ενωμένο δυνατό.

Ο πρόεδρος της Βουλής απέκλεισε την συμμετοχή των βουλευτών της νεοναζιστικής Χ.Α.από τις συνεδριάσεις των επιτροπών όπου συζητείται το τέταρτο μνημόνιο. Μια τιμωρητική υποτίθεται κίνηση-απάντηση στην χειροδικία Κασιδιάρη. Αστειότητες. Η απάντηση στους φασίστες, δεν είναι άλλη από την απομόνωσή τους.

Μου αρέσει να ταξιδεύω με το τρένο. Μου αρέσει που είναι το μοναδικό μέσο μεταφοράς στο οποίο δεν παραμένεις καθηλωμένος στη θέση σου κατά την διάρκεια του ταξιδιού, χωρίς όμως το κούνημα και την μονότονη θέα του πλοίου.\r\nΤαξίδευα συχνά με τρένο την δεκαετία του \\'90 όταν ήμουν φοιτητής στη Γαλλία.

Με μια ρήση του Φρανσουά- Ωγκυστ- Ρενέ, υποκόμη ντε Σατωμπριάν υποδέχθηκε τον Εμανουέλ Μακρόν, μόλις ανέλαβε επισήμως τα καθήκοντα του, ο πρόεδρος του γαλλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου και πρώην πρωθυπουργός επί Μιτεράν, Λοράν Φαμπιούς.

Σε 13 μήνες από τώρα, τον Ιούνιο του 2018, το κλίμα θα «μυρίζει» έντονα όπως τον Δεκέμβριο του 2014. Η κυβέρνηση Τσίπρα θα βρεθεί όπως και η κυβέρνηση Σαμαρά, ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων σε ένα περιβάλλον εξόδου από τα μνημόνια και με εξωγενείς κινδύνους να την περικυκλώνουν.

Όσα κλούβια αυγά κι αν πετάξουν προς τέρψη του διψασμένου για θέαμα κοινού, όσες δυνάμεις κι αν επαναφέρουν στην ενεργό δράση από τους παροπλισμένους των αγανακτισμένων, όσες αθλιότητες κι αν σκεφτούν ακόμη, η αλήθεια δεν κρύβεται: Η Αριστερά και οι ακροδεξιοί συνεταίροι τους έφεραν στην Βουλή δύο μνημόνια για ψήφιση, αναδεικνύοντας εαυτόν στον πιο πολύτιμο συνεργάτη των δανειστών.

Για κάποιους λαϊκιστές βουλευτές των κομμάτων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, ο πειρασμός να ψηφίσουν κάποια «φιλολαϊκά» μέτρα του τέταρτου μνημονίου, είναι μεγάλος. Αδυνατώντας να δούν την μεγάλη εικόνα, χάνονται στις λεπτομέρειες και φοβούνται μήπως κατηγορηθούν γιατί δεν ψήφισαν μέτρα που, δήθεν, ανακουφίζουν κάποιες κοινωνικές ομάδες.

Το ξεκίνησα ως αστειάκι στο Facebook. Στην πορεία όμως εξελίχθηκε σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα. Όλα άρχισαν όταν ανακάλυψα τυχαία ένα site το οποίο σου έδινε τη δυνατότητα να κατασκευάσεις το δικό σου fake news. Με λίγα λόγια, υπήρχε ένα πλαίσιο όπου έγραφες τον τίτλο, ένα μεγαλύτερο για το κείμενο ενώ μπορούσες να προσθέσεις και μια φωτογραφία.

Από τη δεύτερη παράγραφο της αιτιολογικής έκθεσης του πολυνομοσχέδίου ξεκινάει η αποκάλυψη των μύθων που επιχειρούσε να καλλιεργήσει στην ελληνική κοινωνία η κυβέρνηση. Αντί της φράσης που ανέφερε δημόσια ο Αλέξης Τσίπρας, ότι «δεν εφαρμόζω τα μέτρα αν δεν λυθεί το θέμα του χρέους», περιλαμβάνεται η φράση «οι διατάξεις αυτές υιοθετούνται για την εκκίνηση της συζήτησης που αφορά τον προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος».

Την προηγούμενη εβδομάδα παρακολούθησα την επετειακή εκδήλωση του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών για τα 180 χρόνια λειτουργίας του.

Έφτασε η στιγμή που οι Έλληνες αριστεροί και οι συνδικαλιστές τους παρουσιάζονται σε ρόλο θύματος στα τηλεοπτικά κανάλια, καταγγέλλοντας τον Θάνο Τζήμερο ως εχθρό των λαϊκών αγώνων και φασιστοειδές. Καλά θα κάνουμε όλοι μας να θυμόμαστε αυτή τη στιγμή... <b>Γράφει ο Αλέξανδρος Σκούρας.</b>

Τον Ιανουάριο του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάμβανε την εξουσία. Υποσχόταν ότι θα σκίσει τα μνημόνια και οι ταπεινωμένες αγορές θα χορεύουν στους σκοπούς που θα παίζει. Δυόμιση χρόνια αργότερα ο ΣΥΡΙΖΑ ταπεινωμένος υπογράφει ένα τέταρτο μνημόνιο έχοντας δώσει την υπόσχεση ότι θα πάρει μέτρα που θα εφαρμοστούν άμεσα έναντι μελλοντικών αντιμέτρων που δεν θα εφαρμοστούν ποτέ.

Καθώς η Βενεζουέλα βυθίζεται ολοένα και περισσότερο σ’ έναν εφιάλτη λιμού και βίας, η μακρά διαμάχη για το αν ο σοσιαλισμός είναι εφικτός αποκτά νέα επικαιρότητα. <b>Γράφει ο Steven Horwitz.</b>

Η Ελλάδα εξακολουθεί - ακόμη - να είναι μία δημοκρατική χώρα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που έχουν γίνει με τις ωμότατες κυβερνητικές παρεμβάσεις στους χώρους της Δικαιοσύνης και των Μέσων Ενημέρωσης. Στις Δημοκρατίες, λοιπόν, οι κυβερνήσεις πέφτουν στο Κοινοβούλιο. <b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.</b>

Όταν οι δανειστές - ιδιαίτερα οι Γερμανοί - αποφάσισαν πως με τον Παπανδρέου δεν προχωράει η κατάσταση όπως ακριβώς ήθελαν, του τράβηξαν το χαλί. Συνέβη στις Κάννες τον Νοέμβριο του 2011. Όταν και ο Σαμαράς έπαψε να είναι ιδιαίτερα χρήσιμος, έγινε ακριβώς το ίδιο. Τον Σεπτέμβριο του 2014 σ’ ένα ταξίδι του στο Βερολίνο, ο τότε πρωθυπουργός πήρε το σχετικό μήνυμα.

Όποιος απορεί από πού αντλούν οπαδούς τα κόμματα και οι ομάδες που αποστρέφονται τη Δημοκρατία δεν έχει παρά να στρέψει το βλέμμα του στο ελληνικό κοινοβούλιο. Εκεί θα βρει την αιτία του κακού. Όταν η ίδια η Βουλή απαξιώνει τον εαυτό της και το ρόλο της ως εκφραστή της Δημοκρατίας δεν περιμένουμε από τους πολίτες να έχουν απαιτήσεις και πίστη στη Δημοκρατία.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα του Σαββάτου η κυβέρνηση κατέθεσε το Πολυνομοσχέδιο που περιλαμβάνει όσα συμφώνησε με τους δανειστές. Τι είναι αυτό και τι φέρνει; Γράφει ο σύμβουλος δημοσιονομικής πολιτικής του Προέδρου της Ν.Δ Κυριάκου Μητσοτάκη, <b>Στέλιος Πέτσας</b>.

Σε λίγες μέρες, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσουν την επιδοτούμενη επέκταση του Μνημονίου με τα «δύο τους χέρια». Ως αναβαπτισμένοι «Γερμανοτσολιάδες στα τέσσερα», θα συναινέσουν σε επιπλέον 14,5 δις μέτρα, προσπαθώντας να χρυσώσουν το χάπι με ευτελή «αντίμετρα».

Στη Λούφα και Παραλλαγή υπάρχει μία σκηνή όπου ένας στρατιώτης βλέποντας στη Βουλή σημαίες με σφυροδρέπανα δηλώνει με σιγουριά ότι οι Απριλιανοί είναι Νασερικοί! Σαν να λέμε σήμερα ότι ο βασικός πυρήνας των Συριζαίων είναι Μαοϊκός. Μακάρι! Οι Μαοϊκοί αποδείχτηκαν πρακτικοί άνθρωποι. Οι Κινέζοι είναι πλέον πιο σκληροί καπιταλιστές από τους Αμερικανούς. Να μην θυμηθούμε και τον πρωτοπόρο σύντροφο Τσουκάτο!