Σε πολλούς δεν άρεσε η δημόσια τοποθέτηση του κ. Μητσοτάκη. Προφανώς και περίμεναν την ευκαιρία να δηλώσουν την «οργή» τους. Όπως και να έβγαινε ο κ. Μητσοτάκης, αυτοί θα έλεγαν τα δικά τους. Και καλά κάνουν! Τους δόθηκε γήπεδο για να παίξουν και θα ήταν ανόητο να επιμείνουν στο κατενάτσιο. Το θέμα θα ανέβει. Κυρίως από το εξωτερικό, έτσι ώστε να πιεστεί ο κ. Μητσοτάκης. Αφού δεν τους βγαίνουν οι εκλογές, επιλέγονται άλλοι δρόμοι. Επικίνδυνοι.

Από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ ακούγονται κραυγές που ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού, λόγω της υπόθεσης Ανδρουλάκη. Υποστηρίζουν πως η ενέργεια της ΕΥΠ θίγει τον πυρήνα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και ως εκ τούτου οι ευθύνες του πρωθυπουργού δεν μπορεί να τελειώσουν με την αναγνώριση του λάθους. Θα μπορούσα να πω ότι και επί ΣΥΡΙΖΑ γινόταν παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων, όπως είχαν καταγγείλει οι κύριοι Πανούσης, Κοτζιάς και Λαφαζάνης.

Τι είναι ο σοσιαλισμός; Αν ανατρέξουμε στα λεξικά, φαίνεται σαν ένα πολύ απλό και ξεκάθαρο θέμα. Έχουν γίνει πολλές έρευνες τα τελευταία 7 ή 8 χρόνια που δείχνουν ότι ο σοσιαλισμός έχει γίνει ξανά δημοφιλής, ειδικά στους νέους και στους μεσήλικες. Αλλά αυτό που δεν μας λένε αυτές οι έρευνες είναι τι εννοούν οι άνθρωποι όταν λένε «σοσιαλισμός». Είναι άραγε η έννοια του σοσιαλισμού αυτή που είναι δημοφιλής ή απλώς η λέξη; <b>Γράφει ο Kristian Niemietz.</b>

Δικαίωμα να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται για τον κίνδυνο υποχώρησης από τις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας, διαθέτουν όσοι αποδεδειγμένα δεν καταπίνουν ούτε την κάμηλο ούτε τον κώνωπα. Θα το πω απλά: δεν είναι ώρα για μαθήματα υπεράσπισης των δημοκρατικών θεσμών και του σεβασμού των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, από εκείνους που με την ενεργή συμμετοχή και στήριξη ή και την αιδήμονα σιωπή τους διευκόλυναν άλλοτε το απόλυτο αρμολόγημα.

Ποιόν εξυπηρετεί σήμερα μια πολιτική κρίση στην Ελλάδα; Το ποιον εξυπηρέτησε στην Ιταλία το γνωρίζουμε ήδη! Κι είναι προφανές  τι θα κέρδιζε η Ρωσία αν δύο κράτη &#8211; μέλη του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα και η Τουρκία βρισκόντουσαν σε μια νέα θερμή περίοδο. Κι επειδή ξέρουμε ότι οι Τούρκοι αγαπούν την σιγουριά, κατανοούμε τι ακριβώς θα ήταν εκείνο που θα ενίσχυε την αυτοπεποίθησή τους! Χρειάζεται, λοιπόν, προσοχή στην διαχείριση της σημερινής κατάστασης. Απ&apos; όλους!

Οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ πίστεψαν πως, επειδή ο Μητσοτάκης τις ανακοινώσεις του για τις υποκλοπές θα τις έκανε στις 8 Αυγούστου&#8212;ημέρα που παραιτήθηκε όπως λένε ο Νίξον για το Γουότερτγκέιτ το 1974&#8212;οι δύο περιπτώσεις είναι ίδιες. Πρώτα-πρώτα ο Νίξον παραιτήθηκε στις 9 Αυγούστου και το Γουότεργκέιτ ήταν σκάνδαλο, γιατί επρόκειτο για καραμπινάτη παράνομη απόπειρα παρακολούθησης των Δημοκρατικών, με έντονα τα χαρακτηριστικά της παρακρατικής δράσης. 

Η χρεοκοπία, για άτομα και έθνη, συμβαίνει αργά και σταδιακά&#8230; και μετά ξαφνικά. Το ίδιο ισχύει για την πολιτιστική αλλαγή. Μια νέα πολιτιστική συναίνεση μπορεί να αναπτυχθεί κάτω από την επιφάνεια, πλήρως διαμορφωμένη φαινομενικά εν μία νυκτί. Μια τέτοια διαδικασία κρυφής εξέλιξης εξηγεί την επιδρομή της σύγχρονης νέας κουλτούρας του «αφυπνισμού», στην οποία η ελευθερία του λόγου καταστέλλεται όλο και περισσότερο στο όνομα της ανεκτικότητας και της διαφορετικότητας.<b>Γράφει ο Marc Sidwell.</b>

Η υπόθεση των παρακολουθήσεων είναι στενάχωρη υπόθεση. Κυρίως για όσους εξ ημών παραμένουμε σταθεροί στα θέματα των ατομικών δικαιωμάτων. Είναι παρήγορο το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν έτρεξε να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλό του. Η διαφορά της Κεντροδεξιάς με τους «άλλους»! Παρακολουθήσεις γινόντουσαν και στο παρελθόν. Η διαφορά, λοιπόν, είναι ότι η υπόθεση αυτή κτυπάει στο DNA της κεντροδεξιάς. Κι είναι αυτό που την ξεχωρίζει και την κάνει μοναδική στο πολιτικό σύστημα. 

Εδώ και αρκετό καιρό αυτή η κυβέρνηση έχει γίνει στόχος μιας εκστρατείας παραπληροφόρησης και λάσπης. Δεν είναι η πρώτη κυβέρνηση που δέχεται τέτοιες επιθέσεις, νομίζω όμως πως είναι η πρώτη που οι εναντίον της επιθέσεις, με αυτά τα όπλα, έχουν τέτοια ένταση. Ειδικά με την υπόθεση της νόμιμης, αλλά ανόητης παρακολούθησης του τηλεφώνου του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ, αυτές οι επιθέσεις εντάθηκαν ακόμα πιο πολύ.

Στην σημερινή του παρέμβαση ο πρωθυπουργός, εκτιμώ ότι δεν πρόκειται να περιοριστεί στις επιβεβλημένες άμεσες πολιτικές απαντήσεις που ζητούνται, για την υπόθεση της &#8211; νόμιμης -  παρακολούθησης σε βάρος του αρχηγού του ΚΙΝΑΛ &#8211; ΠΑΣΟΚ. Ούτε θα επαναλάβει απλά ότι η κυβέρνηση συναινεί στις θεσμικές διαδικασίες που έχουν ήδη εκκινήσει σε δικαιοσύνη, και προσεχώς στη Βουλή. Η σημερινή πρωθυπουργική παρέμβαση δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από την ανακοίνωση συγκεκριμένων πρωτοβουλιών για τη δημιουργία ή την ενίσχυση των «θεσμικών αντίβαρων».

Το 1787, καθώς ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έφευγε από την τελευταία σύνοδο της Συνταγματικής Συνέλευσης, ρωτήθηκε ποια μορφή διακυβέρνησης είχαν δώσει στην Αμερική οι αντιπρόσωποι. «Μια Δημοκρατία» (A Republic), απάντησε, «αν μπορέσετε να τη διαφυλάξετε. Spoiler alert: δεν το μπορέσαμε. Το 1963, ο Leonard Read προειδοποίησε τους Αμερικανούς ότι «η Δημοκρατία που είχαμε κάποτε» εκφυλιζόταν σε κάτι άλλο. «Οδεύουμε προς μια κακιστοκρατία», έγραψε. <b>Γράφει ο Dan Sanchez</b>

Ο Θανάσης Μαυρίδης στο σημερινό άρθρο του, στη στήλη του, θίγει τα κακώς κείμενα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και αυτά δεν είναι λίγα. Το κυριότερο είναι πως τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχει ανταγωνισμός. Δεν υπάρχουν 4-5 ισοδύναμες ομάδες οι οποίες να διεκδικούν το πρωτάθλημα. Και δεν υπάρχουν επίσης άλλες 4-5 αξιόμαχες που με τις αγωνιστικές επιδόσεις τους να έχουν την ικανότητα και τη δυνατότητα να συνδιαμορφώνουν τη βαθμολογία. Όπως ακριβώς γίνεται στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, μακράν, το αγγλικό. Σήμερα, τι μπορεί να γίνει; Πώς μπορεί να δούμε ένα ποιοτικό και ενδιαφέρον πρωτάθλημα;

Κάναμε καθημερινή παρέα έναν ολόκληρο χρόνο, τώρα λέω κι εγώ να πηγαίνω για δυο-τρεις βδομάδες. Να θυμηθώ πώς είναι να ξυπνώ το πρωί και να μην έχω έννοια για το τι θα γράψω, πώς θα το γράψω, τι θα αποδοθεί στην οθόνη απ&apos; αυτά που προτίθεμαι θεωρητικώς να γράψω και τι θα καταλάβουν απ&apos; αυτά που έγραψα εκείνοι που με διάβασαν. Μια περίοδο ξενοιασιάς την έχω ανάγκη. Έχουμε εξάλλου σκληρό χειμώνα μπροστά μας. Τοξική προεκλογική περίοδο, εκλογές, ενδιάμεσες διεργασίες και πάλι εκλογές.

Με αφορμή το άρθρο στο liberalmarkets που γινόταν αναφορά στη μετοχή της AMTD Digital, η οποία εκτοξεύθηκε κατά +32.590% από τα $7,8 στα $2.550 μέσα σε 12 ημέρες και από εκεί επέστρεψε στα $1.100 μέσα σε 1 μόλις συνεδρίαση, με έπιασαν μαύρες σκέψεις, οι οποίες δεν αφορούν το κερδοσκοπικό παιχνίδι. Αφορούν μηνύματα από αναγνώστες, που προφανώς ασχολούνται με τις χρηματιστηριακές αγορές.

Οι ελληνικές ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες ξεκινούν τη χρονιά επικά, με στόχους την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τουλάχιστον ενός ευρωπαϊκού τίτλου. Μετά τις πρώτες σφαλιάρες στην Ευρώπη, όμως, ο πρόεδρος που είχε υποσχεθεί να φέρει στα πόδια των οπαδών του τη σελήνη, τον ήλιο και τα αστέρια μαζί, ξεκινάει έναν αγώνα «εξυγίανσης», πετώντας από το παράθυρο τα λεγόμενα ακριβά συμβόλαια. Αξίζει τον κόπο να παρατηρεί κανείς τα ποδοσφαιρικά. Είναι μια μικρογραφία μιας χώρας&#8230;

Η κρίση του βιοτικού επιπέδου στην Πολωνία έχει επιδεινωθεί από τον αυξανόμενο πληθωρισμό και το ρυθμιστικό κόστος που έχουν αυξήσει τις τιμές για τον μέσο καταναλωτή. Η βελτίωση της ευκολίας επιχειρηματικής δραστηριότητας εντός της πολωνικής οικονομίας είναι παράγοντας που θα βοηθήσει σημαντικά στη βελτίωση των μεγεθών αυτών.<b>Γράφει ο Sterling Mosley.</b>

Δε γνωρίζω αν υπάρχει στο υπουργείο Πολιτισμού ή σε κάποιο άλλο υπηρεσία που να καταγράφει τα αγάλματα που υπάρχουν στην Ελληνική Επικράτεια. Θα είχε το ενδιαφέρον του, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να στήσουμε άγαλμα και σε όσες προσωπικότητες δεν έχουμε τιμήσει ακόμα. Συνεπώς, θεωρώ υψίστης στρατηγικής σημασίας την απόφαση του υπουργού Εξωτερικών να αναγερθεί ανδριάντας του Χο Τσι Μινχ στην Έδεσσα, μια πόλη στην οποία μεγαλούργησε το 1915 και το 1916 ως βοηθός μάγειρα του γαλλικού στρατού.

Μα γιατί τα βλέπετε όλα μαύρα; Μα γιατί είναι οι αναλύσεις σας τόσο δυσοίωνες; Δεν βλέπετε κάτι θετικό στον ορίζοντα; Δεν βλέπετε, που τα χρηματιστήρια σας διαψεύδουν; Αυτές είναι μερικές από τις ερωτήσεις που στέλνουν αναγνώστες στη στήλη. Και η αλήθεια είναι, πως στη δική μου ματιά, η πραγματική κρίση μόλις άρχισε να αχνοφαίνεται. Εκτιμούμε, ότι τα προβλήματα πρέπει να τα κοιτάμε κατά πρόσωπο. Και μέσα από αυτό το πρίσμα, ανιχνεύουμε τις καταστάσεις, που δεν είναι θετικές.

Ο Χο Τσι Μινχ ήταν, που όταν οι Γάλλοι ανακοίνωσαν ότι θα στείλουν μια μεραρχία αλεξιπτωτιστές στο Βιετνάμ για να καταπνίξουν την αντιαποικιακή εξέγερση, είχε πει το περιβόητο «όσους στρατιώτες στέλνετε, τόσα φέρετρα να ετοιμάζετε». Εντάξει, κομμουνιστής ήταν ο Χο, αλλά δεν σημαίνει ότι έγινε κομμουνιστής κι ο Δένδιας, επειδή σκέφτηκε να του φτιάξουν άγαλμα στην Έδεσσα. Διότι διάβασα πράγματα που λίγο-πολύ τον λένε φαλακρό Βελουχιώτη.

Το 2015 υπήρχε μία ανάγκη: Να παραμείνει η χώρα στην ΕΕ και να αντισταθεί στον λαϊκισμό. Το 2019 υπήρχε ένα όραμα: Να έρθει στην εξουσία μια κεντροδεξιά κυβέρνηση για να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις που θα έφερναν τη χώρα στην τροχιά της ανάπτυξης. Ποιο θα είναι το αφήγημα για τις επόμενες εκλογές; Αν αυτό δεν βρεθεί σύντομα και δεν είναι πειστικό, τότε θα δοθεί χώρος στην (ενωμένη) αντιπολίτευση για να βάλει τη δική της ατζέντα!

Στο θεμελιώδες βιβλίο του Καπιταλισμός, Σοσιαλισμός και Δημοκρατία (1942), ο Αυστριακός οικονομολόγος Joseph Schumpeter εξήγησε ως εξής ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των καπιταλιστικών οικονομιών. <b>Γράφει ο Kristian Niemietz.</b>

Το ερώτημα δεν το θέτω εγώ, αλλά ο Ιλία Λαζαρένκο που ζει στη Λεμεσό. Είναι Ρώσος που έχει εναντιωθεί στο καθεστώς του Πούτιν. Όπως γράφει η ιστοσελίδα «Πολίτης», «σε κράτος εν κράτει έχουν μετατραπεί οι Ρώσοι στη Λεμεσό, τρομοκρατώντας ακόμα και συμπατριώτες τους οι οποίοι εκφράζουν ανοιχτά την αντίθεσή τους στην εισβολή στην Ουκρανία, καταγγέλλοντας τα εγκλήματα του ρωσικού στρατού. Ευθύνη φέρει και ο Δήμος Λεμεσού ο οποίος έδωσε άδεια να στηθεί ρωσικό προπαγανδιστικό περίπτερο.

O ενθουσιασμός των νέων παιδιών και των γονέων τους, που πέρασαν στα Πανεπιστήμια, κυριάρχησε στα ΜΜΕ, μαζί με τις παρηγορητικές προτροπές προς τα παιδιά που δεν πέτυχαν να εισαχθούν στις σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όμως πίσω από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, υπάρχουν βαθμολογίες και στατιστικές, που είναι πιο σημαντικές και ουσιαστικές. Βαθμολογίες και στατιστικές, που μας επιτρέπουν να κάνουμε μια ποιοτική ανάλυση για τη δουλειά που γίνεται στα σχολεία και μια ποιοτική καταγραφή των νέων φοιτητών.

Δεν είναι σαφές αν πρόκειται για κάποιο απότοκο  ενοχικού συνδρόμου ή για καθαρά βλακεία, αλλά η κεντροδεξιά στην Ελλάδα δεν σταματάει να μας εκπλήσσει με το πόσο τιμάει τους αγώνες του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Και δεν μιλάμε για τους τοπικούς ήρωες του αποτυχημένου εγχειρήματος της βίαιης κατάληψης της εξουσίας, αλλά για παγκόσμιους αστέρες, όπως ο Cho Ci Minh, τον ανδριάντα του οποίου θα στήσει ο Νίκος Δένδιας στην Έδεσσα. Γιατί όχι και του Ιωσήφ, Νίκο;