Αφού ο Γκορμπατσώφ απευθύνθηκε για τελευταία φορά στους πολίτες ως ο ηγέτης της χώρας, η σοβιετική σημαία υπεστάλη από το Κρεμλίνο και αντικαταστάθηκε από την τρίχρωμη ρωσική. Την επόμενη μέρα, το Σοβιετ των Δημοκρατιών, το άνω σώμα του Ανώτατου Σοβιέτ της Ένωσης, ψήφισε την κατάργηση της Σοβιετικής Ένωσης. Δύο δεκαετίες μετά, η πληκτρολόγηση αυτής της σύντομης ιστορίας συνεχίζει να φαίνεται σαν μια άσκηση στο είδος της εναλλακτικής ιστορίας. <b>Γράφει ο James Pethokoukis.</b>

Με την πανδημία να επιταχύνει τον ψηφιακό μετασχηματισμό της οικονομίας, μία εξέλιξη που είχε ήδη δρομολογηθεί πριν τη νόσο Covid-19, οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο καλούνται να αντιμετωπίσουν μία νέα μορφή αναλφαβητισμού, που σχετίζεται με την τεχνολογία και έρχεται να προστεθεί στα ήδη υψηλά επίπεδα οικονομικού αλφαβητισμού.

Παραμονές της περιοδείας του πρωθυπουργού στην Ήπειρο, οργίασαν οι «ραδιοαρβύλες» για τον πραγματικό σκοπό του ταξιδιού του. Προς απογοήτευση των «ραδιοαρβυλάδων» και των «λευκών περιστερών» ο Μητσοτάκης δεν πήγε στον κοσμικό γάμο στο Πάπιγκο. Πήγε όμως σε έναν «γάμο» που δεν απασχόλησε την επικαιρότητα η οποία εξαντλήθηκε να εκβιάζει «κλικ» με τις γαμήλιες φωτογραφίες του δράματος στα Γλυκά Νερά.

Οι πολιτικές δυνάμεις που λατρεύουν τη ρίψη βομβών μολότοφ, που ονειρεύονται διαρκές χάος, απεργιακά κινήματα, διαδηλώσεις και συγκρούσεις, ένιωσαν τρόμο και φόβο από τα πυροτεχνήματα στις εκδηλώσεις του οίκου Christian Dior. Κι ενώ όλοι πιστεύαμε ότι οι προ εξαετίας επαναστατικές ονειρώξεις των υψηλόβαθμων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ θα είχαν καταλαγιάσει, αποδεικνύεται ότι είναι παρούσες.

Οι μεταρρυθμίσεις που μετά από μακρά περίοδο ακινησίας εισάγει ο νέος εργασιακός νόμος, όπως η ψηφιακή κάρτα εργασίας και η θέσπιση πρόσθετων λόγων ακύρωσης απολύσεων, όχι απλώς δεν μας επιστρέφουν στον Μεσαίωνα αλλά, μαζί με άλλες πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, όπως αυτές που προαναφέρθηκαν, μπορεί να οδηγήσουν την Ελλάδα σε οικονομική και εργασιακή αναγέννηση.

Είναι νέοι. Έχουν εξαιρετικές σπουδές. Έχουν όρεξη, όνειρα και λιγότερο από μια δεκαετία στον χώρο εργασίας. Η γενιά των millennial είναι η γενιά που θα ανέλθει επαγγελματικά στην εποχή μετά την κρίση και μετά την πανδημία. Πώς βιώνει τα πρώτα της βήματα στον εργασιακό χώρο; Πώς αντιλαμβάνεται την πρόοδο, την ευζωία (wellbeing) και την επιτυχία; Τι αποκαλύπτει έρευνα της Επιτροπής Women In Business, Ελληνο-Aμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.

Μπορούμε να φανταστούμε έναν κόσμο που όλες οι αξίες ανεβαίνουν διαρκώς; Δεν χρειάζεται να τον φανταστούμε! Αυτή είναι η κατάσταση που βιώνουμε σήμερα. Αυτός είναι ο κόσμος μας. Οι αξίες των μετοχών, των ακινήτων και των πρώτων υλών ανεβαίνουν διαρκώς, δημιουργώντας στο τέλος βάσιμες αμφιβολίες για την «αξία» του χρήματος. Μπορεί οι κεντρικές τράπεζες να πλημμυρίζουν τον πλανήτη με χαρτονομίσματα, αλλά οι αγορές αναπροσαρμόζουν ανάλογα τις πραγματικές αξίες. Το κρυφτούλι συνεχίζεται. Μέχρι πότε;

Ο Νεκτάριος Σάββας δεν ήταν μετανάστης ούτε ήταν φίλος του Ζακ. Δεν ανήκε σε κάποια συλλογικότητα. Ήταν ένας αστυνομικός της ΕΛΑΣ που στα 41 χρόνια του, στις 17 Ιουνίου 2009, δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν σε υπηρεσία από την οργάνωση «Σέχτα των Επαναστατών». Με καθυστέρηση δώδεκα ετών η πολιτεία αποφάσισε να τιμήσει τη μνήμη του, με μια πλακέτα στον τόπο της δολοφονίας του. Αυτή η πλακέτα προχθές βεβηλώθηκε προφανώς από ομοϊδεάτες των δολοφόνων του.

Ο Τσίπρας θέλει -λέει- να φτιάξει ένα πολιτικό αντιδεξιό μέτωπο για να πάρει την εξουσία, στα χνάρια του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου που είχε εμφανιστεί το 2018-19. Συμπαθάτε με αλλά εγώ δεν θυμάμαι ποτέ τον Κυριάκο να παρακαλά τα υπόλοιπα κόμματα της τότε αντιπολίτευσης να φτιάξουν ένα κοινό σχήμα που θα διώξει τον Τσίπρα από την εξουσία. Το πρόγραμμα του διαφήμιζε ο Μητσοτάκης και την αυτοδύναμη διακυβέρνηση της ΝΔ διεκδικούσε καθαρά και ευθέως.

Δεδομένου ότι τον προοδευτικό χώρο στην Ελλάδα τον απαρτίζουν οι φιλελεύθεροι και οι σοσιαλδημοκράτες και το βασικό αίτημα ολόκληρου του προοδευτικού χώρου είναι οι ριζικές μεταρρυθμίσεις και η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, έχει ένα ενδιαφέρον να διερευνηθούν και να χαρτογραφηθούν τα πεδία που φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες συγκλίνουν και αποκλίνουν. 

Το ισραηλινό εισπνεόμενο φάρμακο που έχει περάσει στη β΄ φάση της κλινική δοκιμής με τη συμμετοχή 90 ασθενών στα νοσοκομεία «Αττικόν» και «Σωτηρία», δείχνει να έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να αποτρέψει την εισαγωγή πασχόντων στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Στις τελευταίες εξελίξεις αναφέρεται η πνευμονολόγος Μίνα Γκάγκα, πρόεδρος του ΚΕΣΥ. <b>Συνέντευξη στην Αλεξία Σβώλου. </b>

«Το λάθος του θεού είναι ο Άνθρωπος. Ενώ τα πάντα με γνώση ποίησε, έδωσε στον άνθρωπο το εγώ. Έτσι έχασε τον έλεγχο μαζί του και απογοητευμένος με την έπαρση και την αλαζονεία του, τον άφησε στην τύχη του», αναφέρει στο Liberal o Δημήτρης Βαρβαρήγος, ο συγγραφέας της «Υπατίας» που επανέρχεται με το καινούργιο βιβλίο του «Παράτα Με» για να υπερασπιστεί μια ακόμα ηρωίδα του. <b>Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα.</b>

Οι διμερείς συναντήσεις των υπουργών εξωτερικών, καθώς και η οικοδόμηση Μέτρων Εμπιστοσύνης είναι σε εξέλιξη. Το αποτέλεσμα μέχρι σήμερα είναι η διαπίστωση από κάθε πλευρά για τους δικούς της λόγους και αιτιάσεις, ότι δεν παρατηρείται καμία πρόοδος ή προσέγγιση.

Οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες, η εξ αποστάσεως εργασία, η gig economy, η υπερδιεθνοποίηση των αγορών, θέτουν νέες προκλήσεις για τις επιχειρήσεις. Το στοίχημα είναι μεγάλο. Μπορεί να κερδηθεί προς όφελος όλων και όχι συγκεκριμένων ομάδων; Καταρχήν, χρειαζόμαστε θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις στη δομή κομμάτων και συνδικάτων. Η επαναστατική ρητορεία εκ του ασφαλούς δεν έχει ρόλο στο σήμερα.

Στην κρίση της πανδημίας, τα συνδικάτα στην Ευρώπη έδωσαν την μάχη στο πλευρό των εργαζομένων, βρίσκοντας λύσεις για την προστασία της υγείας και της εργασίας και μεσολαβώντας ανάμεσα σε κυβερνήσεις και εργοδότες. Πρωτοστάτησαν στην εφαρμογή των υγειονομικών μέτρων και στην εκστρατεία των εμβολιασμών. Στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων παραμερίζοντας ιδεοληψίες και κομματικές αγκυλώσεις. Το ακριβώς αντίθετο από αυτό που είδαμε στην Ελλάδα&#8230;

«Έχω συγγραφικές εμμονές, ευτυχώς. Θα ήθελα να γράψω και να εξηγήσω τις άγνωστες πτυχές του κουρδικού λαού. Να δώσω όσο μπορώ τα ιστορικά του βήματα», επισημαίνει στο Liberal.gr o Τζεμίλ Τουράν Μπατιντί γνωστός συγγραφέας, επίτιμος ακαδημαϊκός στη Διεθνή Ακαδημία των Επιστημών Τεχνολογίας, Εκπαίδευσης και Ανθρωπιστικών Επιστημών (Βαλένθια Ισπανία) κουβαλώντας πάντα στην καρδιά και στο έργο του την πατρίδα. <b>Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα.</b>

Δεν είναι έγκλημα πάθους. Δεν είναι έγκλημα έρωτα. Δεν θόλωσε ξαφνικά. Δεν τον θύμωσε κάτι αίφνης. Δεν έκανε εκείνη τίποτα. Τη σκότωσε γιατί μπορούσε. Ήταν η γυναίκα του, η μητέρα του παιδιού του, η ιδιοκτησία του. Τη δολοφόνησε εν ψυχρώ, όπως το είχε προσχεδιάσει. Το θύμα ήθελε να φύγει, όμως δεν πρόλαβε. Αλλά, δεν φταίει αυτό. Τίποτα δεν φταίει, πέρα από το (πατριαρχικό) μυαλό του.

Με την διαλεύκανση της δολοφονίας της Καρολάιν επανήλθε η συζήτηση για το αν είναι ανθρωποκτονία ή γυναικοκτονία. Ποιους αφορά αυτή η συζήτηση; Ένα παρεάκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μέσα από τέτοιους νεολογισμούς επιζητεί την επιβεβαίωση του. Βέβαια, ο όρος της «γυναικοκτονίας» είναι εισαγόμενος και αποτελεί δημιούργημα του ρεύματος του πολιτικά ορθού και του φιλελευθεράτου. Είναι δε όρος χωρίς νομικό έρεισμα.

Μακιαβελικοί τύποι, ναρκισσιστικά υποκείμενα, κοινωνιοπαθητικά ή αντικοινωνικά στοιχεία, χειρίζονται τους άλλους. Το Κακό, τελικά ζει και θεριεύει από τον Άλλο. Ο χειριστικός «εκπαιδεύεται» συνεχώς αποποιούμενος όραση, ακοή, γεύση και αφή του Άλλου. Η οσμή του χειριστικού ερεθίζεται μόνο από τον πόνο, το αίμα των θυμάτων του.

Οι περισσότερες χώρες δεν βρίσκονται στον δρόμο της επίτευξης των υποσχέσεων που διατύπωσαν στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Παρισίων, καθώς η αποτελεσματική δράση για το κλίμα συχνά εμποδίζεται από τα υψηλά κόστη της απεξάρτησης από τον άνθρακα. Σε αντίθεση με άλλες χώρες ή ομάδες χωρών, η ΕΕ βελτιώνει τις επιδόσεις της στον Δείκτη Κλιματικής Αλλαγής και πετυχαίνει τους στόχους της για το κλίμα. <b>Γράφει η Μόνικα Πατριαρχέα.</b>

Τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων πέφτουν όταν τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης γράφουν διθυράμβους για την Ελλάδα και υποστηρίζουν ότι με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης η Αθήνα τα έχει κάνει όλα σωστά, σε αντίθεση με το Βερολίνο. Τα επιτόκια πέφτουν όταν οι Γερμανοί παραδέχονται ότι οι Έλληνες τα καταφέρνουν καλύτερα από τους ίδιους.

Συγνώμη, αλλά είχε κανείς αμφιβολία ότι αργά ή γρήγορα ο Παυλής θα τασσόταν ανοικτά και απροκάλυπτα υπέρ των αντιεμβολιαστών; Η επίσημη προσχώρηση του στους ψεκασμένους δεν οφείλεται ούτε στην επιστημοσύνη του (όπως διατείνεται ο ίδιος), ούτε στο πολιτικό μένος του εναντίον της κυβέρνησης (που τον τυφλώνει και στα πιο προφανή). Είναι θέμα χαρακτήρα.

Την επιστροφή της χώρας στο μέλλον, βαδίζοντας μέσα από τα αρχαία μονοπάτια θέλησε να σηματοδοτήσει - και το έκανε ομολογουμένως με τρόπο εντυπωσιακά σύγχρονο  - ο πρωθυπουργός με την εκδήλωση στην Αρχαία Αγορά για την έγκριση του προγράμματος «2.0». Ωστόσο ένας δρομέας όσο καλός κι αν είναι δεν θα τα καταφέρει. Δεν θα αντέξει. Χρειάζεται αγώνας σκυταλοδρομίας και η σκυταλοδρομία έχει ανάγκη από πολλούς «δρομείς».

Η προετοιμασία του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», κρίθηκε εξαιρετικά επιτυχής, όχι μόνο από τους αρμόδιους φορείς και από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά από το σύνολο του ευρωπαϊκού πολιτικού κόσμου. Και γιατί πέτυχε; Διότι ξεκίνησε να σχεδιάζεται πάνω σε ένα λευκό χαρτί. Πάνω σε ένα λευκό χαρτί, δίχως παρελθόν, δίχως δεσμεύσεις, δίχως εμμονές, δίχως αγκυλώσεις.