Έχει δίκιο ο Δήμαρχος Αθηναίων, Κωστής Μπακογιάννης: «Οι διαμαρτυρίες για τον στολισμό της Αθήνας και το κόστος της Πρωτοχρονιάτικης γιορτής είναι κάτι σαν τα κάλαντα. Έθιμο των ημερών». Ειδικότερα φέτος, στην... ευλαβική τήρηση του εθίμου συνέβαλε και η επιλογή του καλλιτέχνη. Βλέπετε, ο κ. Σάκης Ρουβάς, δεν είναι μόνο ότι δεν υπηρετεί την υποκουλτούρα της μιζέριας και της χαρμολύπης, δεν είναι μόνο ότι είναι εξαιρετικά δημοφιλής, ιδιαίτερα στα νεανικά κοινά.

Διαβάσατε μήπως τα Βουλεύματα 016 και 017 που εξεδόθησαν από το «ΑΝΩΤΑΤΟ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ»; Είναι καταπληκτικά. Ρίχνουν ισόβια στους εμβολιασμένους, καταργούν τα ηλεκτρονικά θερμόμετρα, απαγορεύουν την κυκλοφορία στους μετανάστες και άλλα παρανοϊκά. Διαβάστε τα, να σκάσει το χειλάκι σας. Αλλά και για να προβληματιστείτε. Είναι η απόλυτη απόδειξη ότι η ψυχιατρική μεταρρύθμιση της χώρας έχει αποτύχει παταγωδώς. Δεν ξέρω αν το 'χουμε πάρει χαμπάρι, αλλά έχει γεμίσει ο τόπος παλαβούς.

Είναι στερεότυπη πλέον η έκφραση «να μην υπολογίσει το πολιτικό κόστος», στο λόγο των κομμάτων της εκάστοτε αντιπολίτευσης, όταν ασκούν κριτική ή κάνουν υποδείξεις προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Σε αυτήν την περίπτωση προφανώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιδιώκουν, σε τελική ανάλυση, να φθείρουν την κυβέρνηση. Γιατί όταν την καλούν να λάβει αποφάσεις που θα έχουν πολιτικό κόστος γι' αυτήν, αυτό ακριβώς κάνουν. Βέβαια, όταν γίνουν κυβέρνηση και αυτά θα βρεθούν μπροστά στον αμείλικτο κόφτη του πολιτικού κόστους.

Μετά από μια ταραχώδη χρονιά και συνολικά τρεις γενικές εκλογές, η Βουλγαρία διαθέτει επιτέλους κυβέρνηση. Όπως συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό και με την νέα κυβέρνηση στη Γερμανία, έτσι και στη Βουλγαρία δεν πρόκειται για μια σταθερή μονοκομματική κυβέρνηση, αλλά για μια εμβαλωματική, πολύχρωμη συμμαχία μικρών δυνάμεων και πρώην αντιπάλων. Ως επικεφαλής έχει έναν χαρισματικό ηγέτη που ήρθε στο πολιτικό προσκήνιο μόλις το 2021, και περιλαμβάνει πάμπολλα νέα πρόσωπα, καθώς και κάποιους παλιούς και έμπειρους πολιτικούς από πιο παραδοσιακά κόμματα. <b> Γράφει ο Andrian Nikolov </b>

Το «ΠΑΣΟΚ επέστρεψε» για να ανατρέψει το «σημερινό παρακμιακό πολιτικό σκηνικό», το οποίο παραπέμπει σε ένα σύστημα του «ενάμισι κόμματος» δηλώνει στο Liberal o Μιχάλης Κατρίνης, ενώ απαντά στα μηνύματα περί «προοδευτικής κυβέρνησης» υπενθυμίζοντας πως «ο Σύριζα κυβερνούσε για τέσσερα χρόνια με ένα ακροδεξιό μόρφωμα τους ΑΝΕΛ - αυτό δεν το λες προοδευτική διακυβέρνηση». <b>Συνέντευξη στον Τάσο Ευαγγελίου.</b>

Τη συζήτηση για την ακρίβεια η ίδια η κυβέρνηση την ξεκίνησε. Την προανήγγειλε, κυριολεκτικά, από το τέλος του καλοκαιριού και το έκανε λες και πρόκειται για ένα φυσικό καιρικό φαινόμενο, όπως ο καύσωνας το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα από νωρίς να έχει εμπεδωθεί η ιδέα πως είναι λογικό όλα, ανεξαιρέτως, τα προϊόντα και οι υπηρεσίες να έχουν ακριβύνει και έτσι, όποιος θέλει να μπορεί να κερδοσκοπήσει πανεύκολα. 

Πόσο χρόνο ακόμη χρειάζεται ο Νίκος Ανδρουλάκης για να ξεπεράσει στις δημοσκοπήσεις τον Αλέξη Τσίπρα; Τόσο λίγο ώστε ο Αλέξης να αναζητά εναγωνίως σωσίβιο στις εκλογές. Η μεγάλη δημοσκοπική ανατροπή θα πυροδοτήσει πολιτικές εξελίξεις. Το ζητούμενο σήμερα δεν είναι ποιος θα πάει με ποιόν. Αυτό έχει λυθεί. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην μία όχθη και όλοι οι άλλοι στην απέναντι. Το ζητούμενο μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ είναι ποιος θα έχει το πάνω χέρι.

Γνωρίζετε το βούλευμα υπ΄αριθμόν 017/12-12-2021; Έχετε ακούσει για «το ανώτατο τριαδικό νομοθετικό, εκτελεστικό, δικαστικό συμβούλιο του Έθνους των Ελλήνων»; Μήπως σας λέει κάτι το όνομα Γρηγόρης Χαραλαμπίδης;αν δεν τα γνωρίζετε όλα αυτά αγνοείτε την ύπαρξη του «Σώματος ομολογητών θεματοφυλάκων του Συντάγματος». Το ερώτημα είναι αν όλα αυτά τα πιστεύουν ή κάνουν μια πλάκα. Αν εννοούν τα βουλεύματα, τα άρθρα του ΟΗΕ και τους εθνικούς δικαστές ή αν όταν τα γράφουν, πιάνουν την κοιλιά τους από τα γέλια.

Ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και το επιτελείο του κατάλαβαν, πολύ γρήγορα ποιο είναι το ζητούμενο, ώστε να κεφαλαιοποιηθεί το θετικό αποτύπωμα που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις. Η γείωση με την πραγματικότητα. Θα είναι το σημαντικότερο εφόδιο για το ΠΑΣΟΚ, στον άθλο που έχει μπροστά του. Κόντρα σε ένα ιστορικό προηγούμενο, καθώς μεταπολεμικά στην Ελλάδα, κανένα κόμμα που συρρικνώθηκε εκλογικά, δεν κατάφερε να επανακάμψει και να γίνει ξανά μεγάλο.

Τις τελευταίες μέρες έχω αφήσει ήσυχο τον Αλέξη και ασχολούμαι με άλλα θέματα στα κείμενα μου. Λόγω εορτών το κάνω, τα Χριστούγεννα είναι η εποχή των παιδιών και πρέπει να τα αφήνουμε ελεύθερα να ξεσαλώνουν. Κάνει καλό στην υγεία και στην ψυχοσύνθεση τους. Ας παίζει το λοιπόν με το καινούριο του παιχνίδι που είναι οι «εκλογές», δίχως να τον περισπάμε με αχρείαστες κριτικές και αντιπαραθέσεις. Αφού είναι τόσο χαρούμενος, γιατί να του την χαλάσουμε;

Η πρωτοβουλία του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, να ιδρύσει το Εθνικό Μητρώο Διαδικασιών με σκοπό τη καταγραφή και την προτυποποίηση των διοικητικών διαδικασιών του Ελληνικού Δημοσίου, έρχεται να συμπληρώσει το μικρό ψηφιακό «θαύμα» που ζουν οι πολίτες τα τελευταία δυο χρόνια. Τι ακριβώς θα συμβεί; Θα γίνει καταγραφή των διαδικασιών λειτουργίας του Δημοσίου, με όλα τα χαρακτηριστικά που τις συνοδεύουν, έτσι ώστε σε δεύτερη φάση να γίνει η απλούστευση τους, μέσω στης υιοθέτησης προτύπων.

Σε ένα επεισόδιο της δημοφιλούς εκπομπής του Tucker Carlson πριν από λίγους μήνες, ο συντηρητικός δημοσιολόγος Matt Walsh υποστήριξε ότι πρέπει να υπάρχουν κάμερες σε κάθε σχολική τάξη στην Αμερική έτσι ώστε οι γονείς να μπορούν να παρακολουθούν τι μαθαίνουν τα παιδιά τους. Όπως είπε: &#8220;Τους στέλνετε σε ένα κρατικό κτίριο για επτά ώρες την ημέρα και μέρες την εβδομάδα, εννιά μήνες τον χρόνο για 12 χρόνια. Τι συμβαίνει μέσα σ&apos; αυτό το κτίριο;&#8221;. <b> Γράφει ο Robert Pondiscio </b>

Απολύσεις ανεπαρκών δικαστών γίνονται κάθε χρόνο, αλλά η ανακοίνωση της απόλυσης οκτώ δικαστικών λόγω καθυστερήσεων στην έκδοση αποφάσεων, με την προαναγγελία ενός δεύτερου κύματος αυστηρών πειθαρχικών διώξεων, ως μέτρο για την «επιτάχυνση» της δικαιοσύνης, δηλαδή να πιεστούν οι δικαστές να γράφουν και να δικάζουν βιομηχανικά, χωρίς άλλη διάκριση, στέλνει εσφαλμένο μήνυμα.

Όποιος θέλει να πληροφορηθεί τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του αείμνηστου καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου Σταύρου Τσακυράκη καθώς και τον διεθνή επιστημονικό διάλογο που προκάλεσε επιστημονικό άρθρο του με το οποίο έθεσε το ερώτημα αν η Αρχή της Αναλογικότητας συνιστά απειλή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (όπως ήθελε να τα λέμε και όχι Ανθρώπινα Δικαιώματα) επιβάλλεται να διαβάσει τον τόμο που εκδόθηκε πρόσφατα, με τη συνδρομή του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου «Ανθρώπινα Δικαιώματα σε καιρούς ανελεύθερων Δημοκρατιών/ Human Rights in times of Illiberal Democracies».

Η ιστορία με τα rapid τεστ για το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν θυμίζει εκείνη με το δωμάτιο του Χότζα. Παραπονιότανε κάποιος ότι δεν τον χώραγε το δωμάτιο για να ζήσει και το γέμισε ο Χότζας με ζώα. Όταν άδειασε σταδιακά το δωμάτιο από τα ζωντανά και έμεινε μόνος του ο μουσουλμάνος, όπως ήταν και πριν, δόξασε το όνομα του Αλλάχ για το παλάτι που του κληροδότησε. Ή αλλιώς, κάποιοι στην κυβέρνηση πνίγηκαν και πάλι σε μια κουταλιά νερό&#8230;

Μια απλή επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ ή στη λαϊκή για τα ψώνια της εβδομάδας μαζί με το λογαριασμό της ΔΕΗ, εξηγεί σε ένα βαθμό τον καταιγισμό αιτημάτων που δέχεται το Υπ. Οικονομικών, να κλωτσήσει παρακάτω το τενεκεδάκι για τις πληρωμές των φορολογικών και άλλων υποχρεώσεων που λήγουν στο τέλος του μήνα. Χωρίς να παραγνωρίζει κάποιος την ειδική συνθήκη που ζούμε, αυτή είναι μια τακτική που ακολουθείται σχεδόν εθιμικά. Από κυβερνήσεις που αποφεύγουν να χαλάσουν το «εορταστικό κλίμα» και από τους πολίτες τους δος ημίν σήμερον.

Τελικά ουδείς γνωρίζει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του Α. Τσίπρα. Μάλλον είναι και σε αυτό το θέμα παντός καιρού. Ανάλογα με την περίσταση γίνεται θεοσεβούμενος χριστιανός που ανάβει το κεράκι του ή ένας άθεος μαρξιστής. Εν πάση περιπτώσει το ζήτημα είναι πως, ανεξαρτήτως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, σήμερα έχει εναποθέσει την πολιτική του τύχη στον Πανάγαθο. Ο ίδιος έχει κάνει τα πάντα για να ανακάμψει το κόμμα του, αλλά εις μάτην. Δεν κουνιέται φύλλο. Απεναντίας, βλέπει να ψαλιδίζεται η δύναμη του.

Άκουσα χθες σε επαρχιακό ραδιόφωνο τον πρόεδρο μιας τοπικής ΕΛΜΕ, που έλεγε ότι αποδείχθηκε περίτρανα πόσο δίκιο είχαν οι εκπαιδευτικοί όταν διαφώνησαν με την τηλεκπαίδευση στα σχολεία στην πρώτη φάση της πανδημίας. Ως απόδειξη θεωρούσε το γεγονός ότι φέτος που πήγαν τα παιδιά στο σχολείο, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές τους διαπίστωσαν μεγάλες ελλείψεις στις γνώσεις τους (!) Άρα η τηλεκπαίδευση απέτυχε παταγωδώς, έτσι είπε. Το αναφέρω αφήνοντας το ασχολίαστο.

Τεράστια οικονομικά συμφέροντα, απρονοησία της ευρωπαϊκής ηγεσίας να θωρακιστεί απέναντι σε μια κρίση που ήξερε ότι θα έρθει, το γεγονός ότι ο ανεπτυγμένος Βορράς δεν ανησυχεί αφού έχει πλουσιότερο ενεργειακό μείγμα, περισσότερες διασυνδέσεις, καλύτερη λειτουργία αγορών, όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα, οι τιμές να κάνουν ράλι, και η Ευρώπη να κρατά ρόλο παρατηρητή, τονίζει στο Liberal ο πρώην υπουργός Ενέργειας Γιάννης Μανιάτης. <b>Συνέντευξη στο Γιώργο Φιντικάκη.</b>

Με αφορμή την εκ νέου εκτόξευση των τιμών του φυσικού αερίου και τις πιέσεις της Ρωσίας, η σκέψη μας επιστρέφει στο ταξίδι του πρωθυπουργού στη Μόσχα, όταν πολλοί το περιέγραφαν σαν ιστορικό, κομβικό και ουσιαστικό, υποστηρίζοντας ότι η Ρωσία κατανοεί πλήρως τη στενή αμυντική συνεργασία με τις ΗΠΑ, στα πλαίσια της Τουρκικής απειλής και αναμένοντας μια συμφωνία για προμήθεια φθηνού φυσικού αερίου.

Ποιος δεν θα ήθελε να είναι πλούσιος, και ποιος δεν θα ήθελε όλοι μας να είμαστε εξίσου πλούσιοι; Αυτά είναι τα παλιά και γνωστά αιτήματα των αριστερών πολιτικών κομμάτων. Είναι κάτι που σε πολλούς ακούγεται υπέροχα. Η εξαναγκαστική όμως επιδίωξη της ευημερίας και της ισότητας ποτέ δεν καταλήγει θετικά. Γιατί; <b>Γράφει ο Matus Posvanc</b>

Μας έκαναν εντύπωση οι αρνητικές αντιδράσεις που προκάλεσε η απόφαση του κ.Βασίλη Χαραλαμπόπουλου να μη βγει στη σκηνή του Θεάτρου Ακροπόλ αν προηγουμένως δεν έφευγε η κυρία Σάσα Σταμάτη που βρισκόταν στο κοινό. Όσοι επικρίνουν την απόφαση του κ.Χαραλαμπόπουλου θεωρούν ότι οι δημιουργοί και οι καλλιτέχνες δεν έχουν δικαίωμα να κάνουν επιλέξουν το κοινό της δουλειάς τους. Όποιος πληρώνει εισιτήριο μπορεί να παρακολουθήσει όποιο θέαμα επιθυμεί απ όποιον το προσφέρει. Είναι όμως έτσι;

Απόγευμα Δευτέρας, χτυπάει το κινητό και στην οθόνη εμφανίζεται ένας αριθμός που παραπέμπει σε νούμερο κινητού αλλά δεν αντιστοιχεί πλήρως στα κανονικά ελληνικά κινητά. Ο κύριος με τη νεανική φωνή συστήνεται ως «Κώστας Ηλιάκης» και οι ήχοι του χώρου απ όπου καλεί μαρτυρούν ότι δεν είναι εργασιακός αλλά πιθανότερα κάποιο καφέ ή μπαρ. «Έχει λήξει η συνδρομή στη ροζ σας γραμμή» δηλώνει. Του απαντώ ότι δεν διαθέτουμε ροζ, κόκκινες ή πορτοκαλί γραμμές.

Έχοντας παρακολουθήσει διαδικτυακά τις εκδηλώσεις το PES, του Κόμματος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και τις εκεί παρεμβάσεις του Νίκου Ανδρουλάκη ως αρχηγού του ΠΑΣΟΚ και του Αλέξη Τσίπρα ως αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, δεν περίμενα να ακούσω κάτι ενδιαφέρον στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό στη Βουλή. Η παρέμβαση Τσίπρα ήταν μια συρραφή αγγλικών λέξεων, με ελληνικό συντακτικό και προσπάθεια αμερικανικής προφοράς που όμως δεν είχε ειρμό, ενώ η παρέμβαση Ανδρουλάκη ήταν μια προσπάθεια ανάγνωσης ενός έτοιμου κειμένου γραμμένου στην αγγλική γλώσσα.