Είναι γνωστό και αναμενόμενο πως ο στόχος του Α. Τσίπρα και των συνεργατών του είναι ο πρωθυπουργός και η οικογένεια του. Έχουν στήσει ολόκληρο παρατηρητήριο και καταγράφουν κάθε κίνηση του εκτός της πολιτικής δραστηριότητας του. Όλοι οι λογικοί άνθρωποι αναγνωρίζουν την ανθρώπινη φύση όλων των πρωθυπουργών. Βέβαια, είναι σημαντικό για τους πολίτες να γνωρίζουν αν ο πρωθυπουργός τους δηλώνει πως θα πάει για ένα διήμερο στην Ήπειρο ή αν, νύκτωρ, με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο, μεταβαίνει οικογενειακώς στη Ντίσνεϊλαντ.

Δεν ξέρουμε πως θα είναι ο κόσμος μας σε δύο μήνες από σήμερα. Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις της «Ο» και του κύματος της ακρίβειας. Από αυτά θα εξαρτηθούν πολλά, για την Οικονομία και για τις πολιτικές εξελίξεις. Η Οικονομία είναι κάθε φορά το κλειδί των εξελίξεων. Τα πιο ωραία πολιτικά σχέδια βουλιάζουν συνήθως στον βούρκο των οικονομικών κρίσεων. Από αυτά πέφτουν οι κυβερνήσεις και όχι από τα σκοτεινά σχέδια επίδοξων σφετεριστών.

Μια μέρα θέλει να τελειώσει το 2021, προσπαθήστε το λοιπόν να θυμηθείτε τις σπουδαιότερες στιγμές και τα πιο εμβληματικά πρόσωπα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης μέσα στη χρονιά που πέρασε. Στην κυβέρνηση θα βρείτε πεντέξι (καλές ή κακές) στιγμές κι άλλα τόσα εμβληματικά πρόσωπα. Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν θα βρείτε καμιά στιγμή άξια να τη θυμόμαστε (άντε τη στιγμή που ζήτησε εκλογές), όσο για τα πρόσωπα, τον εξής έναν. Το Πολάκη. Έχει τόσο μεγάλες φτερούγες που κουκουλώνει όλο τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, βρήκε νέο αγωνιστικό σύμβολο, στο πρόσωπο του νέου προέδρου της Χιλής. Στις παραμονές του 2022, η καιροσκοπική μηχανή του χρόνου ταξίδεψε πίσω στο 1973 και στην ανατροπή της κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αλιέντε από τον δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ. Ταξίδεψε 50 χρόνια πίσω «στην κοιτίδα του νεοφιλελευθερισμού», στα «Chicago boys», στο αιματηρό πραξικόπημα και στη δικτατορία που επακολούθησε. Και όλα αυτά για να θεμελιώσει το αφήγημα του, ότι οι παγκόσμιοι πολιτικοί συσχετισμοί αναδιατάσσονται, ρέποντας προς τα αριστερά.

Έλαβα ένα σημείωμα ως ιδιωτικό μήνυμα στο Facebook από έναν πρώην φοιτητή μου στη Μεταπτυχιακή Σχολή Ναυτικού, στο οποίο μου αναφέρει ότι έστειλε στην ανιψιά του το βιβλίο μου, Δέκα Πυλώνες Οικονομικής Σοφίας και ότι ο ίδιος χρησιμοποιεί τους πρώτους επτά, σχεδόν καθημερινά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Να λοιπόν οι 10 Πυλώνες της Οικονομικής Σοφίας, με τους οποίους ξεκινούσα κάθε φορά στο πρώτο μάθημα στη Σχολή για τα τελευταία 20 με 25 χρόνια που δίδασκα εκεί. <b>Γράφει o David Henderson</b>

Ρίξτε γύρω σας μια ματιά. Υπάρχει κούραση, αυτό είναι αλήθεια. Κούραση αδιέξοδη, αποπροσανατόλιστη, σχεδόν τυφλή. Μαζί με όλο τον πλανήτη ζούμε μέσα σ&apos; ένα vertigo. Όλο και μετατίθεται προς τα πίσω η απελευθέρωση μας. Εμβόλια, χάπια και θεραπείες σφυρίζουν γύρω μας, όλοι μας θα θέλαμε να μια ασφαλέστερη και λιγότερη βεβαρυμμένη καθημερινότητα. Οδηγίες, καταγγελίες και μουρμούρες τουρλού-τουρλού συγκλονίζουν τη ζωή μας, πολύ ψυχοφθόρο όλο αυτό ακόμα και για τον ψυχραιμότερο των ανθρώπων. Πόσο μάλλον για τον ανυπόμονο Έλληνα.

Για όσους δεν το γνωρίζουν, στην Πλατεία Ελευθερίας,  το 1942, για την ακρίβεια το Σάββατο της 11ης Ιουλίου 1942 παίχτηκε ένα από τα δραματικά κεφάλαια της οργανωμένης εξόντωσης των Ελλήνων Εβραίων. Οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής της πόλης, συγκέντρωσαν εκεί 9.000 άντρες Εβραίους για να τους εξευτελίσουν δημοσίως υποβάλλοντάς τους σε διάφορα «καψώνια». Αυτός ο χώρος λοιπόν, ένας χώρος μνήμης, δεν μπορεί να γίνει πάρκινγκ και η στάση της Δημοτικής Αρχής μας εκπλήσσει.

Η Χαρά Καφαντάρη, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει υψηλή εξειδίκευση στα θέματα της&#8230; ενέργειας και ειδικότερα στα θέματα της ΔΕΗ. Εξέδωσε για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ, ανακοίνωση για την «ενεργειακή φτώχεια» που μαστίζει τη χώρα και την κυβέρνηση που απλώς «παρακολουθεί το γεγονός». Το κακό, στην όλη υπόθεση, είναι ότι στην Κουμουνδούρου δεν μπορούν να κάνουν στοιχειώδη αντιπολίτευση χωρίς να καταφεύγουν στην αισχρή συνταγή, «πουλάω θάνατο». Αυτό έκανε και η κ. Καφαντάρη μιλώντας για τις «απανθρακώσεις  συμπολιτών» που πληθαίνουν.

Ως χρονιά ορόσημο για τον Ψηφιακό Μετασχηματισμό της Ελλάδας χαρακτηρίζει το 2022 ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Μιλώντας στο Liberal, o Κυριάκος Πιερρακάκης σημειώνει ότι η πιο κομβική πρωτοβουλία την επόμενη χρονιά θα είναι το Εθνικό Μητρώο Διαδικασιών ενώ στόχος είναι να δημοπρατηθεί το 90% των 450 περίπου έργων που περιγράφονται στη Βίβλο Ψηφιακού Μετασχηματισμού. <b> Συνέντευξη στον Γιάννη Παλιούρη. </b>

Παρακολουθώ εδώ και καιρό την επανάσταση στο σχιστολιθικό αέριο, που άλλαξε τελείως τα τελευταία τρία χρόνια την ενεργειακή πραγματικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από οικονομικής πλευράς η επανάσταση του σχιστολιθικού αερίου (shale gas), εκτός από την κάλυψη όλων των αναγκών των ΗΠΑ σε φυσικό αέριο, σε τιμές στο 1/3 των ευρωπαϊκών και στο 1/4 των ασιατικών, μειώνει το έλλειμμα του εξωτερικού τους ισοζυγίου διευκολύνοντάς τις να τυπώνουν δολάρια χωρίς σοβαρές επιπτώσεις στον πληθωρισμό.

Ο δικός μας ο Θεσσαλονικιός Άκης Μπουρλά θεωρείται από το CNN business ως ο μάνατζερ της χρονιάς. Αυτή η βράβευση στάθηκε η αφορμή για να ακουστούν ξανά οι μίζερες φωνές και να μιλήσουν και πάλι οι αριστερές ψυχούλες που άρχισαν να μηρυκάζουν τα γνωστά τους τροπάρια. Πόσα κέρδισε η Pfizer από την πανδημία, πόσα πρόκειται να κερδίσει από το χάπι, ποιες οι αμοιβές του Μπουρλά. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, ξανάρχισε το παραμύθι για το πόσο πολύς πλούτος συγκεντρώνεται σε τόσο λίγα χέρια. Η καραμέλα του κάθε πικραμένου αριστερούλη.

Εδώ και δεκαετίες, οι μελετητές και οι σχεδιαστές πολιτικής ενδιαφέρονται έντονα στο να βρουν τρόπους δημιουργίας «τρίτων χώρων» για συχνές, εθελούσιες, άτυπες και με χαρά αναμενόμενες συναντήσεις ατόμων πέρα από τα βασίλεια του σπιτιού και της εργασίας, που προάγουν το κοινωνικό κεφάλαιο και ισχυροποιούν τις κοινότητες. Οι βιβλιοθήκες, τα κέντρα κοινοτήτων, και άλλα τέτοια προγράμματα δημοφιλή μεταξύ των πολιτικών και των σχεδιαστών δεν χρησιμοποιούνται έτσι, παρά το γεγονός ότι συχνά εξυμνούνται από πολλά μέλη της ακαδημαϊκής και της δημοσιογραφικής κοινότητας ως θεσμοί που βρίσκονται στον πυρήνα της κοινωνίας. <b>Γράφει ο Samuel J. Abrams</b>

Έχοντας ταξιδέψει, κι εγώ δεν ξέρω πόσες φορές, παραμονή και ανήμερα εορτών στην εθνική οδό, ομολογώ ότι το θέαμα που αντίκρισα την παραμονή των Χριστουγέννων στην Αθηνών - Λαμίας ήταν εξωγήινο! Δεν υπήρξε ούτε ένας «μάγκας» στη Λωρίδα Εκτάκτου Ανάγκης. Δεν κόλλησε κανείς στον προφυλακτήρα μου να μου «παίζει» τα φώτα. Ένας δρόμος γεμάτος αυτοκίνητα και οδηγούς «Παναγίτσες»! Δεν συνέβαλε σε αυτό ούτε το πνεύμα των Χριστουγέννων, ούτε κάποιο θαύμα. Ο λόγος ήταν μια «βροχή» περιπολικών!

Ο θάνατος του Κάρολου Παπούλια μας πηγαίνει πίσω στο χρόνο, στον Οκτώβριο του 2011, στη Θεσσαλονίκη. Κάτι που ξεκίνησε από την πλατεία Συντάγματος των «αγανακτισμένων», κατέληξε στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, όταν κορυφώθηκε η επίθεση κατά των δημοκρατικών θεσμών του πολιτεύματος μας. Προπηλακίσθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που φυγαδεύτηκε. Μέχρι και «προδότη» τον αποκάλεσαν. Καλόν είναι αυτή την περίοδο να μην την απωθούμε στη μνήμη μας, καθώς οι υπεύθυνοι έχουν πολιτικό στίγμα και ονοματεπώνυμο.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δηλώνει στο Liberal φιλελεύθερος δεξιός, φανατικός του κοινοβουλευτισμού και της ελευθερίας της γνώμης. Μιλάει για τις σχέσεις «αγάπης και μίσους» με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλέξη Τσίπρα, το αίτημα για εκλογές, τον Παύλο Πολάκη, την ενεργειακή κρίση. Και δεν διστάζει να σχολιάσει με τον δικό του τρόπο αυτά που οι πολιτικοί του αντίπαλοι αναφέρουν σχετικά με τη χροιά της φωνής του. <b> Συνέντευξη στον Τάσο Ευαγγελίου. </b>

Ο Ντέσμοντ Τούτου πολέμησε με λύσσα το Απαρτχάιντ αλλά μόλις αυτό έπεσε κι αφού προήδρευσε ο ίδιος των Επιτροπών Αλήθειας και Συμφιλίωσης για τη διερεύνηση των εγκλημάτων του καθεστώτος των διακρίσεων, επέμεινε, ρισκάροντας το κύρος του, στην ανάγκη της συμφιλίωσης και της γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ των Μαύρων και των Λευκών κατοίκων της χώρας. Αν κάτι μας συναρπάζει και μας εμπνέει από τον βίο και την πολιτεία του Αρχιεπισκόπου Τούτου ήταν η μετριοπάθειά του και το πείσμα με το οποίο αρνήθηκε τη βία και τα αντίποινα.

Οι καλές διοικήσεις των εταιρειών κρίνονται από τη δυνατότητά τους να κάνουν τη διαφορά, εκεί που οι άλλοι δεν τα καταφέρνουν. Διαφορετικά θα ήταν κάποιοι άλλοι στις θέσεις τους. Έχουμε δει τι έχει συμβεί με το φυσικό αέριο. Το ερώτημα είναι αν είχαν ληφθεί κάποια μέτρα, έτσι ώστε να μην πληρώσουν οι καταναλωτές τον καπιταλισμό α λα Πούτιν. Στη ΔΕΗ, για παράδειγμα, ο κ. Στάσης έκανε συμβόλαια αντιστάθμισης κινδύνου. Στον ίδιο πλανήτη ζούμε όλοι ή έτσι πιστεύουμε.

Σε μια ελεύθερη δημοκρατική κοινωνία, υπάρχει θέση για κάθε μορφή κριτικής ή σάτιρας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η σατιρική ανάρτηση του καθηγητή Ηλία Μόσιαλου, που αναφερόταν σε αυτούς που δεν πιστεύουν στον κορονοϊό, αλλά πιστεύουν στον «κρίνο», ήρθε να τονίσει με χιουμοριστικό τρόπο την αξία της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, απέναντι στις σκοταδιστικές και επιβλαβείς για το κοινωνικό σύνολο εμμονές για τα εμβόλια και τον κορονοϊό.

Πριν τέσσερις δεκαετίες, το μεγαλύτερο ρουσφέτι που μπορούσε να κάνει ένας βουλευτής ήταν να παρέμβει στον τότε κρατικό ΟΤΕ για να βάλουν τηλεφωνική γραμμή στο σπίτι κάποιου ψηφοφόρου του. Οι αναλογικές γραμμές ήταν είδος εν ανεπαρκεία, υπήρχε μακρά λίστα αναμονής για χρόνια και οι μικρές αγγελίες ήταν γεμάτες με πωλητήρια τηλεφωνικών γραμμών έναντι αδρού αντιτίμου. Η μεταφορά γραμμής ήταν πολύ γρηγορότερη από την τοποθέτηση καινούριας. Αυτά συμβαίνουν όταν κάποιο αγαθό δεν μπορεί να καλύψει τη ζήτηση του.

Η Μάρθα Φριντζήλα, μία ολοκληρωμένη και πολύπλευρη καλλιτέχνις, συνεισφέρει και με τη δική της ξεχωριστή φωνή, στην παρουσίαση των αριστουργημάτων του Βασίλη Τσιτσάνη, πάντα με σεβασμό, γνώση και αγάπη. Η συνεργασία της με την Ορχήστρα Βασίλη Τσιτσάνη, ένα «δεμένο» σύνολο, τη δυσκόλεψε ή τη διευκόλυνε στο να βρει το δικό σας προσωπικό ύφος απέναντι στον μεγάλο αυτό δημιουργό; <b> Συνέντευξη στην Αγγελική Κώττη. </b>

Θα υπέθετε κανείς ότι για τη Λιθουανία, για ένα κράτος δηλαδή της Βαλτικής, η κορυφαία προτεραιότητα της εξωτερικής πολιτικής είναι η αντιμετώπιση της Ρωσίας. Ενώ αυτό ισχύει, πρόσφατα η Λιθουανία υιοθέτησε μια δυναμική στάση έναντι της άλλης μεγάλης απειλής προς τη Δύση: της Κίνας. Μια σειρά από γεγονότα οδήγησαν φέτος στην επιδείνωση των διμερών σχέσεων Βίλνιους-Πεκίνου. <b> Γράφει ο Roberto White </b>

Διαβάζοντας τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, για το μεγάλο πρόβλημα του ενεργειακού κόστους, είναι εύκολο να διαπιστώσει ο καλοπροαίρετος αναγνώστης, ότι αυτές περιέχουν μόνο συνθήματα, καταγγελίες και εκκλήσεις για επέκταση των ενισχύσεων, των επιδομάτων και των παρεμβάσεων. Χρεώνουν τα πάντα στην κυβέρνηση, δίχως να εξηγούν με απλά λόγια στους πολίτες, το τι ακριβώς συμβαίνει. Ως γνωστόν η ενέργεια δεν παράγεται από το μηδέν. Η ευρωπαϊκή γραμμή κινείται προς την κατεύθυνση της λεγόμενης «πράσινης μετάβασης».

Στην ερώτηση «ποιος είναι ο καλύτερος υπουργός της κυβέρνησης;» η πιθανότερη απάντηση από ψηφοφόρους της και μη, θα ήταν: ο υπουργός ψηφιακής διακυβέρνησης. Τα ορατά αποτελέσματα το πολλαπλασιαστικό κέρδος της ψηφιακής επανάστασης, της οποίας προΐσταται, θέτουν τον κ. Πιερρακάκη ως πρώτο υποψήφιο για τον τίτλο. Η υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων είναι μια μεγάλη θετική έκπληξη. Οι εισαγγελείς θα έχουν πολλή δουλειά στο ξεσκόνισμα που ξεκίνησε με θάρρος η κ. Μιχαηλίδου.

Πόσο έχουμε την πολυτέλεια να μην χρησιμοποιούμε σε σημαντικές θέσεις του δημόσιου βίου ανθρώπους όπως ο Στέφανος Μάνος; Διάβαζα το χθεσινό άρθρο του στο liberal.gr και σκεφτόμουν πόσους ακόμη τέτοιους ανθρώπους διαθέτουμε για να μπορούμε να τους αγνοούμε. Αλήθεια, έχει αυτή η κυβέρνηση καλύτερους από τον Στέφανο; Το πρόβλημα με τον Στέφανο είναι ότι είναι ο ίδιος εδώ και δεκαετίες: Ένας ασυμβίβαστος άνθρωπος. Κι η εξουσία είχε πάντα ένα θέμα με τους ασυμβίβαστους.