Ανάπτυξη 6,9%; Σίγουρα πρόκειται για παραπληροφόρηση της «χούντας του Μητσοτάκη». Διότι, ανάπτυξη, σύντροφοι και συντρόφισσες, είναι, ως γνωστόν, αυτό που έγινε στις μέρες του Αλέξη του Τσίπρα, όταν γύριζαν τους ανθρώπους ανάποδα στον δρόμο για να πέσουν τα ευρώ από τις τσέπες, για να φτιάξουν το περίφημο μαξιλάρι. Και να σκεφτεί κανείς ότι βρισκόμαστε ανάμεσα σε συμπληγάδες. Κάτω από άλλες συνθήκες θα τρίβαμε τα μάτια μας. Οπότε; Ανάπτυξη ή επιστροφή στο chicken game του Γιάνη;

Ποιος είναι ο αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη; Ο Ευάγγελος Αντώναρος; Ο Πάκης, ο επονομαζόμενος και φονεύς του Μινώταυρου; Ο «νέος» Νίκος Ανδρουλάκης ή ο «άχαστος» Αλέξης Τσίπρας; Ένας σφουγκοκωλάριος του Μαξίμου θα έλεγε: «Πρόεδρε, απ' αυτούς δεν χάνεις». Στο σημείο αυτό κάποιος θα έπρεπε να θυμίσει πως βγήκε το «άχαστος» για τον Αλέξη. Πες - πες οι σφουγκοκωλάριοι, το πίστεψε ο Αλέξης. Ωστόσο, αντίπαλος υπάρχει! Τα συμφέροντα που θέλουν να ξαναμοιράσουν την πίτα του Ταμείου Ανάκαμψης. 

Τέσσερις φυλές της πολιτικής, της παραπολιτικής και των επιστημών έχουν συνασπιστεί σε αυτή τη συγκυρία και κάτω από την ομπρέλα της εκστρατείας για την υπόθεση των παρακολουθήσεων, για να απαιτήσουν την παραίτηση Μητσοτάκη. Κι αυτός είναι ο στόχος ή καλύτερα ο μοναδικός τρόπος που πιστεύουν ότι υπάρχει για να φθαρεί και να πέσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο μεγάλος κερδισμένος αυτής της εκστρατείας είναι σε κάθε περίπτωση ο Αλέξης Τσίπρας. Και οι τέσσερεις φυλές δουλεύουν, τελικά, για τον Αλέξη!

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν πλέον με δύο σταγόνες νερό. Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς αν μία ανακοίνωση είναι του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΠΑΣΟΚ. Και οι δύο επέλεξαν να κτυπήσουν σε δύο (στα ίδια) ταμπλό. Στον Έβρο και στα ψηφιακά. Εκεί, δηλαδή, που η κυβέρνηση συγκεντρώνει υψηλά ποσοστά αποδοχής. Ξέρω! Όλα αυτά είναι τυχαία. Δεν υπάρχει κοινό κέντρο αποφάσεων ή συμφωνία για την επομένη των εκλογών. Αυτά είναι μυθεύματα…

Η μεγάλη διαφορά των έργων του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ είναι ότι αν τα έργα του Ταμείου δεν γίνουν στον χρόνο τους, τότε δεν πρόκειται να γίνουν! Δεν υπάρχουν, δηλαδή, διαδικασίες που λειτουργούν ως «γέφυρα» και μεταφέρουν τα χρήματα από την μία χρήση στην άλλη. Ανακεφαλαιώνουμε! Όποιος πιστεύει ότι θα ανακατευτεί η τράπουλα μέσα από μία πιθανή πολιτική κρίση, κάνει λάθος. Δεν έχει μελετήσει σωστά το θέμα. Όχι ότι ήταν επιμελής στο παρελθόν! 

Ο κ. Γιάννης Ρουμπάτης δεν έκανε παρακολουθήσεις στην ΕΥΠ. Διοργάνωνε εκδηλώσεις για την ελευθεροτυπία, ενθυμούμενος την προηγούμενη δημοσιογραφική του ιδιότητα. Ομοίως, και οι προγενέστεροι αρχηγοί του κ. Ρουμπάτη δεν έκαναν παρακολουθήσεις. Παρακολουθήσεις έκανε μόνο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και γι' αυτό πρέπει να παραιτηθεί. Για να πέσει η χούντα του Κυριάκου. Διότι στην Ελλάδα είχαμε χούντα τα τελευταία τρία χρόνια. Χούντα και τρομοκρατία. Χειρότερα και από την επταετία ένα πράγμα. 

Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν απόλυτα ξεκάθαρος ως προς τις προθέσεις του: Θα ελέγξει πλήρως τους αρμούς της εξουσίας μέσω της Δικαιοσύνης και του Τύπου. Κι αν κάποιος αναρωτιέται αν επρόκειτο για λάθος, καθώς τέτοιες δηλώσεις ενεργοποιούν δημοκρατικά αντανακλαστικά στον αστικό χώρο, όλα δείχνουν ότι ήταν τελικά μια υπολογισμένη τοποθέτηση που στόχευε στη «διαπλοκή». Τι τους είπε; «Ξεχάστε αυτά που ξέρετε, αν θέλετε να κάνετε δουλειές σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να μιλάτε με εμένα»!

Όταν το 1999 είχα δει για πρώτη φορά την ταινία «δημόσιος κίνδυνος» (enemy of the state) τρόμαξα! Ξέρετε, πράκτορες που με πρόσχημα την εθνική ασφάλεια κατέστρεφαν ζωές καθημερινών ανθρώπων. Από τότε η τεχνολογία έχει προχωρήσει αρκετά και αντίστοιχα έχουν μεγαλώσει οι δυνατότητες των υπηρεσιών. Εκείνο που έχει μικρύνει είναι η δυνατότητα των πολιτών να προστατευτούν. Αλήθεια, τι είναι και πως ορίζεται η εθνική ασφάλεια; Ας ξεκινήσουμε, δηλαδή, από τα βασικά.

Η απλή αναλογική είναι ο μοναδικός τρόπος για να μην ξαναδεί η χώρα κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας. Μπορεί να δούμε κυβερνήσεις συνεργασίας, μεγάλους και μικρούς συνασπισμούς, αλλά όχι αυτοδύναμη κυβέρνηση της ΝΔ. Αντίθετα, το πιο πιθανό με την απλή αναλογική είναι να κυριαρχήσει η κεντροαριστερά για τα επόμενα 10 - 15 χρόνια. Αυτό είναι το δια ταύτα της σημερινής αντιπαράθεσης για τις υποκλοπές. Το πώς δεν θα αλλάξει ο εκλογικός νόμος!

Σε πολλούς δεν άρεσε η δημόσια τοποθέτηση του κ. Μητσοτάκη. Προφανώς και περίμεναν την ευκαιρία να δηλώσουν την «οργή» τους. Όπως και να έβγαινε ο κ. Μητσοτάκης, αυτοί θα έλεγαν τα δικά τους. Και καλά κάνουν! Τους δόθηκε γήπεδο για να παίξουν και θα ήταν ανόητο να επιμείνουν στο κατενάτσιο. Το θέμα θα ανέβει. Κυρίως από το εξωτερικό, έτσι ώστε να πιεστεί ο κ. Μητσοτάκης. Αφού δεν τους βγαίνουν οι εκλογές, επιλέγονται άλλοι δρόμοι. Επικίνδυνοι.

Ποιόν εξυπηρετεί σήμερα μια πολιτική κρίση στην Ελλάδα; Το ποιον εξυπηρέτησε στην Ιταλία το γνωρίζουμε ήδη! Κι είναι προφανές  τι θα κέρδιζε η Ρωσία αν δύο κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα και η Τουρκία βρισκόντουσαν σε μια νέα θερμή περίοδο. Κι επειδή ξέρουμε ότι οι Τούρκοι αγαπούν την σιγουριά, κατανοούμε τι ακριβώς θα ήταν εκείνο που θα ενίσχυε την αυτοπεποίθησή τους! Χρειάζεται, λοιπόν, προσοχή στην διαχείριση της σημερινής κατάστασης. Απ' όλους!

Η υπόθεση των παρακολουθήσεων είναι στενάχωρη υπόθεση. Κυρίως για όσους εξ ημών παραμένουμε σταθεροί στα θέματα των ατομικών δικαιωμάτων. Είναι παρήγορο το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν έτρεξε να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλό του. Η διαφορά της Κεντροδεξιάς με τους «άλλους»! Παρακολουθήσεις γινόντουσαν και στο παρελθόν. Η διαφορά, λοιπόν, είναι ότι η υπόθεση αυτή κτυπάει στο DNA της κεντροδεξιάς. Κι είναι αυτό που την ξεχωρίζει και την κάνει μοναδική στο πολιτικό σύστημα. 

Η παραίτηση Δημητριάδη - Κοντολέων είναι αναμφισβήτητα μια ήττα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Δεν παραιτήθηκε όποιος - όποιος, αλλά ένας άνθρωπος - κλειδί για τη λειτουργία του επιτελικού κράτους, ο διευθυντής του γραφείου του πρωθυπουργού. Ωστόσο, δεν μπορούσαν τα πράγματα να εξελιχτούν διαφορετικά. Με την αντιπολίτευση να έχει αναγορεύσει την υπόθεση των παρακολουθήσεων σε μείζον θέμα, ο πρωθυπουργός ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί τις παραιτήσεις. Εκείνο που δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει είναι να ενδώσει στην πίεση και να προσφύγει πρόωρα στις κάλπες.

Οι ελληνικές ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες ξεκινούν τη χρονιά επικά, με στόχους την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τουλάχιστον ενός ευρωπαϊκού τίτλου. Μετά τις πρώτες σφαλιάρες στην Ευρώπη, όμως, ο πρόεδρος που είχε υποσχεθεί να φέρει στα πόδια των οπαδών του τη σελήνη, τον ήλιο και τα αστέρια μαζί, ξεκινάει έναν αγώνα «εξυγίανσης», πετώντας από το παράθυρο τα λεγόμενα ακριβά συμβόλαια. Αξίζει τον κόπο να παρατηρεί κανείς τα ποδοσφαιρικά. Είναι μια μικρογραφία μιας χώρας…

Το 2015 υπήρχε μία ανάγκη: Να παραμείνει η χώρα στην ΕΕ και να αντισταθεί στον λαϊκισμό. Το 2019 υπήρχε ένα όραμα: Να έρθει στην εξουσία μια κεντροδεξιά κυβέρνηση για να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις που θα έφερναν τη χώρα στην τροχιά της ανάπτυξης. Ποιο θα είναι το αφήγημα για τις επόμενες εκλογές; Αν αυτό δεν βρεθεί σύντομα και δεν είναι πειστικό, τότε θα δοθεί χώρος στην (ενωμένη) αντιπολίτευση για να βάλει τη δική της ατζέντα!

Δεν είναι σαφές αν πρόκειται για κάποιο απότοκο  ενοχικού συνδρόμου ή για καθαρά βλακεία, αλλά η κεντροδεξιά στην Ελλάδα δεν σταματάει να μας εκπλήσσει με το πόσο τιμάει τους αγώνες του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος. Και δεν μιλάμε για τους τοπικούς ήρωες του αποτυχημένου εγχειρήματος της βίαιης κατάληψης της εξουσίας, αλλά για παγκόσμιους αστέρες, όπως ο Cho Ci Minh, τον ανδριάντα του οποίου θα στήσει ο Νίκος Δένδιας στην Έδεσσα. Γιατί όχι και του Ιωσήφ, Νίκο; 

Μπορούμε να φανταστούμε μία χρηματιστηριακή καταστροφή που οι μετοχές θα χάσουν το 80% ή το 90% της αξίας τους; Το παρελθόν μας έχει δείξει ότι δεν ξέρουμε πότε ακριβώς θα έρθει η εποχή του χάους, αλλά στο τέλος πάντοτε έρχεται. Άλλοτε νωρίτερα και άλλοτε αργότερα απ? ότι δείχνουν τα σημάδια, αλλά έρχεται και δεν μας ξεχνάει! Σημάδια τα οποία το τελευταίο διάστημα είναι όλο και πιο έντονα. Τι κάνουμε λοιπόν; 

Ο μόνος τρόπος για να «αποτραπεί» μια νέα τετραετία Μητσοτάκη είναι να υποχρεωθεί ο κ. Μητσοτάκης να αποχωρήσει, ακόμη κι αν κερδίσει τις εκλογές. Το κλειδί είναι η αυτοδυναμία, η οποία, όμως, είναι δύσκολος στόχος με το υπάρχοντα εκλογικό νόμο. Οι εχθροί του θα ήθελαν εκείνη την ώρα να βρεθεί με απονευρωμένο το εσωτερικό του σύστημα, όπως είχε συμβεί με τον Κώστα Καραμανλή και τον Θοδωρή Ρουσόπουλο. Ή αλλιώς, τα κάστρα πέφτουν από μέσα… 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ένας πολιτικός που πιστεύει βαθιά στις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην ζητήσει από το Κοινοβούλιο να διερευνηθούν με απόλυτα διαφανή τρόπο οι καταγγελίες Ανδρουλάκη για την παρακολούθηση του κινητού του. Η Επιτροπή Διαφάνειας της Βουλής είναι η καλύτερη οδός. Ειδικά αυτή την δύσκολη περίοδο που διανύουμε, εκείνο που πρέπει να προστατευτεί ως κόρη οφθαλμού είναι η ποιότητα της δημοκρατίας μας. 

Την εκστρατεία «ενημέρωσης» της αντιπολίτευσης θα τη ζήλευαν οι υπηρεσίες παραπληροφόρησης των πρώην «σοσιαλιστικών» χωρών. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτήν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπαθεί να εδραιώσει ένα καθεστώς, ελέγχοντας τον Τύπο και χρησιμοποιώντας το κράτος. Πες – πες στο τέλος κάτι μένει, θα σκέφτηκαν οι εμπνευστές του δήθεν ευφυούς αυτού «σχεδίου». Θέλουν να μιλήσουμε για πολιτικά δικαιώματα; Είναι σίγουρα έτοιμοι γι αυτό ή ο καυγάς είναι μόνο για το πάπλωμα;

Οι κυβερνήσεις έχουν στη διάθεσή τους υπηρεσίες που είναι εξοπλισμένες με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για να προστατεύουν τα εθνικά τους συμφέροντα. Δηλαδή, ακούν και παρακολουθούν. Αν τώρα μπαίνουν στον «πειρασμό» να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες των υπηρεσιών και για … εσωτερικούς λόγους, τότε ξεσπάνε – και δικαίως - μεγάλα πολιτικά σκάνδαλα. Προσωπικά θα ήταν για μένα μεγάλη απογοήτευση αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπεφτε σε αυτή τη λούμπα. Και δεν το πιστεύω! Θέματα, πάντως, υπάρχουν!

Τα επιδόματα ήταν απαραίτητα στην πρώτη φάση της κρίσης του κορονοϊού, αλλά η συνέχισή τους προκαλεί εθισμό. Όταν η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να δώσει άλλα επιδόματα, τότε θα υπάρξει ένα δυσανάλογο πολιτικό κόστος. Εκείνη τη στιγμή! Πράγματι. Και έχει στο τέλος σημασία να δούμε ποια θα είναι αυτή η στιγμή σε σχέση με τον χρόνο των εκλογών. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η ασπιρίνη ανακουφίζει, αλλά δεν γιατρεύει τον πονοκέφαλο.

Δεκαοκτώ ώρες ταλαιπωρήθηκε φίλος για να φτάσει από την Ολλανδία στην Ελλάδα με αεροπλάνο. Χάος στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Κι όμως! Στην Ελλάδα όλα κυλάνε φυσιολογικά. Στα αεροδρόμιά μας δεν υπάρχουν καθυστερήσεις λόγω έλλειψης προσωπικού. Κάπου προνοήσαμε! Όπως και στις προμήθειες φυσικού αερίου και έτσι δεν χρειάζεται να έχουμε οριζόντιες περικοπές στην κατανάλωση. Κάτι γίνεται! Κάπου προσπαθούμε! Δεν έχουν αφεθεί όλα στην μοίρα τους. 

Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία σηματοδοτούν τον σκληρό χειμώνα που έρχεται για την Ευρώπη. Κατά τα φαινόμενα ο Βλαδίμηρος έχει μετρήσει καλύτερα τα χαρτιά του από τους Ευρωπαίους. Και οι επενδύσεις που έχουν κάνει εδώ και χρόνια τα παιδιά της KGB στα διάφορα «κινήματα», ήρθε η ώρα να φέρουν πίσω τα λεφτά τους. Η Ευρώπη είναι εγκλωβισμένη στον σνομπισμό της και αδυνατεί να αντιληφθεί ότι ο πλανήτης μπορεί να κινηθεί και χωρίς τις δικές της αγκυλώσεις.