Είναι πράγματι εντυπωσιακές οι προβλέψεις που θέλουν την ανάπτυξη να πιάνει μόνιμο στασίδι στην ελληνική αγορά. Με τα λουκέτα στον ιδιωτικό τομέα, με την εξοντωτική φορολογία, με μία κυβέρνηση που εχθρεύεται το επιχειρείν και με δυσμενές το διεθνές σκηνικό, ποιος τρελός θα αποφασίσει να βάλει τα λεφτά του στην Ελλάδα του Αλέξη;<b>Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης.<\/b>

Οι δυτικοί νόμιζαν πως μπορούν να χειρίζονται τους πληθυσμούς αγνοώντας την πραγματικότητα των πολιτισμών και των αντιθέσεων. <b>Γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς.<\/b>

Η είδηση της εβδομάδας είναι πως ο Π. Καμμένος έκανε δεκτή την πρόταση 27 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για να συνδικαλίζονται και οι στρατιωτικοί. Στην αρχή νόμισα πως ήταν κάποιο πρωταπριλιάτικο αστείο εξ αναβολής. Δυστυχώς, δεν είναι. Τα κόμματα –μέσω των συνδικαλιστικών παρατάξεων τους –θα επεκτείνουν νομίμως τις δραστηριότητες του και στο στράτευμα...

Το δημοψήφισμα για την έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ένα Βατερλώ για τον εμπνευστή της, πρώην πρωθυπουργό και πρώην αρχηγό του Συντηρητικού κόμματος Ντέιβιντ Κάμερον. Τόσο οι πολιτικές, όσο και οι οικονομικές συνέπειες, μόνο με «τσουνάμι» μπορούν να συγκριθούν. Ας δούμε ψύχραιμα ποιες είναι οι πρώτες συνέπειες.

Το θέαμα κρατούσε μέρες, είναι ανελέητο πέρα από τα όρια της εξάντλησης για τους συμμετέχοντες. Ο Οράτιος Μακ Κοϋ το φαντάστηκε με τους ανθρώπους να βγαίνουν στο σφυρί για λίγα δολάρια.

Αν τα ληξιπρόθεσμα χρέη φτάνουν τα 68 δισ. ευρώ (όπως το 2014), τα πράγματα φαίνεται να είναι σχετικά απλά. Εντάσσεις σε ρυθμίσεις τουλάχιστον τα 20 δισ. ευρώ σε βάθος μιας επταετίας. Με αυτή την διαδικασία από την ρύθμιση, τον πρώτο μόνο χρόνο βάζεις στα δημόσια ταμεία περίπου 3 δισ. ευρώ! Τα υπόλοιπα χρόνια, ακόμα περισσότερα. Ενδιαφέρον δεν ακούγεται;

Το σημερινό άρθρο το υποσχέθηκα σε έναν φίλο στο Twitter που μου ασκεί σταθερά πολύ έντονη κριτική… Σε ένα από τα πολλά επικριτικά του σχόλια με προκάλεσε να γράψω για την διαφθορά και την διαπλοκή. Του το υποσχέθηκα! Και εγώ σε αντίθεση με αυτόν που ψήφισε ο Twitterικός μου φίλος τις τηρώ τις υποσχέσεις μου…

Η Νίκη Τζαβέλα απευθύνεται στον κ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και του μιλάει για την Ευρώπη.

Μετά την τεράστια αποτυχία της φαεινής ιδέας του προέδρου Μαδούρο, που ήθελε την διανομή τροφίμων να γίνεται χέρι-χέρι και πόρτα-πόρτα σε όλους τους κατοίκους στην Βενεζουέλα, νομίζω ότι πλέον περάσαμε στην φάση εκείνη που όλοι φοβόμασταν...<b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, έτυχε να ακούω σε διπλανό τραπέζι, μια παρέα ηλικιωμένων να συζητάει για ποδόσφαιρο. Διέκρινα τον πιο «ειδήμονα» μέσα στους άλλους, ο οποίος, κάθε πέντε λεπτά, πρόφερε με δέος, το όνομα Μαρινάκης. Μέτρησα μία, δύο τρεις, άπειρες φορές και στο τέλος, κατέληξα ότι τέτοια εμμονική διάθεση αναφοράς δεν είχα ξανακούσει παρά μόνο για αγίους και εραστές…

Μετά το Ελληνικό, που κατοχυρώθηκε στα αραβικά κεφάλαια, τον Αστέρα που παίρνουν αραβικά και τούρκικα κεφάλαια, τον ΟΛΠ που παίρνουν κινέζικα κεφάλαια, τα αεροδρόμια που πήραν τα γερμανικά κεφάλαια, τα δάνεια των σπιτιών μας που αγοράζουν ξένα funds, το ιταλικό δημόσιο αγόρασε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Έχει τέλος το έργο; Μάλλον όχι.

Ο πρώην υπ. Οικονομικών, Γκίκας Χαρδούβελης μιλάει στο Liberal και στον Κων. Μαριόλη για τη σημερινή κατάσταση στην οικονομία, τις λύσεις που έχει ή δεν έχει η κυβέρνηση και προειδοποιεί για το ενδεχόμενο επιβολής νέων φόρων.

Και πουλήθηκε η ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Μία αμαρτωλή εταιρεία που κόστισε στον ελληνικό λαό τα δάνεια της Αγγλίας! Και πουλήθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με μόλις 45 εκατομμύρια ευρώ, όταν ο υπουργός Σταθάκης, ως αντιπολίτευση, κατηγορούσε την κυβέρνηση Σαμαρά ότι θα ξεπουλούσε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ με 300 εκατομμύρια. Το αστείο είναι ότι ουδέποτε υπήρξε μία τέτοια πρόταση!

Τις τελευταίες μέρες αυξάνονται οι πιέσεις του ΣΥΡΙΖΑ κυρίως προς το ΠΑΣΟΚ στην προσπάθεια του πρώτου να εξασφαλίσει τις 200 ψήφους για τον εκλογικό νόμο. Δεν είναι μόνον παιχνίδι εξουσίας- ποιος είναι το αφεντικό στην πόλη- είναι κυρίως παιχνίδι πολιτικής επιβίωσης του ΣΥΡΙΖΑ...

Οι αναλυτές της Deutsche Bank ξαναχτύπησαν! Με αφορμή την κρίση στις ιταλικές τράπεζες μαζεύτηκαν σε ένα στρογγυλό τραπέζι, ανέλυσαν το πρόβλημα, και πρότειναν έξι σημεία-τομή για τη λύση των προβλημάτων του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Αξίζει να τα δούμε, καθώς άνθρωποι που παίρνουν ως και ένα εκατ. ευρώ το χρόνο για να γράφουν, ίσως προτείνουν κάτι νέο.

Όποιος ψάχνει να βρει συνωμοσίες πίσω από τη ντροπή της υπόθεσης SIEMENS ή είναι απατεώνας ή είναι νυχτωμένος. Πίσω απ αυτό το φιάσκο υπάρχει ένας και μόνο υπαίτιος: Ο τρόπος που δεν λειτουργεί το δημόσιο. Είτε λέγεται δικαιοσύνη είτε υπουργείο Εξωτερικών είτε οποιοδήποτε γραφείο, οι υπηρεσίες- με ελάχιστες εξαιρέσεις- λειτουργούν σε ρυθμούς αδιάφορης χελώνας.

Τώρα θα παίξουμε με τον εκλογικό νόμο, αύριο με την αναθεώρηση και κάθε μέρα με την τύχη της χώρας. Έτσι κι αλλιώς, για τον ΣΥΡΙΖΑ η διακυβέρνηση της χώρας ένα παιχνίδι είναι. Το απέδειξε πριν ένα χρόνο ακριβώς σαν σήμερα. <b>Γράφει η Χαρά Κεφαλίδου.<\/b>

Το σκάνδαλο της Siemens αλλά και εκείνο που αφορά στον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησαν και λειτουργούν οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί έχουν παρελθόν. Και μέσα από αυτό το παρελθόν που ξεκινάει πριν από 27-28 χρόνια, μπορεί κάποιος να κατανοήσει μια από τις βασικές αιτίες της πολύμορφης κατάρρευσης της χώρας που βιώνουμε σήμερα.

Πόκα, πόκερ, εδώ παπάς εκεί παπάς και τώρα Pokemon. Νέοι καιροί, νέες μαζικές μανίες. Η καινούργια ηλεκτρονική τρέλα είναι η «επαυξημένη πραγματικότητα». Τώρα ,εμένα γιατί μου φαίνεται ότι αυτό το παιχνίδι θυμίζει την μπεκετική κατάσταση που ζούμε στην Ελλάδα πάνω από έξι συναπτά έτη; Τίποτε στην Τροία-ένα είδωλο.\r\n\r\n

Εντός μιας Ευρώπης που αλλάζει, με αβέβαιη κατεύθυνση, η κυβέρνηση επιχειρεί τον μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας με πολλαπλές στοχεύσεις και μία βασική επιδίωξη: την αλλαγή σελίδας για την Ελλάδα, αναφέρει σε άρθρο του στο Liberal.gr ο Πάνος Σκουρλέτης.

Στο βιβλίο του «Εκπαίδευση: ελεύθερη επιλογή ή μία γάτα που γαβγίζει» ο Τάσος Αβραντίνης παρουσιάζει τα πρακτικά από συνεδρίαση του… υπουργικού συμβουλίου επί χούντας και με θέμα τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια.

Υπάρχουν στιγμές όπου το Λατινοαμερικάνικο λογοτεχνικό είδος,γνωστό ως \\\"μαγικός ρεαλισμός\\\" παίζει μπροστά στα μάτια μας σαν δυσοίωνη πραγματικότητα. Όπως φαίνεται να συμβαίνει με ειδήσεις όπως αυτή από το Νότιο Δημοτικό Κοιμητήριο του Καράκας. <b>Γράφει ο Γιάννης Κουζηνός.<\/b>

«Αδυνατεί να διαχειριστεί την κατάσταση!» Είναι η πιο δηλωτική φράση που αιωρείται πάνω από κάθε σχέση οποιασδήποτε διοίκησης με το υφιστάμενο περιβάλλον της. Το σχολείο, το πανεπιστήμιο, ο Δήμος, η Περιφέρεια, το ίδιο το ελληνικό κράτος «αδυνατεί να διαχειριστεί την κατάσταση».

Θα ήταν ενδιαφέρον να γνωρίζουμε ποιες ακριβώς προβλέψεις έχουν κάνει οι τράπεζες για πλήθος εταιρειών που όλοι γνωρίζουμε ότι αντιμετωπίζουν αντικειμενικά προβλήματα. Για παράδειγμα, θα θέλαμε να ξέρουμε αν έχουν γίνει προβλέψεις και σε τι μέγεθος για τον Μαρινόπουλο. Αλλά και για τις εκδοτικές εταιρείες. Γενικά για εταιρείες που τα δάνειά τους εμφανίζονται ενήμερα.