Μετά από δυόμισι χρόνια πανδημίας έχουμε επιστρέψει στο Κέντρο της Αθήνας που είναι καθαρό επί της ουσίας. Η επιτυχία στην Καθαριότητα στο Κέντρο αμαυρώνεται, για να μην πούμε ότι ακυρώνεται παντελώς, από το αίσχος των τραπεζοκαθισμάτων που έχουν καταλάβει κάθε πιθανή και απίθανη γωνία του δημόσιου χώρου κι από τα δίκυκλα που περιφέρονται ανενόχλητα πάνω στους πεζοδρόμου και τα πεζοδρόμια. Τίποτα δεν δικαιολογεί την κατάσταση αυτή στο Κέντρο της Αθήνας. Ούτε ο Τουρισμός ούτε η πανδημία.

Η ομιλία του Βολοντίμιρ Ζελένσκι χαράσσει μέσα στο κοινοβούλιο και έξω απ' αυτό μια βαθιά διαχωριστική γραμμή. Τα ανορθόδοξα εγκλήματα του ρωσικού καθεστώτος στο πολεμικό μέτωπο αλλά και στην ίδια τη Ρωσία - την οποία εκκενώνουν και οι τελευταίοι δημοκρατικοί πολίτες – γίνονται αποδείξεις για την ιδεολογία και τα «πιστεύω» της ανορθόδοξης συμμαχίας του αντιδυτικισμού στην Ελλάδα.

Το δίλημμα του ΠΑΣΟΚ είναι δύσκολο. Αν συμπορευτεί με τη ΝΔ, φοβάται ότι θα ξαναγίνει «ουρά». Αν συμπορευτεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, φοβάται ότι θα απαξιωθεί στα μάτια των σοσιαλδημοκρατών και κεντρώων ψηφοφόρων του. Η μόνη λύση για την επιβίωσή του, αλλά όχι για την επιβίωση της χώρας, είναι η προώθηση ενός σχεδίου οικουμενικής κυβέρνησης. Μιας κυβέρνησης που σύμφωνα με τη λογική του ΠΑΣΟΚ, δεν θα συνοδεύεται από τομές και λύσεις, που και πάλι θα πλήρωνε ακριβά, αλλά από μια «light» διαχείριση που δεν θα φθείρει τον κομματικό μηχανισμό του.

Το πράγμα είναι απλό. Ο Έλληνας θέλει μετρητό. Εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν. Αυτά τα 72 ευρώ ανά KWh/μήνα για το ρεύμα και τα 20 ευρώ ανά θερμική MWh στο φυσικό αέριο, ούτε τα ακούει, ούτε τα καταλαβαίνει. Είναι κινέζικα στα αυτιά του. Ο Έλληνας θέλει να πηγαίνει στο ταμείο και να εισπράττει, άντε να συμβιβαστεί βλέποντας το κρατικό χρήμα να πιστώνεται στον τραπεζικό του λογαριασμό. Όλα τα υπόλοιπα τον αφήνουν παγερά αδιάφορο ή μάλλον θερμά δυσαρεστημένο.

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αυτισμού, η Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Παιδιατρικής ΕΚΠΑ, Λωρέττα Θωμαΐδου - Ηλιοδρομίτη περιγράφει στο Liberal τις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος και το αποτύπωμα του αυτισμού στην Ελλάδα, τον τρόπο διάγνωσης και αντιμετώπισης. Επιπλέον, παρουσιάζει και το πρώτο εργαλείο αξιολόγησης των παιδιών για αυτιστικό φάσμα, ένα εργαλείο (τεστ), που διαθέτει ελληνική σφραγίδα. <b> Συνέντευξη στην Αλεξία Σβώλου.</b>

«Ξεκινάω πάντα με μια εικόνα, με μια αίσθηση, με κάτι φευγαλέο και καθώς προχωράει το κείμενο αναπτύσσεται αυτή η εικόνα και συνάμα κάμποσες άλλες ενισχυτικές ή βοηθητικές της αρχικής. Από την τάξη του συγγραφέα που ελέγχει το υλικό του έως το τέλος, προτιμώ την έκπληξη του χαοτικού μυαλού μου», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Διονύσης Μαρίνος, μιλώντας στο Liberal.gr. <b>Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα</b>

Ίσως, το σημαντικότερο και πιο αμφιλεγόμενο ερώτημα που αντιμετωπίζουμε στην ερμηνεία των οικονομικών ιδεών του Αδόλφου Χίτλερ είναι αυτό που αφορά τη σχέση που είχαν η οικονομία της αγοράς και τα στοιχεία της προγραμματισμένης οικονομίας στη θεώρησή του. Στην πραγματικότητα, ως ένα βαθμό μπορούμε μόνο να υποθέσουμε τις πραγματικές απόψεις του Χίτλερ πριν από το 1933, καθώς κράτησε μυστικά τα σχέδιά του, κυρίως για να μην προκαλέσει τους επιχειρηματίες. <b>Γράφει ο Rainer Zitelmann</b>

Με την ταχύτητα με την οποία εκτυλίσσονται τα γεγονότα τον τελευταίο μήνα, μια πλήρης ανάλυση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων που θα έχει η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στην παγκόσμια πολιτική ή την οικονομία φαίνεται πρόωρη, ιδιαίτερα δεδομένου του σχετικού σοκ.

«Όπου στήσω το laptop μου, στήνω και τον μυθιστορηματικό τόπο και χρόνο». Με πολλά βιβλία ήδη στο ενεργητικό της αλλά και μυθική καριέρα όσον αφορά τη χρυσή εποχή των περιοδικών, -η Πόλυ Μηλιώρη είναι η μία εκ των δυο αδελφών Θεοφανίδη, γαλουχήθηκε μέσα στα περιοδικά, το Πάνθεον υπήρξε «το σπίτι της» κυριολεκτικά, - παραδέχεται σήμερα ότι για κείνην όλος ο κόσμος είναι γραφείο.

Η απόφαση είναι ειλημμένη. Τα τιμολόγια του φυσικού αερίου θα πληρώνονται, από σήμερα 1η Απριλίου, σε ρούβλια μέσω του ρωσικού τραπεζικού συστήματος. Όπως δήλωσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν όποια χώρα δε συμμορφώνεται, δεν θα αγοράζει το εμπόρευμα. Η ΕΕ καλείται να λάβει μια ιστορική απόφαση. Ή θα επιμείνει στην τήρηση των όρων των σχετικών συμβολαίων ή θα αποδεχθεί αυτό που ζητά ο Πούτιν. Στην πρώτη περίπτωση τα κράτη της ΕΕ θα στερηθούν του ρωσικού φυσικού αερίου.

Πριν από κάμποσα χρόνια, έπεσα πάνω σε ένα τύπου ντοκιμαντέρ για τις διάφορες διαταραχές και σύνδρομα. Το θυμάμαι καρέ - καρέ από την ώρα που άκουσα για την υπόθεση των παιδιών στην Πάτρα. Μια κυρία φτάνει με σπασμένο χέρι σε ένα αμερικανικό νοσοκομείο. Οι γιατροί της παρέχουν την αναγκαία φροντίδα, και φεύγει για το σπίτι της. Δύο μέρες αργότερα χτυπούν το κουδούνι στο σπίτι που διέμενε με τον άνδρα της, δύο κοινωνικοί λειτουργοί.

Καιρό είχαμε να διαβάσουμε μια τόσο ενδιαφέρουσα έρευνα κοινής γνώμης όπως αυτή που διεξήγαγε η aboutpeople για λογαριασμό του Ινστιτούτου για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή - Eteron, για να καταγράψει τις στάσεις και τις πολιτικές συμπεριφορές της GenZ/Γενιάς Ζ στην οποία ανήκουν όσοι σήμερα είναι στην ηλικία των 20-25 ετών. Η έρευνα διεξήχθη το διάστημα 10-18 Δεκεμβρίου 2021. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της online συμπλήρωσης δομημένου ερωτηματολογίου.

Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια και με βάση τις εκθέσεις των κεντρικών τραπεζών, το πρόβλημα αυτό παραμένει. Οι πόροι που διοχετεύονται μέσω των μηχανισμών στήριξης και ανασυγκρότησης των οικονομιών και των επιχειρήσεων δεν είναι απεριόριστοι. Ούτε είναι δωρεάν. Έχουν κόστος, διότι οι πηγές τους είναι δανεικά κεφάλαια. Οπότε πρέπει να αποπληρωθούν. Μια στις πέντε επιχειρήσεις, επιβιώνουν όχι λόγω του κερδοφόρου επιχειρηματικού μοντέλου τους, αλλά λόγω της ρευστότητας μηδενικού κόστους και των κρατικών ενισχύσεων.

Θα πληρώνουμε σε ρούβλια, λέει, το φυσικό αέριο. Οπότε, ας ξεχάσουμε το ρωσικό φυσικό αέριο και οτιδήποτε ρωσικό για τα επόμενα χρόνια. Επειδή δεν πρόκειται να τους πληρώσουμε σε ρούβλια! Ο ρωσικός προϋπολογισμός θα άντεχε σε ένα εμπάργκο από τη Δύση; Το γεγονός ότι ο Πούτιν επιλέγει να παίξει το επικίνδυνο παιγνίδι της ρωσικής ρουλέτας δείχνει πόσο πιεσμένος είναι. Μέχρι χτες μπορούσε ακόμη να κάνει έναν έντιμο συμβιβασμό. Τώρα πυροβολεί τα πόδια του&#8230;

Εγκατέλειψε ο Μητσοτάκης τον στόχο της αυτοδυναμίας; Ελάτε τώρα. Υπάρχει κόμμα που δεν αποζητά το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων και την κυβερνητική αυτοδυναμία; Ποτέ και κανένα. Οπότε τι άλλαξε μετά τις δηλώσεις του Κυριάκου στο φόρουμ του Οικονομικού Ταχυδρόμου; Κατά τη γνώμη μου τίποτα. Απλώς, αν και μετά τις δεύτερες εκλογές δεν υπάρξει αυτοδυναμία, τότε θα γίνει μάχη εντυπώσεων για το ποιος προκάλεσε τις τρίτες. Αυτή είναι η δική μου άποψη.

Η πλειοψηφία των ανθρώπων που επέλεξε συνειδητά τον Ιούλιο του 2019 να ψηφίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό της χώρας και όχι αναγκαστικά τη ΝΔ ως κόμμα, ευελπιστούσε ότι θα λάβει από εκείνον, αυτό που εισπράττει σήμερα. Θεσμική αξιοπρέπεια, πολιτική σοβαρότητα και εθνική υπευθυνότητα. Πολιτικές αρετές, τις οποίες ενδεχομένως διέθεταν και άλλοι πρωθυπουργοί στην πρόσφατη ιστορία, αλλά τις απεμπόλησαν στον προθάλαμο, και κατά την οικονομική κατάρρευση της χώρας.

Ένα εμπάργκο της Ευρώπης στην Ρωσία, είναι το μόνο που θα μπορούσε να καταλάβει ο Πούτιν. Είναι το απόλυτο και ύστατο όπλο της Ευρώπης, παρ&apos; ότι θα κόστιζε προφανώς πολύ στους Ευρωπαίους που δεν είναι έτοιμοι να δεχτούν καύσιμα με δελτίο, ελλείψεις στα καύσιμα και σχέδια εκτάκτου ανάγκης, δηλώνει στο liberal ο ενεργειακός αναλυτής Λεονίδας Δρόλλας, που θεωρεί ότι ο Πούτιν δεν μπλοφάρει.<b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη </b>

Η επιχειρηματολογία της αντιπολίτευσης σχετικά με την ενεργειακή κρίση που συμπληρώνει πλέον τον έκτο μήνα από τη στιγμή της εκδήλωσής της, κινείται ανάμεσα στην ψευδολογία, τη σκανδαλολογία, την ασυναρτησία και τον έντονο λαϊκισμό, σε μια προσπάθεια να αντλήσει κάποια επιπλέον ποσοστά στις δημοσκοπήσεις και να ανορθώσει το καταρρακωμένο ηθικό των στελεχών της.

Υπάρχει κουλτούρα συνεργατικών κυβερνήσεων στην Ελλάδα; Η απάντηση είναι πως όχι! Αν υπήρχε θα το είχαμε ήδη διαπιστώσει. Θα υπήρχε συναίνεση στα μεγάλα θέματα. Άλλωστε, η μεγαλύτερη «απογοήτευση» για την ελληνική κοινή γνώμη ήταν οι οικουμενικές κυβερνήσεις. Θα πει κάποιος ότι «λειτούργησε» η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ναι! Επειδή επρόκειτο για το ίδιο πράγμα! Εδώ μιλάμε για συνεργασίες τύπου «μεγάλου συνασπισμού», όπως συνέβη στη Γερμανία.

«Αυτοί σκοτώσαν Λαμπράκη Μπελογιάνη, φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», αυτό το σύνθημα ακουγόταν στη συναυλία που έγινε για την ειρήνη στην Ουκρανία. Ακούστηκαν και πολλά άλλα ιδίας κοπής συνθήματα, ενώ την επομένη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ πανηγύριζαν πως «άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος του Κούλη». Ξέχασαν και την «ειρήνη» και την «εισβολή» και έβγαλαν το απωθημένο τους. Να φύγει ο Κούλης.

Η Δικαιοσύνη με τη δημοσιότητα είναι δύο έννοιες αδιαίρετες και με το σημείωμα αυτό δεν θέλουμε να επιχειρηματολογήσουμε για τα προφανή και τα αυτονόητα. Μας προβληματίζει όμως ο τρόπος που η Ελληνική Αστυνομία αλλά και παράγοντες ποινικών δικών που προσελκύουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης για διάφορους λόγους, όχι πάντα τους σωστούς, χρησιμοποιούν τη δημοσιότητα και τα εργαλεία της για να επιτύχουν τους στόχους τους.

Ο κυρ-Μιχάλης δεν είναι κανένας αφελής. Εξάλλου, συχνά-πυκνά, η αφέλεια είναι άλλη όψη της σοφίας. Παρά την μάλλον προχωρημένη του ηλικία (ογδονταρίζει) και το περιορισμένο των σπουδών του (έχει τελειώσει την τρίτη τάξη του παλιού γυμνασίου), είναι πληρέστατα ενημερωμένος περί των γεωπολιτικών εξελίξεων. Αν και ονομαστικά μπερδεύει πότε-πότε την Ουκρανία με τη Μαλαισία (μυστήριο κοκομπλόκο του μυαλού του), έχει απόλυτη επίγνωση του τι σημαίνει «πόλεμος».

Εδώ και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν κατηγορείται ότι εκπροσωπεί τα ρωσικά συμφέροντα στην ΕΕ. Στην ομιλία του το 2014 σχετικά με τη μετατροπή της Ουγγαρίας σε μια ανελεύθερη δημοκρατία, παρουσίασε το ρωσικό μοντέλο για την κοινωνία και το κράτος ως ένα καλό παράδειγμα για τη χώρα του. Ωστόσο, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η οποία συμβαίνει ακριβώς πριν από τις ουγγρικές κοινοβουλευτικές εκλογές, αναγκάζει τον Πρωθυπουργό της Ουγγαρίας να αλλάξει την προεκλογική του εκστρατεία.<b>Γράφει ο Toni Skoric</b>

Έχουμε εισέλθει σε μια νέα φάση στη μάχη της Δημοκρατίας ενάντια στις απολυταρχίες και η Ευρώπη πρέπει να δυναμώσει τη φωνή της στις προκλήσεις με το βλέμμα σε Ιράν, Βενεζουέλα, Βόρεια Κορέα και, ιδιαίτερα, στην Κίνα, τονίζει στο Liberal.gr ο Αντόνιο Λόπεζ-Ιστουριζ. Τι λέει για τον ρόλο του Ισραήλ στις διαπραγματεύσεις και τους ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα, αλλά και για τη στάση Ερντογάν ως διαμεσολαβητής. <b>Συνέντευξη στην Όλγα Μπαλαφούτη. </b>