Εξαντληθήκαμε να σχολιάζουμε την γνωστή, περί αυταπάτης, φράση του Α. Τσίπρα, νομίζοντας πως συντελούμε στην αποδόμηση τόσο της προσωπικότητας του, όσο και της πολιτικής του. Δεν επρόκειτο ούτε για αυτοκριτική, ούτε για εξομολόγηση. Ήταν ένας ακόμα κυνικά υπολογισμένος επικοινωνιακός ελιγμός για να αποσείσει τις εγκληματικές ευθύνες του κόμματός του για τα νέα σκληρά μέτρα.

Για κάποιο λόγο και η πρώτη και η δεύτερη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με το πρόσχημα των διαπραγματεύσεων που αποτελούσαν το μεγάλο διακύβευμα, δεν έχουν ασχοληθεί με την καθημερινότητα τα προβλήματα της οποίας έχουν μεγεθυνθεί τρομακτικά...

Όταν βλέπω έναν συνάνθρωπό μου και δη τον πρωθυπουργό μου να παραδέχεται δημόσια ότι βασανίζεται από αυταπάτες δεν μπορώ να μην δείξω κατανόηση. Το είπε καθαρά, ανθρώπινα, ειλικρινά, σηκώνοντας ελαφρώς το φρύδι και κλείνοντας ανεπαίσθητα τα λυπημένα του μάτια...

Προχτές η Ισπανία έκανε μια εκπληκτική κίνηση. Εξέδωσε με επιτυχία μια παράξενη σειρά Ομολόγων, με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια. Τα Ομόλογα αυτά λέγονται «Ομόλογα του Μαθουσάλα». Τι είναι όμως αυτά τα Ομόλογα, και γιατί μπορεί να αποτελέσουν λύση στο Ελληνικό πρόβλημα;

Στην υγειά του Βελουχιώτη κέρασαν, μέθυσαν και ήπιαν πολλοί μέχρι τώρα. Τα χρόνια όμως πέρασαν και η απόσταση του χρόνου από τα «ολογράμματα» του παρελθόντος μακραίνει. Σε λίγο, κάθε απόπειρα ιδεολογικής «λιτανείας» της Αριστεράς, θα μοιάζει με αποτυχημένη συμμετοχή σε διαγωνισμό της Eurovision…

Χτες η Βουλή, με καθυστέρηση 2 ετών (!) έδωσε στη δημοσιότητα τα οικονομικά στοιχεία που δήλωσαν οι βουλευτές για το οικονομικό έτος 2012. Το περίφημο πόθεν έσχες. Δεν έδωσε, όμως, τα οικονομικά στοιχεία που δεν δήλωσαν οι βουλευτές!

H λειτουργία του κόφτη μπορεί να προφέρει πολλές ουσιαστικές υπηρεσίες. Φτάνει να χρησιμοποιηθεί σωστά. <b>Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.<\/b>

Τραγουδάει Φρανκ Σινάτρα στα μπαρ της πόλης, κυκλοφορεί με καπέλο του μπεηζ μπολ, έχει 38αρι πιστόλι στη ζώνη και τα βράδια -κρυμμένος στο πίσω κάθισμα ενός ταξί- κάνει περιπολίες στους κακόφημους δρόμους, αναζητώντας εγκληματίες. Ο λαϊκισμός του 21ου πρώτου αιώνα απειλεί την παλιά πολιτική τάξη πραγμάτων πλέον σε όλα τα επίπεδα...\r\n

Ο υπεύθυνος για τις ελληνικές τράπεζες αναλυτής του οίκου Moody’s μιλάει για την πιθανότητα νέας ανακεφαλαιοποίησης, την επιστροφή των καταθέσεων και τα «κόκκινα» δάνεια. Μεταξύ άλλων, εξηγεί γιατί ο οίκος δεν αναμένει πλήρη άρση των capital controls τουλάχιστον πριν τα μέσα του 2017 και πως αυτή μετατίθεται κατά 3-4 μήνες, λόγω της καθυστέρησης στο κλείσιμο της αξιολόγησης.

Ούτε σε μπανανία δεν συμβαίνουν αυτά! Ο Ανδρέας Βγενόπουλος καταγγέλλει την πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, κατά της οποίας έκανε μάλιστα και μηνυτήρια αναφορά για τα αδικήματα της δωροληψίας και της απόπειρας εκβίασης! Ελπίζουμε να ξεπεράσουμε σύντομα όλοι το σοκ από το απίστευτο των καταγγελιών. Διότι δεν εξηγείται διαφορετικά η αφωνία. Ή ήπιαν το αμίλητο νερό ή το σοκ ήταν μεγάλο…

Η εντεινόμενη σκληρυνση της στάσης τών δανειστών της χώρας αποτελεί αναμφισβήτητα έκφραση της γερμανικής επιρροής στήν Ευρώπηπού εκφράζει όμως παράλληλα και τή γερμανική λογιστική αντίληψη περί τής οικονομίας και τού ελληνικού προβλήματος. <b> Γράφει ο Γιάννος Γραμματίδης.</b>

Στην Ελλάδα έχουμε παράδοση στο θέμα της διχόνοιας, την οποία τιμούμε με ευλάβεια μέχρι σήμερα. Τραγικό αποκορύφωμα της πρόσφατης ιστορίας αποτέλεσε ο εμφύλιος, μετά το τέλος του β’ παγκοσμίου πολέμου.

Μια χώρα που «φωνάζει» για την ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης και μια χώρα που έχει «σκοτώσει» δεκάδες παραγωγικές μονάδες τις τελευταίες δεκαετίες, στρέφοντας όλο το αξιακό μοντέλο προς την παροχή υπηρεσιών, ασφαλώς και θα πρέπει να χαίρεται όταν υπάρχουν εταιρείες που κρατούν ψηλά τη σημαία της παραγωγικότητας.

Με την ευκαιρία της εκδήλωσης στη Λάρισα μιλούν στο liberal.gr τρεις δήμαρχοι της Λάρισας, των Τρικάλων και της Καρδίτσας, για την θεσσαλική οικονομία και τα σχέδια ανάπτυξής των περιοχών τους.

Τι αλήθεια συμβαίνει ; Γιατί πρωθυπουργός και κυβέρνηση αλλάζουν ή διοχετεύουν πληροφορίες ότι αλλάζουν άποψη ως προς τον χρόνο των εκλογών ; <b>Γράφει ο Γιάννης Παντελάκης.</b>

Θα μπορούσα να πω λαϊκίζοντας: «Να πας να σε σώσει από τους Τούρκους ο Ορτέγκα και ο Μαδούρο». Είναι ίσως το πρώτο επίπεδο σκέψης που κάνει ο κάθε άνθρωπος... <b>Γράφει ο Σάκης Μουμτζής.</b>

Έχουν γραφτεί αμέτρητες σελίδες για την λειτουργία του κράτους στην χώρα μας. Η κατάσταση όμως πάει από το κακό στο χειρότερο, έχει φθάσει στο απροχώρητο. Όλα τα συστήματα του κράτους δεν δυσλειτουργούν απλώς, είναι εντελώς μπλοκαρισμένα. Αρκεί να δει κάποιος τι συμβαίνει στο δικαστικό σύστημα της χώρας.<b>Γράφει ο Γιώργος Γεωργακόπουλος.</b>

Η λέξη τιτλοποίηση αποτελεί μετάφραση του αγγλοσαξονικού securitization. Η τιτλοποίηση απαιτήσεων αναπτύχθηκε αρχικώς στις ΗΠΑ τη δεκαετία 1980, ενώ στη χώρα μας εφαρμόζεται με το νόμο 3156/2003. Καταρχάς, είναι δεδομένο ότι μια επιχείρηση για να λειτουργήσει έχει ανάγκη κεφαλαίων. <b>Γράφει η Μαρία Τσιλιάκου.</b>

Ένας προϋπολογισμός που δε βγαίνει. Και δε βγαίνει γιατί την ώρα που η Κυβέρνηση εκτιμά ότι θα έχει θετικό ρυθμό ανάπτυξης 2.7%, αναγνωρίζει τη μείωση των εισοδημάτων. <b>Γράφει ο Ανδρέας Τσώκος.</b>

Αν θέλουμε να είμαστε στοιχειωδώς σοβαροί, θα πρέπει να παραδεχθούμε πως το γεγονός της εβδομάδας ήταν η αποχώρηση των Αζέρων και των Ιταλών από την διαδικασία της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΣΦΑ.

Πριν μία εβδομάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι δρομολογούνται αλλαγές στο πτωχευτικό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι όμως κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση; Αποτελεί κάποιο επεισόδιο που σχετίζεται με τον «ακήρυχτο» πόλεμο ΗΠΑ-Βρυξελλών, ή κάτι πολύ διαφορετικό;

H ηρωική και ανεξάρτητη Κούβα «του άλλου κόσμου, που είναι εφικτός», παρά το φυσικό της πλούτο και τη σπουδαία γεωπολιτική θέση, εξελίχθηκε σε μια πάμφτωχη χώρα με ανύπαρκτες ελευθερίες, λόγω των ιδεοληψιών ενός στυγνού δικτάτορα, όπως ο Φιντέλ Κάστρο.

Όσοι έχουν συσσωρεύσει εμπειρίες στην πολιτική, γνωρίζουν έναν βασικό κανόνα που ισχύει πάντα. Όταν είσαι στριμωγμένος στην οικονομία σου, δεν βρίσκεσαι σε κατάλληλη θέση να «ανοίξεις» ή να διαχειριστείς παράλληλα τα μεγάλα εθνικά σου ζητήματα.

Ούτε μία ούτε δύο αλλά 23 (!) οργανώσεις και φορείς επιρρίπτουν ευθύνες στην κυβέρνηση και στους διοικητές των καταυλισμών μετά την πρόσφατη τραγωδία με δύο νεκρούς στη Μόρια της Λέσβου. Οι δύο νεκροί της Μόριας δεν ήταν οι πρώτοι. Έχουν υπάρξει και άλλοι είτε λόγω των κακουχιών είτε λόγω συγκρούσεων ανάμεσα στους μετανάστες. Θάνατοι που περνούν στα ψιλά γράμματα καθώς η κυβέρνηση έχει επιβάλει εμπάργκο στα ΜΜΕ...