Το φαινόμενο της γήρανσης του πληθυσμού θα χαρακτηρίσει τις οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις στον 21ο αιώνα και θα οδηγήσει σε τεράστιες αναδιαρθρώσεις των παραγωγικών προτύπων σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο δημογραφικό πρόβλημα στην Ευρώπη, αλλά, όπως συνήθως, το πολιτικό προσωπικό δεν έχει επεξεργαστεί μια συνεκτική στρατηγική για τα επόμενα πενήντα χρόνια.

Πριν από έναν χρόνο, κατά την προεκλογική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές του 2020, ο Τζο Μπάιντεν δήλωσε «έχει έρθει εδώ και καιρό η ώρα να τερματίσουμε την εποχή του καπιταλισμού των μετόχων - την ιδέα ότι μια επιχείρηση έχει ευθύνη μόνο έναντι των μετόχων της. Αυτό απλώς δεν ισχύει, είναι κάτι το αστείο ».<b>Γράφει ο James Pethokoukis.</b>

Ο Δήμητρης Παπαδημητρίου παρουσίασε πρόσφατα στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στο πρόγραμμα που ο ίδιος διευθύνει με τίτλο «Ελληνικό Σχέδιο», τον Γ κύκλο του έργου του «Ο Μεγάλος Αιρετικός». Πρόκειται για μελοποιήσεις ποιημάτων από την ελληνική και ξενόγλωσση γραμματεία, που έχουν ως κοινό παρονομαστή μιαν ιδιαίτερη ποιητική ματιά πάνω στον άνθρωπο και την ιστορία, η οποία συνεχίζει στο διηνεκές να μας ξαφνιάζει. <b> Συνέντευξη στον Απόστολο Διαμάντη. </b>

Αυτό το σύνθημα δεν θα ακουστεί από καμία ντουντούκα σε καμία διαδήλωση, πουθενά στη χώρα. Δεν θα γραφτεί με μπλε χρώμα σε πανό διαμαρτυρίας ή σε τοίχο πολυκατοικίας. Δεν θα αποδοθεί ως μομφή στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ συλλήβδην από τους πολιτικούς αντιπάλους. Δεν θα λάβει τη μορφή «αιώνιου» πολιτικού στίγματος. Αλλά στον παρόντα χρόνο ισχύει στο ακέραιο.

Όσα βλέπουμε σήμερα για το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, τα είχαμε δει και το 1982 για τον νόμο Κακλαμάνη. Συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και πορείες, απεργίες, οργισμένες καταγγελίες, πανό, πρωτοσέλιδα. Οπότε ας μην χολοσκά ο Κωστής. Μετά από μια - δυο δεκαετίες που κάποιος θα έρθει να τον αλλάξει ως πεπαλαιωμένο, οι σημερινοί κατήγοροι του θα βγουν στους δρόμους και θα τον δοξάζουν ως τον ορισμό της υπεράσπισης των εργατικών δικαιωμάτων. Θα δικαιωθεί ο Κωστής, απλώς θ&apos; αργήσει κι αυτός λίγο.

Eίναι σημαντικό η πολιτεία να εξαντλήσει την προσπάθεια οι διστακτικοί να πειστούν καταφεύγοντας σε έξυπνα τρικ που εφαρμόζονται ήδη σε άλλες χώρες πριν νομοθετήσει τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του εμβολιασμού άμεσα. Τα προνόμια ή οι διευκολύνσεις πρέπει να νομοθετηθούν με μεγάλη προσοχή ώστε να μην αφήσουμε χώρο στους αντισυστημικούς και σε κάθε λογής παράσιτο του πολιτικού συστήματος να αποκτήσει έστω και την παραμικρή ισχύ. Θέλει προσοχή και μια μικτή στρατηγική. Πειθούς και επιβολής.

Ο χαρακτηρισμός του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού κόμματος και του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης ως «κρατικών», σημαίνει ότι και τα δύο κόμματα, εξυπηρετούσαν την πολιτική του κράτους, η οποία διαμορφωνόταν και διαμορφώνεται ακολουθώντας τις αξίες του διεθνούς γίγνεσθαι.

Το τρέχον νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις όπως και η περίπτωση του αιτήματος του πολυισοβίτη κρατούμενου Κουφοντίνα που απορρίφθηκε από τα αρμόδια δικαιοδοτικά όργανα επ&apos; ουδενί αφορούν ζητήματα του δικαστικού κλάδου. Κι όμως είναι η τρίτη φορά μέσα σε λίγους μήνες που η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, «κτυπάει» με πολιτική ανακοίνωσή της, ενδεδυμένη με νομικό μανδύα, αντιπολιτευόμενη την Κυβέρνηση.

Χθες παρακολουθήσαμε μια ακόμα λιτάνευση των ιερών πανό των εργατοπατέρων της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ και μια ακόμα άσκηση επαναστατικής ετοιμότητας των επαγγελματικών στελεχών του ΚΚΕ. Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν από τις χθεσινές συγκεντρώσεις οι ηγετικές ομάδες του Σύριζα και του ΠΑΣΟΚ, για να φωτογραφηθούν, καταγγέλλοντας τη «νεοφιλελεύθερη» ατζέντα της κυβέρνησης.

Σε αυτές τις κινητοποιήσεις όλοι πλέον γνωρίζονται μεταξύ τους. Είναι κάτι σαν κοινωνική εκδήλωση για να ξανασυναντηθούν παλιοί γνώριμοι. Δεν παρουσιάζουν κανένα ενδιαφέρον σε κάποιον παρατηρητή, καθώς έχουν καταντήσει πληκτικές. Για την Αριστερά είναι ασκήσεις επιβεβαίωσης της μίζερης παρουσίας της. Για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ εξήγηση για την κατάσταση που βρίσκεται σήμερα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πείθει έχοντας ήδη ένα κυβερνητικό βίο κατά τον οποίο δεν έπραξε όσα είχε υποσχεθεί και το ΚΙΝΑΛ βρίσκεται σε υπαρξιακή κρίση. Οι αδυναμίες της αντιπολίτευσης δεν είναι ωφέλιμες για το πολιτικό μας σύστημα, αφού το κάνουν να μοιάζει με σκάφος που έχει πάρει κλίση προς τη μία (την κυβερνητική) πλευρά του. Κυρίως όμως δεν είναι ωφέλιμες για τη χώρα.

Το εμβολιαστικό πρόγραμμα αποτελεί αναμφισβήτητα μία μεγάλη επιτυχία. Σκεφτείτε απλά ότι δεν διακινήθηκαν εμβόλια στην μαύρη αγορά ή στο Σχιστό. Δεν βρέθηκε ένας πολίτης που να πήγε στο ραντεβού του και να ανακαλύψει ότι κάποιος άλλος πήρε την θέση του. Ενώ όταν πήγε στο ραντεβού τον περίμενε και το εμβόλιο. Τρία στα τρία! Δεν είναι και λίγο πράγμα σε μία χώρα που ο δημόσιος τομέας δεν φημίζεται για την αποτελεσματικότητά του.

Έχοντας ήδη στο «οπλοστάσιο» τρία εμβόλια κατά του ιού, των Pfizer/BioNtech, Moderna, AstraZeneca και αναμένοντας τον Απρίλιο την άφιξη του τέταρτου, της Johnson & Johnson, η ερώτηση που κρέμεται από τα χείλη όλων είναι «σε τι όλα αυτά διαφέρουν μεταξύ τους;». Το Liberal καταγράφει μέσα από ένα χρηστικό οδηγό τι ισχύει όσον αφορά την τεχνολογία, την δοσολογία, την αποτελεσματικότητα, την αποθήκευση και φυσικά τις αντενδείξεις καθενός από τα παραπάνω.

Οι κοσμικής σημασίας αλλαγές, γεωπολιτικές και τεχνολογικές, που συντελούνται καθημερινά γύρω μας, θέτουν υπό διακινδύνευση όλα όσα γνωρίζαμε και απαιτούν εγρήγορση και διαρκή ενημέρωση. Και το Δίκαιο μεταβάλλεται συνεχώς και αυτό. Διεθνοποιείται, αλλάζει μορφή. Η Κύπρος είναι σταυροδρόμι των εξελίξεων αυτών, σημειώνει ο  πρώην Υπουργός,  Καθηγητής και Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Αντώνης Μανιτάκης. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Δασκαλόπουλο. </b>

Να ξέρετε ένα πράγμα. Το πρώτο πραγματικό stress test της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τους ψηφοφόρους δεν ήταν ούτε ο κορονοϊός, ούτε τα ελληνοτουρκικά, ούτε το lockdown, ούτε η εγκληματικότητα ή εγκληματοφοβία, όπως θέλετε πείτε την. Το πρώτο stress test είναι η αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, δηλαδή ο ΕΝΦΙΑ. Καλώς, κακώς, δικαίως, αδίκως&#8230; πάντως έτσι είναι.

Άραγε οι πολίτες αισθάνονται ευτυχείς και δικαιωμένοι, παρ&apos; όλο που οι αυξημένες αντικειμενικές τιμές θα οδηγήσουν σύντομα, στη φορολογική τους επιβάρυνση; Και εντάξει, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι δε θα αυξήσει τον ΕΝΦΙΑ. Όμως με τον συμπληρωματικό φόρο τι θα γίνει, τώρα που οι αυξήσεις στις τιμές των ακινήτων θα οδηγήσουν αρκετούς ιδιοκτήτες στο ξεπέρασμα του ορίου, πάνω από το οποίο επιβάλλεται οι συμπληρωματικός φόρος;

Η εκλογή Μπάιντεν σε συνδυασμό με την πανδημία που έκανε ορατές σε όλους τις ανισότητες αλλά ανέδειξε τα κρατικά συστήματα υγείας, επανέφερε στο προσκήνιο τον κρατισμό. Σε αυτό το τοπίο ποια είναι η θέση των φιλελεύθερων αντικρατικιστών; Μπορούν να απαντήσουν με επιχειρηματολογία και λεξιλόγιο της δεκαετίας του &apos;80;

Είναι γνωστό τοις πάσι πως το τένις ανέκαθεν υπήρξε το λαϊκό άθλημα. Αυτό που συγκινούσε την εργατιά και έτσι ξεχνούσε τα πραγματικά προβλήματα της, όπως έλεγαν τότε οι κομμουνιστές. Με αφορμή τον θρίαμβο Τσιτσιπά - Σάκκαρη στο Roland Garros διαπίστωσα για μια ακόμα φορά πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η αντισφαίριση στην ελληνική κοινωνία. Τόσο βαθιά που υπάρχει φωτογραφία ένας μπαχαλάκης να αποκρούει δακρυγόνο με ρακέτα του τένις. Τι μεγαλύτερη απόδειξη για τη λαϊκότητα του αθλήματος!

Πρώτοι και καλύτεροι, στη σημερινή απεργία ενάντια στο εργασιακό νομοσχέδιο, κατεβαίνουν αυτοί που διαφεντεύουν το συνδικαλισμό στη «παντοκρατορία» του Δημοσίου. Δεν ανησυχούν γενικώς για τους χιλιάδες ανθρώπους που ούτως ή άλλως δουλεύουν 10ωρα και 12ωρα και μαραζώνουν, που δεν έχουν ελεύθερο χρόνο και ψευτοζούν. Για τους εαυτούς τους και τους ομοίους τους ανησυχούν.

Τα επόμενα 50 χρόνια ο ελληνικός πληθυσμός προβλέπεται να μειωθεί κατά 20%, πολύ πάνω από τη μείωση 5% της ΕΕ στο σύνολό της. Και αυτό είναι το αισιόδοξο σενάριο. Αυτό το μακροπρόθεσμα μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα, απουσιάζει σχεδόν τελείως από τη δημόσια συζήτηση. <b>Ποιες πολιτικές για την εισροή νέου αίματος στη χώρα προτάσσει ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank, Φωκίων Καραβίας. </b>

Υπάρχει ένα κοινό μυστικό στην αγορά, ότι κάποιοι μέτοχοι της Alpha Bank, οι οποίοι τυχαίνει να είναι μέτοχοι και σε άλλη ελληνική τράπεζα, δε θέλουν να προχωρήσει η αύξηση κεφαλαίου της Τράπεζας. Είναι δικαίωμά τους! Το ερώτημα είναι αν η στάση αυτή ευνοεί και τους άλλους μετόχους της τράπεζας, οι οποίοι τυγχάνει να μην έχουν άλλα συμφέροντα.

Παρωχημένος συνδικαλισμός, παραμερισμός της κοινωνικής διάστασης και του γενικού συμφέροντος, πολυδιάσπαση και εσωτερικές έριδες. Το τελευταίο επεισόδιο χειραφέτησης των φαρμακοποιών σε σχέση με την πανδημία είναι αρκούντως αποκαλυπτικό. Συμπλέκονται πολύπλοκες διαδικασίες, χρόνιες παθογένειες, εσωτερικές αντιπαραθέσεις και ριζωμένες αγκυλώσεις. Και, σε τελική ανάλυση, χαμένος είναι πάλι ο πολίτης.

Οι πολίτες στη νέα κανονικότητα επαναπροσδιορίζουν τις πολιτικές επιλογές τους με βάση αυτό που αντιλαμβάνονται ως ανάγκες της δικής τους ζωής και τις ραγδαίες κοινωνικές μεταβολές που ήδη συντελέστηκαν. Το Κέντρο που θα εκφράσει την κοινωνική ατζέντα της νέας κανονικότητας και θα διεκδικήσει την επανάκαμψη της Σοσιαλδημοκρατίας, αυτό το Κέντρο μπορεί κατακτήσει την πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία.

Η Ινδία ανακοίνωσε την πρώτη εκτίμησή της για την εξέλιξη του ΑΕΠ κατά το πλήρες οικονομικό έτος 2020-2021, στο -7,3%. Το ΑΕΠ επεκτάθηκε κατά το τέταρτο τρίμηνο, το ξεκίνημα μιας ανάκαμψης που στην συνέχεια ανακόπηκε από το τραγικό ξέσπασμα του COVID από τον Μάρτιο. <b>Γράφει ο Derek Scissors.</b>