Tον κ. Στυλιανίδη πρέπει να τον αφήσουν στο γραφείο του, να σχεδιάσει και να υλοποιήσει την εθνική στρατηγική για την κλιματική κρίση και την πολιτική προστασία. Με το κοστούμι του και την γραβάτα του. Τις πολύτιμες γνώσεις, την εμπειρία που απέκτησε στις Βρυξέλλες και την ευχέρεια να μιλάει με όλο το ευρωσύστημα. Να πετύχει το «παιδί» του, το rescEU να «ενηλικιωθεί» και να μετατραπεί σε ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή πολιτική προστασία.

Από τη στιγμή που διεξήχθη κανονικά το φεστιβάλ της ΚΝΕ, από τη στιγμή που γίνονται δεκάδες «αντιφασιστικές» πορείες, από τη στιγμή που διεξάγονται συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις, είναι απολύτως λογικό να διεξαχθούν και οι παρελάσεις. Ξαφνικά κάποιοι ανακάλυψαν ότι στις παρελάσεις η Covid μεταδίδεται πιο εύκολα; Η κυβέρνηση έκανε το καθήκον της και με το παραπάνω. Ενημέρωσε και εμβολιάζει. Είναι λοιπόν υποχρεωμένη να εξασφαλίσει την κανονική ζωή στους πολίτες που ακολούθησαν τις υποδείξεις των επιστημόνων.

Δεν υπάρχει καμιά «θεωρία των δύο άκρων». Υπάρχουν δύο άκρα. Όποιος δεν τα βλέπει (είτε δεξιά κοιτάζοντας είτε αριστερά) είναι διότι η ορατή πραγματικότητα δεν βολεύει τα σχέδια του. Αντικαθιστά την πραγματικότητα που δεν θέλει ή δεν τον βολεύει να δει, με μια θεωρία που κατασκευάζει και στη συνέχεια κάνει πετροπόλεμο μαζί της. Η θεωρητική αντίθεση στη «θεωρία των δύο άκρων» κονιορτοποιείται και γελοιοποιείται όταν κατεβαίνει στον δρόμο.

Ο λόγος που δεν υπάρχει στοιχειώδης Πρόνοια και βοήθεια για αυτόνομη διαβίωση στο σπίτι για άτομα με κάποιου είδους αναπηρία, δεν σχετίζεται με τους κρατικούς πόρους. Ο λόγος είναι γιατί δεν την ιεραρχούμε ψηλά στις ανάγκες μας. Όλο το «νταραβέρι» γίνεται για την εξυπηρέτηση άλλων αναγκών μας, από την ανεύρεση εργασίας μέχρι την επίλυση των προβλημάτων μας που έχουν σκαλώσει στην κρατική γραφειοκρατία.

Όταν η ΝΔ αποφάσισε να τραβήξει μια διακριτή διαχωριστική γραμμή από το Κέντρο, έφτασε στο σημείο να περάσει λίγο πάνω από τον πήχη της... τρίτης κατανομής! Ο Αντώνης Σαμαράς κατάλαβε το λάθος του και στη συνέχεια κυβέρνησε με μεγάλα ανοίγματα προς το Κέντρο και την Αριστερά. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ένα φιλελεύθερο κόμμα, ούτε και μόνο ένα συντηρητικό κόμμα. Είναι το μοναδικό ανάχωμα απέναντι στον λαϊκισμό της Αριστεράς.

Είναι γνωστό - το παραδέχονται και οι δημοσκόποι - πως οι φωτιές του Αυγούστου έπληξαν την κυβέρνηση, με αποτέλεσμα να συμβάλλουν και αυτές στην απώλεια τριών ποσοστιαίων μονάδων. Και αυτό είναι απολύτως λογικό. Η αναποτελεσματικότητα έχει πολιτικό κόστος. Συνεπώς, η κυβέρνηση οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες σε τι συμπεράσματα κατέληξε για τις αιτίες των πυρκαγιών. Σχεδόν ένα μήνα μετά, δεν θα πρέπει να μάθουμε τι ακριβώς έγινε;

Δεν εξετάζουμε ούτε τα κριτήρια αξιολόγησης, αλλά ούτε την ποιότητα των διαδικασιών αξιολόγησης στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου. Μας είναι αδιάφορα. Ωστόσο, είναι σίγουρο, ότι υπήρχε ένας μηχανισμός επιλογής, όποιος κι αν ήταν αυτός. Υπήρχαν κάποια κριτήρια προτίμησης. Επομένως, με ποια λογική, αρνείται η αξιωματική αντιπολίτευση, να εφαρμοστεί η αξιολόγηση στον χώρο της εκπαίδευσης;

Η κυβέρνηση παράγει πολιτική και αποτέλεσμα αλλά δεν ξέρει πως να τα περάσει στον κόσμο. Υποτιμά την αξία της επανάληψης ως μέθοδο μαθήσεως και εμπέδωσης. Επιπλέον, δυσκολεύεται να καθορίσει βασικές παραμέτρους  της δημόσιας συζήτησης γιατί δεν διαθέτει στρατηγική για τις δημόσιες εμφανίσεις των στελεχών της. Εξίσου επείγουσα με τη χάραξη στρατηγικής για τη δημόσια παρουσία των κυβερνητικών στελεχών είναι πάντως η επαναφορά της Βουλής στη λειτουργική της κανονικότητα.

«Αδικίες γίνονται και στον φανταστικό κόσμο της λογοτεχνίας», επισημαίνει στο Liberal.gr o Αναγνωρίζει ο Δημήτρης Στεφανάκης, ο βραβευμένος συγγραφέας των βιβλίων «Μέρες Αλεξάνδρειας», «Φιλμ Νουάρ», «Άρια», «Πώς η λογοτεχνία σου αλλάζει τη ζωή», «Ευτυχισμένες οικογένειες», «Στο καφενείο του Αιόλου», «Φρούτα εποχής» και πολλών άλλων. <b>Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα.</b>

Δύο τρόποι υπάρχουν για να ανοίξουν τα πανεπιστήμια, είτε oι φοιτητές να εμβολιαστούν, είτε να κάνουν PCR τεστ,, τονίζει στο Liberal ο Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Πατρών Χρήστος Μπούρας, με αφορμή τις έντονες αντιδράσεις μερίδας φοιτητών κατά των εμβολιασμών και των tests. «Το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν είναι κτήμα δικό μου, ούτε κάποιων ομάδων που αποκλείουν άλλους», αναφέρει χαρακτηριστικά.<b>Συνέντευξη στον Νικόλα Ταμπακόπουλο. </b>

Οι Ρωμαίοι μπορούν να μας διδάξουν πολλά για τους κινδύνους του υψηλού πληθωρισμού και τη σημασία της επενδυτικής εμπιστοσύνης και της εμπιστοσύνης στο νόμισμα. Η αρχαία Ρώμη πρωτοπόρησε και στο πεδίο της χρηματοπιστωτικής καινοτομίας. Καθιέρωσε το πρώτο παγκοσμίως παραστατικό χρήμα, αρχικά ως έναν τρόπο οργάνωσης του μισθού των στρατιωτών, πριν αυτό επεκταθεί και γίνει κοινό σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. <b> Του George Maher </b>

Όλοι διερωτώμεθα πως είναι δυνατόν ανεπαρκείς άνθρωποι, άνθρωποι δίχως γνώσεις και συγκρότηση, να είναι τόσο σίγουροι για τον εαυτό τους, να υπερεκτιμούν τις ικανότητες τους, να μην αναγνωρίζουν τις ελλείψεις τους, να εκφράζουν με αφάνταστη σιγουριά απόψεις, που είναι κραυγαλέα αντιεπιστημονκές και ανορθολογικές και να δρουν με ιδιαίτερο πάθος προασπιζόμενοι τις ατεκμηρίωτες θέσεις τους. Το έχουμε ζήσει παλιότερα με τους αγανακτισμένους και το ζούμε τώρα με τους αντιεμβολιαστές.

Θα περάσουν ακόμη πολλά χρόνια μέχρι ο ΣΥΡΙΖΑ για να δικαιούται να εγκαλεί άλλους, για την ανοχή «στο αυγό του φιδιού» και το «ξέπλυμα» της Ακροδεξιάς. Υπήρξε το κόμμα που έγινε ο «Mr Muscle» καθαρίζοντας όλους αυτούς τους «εγέρθητου» σε σημείο που ο αριστερότατος πρώην πρόεδρος της Βουλής δεν μύριζε την αποφορά της φασιστικής ψήφου όταν ήταν να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο. Tο να είσαι αριβίστας και εθνολαϊκιστής δεν σε κάνει απαραίτητα χρυσαυγίτη ή φιλοναζιστή...

Αληθινή ιστορία: Στις δύο Εκκλησιαστικές Ακαδημίες που έκλεισε η Νίκη Κεραμέως, στα Ιωάννινα και στην Θεσσαλονίκη σπούδασαν τα τελευταία 11 χρόνια στο μη ιερατικό τμήμα εκατοντάδες άνθρωποι (περισσότεροι από 400). Ξέρετε πόσους απ&apos; αυτούς τους αποφοίτους έχει προσλάβει η ίδια η Εκκλησία; Έναν! Ένας χριστιανός βρήκε τον δρόμο του. Οι υπόλοιποι συνέχισαν μακριά από το γνωστικό αντικείμενο που σπούδασαν. Το ελληνικό δημόσιο πλήρωσε εκατομμύρια για να βρει δουλειά ένας άνθρωπος. Γιατί;

Έχετε κυκλοφορήσει με αυτοκίνητο στην Αθήνα φέτος; Αστεία ερώτηση, φυσικά έχετε. Αστειάκι είναι το «κυκλοφορήσει», ακίνητοι στους δρόμους είμαστε, τρώμε τη ζωή μας στα φανάρια. Στο μεταξύ περιμένουμε ανάπτυξη 7 συν% φέτος και 4 συν% τα επόμενα κάμποσα χρόνια, σωστά; Χαιρόμαστε, αλλά έχουμε επίγνωση τι ξέσπασμα στην κατανάλωση θα σημάνουν αυτά τα νούμερα; Πόσα παραπάνω αυτοκίνητα θα μπουν στους δρόμους;

Για να δούμε γιατί ενόχλησε ο Αντώνης Σαμαράς, θα πρέπει να δούμε ποιους ενόχλησε και για να δούμε ποιους ενόχλησε θα πρέπει να δούμε τι είπε. Είπε τα αυτονόητα, όχι για αυτά που πιστεύει ο ίδιος, αλλά γι&apos; αυτά που πιστεύει ο ιστορικός ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας. Στα εθνικά θέματα η θέση του δικαιώθηκε μετά από λίγους μήνες. Ο διάλογος με την Τουρκία ουσιαστικά διακόπηκε και η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε σε ένα ευρύ πρόγραμμα εξοπλισμών.

Σε μια πρώτη ανάγνωση της είδησης για την προμήθεια των γαλλικών φρεγατών ενθουσιαστήκαμε. Πιστέψαμε ότι η συμμετοχή Ελλήνων ναυπηγών, μηχανικών, εξειδικευμένου προσωπικού κάθε είδους θα άλλαζε τη χώρα πίστα σε όλα τα επίπεδα, πέρα από το αμυντικό. Γιατί παραιτηθήκαμε από τη δυνατότητα να κατασκευάσουμε μέρος των έξυπνων, ψηφιακών υπερόπλων εδώ, στην Ελλάδα, ώστε να επωφεληθεί η επιστημονική και επιχειρηματική κοινότητα από τη διαδικασία;

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 επινόησα τη φράση &#8220;ορθολογικός ανορθολογισμός&#8221; και στη συνέχεια τη χρησιμοποίησα ως το θεμέλιο του βιβλίου μου The Myth of the Rational Voter (ο μύθος του ορθολογικού ψηφοφόρου) - καθώς και του επιχειρήματός μου υπέρ του στοιχηματισμού. Αισθάνομαι λοιπόν μεγάλη ικανοποίηση που και ο Steven Pinker τη χρησιμοποιεί. <b> Γράφει ο Μπράιαν Κάπλαν </b>

Ο πολύ γνωστός σκηνοθέτης Τάσος Μπουλμέτης, τον οποίο οι περισσότεροι τον γνωρίζουν για την ταινία του «Πολίτικη Κουζίνα» θυμάται τον εαυτό του παιδί, όταν είχαν μόλις μετακομίσει στην Αθήνα με την οικογένειά του από την Κωνσταντινούπολη, ως πρόσφυγες. Εξιστορεί την πρώτη μέρα στο σχολείο, Σεπτέμβριο 1964, στην Α΄Δημοτικού, όταν οι συμμαθητές φώναζαν, δείχνοντάς τον: «Τουρκάκι!» Σήμερα, εν έτει 2021, μπορούμε να παράγουμε μίσος για τους ξένους με όρους δεκαετίας 1960;

Το θωρηκτό Αβέρωφ άλλαξε το 1910 τους συσχετισμούς δυνάμεων στο Αιγαίο και συνέβαλλε ουσιαστικά στο μεγάλωμα της Ελλάδας. Κατά τον ίδιο τρόπο οι γαλλικές φρεγάτες αλλάζουν τις σημερινές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και λειτουργούν ως αποτρεπτικός μηχανισμός στα επεκτατικά σχέδια του γνωστού ταραχοποιού της περιοχής. Είναι μία μεγάλη πολιτική νίκη για την Ελλάδα και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί στο εσωτερικό της χώρας. Χωρίς μεμψιμοιρίες και μικρότητες&#8230;

Απορώ για ποιο λόγο ο εισαγγελέας πρωτοδικών της Θεσσαλονίκης περίμενε παραγγελία από την υπουργό Παιδείας για να ελέγξει αν στο ΕΠΑΛ της Σταυρούπολης, παραβιάζονται οι νόμοι της ελληνικής πολιτείας. Δεν έβλεπε; Δεν άκουγε; Δεν καταλάβαινε τι γίνεται και τι θα συμβεί όταν οι ακραίοι «ιδεολόγοι» συναντηθούν με τη βλακεία και τα στυλιάρια τους; Η υπόθεση της Σταυρούπολης καλύπτει τη μάχη που γίνεται αυτές τις μέρες να στηθεί ένα «αυθόρμητο» κύμα σχολικών  καταλήψεων.

Την ίδια στιγμή, που και ο πλέον αδαής περί της εξωτερικής πολιτικής και της αμυντικής θωράκισης της χώρας αντιλαμβάνεται ότι η αμυντική συμφωνία Ελλάδας - Γαλλίας, αποτελεί την πιο σημαντική συμφωνία για την ασφάλεια της χώρας μετά την είσοδο στο ΝΑΤΟ, τα επίσημα troll του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρονται σε «άφραγκους θωρακισμένους». Η αλήθεια είναι ότι έπεσαν πολλά μαζί στο κεφάλι του ΣΥΡΙΖΑ και η ηγεσία του προφανώς ζαλίστηκε.

Σήμερα κάποιοι σχολιαστές εγκαλούν τον πρωθυπουργό γιατί δεν έκανε εκλογές το 2020 για να «κάψει» την απλή αναλογική, όταν είχε μια σημαντική διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η απάντηση, εκτός από τη θεσμική διάσταση της, έχει και μια πραγματολογική. Υπήρξε χρονικό διάστημα εντός του 2020 που να προσφερόταν για διπλές εκλογές; Οι πολιτικές συγκυρίες, εσωτερικές και εξωτερικές, επέτρεπαν η Ελλάδα να παραμείνει σε προεκλογική περίοδο για δύο περίπου μήνες, ίσως και λίγο παραπάνω;

Οι πρωθυπουργοί προετοιμάζονται για τα μεγάλα, αλλά κρίνονται από τα μικρά. Μια λανθασμένη ή άτυχη κίνηση σ&apos; ένα μείζον θέμα μπορεί να καταστρέψει ολοκληρωτικά έναν ηγέτη, αλλά τα μικρά τον ροκανίζουν αργά-αργά και αθέατα. Ο Μητσοτάκης ως τώρα δείχνει να πετυχαίνει την ισορροπία πάνω σ&apos; αυτό το τεντωμένο σκοινί των «μικρών» και των «μεγάλων». Σε αντίθεση με τον Τσίπρα που τα &apos;χει κάνει σαλάτα και στα δυο. Αν κυλήσει και ο τρίτος χρόνος διακυβέρνησης στο ίδιο μοτίβο, θα πάει για εκλογικό περίπατο.