«Ο περήφανος λαός», «ο δωδέκατος παίκτης στην εξέδρα». Χαϊδεύουμε τα αφτιά ενός όχλου που αναπαράγει εδώ και χρόνια τη βία και το μίσος. Εκκολάπτουμε με την ανάσα μας το αυγό του φιδιού. Ο τρίτος νεκρός οπαδός στη συμπρωτεύουσα τα τελευταία πέντε χρόνια δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός. Είναι αποτέλεσμα μιας στρεβλής πραγματικότητας. Και δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ και η Θεσσαλονίκη. Είναι πολλές οι φωλιές των φιδιών. Και μεγάλη η δική μας ευθύνη για να πούμε «ως εδώ»!

Είναι γεγονός πως μεταξύ νέας ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ και κυβέρνησης δημιουργείται ρήγμα. Μιλώ για «νέα ηγεσία» και όχι για ΚΙΝΑΛ συνολικά, γιατί όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις οι ψηφοφόροι του, σε μερικά θέματα, εγκρίνουν την κυβερνητική πολιτική σε ποσοστά μεγαλύτερα και από των νεοδημοκρατών. Τούτου δοθέντος, εξυπακούεται πως για τη βάση του ΚΙΝΑΛ το αντι—ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο εξακολουθεί και υπάρχει. Άλλωστε, συμπεριφορές στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ υπενθυμίζουν την αναγκαιότητα συντήρησης αυτού του μετώπου.

Ωραίο πράγμα να επιστρέφεις στην κανονικότητα. Αντί να κρατάς πυροσβεστήρες και να δίνεις καταθέσεις στην αντιτρομοκρατική, να καταπιάνεσαι με τον Κυριάκο, τον Αλέξη ή τον Νίκο. Να κάνεις ανάλυση, αντί να αναρωτιέσαι αν χρειάζεσαι ψυχανάλυση. Να χαζεύεις στην τηλεόραση τις δημοσκοπήσεις, αντί για το σπίτι σου να καίγεται. Να βλέπεις τον Παυλή να τα κάνει μπάχαλο στη Βουλή και αντί να εξοργίζεσαι να χαζογελάς που παρακολουθείς το θέαμα από τον καναπέ σου ζωντανός και αρτιμελής.

Ο πληθωρισμός μόλις έφτασε το 7%. Είναι σημαντικό όμως να αντιληφθούμε ότι παραμένει υπερβολικά χαμηλός. Οι τιμές πρέπει να αυξηθούν περισσότερο - και όσο συντομότερα συμβεί αυτό, τόσο το καλύτερο. Ο λόγος για τον οποίο χρειαζόμαστε περισσότερο πληθωρισμό είναι απλός: οι εκτεταμένες ελλείψεις. Το πρόβλημα δεν αφορά απλώς και μόνο τα δελτία ειδήσεων. <b>Γράφει ο Bryan Caplan.</b>

Αναρωτήθηκα πολύ για το περιεχόμενο του σημερινού μου κειμένου. Με την πρόσοψη του σπιτιού μου ρημαδιό, με την μπόχα των καμένων να καίει ως τώρα τα ρουθούνια μου, με τον βρόντο της έκρηξης ακόμα στα αυτιά μου, πώς άραγε θα &apos;πρεπε να αντιδράσω; Γράφοντας προσωπικά, πολιτικά, επαγγελματικά; Περιγράφοντας τα συναισθήματα μου; Κάνοντας τον τρομαγμένο ή τον ατρόμητο; Βγάζοντας πολιτικά συμπεράσματα ή εξωτερικεύοντας εσώτερες σκέψεις και φόβους; Να εκφραστώ ως κατήγορος και οργισμένος ή παριστάνοντας τον μοιρολάτρη και τον στωικό; Έλα ντε.

Έχουμε λόγους να πιστεύουμε πως για όσους έχουν μνήμες από την πολιτική ζωή της χώρας τις δεκαετίες &apos;80 και &apos;90, αντιλαμβάνονται το ΚΙΝΑΛ ως κραταιό ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, ως ένα μικρό, μεγάλο κόμμα. Αν αυτή η αίσθηση είναι ακριβής, τότε το φαινόμενο δεν προκαλεί εντύπωση αφού καταφέρνει να δηλώνει παρών σε κάθε ανάλυση που αφορά το παρόν και το μέλλον της χώρας. Αυτός είναι ο λόγος που κάθε φορά που η ηγεσία του πολιτεύεται ως ένα μικρό, «χθεσινό» κόμμα δημιουργεί αμηχανία και απογοήτευση, ακόμα και στον ιστορικό του αντίπαλο, τη Ν.Δ., χωρίς ένα κραταιό ΠΑΣΟΚ απέναντί της.

Η διαφαινόμενη συνθηκολόγηση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ με τον «Πολλακισμό», υπό το πρόσχημα των ίσων αποστάσεων, της αυτόνομης πορείας και του προεκλογικού διμέτωπου αγώνα, ακυρώνει την προσπάθεια να εμφανιστεί ο κ. Ανδρουλάκης ως ο νέος εκφραστής του πολιτικού κέντρου. Ο Αλέξης Τσίπρας συνειδητά λασπώνει το γήπεδο και συνεχώς θα προκαλεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη να πάει σε εκλογές. Και ο νέος φέρελπις ηγέτης της Κεντροαριστεράς; Αφελώς πιστεύει ότι θα παραμείνει προστατευμένος πάνω στο φράχτη.

Ευθύς ως έγινε γνωστό πως οι πέντε δικαστικοί που εξέταζαν την ανάμιξη του Αδώνιδος Γεωργιάδη στην υπόθεση Novartis δε βρήκαν &#8212; μετά από εξαντλητική έρευνα &#8212; τίποτα το μεμπτό σε βάρος του, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι του ΣΥΡΙΖΑ υπέστησαν παράκρουση. Όλοι αυτοί κοιμόταν και ξυπνούσαν με την εικόνα του Αδώνιδος σιδηροδέσμιου να οδεύει προς τον Κορυδαλλό. Ζούσαν γι&apos; αυτήν την ημέρα. Όλη αυτή η μανία εναντίον του πού οφείλεται;

Η εικόνα που αποκομίσαμε από τη συζήτηση στη Βουλή σχετικά με την πρόταση δυσπιστίας είναι ότι η πολυκατοικία της «προοδευτικής διακυβέρνησης» κτίζεται κανονικά και ότι οι εξελίξεις θα δείξουν το ποιος θα αναλάβει τη διαχείριση της. Ο ΣΥΡΙΖΑ κοιτάει προς τα αριστερά και το ΠΑΣΟΚ ευαγγελίζεται μια σοβαρή αντιπολίτευση, επιλέγοντας την τακτική των ίσων αποστάσεων και τη χρήση ενός λόγου που καταγγέλλει, αλλά δεν προτείνει.

Όχι, μόνο δεν ζήτησαν συγγνώμη για τη σκευωρία της Novartis, αλλά απειλούν πάλι να τινάξουν τη χώρα στον αέρα. Επειδή αποκαλύφθηκε πλήρως η σκευωρία, επειδή απέτυχε το σχέδιό τους να σπιλώσουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, επειδή τους έχει καταλάβει ο ελληνικός λαός και τους γυρνάει την πλάτη. Το ερώτημα που έχει να απαντήσει ο κάθε ένας από εμάς είναι απλό: Με τους σκευωρούς ή με τη Δημοκρατία και τη νομιμότητα;

Ξεχάστε ό,τι ξέρατε για τα οικονομικά. Ο οικονομολόγος Steven Kates, στο βιβλίο του Classical Economic Theory and the Modern Economy (Η κλασική οικονομική θεωρία και η σύγχρονη οικονομία) εξηγεί γιατί τα οικονομικά αποτυγχάνουν εδώ και περισσότερα από χρόνια. <b> Γράφει ο David Weinberger </b>

Βολική, για τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν λέει να «βάλει μυαλό», η απόπειρα να μπουν στο ίδιο κάδρο η ιστορία Φουρθιώτη με τη σκευωρία Novartis. Η κοινή γνώμη δεν πρέπει να παρασυρθεί και να βρεθεί να σχολιάζει αντιστικτικά ή κατ&apos; αντιπαράθεση ή στο ίδιο context αυτές τις δύο πολύ διαφορετικές υποθέσεις. Για την ιστορία Φουρθιώτη, ξέρουμε ότι κάποιοι υπουργοί και κομματικοί αξιωματούχοι επέδειξαν πολύ κακή κρίση στην επιλογή των συνομιλητών τους. Η υπόθεση Novartis όμως είναι ένα εντελώς άλλης τάξης ζήτημα. Πρόκειται για μια σκευωρία.

Η θεατράλε, και απολύτως ελεγχόμενη έκρηξη του γραμματέα του ΚΚΕ στη Βουλή για τον&#8230; Παπαρατσένκο και τα «φιντάνια» που «ξεθαύουν τον αντικομουνιστικό οχετό», ήταν τόσο χαριτωμένη που έγινε αμέσως thread στο twitter. Μέχρι εκεί. Η βεβαιότητα του γραμματέα ότι «ο λαός θα σώσει τον λαό» όταν θα οικοδομήσει «το κράτος των εργατών» και του λαού κόντρα στη βαρβαρότητα που αναβλύζει από παντού», δεν είχε την ίδια απήχηση στα νέα μέσα. Ο&#8230; Παπαρατσένκο του Δ. Κουτσούμπα σάρωσε.

Σε αυτή τη χώρα τηρούμε πιστά τις παραδόσεις. Έστω και με καθυστέρηση, διότι συνήθως ξεκινούν αμέσως μετά από την εορτή των Θεοφανίων, άρχισαν τα ρεπορτάζ για τα τρακτέρ που ζεσταίνουν τις μηχανές τους, για τα αγροτικά μηχανήματα που ετοιμάζονται να κλείσουν τους δρόμους και για τις διεκδικήσεις των αγροτών. Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Έτσι, εκπρόσωποι των αγροτών ενημέρωσαν ότι από την Παρασκευή, το οδικό δίκτυο της χώρας μας θα κοπεί στα δύο λόγω των αγροτικών κινητοποιήσεων. Η πολιτική του ΚΚΕ, στα καλύτερά της.

Καταλαβαίνω να ενοχλήθηκε ο γραμματέας του Π.Γ. της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. (σημασία έχει ολόκληρος ο τίτλος) από τις αποκαλύψεις για τις ερωτικές δραστηριότητες του Ζαχαριάδη, αν και αυτές καταπατούσαν κάθε έννοια συντροφικότητας. Θα μου πείτε άνθρωποι ήταν και αυτοί και παρ&apos; όλο το επαναστατικό προτσές, ενέδιδαν στην ανθρώπινη φύση τους και στις σαρκικές απολαύσεις. Δεν υπάρχει διαχωρισμός του έρωτα σε επαναστατικό και αντεπαναστατικό. Εξάλλου οι κομμουνιστές, ως άθεοι, δεν πιστεύουν στις 10 εντολές και φυσικά στο «ου μοιχεύσεις».

Κάποτε οι πολιτικές μάχες κερδίζονταν ή χάνονταν στα καφενεία. Όποια παράταξη επικρατούσε στους ανά την επικράτεια καφενέδες, αυτή είχε «πάρει το κλίμα», άρα έστρεφε τον αέρα προς τα δικά της πανιά για να τερματίσει πρώτη. Ο προσεκτικός παρατηρητής, μπαίνοντας σ&apos; ένα επαρχιακό καφενείο και βλέποντας τίνος οι οπαδοί ξεσαλώνουν και τίνος σωπαίνουν, καταλάβαινε αμέσως ποιος θα ήταν ο νικητής της επόμενης κάλπης. Αυτό συνέβαινε από τον Οθωνικό ακόμα καιρό, που η «Ωραία Ελλάς» στην οδό Αιόλου ονομαζόταν η «πραγματική Βουλή» της χώρας.

Η σκληρή προπαγάνδα των ερυθροφρουρών ήθελε τον Αλέξη Τσίπρα αήττητο, άχαστο στις εκλογές, άτρωτο απέναντι στους αντιπάλους του. Έκτιζαν με συνέπεια το προφίλ ενός σύγχρονου κομμουνιστή ηγέτη, όπως μας είχαν συνηθίσει από την εποχή των σοβιέτ. Κάτι από Ιωσήφ ένα πράγμα. Κι ήρθε η ώρα που την κατασκευή από τραπουλόχαρτα την πήρε ο αγέρας. Και ένας - ένας οι ερυθροφουροί «την κάνουν» και ορισμένοι προβάρουν στον καθρέπτη το πράσινο συνολάκι που ανέσυραν από τη ναφθαλίνη.

Η μόνη αρμοδιότητα του Γραφείου Παράλογων Κανόνων θα είναι να ακούει παράπονα για την ύπαρξη παράλογων κανόνων σε έναν οργανισμό - σχολεία, εταιρείες κλπ. Αν οι επιτελείς του γραφείου αυτού συμπεράνουν ότι ένας κανόνας είναι παράλογος τότε α) αναγνωρίζουν στο άτομο που παραπονιέται εξαίρεση από τον κανόνα αυτόν και β) λένε σε όποιον όρισε αυτόν τον κανόνα να τον κάνει πιο λογικό. <b> Γράφει ο Bryan Caplan </b>

Άκουσα τον Αλέξη να ζητά επιτακτικά τη δημοσιοποίηση των πρακτικών των συνεδριάσεων της ομάδας διαχείρισης. Είπε επί λέξει «είτε δεν κρατήσατε πρακτικά στις συσκέψεις σας, οπότε είστε τελείως κατσαπλιάδες, είτε κρατήσατε και μας λέτε ψέματα». Κατ&apos; αρχήν, αυτό το «κατσαπλιάδες» τι το &apos;θελε; Αφού επιμένει πως όποιος δεν κρατά πρακτικά σε τέτοιες συνεδριάσεις είναι ή ψεύτης ή κατσαπλιάς, έχει την ευγενή καλοσύνη να δημοσιοποιήσει τα πρακτικά που κράτησαν σε κείνη την περιβόητη βραδινή σύσκεψη που έγινε υπό την προεδρία του για το Μάτι;

Ο μεγάλος Άκης Πάνου το 1977 έγραψε τους στίχους για το τραγούδι του «Άστον τρελό στην τρέλα του». Γράφει στην τελευταία στροφή: «Βρε άστον τρελό στην τρέλα του/ άστονε στ&apos; όνειρο του/τον κόσμο αυτό σιχάθηκε/ κι έφτιαξε ένα δικό του.» Θα μπορούσα κάλλιστα να πω ότι η συμπεριφορά των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ καλύπτεται από αυτούς τους στίχους του Άκη Πάνου. Δεν τους αρέσει η πραγματικότητα και κατασκευάζουν μια δική τους και προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτή η «πραγματικότητα του μυαλού τους» είναι η γνήσια. Δεν μπορεί να δοθεί άλλη ερμηνεία στον αλαλαγμό του Α. Τσίπρα «να φύγετε κ. Μητσοτάκη, έχετε τελειώσει» τη στιγμή που του ρίχνει 20 μονάδες διαφορά στη δημοτικότητα.

Πλέον αισθανόμαστε και ηλίθιοι όταν εμείς πιέζουμε για μεταρρυθμίσεις τη στιγμή που διάφοροι «Μαυρογυαλούροι» παρεισφρέουν στα κέντρα λήψης των αποφάσεων. Ποιοι είναι αυτοί που στελεχώνουν την Ελληνική Εταιρεία Προγεννητικής Αγωγής ώστε να καταφέρνουν να εντάσσονται στα ΕΣΠΑ και να προτείνονται από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής στα σχολεία; Πώς είναι δυνατόν άνθρωποι που ενστερνίζονται λούμπεν απόψεις να έχουν επαφές με το κράτος και να το πείθουν να χρηματοδοτεί αντιεπιστημονικές μπούρδες;

Είναι εντυπωσιακή η αφωνία του ΣΥΡΙΖΑ για την Αττική Οδό. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πέταξε στη Βουλή αρκετές φορές το γάντι στον Αλέξη Τσίπρα για την εταιρεία, αλλά ο κ. Τσίπρας δεν το σήκωσε ούτε μία φορά. Ασφαλώς και προκύπτουν ερωτήματα από την στάση αυτή του Αλέξη Τσίπρα. Όπως και να το κάνουμε δεν είναι φυσιολογικό. Η αριστερά να μην εκμεταλλεύεται τα&#8230; στραβοπατήματα του μεγάλου κεφαλαίου&#8230;

Η μεγαλύτερη ήττα της πολιτικής στην Ελλάδα, μετά τη μεταπολίτευση - παραφράζοντας την εκτίμηση Τσίπρα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη - θα είναι να μην καταφέρει το ΠΑΣΟΚ να εξοβελίσει τον ΣΥΡΙΖΑ από τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όχι μετά τις εκλογές. Προ εορτής και προ κάλπης. Με ποια έκφραση πολιτικής, ποιο κοινοβουλευτικό υπόδειγμα, ποια αισθητική συντάχθηκαν τελικά με την ψήφο τους χθες οι βουλευτές του κ. Ανδρουλάκη; Ποιον επιδοκίμασαν και ποιον αποδοκίμασαν;

Είναι σε όλους φανερό, ότι η πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ προς την κυβέρνηση, αφορούσε ουσιαστικά την επιλογή του διαχειριστή της κεντροαριστερής πολυκατοικίας, που ονειρεύεται να κτίσει ο Αλέξης Τσίπρας και στην οποία έχει δώσει την ονομασία «προοδευτική διακυβέρνηση». Μιας πολυκατοικίας, που έχει σαν συνιδιοκτήτες το ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και το κόμμα Βαρουφάκη. Όσοι έχουν συμμετάσχει σε συνελεύσεις πολυκατοικιών, γνωρίζουν τις σκηνές που εξελίσσονται συνήθως σε αυτές. Σκηνές που αντικατοπτρίζουν τα προβλήματα ενός μικρόκοσμου, που φαίνεται αποκομμένος από την πραγματικότητα.