Η Ρωσία ξεκίνησε αυτό τον πόλεμο έχοντας πολύ χαμηλό δημόσιο χρέος και πολύ μεγάλα συναλλαγματικά αποθέματα, ύψους 630 δισ. δολάρια. Σήμερα έχει αποκλειστεί από τη πρόσβαση τουλάχιστον 50% αυτών των αποθεμάτων. Είναι εξαιρετικά πιθανό, η κυβέρνηση Πούτιν να χρησιμοποιήσει το ξένο συνάλλαγμα για να ξεπληρώσει υποχρεώσεις ρωσικών επιχειρήσεων που εισάγουν βασικά αγαθά, παρά οφειλές προς ξένους πιστωτές, όπως δηλώνει στο liberal ο Γ.Παγουλάτος, γενικός διευθυντής του ΕΛΙΑΜΕΠ. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη </b>

Η απάντηση που έδιναν οι άνδρες και οι γυναίκες της πολιτικής για τις δημοσκοπήσεις, όταν η φθορά γινόταν μη αναστρέψιμη, ήταν το κλισέ ότι πρόκειται για φωτογραφίες της στιγμής. Μέχρι να συνειδητοποιήσουν την αξία των «κλικ» είχε φτιαχτεί μια άλλη πολιτική πραγματικότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, έκανε κάτι ριζοσπαστικότερο, προκειμένου να διασκεδάζει τα επαναλαμβανόμενα δημοσκοπικά σημάδια της ήττας του. Ξεκίνησε την πρωτοφανή δολιοφθορά της αξιοπιστίας των ερευνών και των εταιρειών δημοσκοπήσεων.

Με τον Πέτρο Τατσόπουλο στην αρχή της χρονιάς να&#8230; προβλέπει ότι το 2022 θα είναι απρόβλεπτο, συζητήσαμε στο Liberal.gr επάνω στα νέα δεδομένα: μια Ουκρανία που φλέγεται, το ελληνοτουρκικό ζήτημα, η επιλεκτική ευαισθησία πολλών, ο πόλεμος και η «εισβολή» που βαπτίζεται «ειρηνική επιχείρηση», το δυσοίωνο αύριο που έφτασε&#8230; <b> Συνέντευξη στην Ελένη Γκίκα </b>

Εμείς αποφασίζουμε να αγοράζουμε το σιτάρι σε μία τιμή χ και οι «αγορές» το πουλάνε 2χ. Τι μπορούμε να κάνουμε; Δεν μπορούμε να υποχρεώσουμε τους αγρότες άλλων χωρών να μας πουλήσουν στην επιθυμητή τιμή. Μπορούμε, όμως, να εξασφαλίσουμε κάποιες ελάχιστες ποσότητες και να τις διανέμουμε στη συνέχεια με έναν «δίκαιο τρόπο». Δηλαδή δελτίο! Εντάξει! Δεν φτάσαμε ακόμη εκεί. Ο πόλεμος, όμως, έχει τους κανόνες του. Και η αγορά τους δικούς της.

Η εικόνα του διάσημου Ουκρανού παίκτη του μπάσκετ-μπολ, Σάσα Βολκόφ, που πέρασε από την Ελλάδα και από το ΝΒΑ, κάνει τον γύρο του κόσμου. Τι δείχνει αυτή η εικόνα; Τον Σάσα Βολκόφ στα 57 χρόνια του, αντί να απολαμβάνει τη ζωή του κάπου στο Μαϊάμι ή στο Μαλιμπού, να βρίσκεται στην πατρίδα του, ένοπλος, με στολή παραλλαγής έτοιμος να αντιμετωπίσει τον Ρώσο εισβολέα. Μια εικόνα που αποτυπώνει το «δίκιο του αγώνα», όπως θα έλεγε και ο Μάνος Λοϊζος.

Η ηγεσία της εγχώριας αριστεράς, την ίδια στιγμή που ασκεί κριτική στην κυβέρνηση για τη στάση της απέναντι στη Ρωσία, κατηγορώντας την διότι συντάσσεται στο πλευρό των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκφράζει τον θαυμασμό της για τη στάση της Τουρκίας. Ταυτόχρονα, μέσα από τα ψηφιακά μέσα κοινωνικής δικτύωσης προωθεί μια σειρά από «ερωτήματα» και «διαπιστώσεις», που αποσκοπούν στη δημιουργία κλίματος δυσαρέσκειας και ανασφάλειας ανάμεσα στους πολίτες.

Ως θερμοί υποστηρικτές της Ελλάδας που παράγει και εξάγει, δεν μπορούμε παρά να χαιρετίζουμε τη διοργάνωση του φετινού Οινοράματος, αυτό το Σαββατοκύριακο, στο Ζάππειο. Ήταν μόλις μία εβδομάδα πριν το Οινόραμα 2020 ανοίξει τις πύλες του όταν επιβλήθηκε το γενικό λοκντάουν και στην έκθεση εκείνη που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, θα παρουσιαζόταν στο κοινό και τους επαγγελματίες η εσοδεία του 2019 που θεωρείται μια από τις καλύτερες, ποιοτικά, όλων των εποχών.

Η ανθρώπινη ιστορία ήταν γεμάτη από ελέω Θεού αδιαφιλονίκητους και ανεξέλεγκτους αρχηγούς. Τους λέγανε βασιλιάδες, αυτοκράτορες, Καίσαρες, Τσάρους, δικτάτορες ή όπως αλλιώς, δεν έχει σημασία η ονομασία. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι η Δημοκρατία είναι μια πρόσφατη κατάκτηση πέντε αιώνων (στους πενήντα του ανθρώπινου πολιτισμού) και για ένα μικρό μόνο κομμάτι του πλανήτη. Το γράφω για να μην πέφτουμε από τα σύννεφα κάθε φορά που ένας δικτάτορας καταφέρνει να μισοδιαλύει τον κόσμο μας.

Παρά τις εκτεταμένες ανησυχίες ως προς την επιρροή των αγγλόφωνων κρατικών ρωσικών μέσων όπως το Russia Today και το Sputnik, οι ρωσικοί ισχυρισμοί ως προς την εισβολή στην Ουκρανία δεν έχουν προς το παρόν ιδιαίτερη απήχηση στο εξωτερικό. Αυτή η αποτυχία φαίνεται περίεργη. Δημοσιογράφοι και πολιτικοί έχουν υπαινιχθεί στο παρελθόν ότι ισχυρές δράσεις επιρροής της πληροφόρησης έγειραν τις αμερικανικές εκλογές του 2016 προς τον Τραμπ και το βρετανικό δημοψήφισμα προς το Brexit. <b>Γράφει ο Will Duffield</b>.

Ο καινούργιος κόσμος που θα αναδειχθεί μετά το πόλεμο θα δίνει έμφαση στην ασφάλεια, θα δούμε μια Ευρώπη να επενδύει στην άμυνά της, να επιστρέφει στα κλασικά προβλήματα της γεωπολιτικής, να βάζει νέες προτεραιότητες, αλλά και να στηρίζει τη βιομηχανία της, αναφέρει, μιλώντας στο liberal, ο Γιώργος Πρεβελάκης, μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ. <b> Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη. </b>

Αν ο Μάνος Επιτροπάκης δεν είχε γράψει στο Facebook για το ντροπιαστικό συμβάν με τη Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Αθηναίων και τον ουκρανικό εθνικό ύμνο, ίσως δεν θα το είχαμε μάθει ποτέ. Ο μουσικός καταδίκασε το γεγονός και εξακολουθεί να κάνει δηλώσεις κατά τέτοιων συνδικαλιστικών παρεμβάσεων που στόχο έχουν την ελευθερία της τέχνης. «Στη δουλειά μας πρέπει να βγαίνουμε μπροστά και να υπερασπιζόμαστε τις ανθρώπινες αξίες, ούτε να κρυβόμαστε ούτε να κρατάμε ίσες αποστάσεις» λέει ο καλλιτέχνης στο Liberal.gr. <b> Συνέντευξη στην Αγγελική Κώττη. </b>

H «προοδευτική μόδα» στη χώρα μας, επιβάλει την τήρηση ίσων αποστάσεων και την έκφραση ευχών για την παγκόσμια αγάπη και ειρήνη, για την αδελφοσύνη των λαών, με αφορμή τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Αν όμως παρατηρήσουμε την ανατριχιαστική ομοιότητα των αντιλήψεων Ρωσίας και Τουρκίας, τότε η χαλαρή θεώρηση του τύπου «το μικρό σπίτι στο λιβάδι», ανατρέπεται άρδην. Το όραμα του προέδρου Πούτιν, είναι η αναβίωση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Πέτρου και της Μεγάλης Αικατερίνης.

Ο Βλαδίμηρος Πούτιν κερδίζει, με θύμα την Ουκρανία και ηττημένη την Ευρώπη. Στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο μπορεί να επεξεργάζονται σκληρά μέτρα για τους Ρώσους ολιγάρχες, όπως η απαγόρευση εισόδου στο Μόντε Κάρλο, αλλά οι βιομηχανίες της Ευρώπης χρειάζονται πρώτες ύλες και οι ευρωπαίοι πολίτες σιτάρι για ψωμί. Προς το παρόν, λοιπόν, ο Πούτιν κερδίζει. Αν η Ευρώπη θα συνεχίσει να χάνει, εξαρτάται, πλέον, μόνο από την ίδια.

Στα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρουσίασε το think tank των ανθρώπων που ανέλαβαν να τον καθελκύσουν στη θάλασσα της επιστήμης και της τεχνοκρατίας, έξω από τον περιοριστικό κύκλο του φραπέ. Η εισήγηση κατά την παρουσίαση της ομάδας των 30 επιστημόνων ήταν πραγματικά ...εξωτσιπρική εμπειρία. Η επιλογή του κ. Τσίπρα να ανοίξει τον κύκλο του έγινε δεκτή με διθυραμβικά σχόλια από τα κομματικά μέσα του ΣΥΡΙΖΑ. Απορριπτικά από όσους τον αμφισβητούν ολοκληρωτικά.

Είναι ίδιον των Δυτικών δημοκρατιών να αυτομαστιγώνονται. Την επιθετική συμπεριφορά αυταρχικών καθεστώτων να την αποδίδουν σε δικές τους αβελτηρίες και παραλείψεις και όχι στη φύση αυτών των αυταρχικών καθεστώτων. Έτσι, με αφορμή την εισβολή των Ρώσων στην Ουκρανία, άρχισαν να ακούγονται και πάλι οι φωνές που υποστηρίζουν πως για την επιθετική συμπεριφορά του Πούτιν ευθύνεται η Δύση, γιατί στις προηγούμενες δεκαετίες δεν περιέβαλλε τη μετακομμουνιστική Ρωσία με σεβασμό, αναγνωρίζοντας τον παγκόσμιο ρόλο της.

Μπορεί η αυτομαστίγωση να αναγνωρίστηκε από τους Ιταλούς Βενεδικτίνους ως αποδεκτή πρακτική της χριστιανικής λατρείας τον 11ο αιώνα και έτσι, να αποτελεί και αυτή μια παράγραφο στη μακραίωνη ευρωπαϊκή παράδοση, όμως αυτό που συμβαίνει τους τελευταίους μήνες στη σύγχρονη Ευρώπη δεν πρέπει να έχει προηγούμενο και ας μην αφορά την πρακτική στην κυριολεξία της. 

«Ο Ζελένσκι είναι ένας φασίστας, φυτεμένος στην εξουσία της Ουκρανίας από τους δυτικούς. Το ναζιστικό Τάγμα Αζόφ είναι ενσωματωμένο μέσα στον εθνικό στρατό της Ουκρανίας. Με ποια λογική λοιπόν, εμείς να υποστηρίξουμε &#8211;με όπλα μάλιστα- έναν φασίστα, ακόμα και αν δέχεται επίθεση;». Ιδού η αποκρυστάλλωση των «επιχειρημάτων» της εγχώριας φιλοπουτινικής πτέρυγας, που ανήμπορη να σηκώσει ευθαρσώς ρώσικη σημαία το κάνει δια της υψώσεως του λάβαρου της ουδετερότητας.

Οι σημερινοί μαθητές λυκείου πρέπει να περάσουν από τη δοκιμασία να αντιμετωπίσουν την ποικιλομορφία των απόψεων στον πραγματικό κόσμο και να μάθουν να διαχειρίζονται τις διαφορές προκειμένου η χώρα μας να βγει από τη σημερινή πολωμένη παράλυσή της και να δημιουργήσει πραγματικούς πολίτες. Επεξεργάστηκα τις ιδέες μου ως προς τη λυκειακή εκπαίδευση πρόσφατα, όταν είχα την ευκαιρία να μοιραστώ κάποιες από αυτές με το Academic Engagement Network, μια ομάδα πανεπιστημιακών διδασκόντων που έχει ως στόχο την αντιμετώπιση των προσπαθειών να απονομιμοποιηθεί ηθικά το Ισραήλ καθώς και την υπεράσπιση της ελεύθερης έκφρασης και της ακαδημαϊκής ελευθερίας στα πανεπιστήμια.<b>Γράφει ο Samuel J. Abrams</b>.

Ο βασικός σκληρός αντιμνημονιακός και αντιευρωπαϊκός δημοσιογραφικός πυρήνας, δίνει προπαγανδιστικά μαθήματα υψηλών προδιαγραφών, στην τηλεοπτική κάλυψη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Και γύρω από αυτόν τον πυρήνα δημιουργήθηκε ένας κύκλος απίθανων καθηγητών, που έδωσαν μαθήματα ανορθολογισμού και εμπάθειας. Ωστόσο, υπάρχουν και χειρότερα. Πριν από τέσσερα χρόνια, Τμήμα του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου είχε αναγορεύσει τον Βλ. Πούτιν, σε επίτιμο διδάκτορα.

Όποια κι αν είναι η μοίρα που περιμένει τον Ζελένσκι, οι κατακτημένες κορυφές του θα γεννούν ζήλια σε πολλούς «φτασμένους» ηγέτες και αμηχανία σε ηγετίσκους που θα άλλαζαν την Ευρώπη με τα νταούλια, τις συμμαχίες και τον βολονταρισμό τους. Νεκρός ή ζωντανός, καθαιρεθείς ή παραιτηθείς ο Ουκρανός πρόεδρος θα εγγραφεί στις σελίδες της ιστορίας ως ο ηγέτης που τα έβαλε με τον Πούτιν και τον χειροκρότησαν θερμά μέχρι και τα μέλη της Βουλής των Λόρδων.

Έχετε μήπως ακουστά το «διαβατήριο Νάνσεν»; Μάλλον, όχι, όμως πριν από ακριβώς έναν αιώνα υπήρχαν μέσα στην ευρωπαϊκή ήπειρο εκατομμύρια άνθρωποι που το αλλόκοτο αυτό διαβατήριο αποτελούσε το μοναδικό έγγραφο που κατείχαν και ήταν η μοναδική τους ελπίδα να επιβιώσουν. Καθώς λοιπόν παρακολουθούμε τα καραβάνια των Ουκρανών προσφύγων να πλημμυρίζουν την Ευρώπη, ας κάνουμε σήμερα να μικρό μαθηματάκι ιστορίας, αντί ανάλυσης. Ο Φρίντγιοφ Νάνσεν ήταν Νορβηγός. Ζωολόγος, διπλωμάτης, εξερευνητής των πόλων, μια πολυσχιδής προσωπικότητα.

«Μένω στο Κίεβο, στην οδό Μπάνοβα και δεν φοβάμαι κανένα». Αυτά δήλωσε προχθές ο ηγέτης της Ουκρανίας ο Β. Ζελένσκι. Τα φερέφωνα του Πούτιν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό διαβεβαίωναν, χωρίς να ντρέπονται, πως είχε εγκαταλείψει την πατρίδα του και προέβαινε σε λεονταρισμούς εκ του ασφαλούς. Τους διέψευσε. Παραμένει στην πρώτη γραμμή του πυρός, δηλώνει πού βρίσκεται, καθώς είναι ολοφάνερο πως έχει πάρει τις αποφάσεις του για τη ζωή του.

Γιατί ο κ. Μητσοτάκης θα δει τον κ. Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη; Επειδή για πρώτη φορά και έπειτα από πολύ καιρό υπάρχει περιθώριο για να γίνει αυτή η συνάντηση. Η Τουρκία έχει δείξει τις διαθέσεις της. Ξέρουμε τι ακριβώς αντιμετωπίζουμε. Ο κ. Μητσοτάκης έχει αποδείξει πως εννοεί την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων. Ταυτόχρονα, όμως, θέλει να διαμηνύσει προς κάθε κατεύθυνση ότι η χώρα μας παραμένει ανοικτή σε έναν ειλικρινή διάλογο.

Η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων βλέπει το διάλογο και την κατανόηση ως μονόδρομο για την επίλυση των Ελληνοτουρκικών διαφορών. Κάποια στοιχεία από την έρευνα μας βοηθάνε να αντιληφθούμε καλύτερα το κλίμα που επικρατεί στην κοινή γνώμη των δύο χωρών. Η απόφαση του πρωθυπουργού να συναντηθεί με τον πρόεδρο Ερντογάν εκπέμπει την αυτοπεποίθηση που πρέπει να αισθανόμαστε όλοι οι Έλληνες αφού η χώρα μας είναι η σημαντικότερη και ισχυρότερη  της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.